ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Ακολουθεί ο κατάλογος των ομιλητών με τον συνάδελφο κ. Γρηγόρη Ψαριανό, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ της Β΄ Αθήνας.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε το λόγο για επτά λεπτά.
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Παραμονές Χριστουγέννων να ευχηθούμε χρόνια πολλά, καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά σε όλους!
Είχα την ευκαιρία να ακούσω τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη μόλις τώρα και να με βάλει σε πειρασμό. Σκέφτηκα να ξεκινήσω λέγοντας μερικά πράγματα για το οργανωμένο έγκλημα, μερικά πράγματα για το κατευθυνόμενο έγκλημα και πώς αυτή η εγκληματική δραστηριότητα από ομάδες, μονάδες, πρόσωπα, άτομα αλλά και υπηρεσίες γίνεται το μεγάλο άλλοθι για μεγαλύτερη και σκληρότερη αστυνομοκρατία και μεγαλύτερη και σκληρότερη καταστολή.
Αλλά θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για όλα αυτά στη συνέχεια και με τον καινούργιο χρόνο και με την καινούργια Κυβέρνηση και με την καινούργια αντιπολίτευση. Θα περιοριστώ, λοιπόν, σε μερικά πράγματα γύρω από τον προϋπολογισμό σήμερα, τον οποίο και συζητούμε αυτές τις μέρες.
Ακούσαμε προσεκτικά πολλούς συναδέλφους της Κυβέρνησης να λένε ότι θα ήθελαν να σχεδιάσουν έναν καλύτερο προϋπολογισμό, αλλά έτσι είναι τα πράγματα, όπως τα παρέλαβαν από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ακούσαμε μέλη και στελέχη της Αντιπολίτευσης της Νέας Δημοκρατίας να λένε ότι εμείς το 2004 και το 2007 ακόμα και τη δεύτερη φορά, είχαμε παραλάβει προηγούμενο χάος από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Θυμόμαστε συζητήσεις ανάλογες προϋπολογισμών σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, όπου στελέχη της Κυβέρνησης που αναλάμβανε φόρτωνε τις ευθύνες και τις ατέλειες και τη δυσχέρεια και την δυσπραγία και την στενότητα του προϋπολογισμού στην προηγούμενη κυβέρνηση, στην προηγούμενη αντίθετη Κυβέρνηση.
Έτσι, λοιπόν, μπορούμε να γυρίσουμε πίσω και να ζητήσουμε ευθύνες από τον Βενιζέλο ή από κυβερνήσεις του 1880 ή του 1864 γιατί κάθε κυβέρνηση, παραλαμβάνει χάος από την προηγούμενη. Και δυστυχώς, κάθε φορά τα Χριστούγεννα που συζητάμε τον προϋπολογισμό, τώρα περίπου δυο εκατομμύρια Έλληνες ξέρουν ότι θα περάσουν δύσκολα Χριστούγεννα και πολλοί από αυτούς θα περάσουν μαύρη Πρωτοχρονιά.
Πολλοί φίλοι μου έχουν μείνει άνεργοι, φίλοι μου που δούλευαν είκοσι και τριάντα χρόνια, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, μουσικοί, ηθοποιοί, σεναριογράφοι. Έχουν μείνει άνεργοι φίλοι μου –θα ξέρετε και εσείς- οι οποίοι ψάχνουν να βρουν τι θα κάνουν στη ζωή τους για τα επόμενα χρόνια. Και τώρα έρχονται Χριστούγεννα. Και ξέρουμε πολύ καλά και μας ακούει ο κόσμος και ο κόσμος δεν καταλαβαίνει από νούμερα αλλά καταλαβαίνει από αυτό που τον τσούζει και από αυτό που νιώθει στο πετσί του.
Αυτοί οι λογιστικοί διακανονισμοί που εμείς ονομάζουμε προϋπολογισμό και που συνήθως, ούτε αυτός ο κακός προϋπολογισμός τηρείται και εφαρμόζεται, όλα αυτά γι’ αυτούς που μας ακούνε είναι κινέζικα ή it’s all greek for them, όπως λένε στο εξωτερικό ότι όλα αυτά για μας είναι ελληνικά. Και ξέρετε, στο εξωτερικό τώρα δεν λένε μόνο ότι όλα αυτά που λέτε για μας είναι ελληνικά αλλά λένε, έχετε καταντήσει Ελλάδα.
Ξέρετε, οικονομική κρίση δεν έχουμε μόνο εδώ στην Ελλάδα. Έχει όλη η Ευρώπη και όλος ο κόσμος οικονομική κρίση. Όμως συνάδελφοι, φίλοι και αγαπητοί τηλεθεατές –γιατί και η Βουλή έχει γίνει τηλεοπτικό προϊόν, γιατί η Αίθουσα τώρα εδώ είναι άδεια και θα έπρεπε να είναι εκατό άνθρωποι εδώ για να συζητάνε για τον προϋπολογισμό και είναι δεκαπέντε- η Ελλάδα έχει γίνει παράδειγμα προς αποφυγήν και οικονομική δυσπραγία έχουν πολλές χώρες και σε πολλές η κατάσταση είναι χειρότερη από τη δική μας, αλλά πολύ μακριά από την Ευρώπη.  Νομίζω, όμως, ότι εμείς είμαστε ο πάτος της Ευρώπης, είμαστε ο βυθός του βαρελιού. Και υπάρχουν ξέρετε, ακροδεξιές ή ακροαριστερές φωνές που λένε ότι γι’ αυτά φταίνε οι Βρυξέλλες και το Μάαστριχτ. Όχι, κύριοι συνάδελφοι, η Αθήνα φταίει!
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΒΑΪΤΣΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΣ)
Κάπου διάβαζα, ευτυχώς που υπάρχουν οι Βρυξέλλες. Είναι λίγο αντιφατικό αυτό. Έχει και άσχημα πράγματα ως έμπνευση. Μας προσβάλλει κιόλας. Περισσότερο απ’ όλα θα πρέπει να μας προσβάλει το γεγονός ότι εδώ στην Ελλάδα δεν έχουμε καταφέρει να λειτουργήσουμε και να διαχειριστούμε αυτήν την πολυκατοικία. Και δεν εννοώ τη «γαλάζια» πολυκατοικία ή την «πράσινη». Εννοώ την πολύχρωμη ελληνική πολυκατοικία.
Ξέρετε, δεν έχει σημασία αν είμαστε σε συνθήκες καπιταλισμού ή σοσιαλισμού. Το αν, όμως, δουλεύει το ασανσέρ ή αν τα φώτα στην πολυκατοικία δουλεύουν ή αν η ταράτσα έχει πέντε δενδράκια κι έναν ωραίο κήπο ή αν τα κοινόχρηστα πληρώνονται στην πολυκατοικία, αυτό είναι δικό μας θέμα. Και είναι θέμα των κυβερνήσεων και των προϋπολογισμών και της πολιτικής βούλησης που έχουν οι κυβερνήσεις.
Οι κυβερνήσεις, όμως, φροντίζουν να εξυπηρετούν τους μεγαλοεργολάβους, τα μεγαλοσυμφέροντα, τα μεγάλα γιοτ, που δεν είναι των Αλβανών λαθρομεταναστών που έγιναν επιχειρηματίες, διακινώντας γυναίκες, κύριε Υπουργέ, τα πολλά γιοτ και τα σκάφη αναψυχής, τους τραπεζίτες και τα υπερκέρδη των τραπεζών, τους μεγαλοεργολάβους, τους μεγαλογιατρούς και τους μεγαλοδικηγόρους. Τους μεγαλοφουκαράδες δεν τους έχει φροντίσει καμμία κυβέρνηση. Και κάθε φορά αυτά τα συζητάμε πριν τα Χριστούγεννα. Και οι μεγαλοφουκαράδες τραβάνε τα μαλλιά τους. Κι έχουμε 40% αποχή στις εκλογές. Δεν ψηφίζει ο κόσμος. Έχει αγανακτήσει. Αυτό το παραμύθι ότι έφταιγε ο προηγούμενος –για όλα φταίνε οι γκόμενες οι πρώην και οι επόμενες, που λέει ο Δήμος Μούτσης- δεν μπορεί να προχωρήσει πάρα πολύ.
