Αντί όλων αυτών, βλέπουμε συνέχεια να πριμοδοτείται το καθεστώς της αυτοκίνησης. Σε οποιαδήποτε περίοδο –είτε οικονομικής κρίσης, σαν αυτή που διάγουμε τώρα, είτε σε οποιαδήποτε άλλη ομαλότερη οικονομική και πολιτική περίοδο της χώρας- ένα από τα πρώτα πράγματα που φροντίζει να κάνει μια κυβέρνηση είναι να αναθερμάνει την εμπορία των αυτοκινήτων, να δώσει κίνητρα για αντικατάσταση με καινούργια αυτοκίνητα, που είναι κυρίως γερμανικής και γαλλικής κατασκευής και αυτό πρέπει να το σκεφτόμαστε και να το έχουμε στο νου μας μερικοί-μερικοί.
Βλέπουμε όλα αυτά, αντί να ζητήσουμε από τη Γερμανία ή τη Γαλλία ή από άλλες σύγχρονες ευρωπαϊκές χώρες να φτιάξουν ένα αξιοπρεπές σιδηροδρομικό δίκτυο στην Ελλάδα, που τα τρένα μας είναι λιγότερα και από αυτά που είχε σχεδιάσει ο Χαρίλαος Τρικούπης, που συνεχώς καταργούνται γραμμές, οι γραμμές της Πελοποννήσου, της Δυτικής Μακεδονίας. Συνεχώς καταργούνται δρομολόγια και από το ήδη υφιστάμενο στοιχειωδέστατο ελλειμματικό και τραγικό, για μια ευρωπαϊκή χώρα, σιδηροδρομικό δίκτυο.
Θέλω να πω –μια και μιλάμε για τα τρένα- ότι θυμάμαι εδώ και δεκαετίες να τοποθετούνται γραμμές ηλεκτροκίνησης στους σιδηροδρόμους στην Αττική, στη Βοιωτία, στη Φθιώτιδα, σ' όλη τη διαδρομή μέχρι τη Θεσσαλονίκη, ηλεκτροκίνηση η οποία δεν έχει ολοκληρωθεί, ενώ αγοράσαμε –πάνω από δέκα χρόνια πριν- ηλεκτράμαξες και βαγόνια διαφορετικής απόστασης των τροχών ακόμη και από τις εγκατεστημένες γραμμές του τρένου. Αγοράσαμε ηλεκτράμαξες, ενώ δεν είχαμε βάλει ηλεκτροδότηση στους σιδηροδρόμους μας.
Έχουν απαλλοτριωθεί και έχουν γίνει αντικείμενο πλιάτσικου τα χάλκινα σύρματα της ηλεκτροδότησης των τρένων σ' όλη τη διαδρομή του βασικού εθνικού δικτύου που είναι κυρίως ένα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη και προς τα σύνορα. Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για άλλες γραμμές, δεν υπάρχει κανένας σχεδιασμός για ένα τρένο που να πηγαίνει από τη Λαμία στα Γιάννενα ή από το Μεσολόγγι στο Βόλο χιαστί και να διακλαδώνονται σιδηροδρομικές γραμμές σ' όλη την Ελλάδα.
Όταν ολοκληρώσαμε την εξαιρετική γέφυρα του Χαρίλαου Τρικούπη, τη γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, για μερικά εκατομμύρια ευρώ αφήσαμε έξω το σιδηρόδρομο και έτσι δεν μπορούμε να έχουμε μια σιδηροδρομική γραμμή για τη Δυτική Ελλάδα, από την Καλαμάτα στην Ηγουμενίτσα.
Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να φτιάχνουμε αυτοκινητόδρομους σιγά-σιγά, τους οποίους προπληρώνουμε πριν φτιαχτούν. Θέλω να ανοίξω εδώ μία παρένθεση όσον αφορά τα διόδια. Πληρώνουμε εδώ και δεκαετίες πανάκριβα διόδια στο βασικό εθνικό οδικό άξονα της Ελλάδας που τη συνδέει με την Ευρώπη, από την Κόρινθο στην Πάτρα, που είναι μία λαιμητόμος, ένας δολοφονικός δρόμος που τον πληρώνουμε επί δεκαετίες χωρίς να έχει ολοκληρωθεί.
