αν σ’ αυτήν τη χώρα ζούσαν Νορβηγοί ή …Αιθίοπες θα ήταν ένας Παράδεισος

Τοποθέτηση στην συνεδρίαση της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής κατά την συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών “Θέματα υδατοδρομίων, αστικών οδικών μεταφορών και λοιπές διατάξεις”

Μόλις στην αρχή του καλοκαιριού είχαμε καταθέσει μια ερώτηση σχετική με το θέμα αυτό, τι θα γίνει με τα υδροπλάνα και τα υδατοδρόμια. Είναι μια ιστορία που έχει τραβήξει και έχει κλείσει δεκαετία τώρα πια. Δόθηκαν κάποιες άδειες και, κουτσά – στραβά, επρόκειτο να προχωρήσει εδώ και δύο χρόνια. Δεν προχώρησε ποτέ τίποτε. Σκεφτόμουν προχθές που κυκλοφορούσα στην Πελοπόννησο σε όλα τα λιμάνια της ή στο Ιόνιο ή όπου αλλού έχω βρεθεί αυτό το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο ή την άνοιξη, πως σε αυτήν την χώρα με τα 3.000 νησιά, με τα 300 και πλέον κατοικημένα, με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στον κόσμο σχεδόν – 7η χώρα στον κόσμο με το μήκος ακτογραμμών και πρώτοι στην Ευρώπη σίγουρα – ότι, αν σε αυτήν τη χώρα έμεναν Νορβηγοί, Δανοί ή Αιθίοπες, αυτά θα είχαν γίνει εδώ και 30 χρόνια. Στη Νορβηγία με κάτι νησάκια που έχει που παγώνουν οι θάλασσες και δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει ο καιρός και αν είναι μέρα ή νύχτα, γιατί είναι 6 μήνες νύχτα και 6 μήνες ημέρα, είναι εκατοντάδες μικρά καραβάκια και υδροπλάνα και αεροπλάνα που κυκλοφορούν πάνω στις θάλασσες, πάνω στον ουρανό, μπορεί και κάτω από τις θάλασσες, χώρια το ενεργειακό και τα άλλα πράγματα διάφορα άλλα πράγματα που έχουν προχωρήσει αυτοί οι άνθρωποι, που όταν φτιάχναμε την Ακρόπολη αυτοί «έτρωγαν βελανίδια» και είχαν κάτι κέρατα.

Αν σε αυτή τη χώρα εδώ στον Ισθμό της Κορίνθου, σε ένα υπέροχο τοπίο που το βλέπεις και ανατριχιάζεις, έμεναν Νιγηριανοί ή Μποτσβανίτες, θα ήταν ένα μνημείο γεωφυσιολογίας και τώρα είναι ένας σκουπιδότοπος και προς την Κόρινθο και προς το Λουτράκι και προς τα Ίσθμια, με εγκαταλειμμένα στρατόπεδα και είναι ένα χάλι μαύρο. Γιατί την κάναμε έτσι αυτήν τη χώρα;

Έρχεται ένα νομοσχέδιο μετά από δύο χρόνια διαβούλευσης μήπως δώσει λύση στην πολύπαθη ιστορία με τα υδατοδρόμια, που ξεκίνησε και έληξε άδοξα εδώ και πάνω από μία δεκαετία με πρωτοβουλία και τότε του Υπουργείου Ναυτιλίας.

Σε αυτή την κατεξοχήν νησιωτική χώρα με τα τόσα προβλήματα και στην μεταφορική εξυπηρέτηση αργούμε να αντιληφθούμε τη λύση των υδατοδρομίων, πάλι καλά που γίνεται τώρα, αν γίνει. Όταν το αντιλαμβανόμαστε το κάνουμε με λάθος τρόπο και δεν θα μπορέσει ίσως τίποτα να λειτουργήσει αν δεν το προχωρήσουμε σωστά καθαρά με διαφάνεια, με διαύγεια και με ίσες ευκαιρίες για όλους, απαλλαγμένοι από τα βαρίδια, από τους βαρόνους της ακτοπλοΐας, από τις κομητείες και τις βαρονίες των ΚΤΕΛ, από τις συντεχνίες και τους Ροβεσπιέρους τους, από όλες αυτές τις περιοχές μικρών και μεγάλων συμφερόντων που ορθώνουν τοίχος στην ανάπτυξη της χώρας εδώ και δεκαετίες με πρόσχημα την διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Η ίδρυση και λειτουργία υδατοδρομίων στην Ελλάδα αποτελεί επενδυτική ευκαιρία με σημαντικές αναπτυξιακές προοπτικές, τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και συνολικά για τη χώρα, ενίσχυση του τουριστικού προϊόντος της χώρας μας, διευκόλυνση και ενίσχυση της επισκεψιμότητας απομακρυσμένων περιοχών και άγονων γραμμών και δικτύωσης μεταξύ τους, με στόχο τη μεγιστοποίηση και των υφιστάμενων τουριστικών τάσεων, αλλά και την ανάπτυξη νέων, συμπλήρωση της μεταφορικής εξυπηρέτησης και εξασφάλιση συνεχούς σύνδεσης νησιωτικής και ηπειρωτικής χώρας, ειδικά στις περιπτώσεις μικρών και απομακρυσμένων νησιών, που στερούνται αεροδρομίου ή οι ακτοπλοϊκές συνδέσεις είναι ανεπαρκείς ή κρίνονται δυσπρόσιτα για κάποιες εταιρείες ακτοπλοΐας.

Θα το στηρίξουμε, θα το ψηφίσουμε, θα κάνουμε και προτάσεις και μακάρι, να βρούμε τον τρόπο να γίνει γρήγορα και ικανοποιητικά.

Δείτε ολόκληρη την τοποθέτηση: