Τη στιγμή που το Υπουργείο Παιδείας έχει κάνει σημαία του το «εκσυγχρονισμένο» Νέο Σχολείο, φαίνεται ότι ο «εκσυγχρονισμός» δεν μπορεί να αγγίξει ό, τι έχει σχέση με την παρουσία της Εκκλησίας στην καθημερινότητα μαθητών και διδασκόντων. Καταρχάς, ο αγιασμός αποτελεί θρησκευτική τελετή και ως εκ τούτου το σχολείο, όπως και οποιοσδήποτε δημόσιος φορέας, δεν έχει καμία υποχρέωση να τον τελέσει. Ως προς την καθημερινή πρωινή προσευχή, καθώς σήμερα ζούμε σε πολυπολιτισμική κοινωνία, δεν είναι παιδαγωγικά αποδεκτό να υπάρχουν μαθητές που να ξεχωρίζουν στεκόμενοι παράμερα τη στιγμή που οι υπόλοιποι προσεύχονται. Η υποχρέωση δε των εκπαιδευτικών να συμμετέχουν στην προσευχή δεν συνάδει με τον εκπαιδευτικό τους ρόλο που μεταξύ άλλων είναι να αποτελούν πρότυπο ελεύθερης και κριτικής σκέψης για τους μαθητές τους.
Με αυτά τα δεδομένα, ερωτάται η κ. υπουργός:
Ποιο είναι το παιδαγωγικό σκεπτικό βάσει του οποίου θρησκευτικές τελετές τελούνται επίσημα και υποχρεωτικά εντός σχολικού ωραρίου σαν να ζούμε σε θεοκρατικό καθεστώς και όχι σε μια ελεύθερη πολυπολιτισμική και ανεξίθρησκη δημοκρατία;
Για ποιο λόγο δεν παραπέμπετε όσους μαθητές το επιθυμούν να παίρνουν την ευλογία των ιερέων για το νέο σχολικό έτος στους εκκλησιαστικούς ναούς της ενορίας τους;
Με ποιο σκεπτικό οι εκπαιδευτικοί υποχρεούνται να συμμετέχουν στην πρωινή προσευχή και στον εκκλησιασμό;
Σε περίπτωση που εκπαιδευτικοί λειτουργοί αρνηθούν ή δεν επιθυμούν να συμμετέχουν σε αυτές τις υποχρεωτικές τελετές θα υφίστανται κάποιες ποινές ή κυρώσεις υπηρεσιακές ή άλλες;
Ο ερωτών βουλευτής
Γρηγόρης Ψαριανός