Επίσης, πληρώνουμε πανάκριβα διόδια σε τμήματα του αυτοκινητοδρόμου του άλλου βασικού άξονα, Αθήνας-Θεσσαλονίκης, τα οποία δεν έχουν ολοκληρωθεί, όπως στα Τέμπη ή στον Πλαταμώνα, με απαράδεκτες συνθήκες οδικής διαδρομής.
Πληρώνουμε εκβιαστικά διόδια για αυτοκινητόδρομους που δεν έχουν ολοκληρωθεί χωρίς να υπάρχει εναλλακτική διαδρομή. Σε οποιαδήποτε χώρα πληρώνεις διόδια για να πας γρήγορα στο σύγχρονο αυτοκινητόδρομο που εμείς δεν έχουμε. Πληρώνουμε εκβιαστικά «νταβατζιλίκι» διόδια σε ιδιωτικές εταιρείες, όχι σε κρατικούς δρόμους, αλλά σε ιδιωτικούς δρόμους που δεν έχουν ολοκληρωθεί χωρίς να έχουμε εναλλακτική διαδρομή.
Αν θέλει κάποιος να πάει από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη εκτός διοδίων, δεν υπάρχει τρόπος. Εκτός κι αν θέλει να κάνει δύο μέρες για να πάει.
Αυτός είναι ο εκβιασμός εναντίον του οποίου το κίνημα κάποιων ανθρώπων αναπτύσσεται, ιδίως στα τμήματα των αυτοκινητοδρόμων από το Ζευγολατιό ως την Πάτρα και αντίθετα ερχόμενοι, και στα Τέμπη και στον Πλαταμώνα. Μιλάω γι' αυτά τα σημεία. Δικαίως σηκώνουν τις μπάρες κι ακόμη πιο δικαίως να τις σπάνε και τις μπάρες και να περνάνε, γιατί είναι ένας αυτοκινητόδρομος που δεν έχει γίνει.
Υπάρχει ένας φίλος, ο οποίος είπε: «Θα ζητήσω από την Κυβέρνηση να μου κάνει μία σύμβαση για να ανοίξω ένα τυροπιτάδικο» -θα το έχετε δει δημοσιευμένο από εδώ και από εκεί, είναι το ωραιότερο ανέκδοτο της εποχής- «Θα πληρώνει ο κόσμος τις τυρόπιτες και όταν εγώ αρχίσω και φτιάχνω τυρόπιτες, θα έρθει να τις πάρει. Αλλά θα τις προπληρώσει».
Γι' αυτή την εκβιαστική λογική για τα διόδια, γι' αυτή την τραγική κατάσταση στο σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας, γι' αυτή την τραγική κατάσταση στο τραμ της Αθήνας, στον Προαστιακό, που δεν έχει τελειώσει, και που είναι πολύ απλό να φθάσει ως το Λαύριο όταν η γραμμή του Νέου Ηρακλείου ως το Λαύριο υπήρχε εδώ και πολλές δεκαετίες και καταργήθηκε κι όταν ακόμα για τμήματα του υπάρχοντος σιδηροδρομικού δικτύου, που καταργούνται, αφήνει ο νόμος «παραθυράκι» αυτά τα τμήματα να γίνονται οικόπεδα και να μην παραμένουν εν δυνάμει ένα σιδηροδρομικό δίκτυο που κάποτε θα πρέπει να αναπτυχθεί, για όλα αυτά, για όλες αυτές τις παραλείψεις και τις εγκληματικές αστοχίες των κυβερνήσεων ποιος θα ζητήσει συγγνώμη; Ποιος θα πει στον ελληνικό λαό γιατί έχουμε τα χειρότερα τρένα της Ευρώπης; Ποιος θα πει στον ελληνικό λαό γιατί πληρώνουμε διόδια σε αυτοκινητόδρομους που δεν υπάρχουν; Ποιος θα πει στον ελληνικό λαό γιατί κάναμε ένα τραμ στην Αθήνα που είναι δεκαπέντε στάσεις όλες κι όλες και που άμα τρέξεις δίπλα του θα φθάσεις πρώτος; Έχετε δει τις ταχύτητες των τραμ στην Ευρώπη, ακόμη και σε γραμμές των τραμ που είναι κατασκευασμένες εδώ και ογδόντα ή εκατόν είκοσι ή εκατόν πενήντα χρόνια; Κι εμείς έχουμε μία γραμμή τραμ στην οποία άμα τρέξεις δίπλα θα βγεις πρώτος βέβαια μακράν, ακόμη κι αν δεν είσαι αθλητής!