Καρφωνόμαστε όταν λέμε συνέχεια ότι παραλάβαμε χάος από τον προηγούμενο. Μην το παραλάβεις, συνάδελφε. Άφησέ το. Αφού είναι χάος, τι το θες; Άφησέ το στον προηγούμενο, να βυθιστεί εκείνος. Τι σκίζεστε να πάρετε την κυβέρνηση; Αφού θα κάνετε χειρότερα από τους προηγούμενους.
Ακόμα κι αν θέλετε να κάνετε λίγο καλύτερα -εγώ πιστεύω στις καλές προθέσεις και κάθε μέσος πολίτης θέλει να είναι αισιόδοξος και να πιστεύει στα ωραία λόγια ότι θα δώσουμε 1.000.000.000 στην παιδεία…
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε, συγγνώμη. Είναι η πρώτη φορά που μιλάω σε αυτήν την περίοδο και δεν ξέρω πότε θα μας ξαναδοθεί η ευκαιρία. Ξέρετε, εμείς οι φουκαράδες οι Βουλευτούληδες μιλάμε μία φορά το τρίμηνο.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Μη χάνεις τον πολύτιμό σου χρόνο, Γρηγόρη.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Κύριοι συνάδελφοι, θέλω να πω για τον πολιτισμό και την παιδεία.
Σε όλη την Ευρώπη δίνουν για τον πολιτισμό 3%, 5%, 7%, 9%, ευρωπαϊκές χώρες που περνάνε κρίση, που δεν είναι στον παράδεισο της ευμάρειας. Και αυτές ζορίζονται. Δίνουν 5%, 7%. Εμείς δίνουμε 0,3%, 0,4% για τον πολιτισμό. Ο πολιτισμός δεν είναι μόνο τα φράγκα. Είναι και τα κίνητρα που θα δώσεις για πολιτιστική ανάπτυξη. Είναι και ο τρόπος που ζούμε και διαπαιδαγωγούμε τους ανθρώπους μας. Είναι και θέμα παιδείας. Χρειάζεται Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Εμείς πήραμε τον πολιτισμό και τον βάλαμε στον τουρισμό, ως τουριστική ατραξιόν. Δεν είναι έτσι. Έπρεπε να έχουμε ένα Υπουργείο Γνώσης, Παιδείας και Πολιτισμού, να μεγαλώνουν οι άνθρωποι με όραμα, με εμπιστοσύνη στο κράτος και στις κυβερνήσεις και όχι με αυτήν την απέχθεια και τη συνεχή απαξίωση.
Ήθελα να πω κι άλλα. Ίσως να μας δοθεί η ευκαιρία. Ήθελα να πω και κάποια νούμερα.
Για την παιδεία οι ευρωπαϊκές χώρες δίνουν 10%. Εμείς δεν δίνουμε ούτε 3%. Και τώρα υποσχεθήκαμε να δώσουμε στην παιδεία 1.000.000.000 στο χέρι, μετρητά. Για να δούμε τι θα δώσουμε.
Κάθε φορά λέγονται καλά λόγια και κάθε φορά μεγαλοστομίες και παροχές. Δεν υπάρχουν. Δεν τις έχουμε δει και ούτε θα τις δούμε.
Δεν ψηφίζουμε προϋπολογισμούς μαϊμού.
Χρόνια πολλά.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε τον κ. Γρηγόρη Ψαριανό.
Γρηγόρη, το Μάαστριχτ και οι Βρυξέλλες ως προσανατολισμό Μεγάλη Βρετανία, Βορειοδυτικά.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Το αεροδρόμιο…