Ποιος είναι ο Προαστιακός που είχε πριν από μερικά χρόνια, ας πούμε, 5 ευρώ το εισιτήριο και τώρα πάει στα 14 ευρώ; Όταν το εισιτήριο των αστικών συγκοινωνιών είχε 60 ή 70, 75 λεπτά και τώρα πάει στο 1,5 ευρώ, υπερδιπλασιάζεται δηλαδή η τιμή του, διπλασιάστηκαν παράλληλα και οι μισθοί των εργαζομένων από τότε που είχε 60 λεπτά ως σήμερα που πάει να γίνει 1,40; Βρείτε μου εσείς ποιος είναι ο λόγος του μισθού προς το αντίτιμο της συγκοινωνίας και πείτε μου ποιες είναι οι συγκοινωνίες στην Αθήνα και σε όλα τα αστικά κέντρα, ποιοι είναι οι λεωφορειόδρομοι και πότε κάναμε ένα σύγχρονο δίκτυο συγκοινωνιών με ανταποκρίσεις σοβαρές και σωστές, όταν ακόμα μέσα στην Αθήνα τα σημερινά λεωφορεία καταγράφουν χρόνους μετακίνησης ανάλογους μ' αυτούς που είχαν στην εποχή της δεκαετίας του '60. Θυμάμαι εκείνα τα Skoda με τη μηχανή που ήταν δίπλα στον οδηγό. Δηλαδή δεν πάνε πιο γρήγορα τα σημερινά λεωφορεία με κανέναν τρόπο. Πού είναι οι λεωφορειόδρομοι που θα κάναμε;
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Τελειώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Και όταν μιλάμε για σιδηροδρόμους θέλω να σας πω και μια μικρή ιστορία για τον ΗΣΑΠ. Πριν από μερικά χρόνια υπήρχε ένα σχέδιο να επεκταθεί η γραμμή του ΗΣΑΠ από την Κηφισιά ως τα 120 Ενωμένα Εργοστάσια, να γίνει αμαξοστάσιο, να συνδεθεί με την Εθνικό Οδό, να εκσυγχρονιστεί και να επεκταθεί από την Κηφισιά προς τα έξω. Γιατί αυτό το σχέδιο ματαιώθηκε; Γιατί αυτό το σχέδιο άλλαξε; Πάλι για να βοηθήσουμε τα αυτοκίνητα και το κρατικό λαθρεμπόριο καυσίμων. Περί αυτού πρόκειται. Συνεχώς ενισχύουμε τις αυτοκινητοβιομηχανίες, τους μεσάζοντες, τους μεταπράτες και τους εμπόρους αυτοκινήτων και έχουμε οργανώσει ένα κρατικό λαθρεμπόριο καυσίμων, που το καύσιμο κάνει 1,60 ενώ θα μπορούσε να είναι 30 ή 40 λεπτά το λίτρο. Και είναι 1,60!
Αυτό το πράγμα είναι τραγικό να το σκεφτόμαστε και να βλέπουμε ότι υπάρχει ένα αδιέξοδο, ότι ο κόσμος δεν μπορεί να λειτουργήσει με αυτές τις συνθήκες και αναγκάζεται να προσχωρεί σε λογικές του τύπου «εγώ δεν πρόκειται να πληρώσω αυτό το νταβατζηλίκι».
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Καταλήγετε παρακαλώ.
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Πρέπει κάποια στιγμή κάποια κυβέρνηση να καταθέσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας μετακίνησης, των δημόσιων μεταφορών και συγκοινωνιών σαν να είναι, όπως πρέπει να είναι, δημόσιο αγαθό και όχι μια ακόμα μπίζνα, την οποία προσπαθούμε να απαξιώσουμε με κάθε τρόπο, για να την εκποιήσουμε σε κάποιους ημέτερους.
(Χειροκροτήματα)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον κ. Ψαριανό.
Δείτε την ομιλία στο youtube εδώ
