Αργότερα, αργότερα, πλησίασαν δυο κότερα.

ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο, 11-12/5/2019
https://www.tanea.gr/print/2019/05/11/opinions/ta-syka-syka-kai-crta-skafi-skafi/

Λοιπόν, είναι ώρα να πούμε τα σύκα σύκα και τα σκάφη σκάφη…
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Από τους νόμους και τους κανονισμούς.
Κανονισμός της Βουλής – Αρθρο 4: Δώρα, σχετικές παροχές και ωφελήματα
«Οι βουλευτές –σ.σ. πολλώ δε μάλλον υπουργοί και Πρωθυπουργοί…- οφείλουν να μην αποδέχονται δώρα ή παροχές ή άλλα ωφελήματα, των οποίων η φύση ή η χρηματική αξία εγείρουν ζητήματα μεροληπτικής άσκησης των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων. Χρηματική αξία μεγαλύτερη των διακοσίων (200) ευρώ θεωρείται κατά τεκμήριο και σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική ικανή να εγείρει ζητήματα αμεροληψίας.»
Ε, αργότερα, αργότερα, πλησίασαν δυο κότερα…
Ας πάμε λίγο πίσω τώρα. Ο Αντρέας έκανε διακοπές στην Ωραία Ελένη.
Ο Μητσοτάκης έκανε διακοπές στα Χανιά. Ο Σημίτης στην Σίφνο. Ο Καραμανλής, ο νεότερος, πήγαινε στην Ίο. Ο Παπανδρέου, ο νεότερος, στις Σπέτσες.
Ο Σαμαράς στην Πύλο. Και όλοι ξέραμε, μαθαίναμε, ακούγαμε. Δεν κρύβονταν.
Ακόμα και για τον Στάλιν και τον Κάστρο, όλοι ήξεραν που έβρισκαν λίγη ξεκούραση. Για τον πρωθυπουργό μας και την οικογένειά του έμαθε ποτέ κανείς κάτι, ήξερε ή ξέρει κανείς; Και το λέμε διότι, ως γνωστόν, τα δημόσια πρόσωπα (πρέπει να) ζουν σε γυάλινα σπίτια. Όλα να είναι στο φως.
Έχετε ακούσει, λοιπόν, ποτέ κάτι;
Μπαλί, Μαλδίβες, Χαλκιδική, Καραϊβική, Χαβάη, Μύκονο, Κούβα, Μαργαρίτα, Κανάρια, Έπαυλη Σουνίου, Αίγινα, Βίλα Λαυρίου, Ελούντα;
Και σκάφη, γιοτ και θαλαμηγοί, με πολλά ονόματα και σημαίες εφοπλιστικές και αφοπλιστικές, επίσης. Όλα αυτά μπορεί να είναι ή να μην είναι μέσα, πάντως είναι όλα κρυφά. Μη τυχόν και μαθευτεί κάτι γιατί δεν κάνει να τα ακούει αυτά η πλεμπάγια, ο λαουτζίκος. Διότι πολεμάει το Κεφάλαιο και τους διαπλεκόμενους και τις ελίτ ο λαοπρόβλητος. Εις υγείαν, παίδες! Ε, εντάξει, πάμε και λίγο Ροδάκινο, ως παλιά φρικιά, να θυμόμαστε τα νιάτα μας.
Δεν είναι – φυσικά και δεν είναι – επιλήψιμο ή καταδικαστέο να απολαμβάνει κάποιος τις διακοπές του σε χλιδάτο σκάφος παρέα με εφοπλιστές ή επιχειρηματίες, όταν ανήκει στον κύκλο τους ή, γενικώς, στην αστική τάξη. Ωστόσο, αυτό θεωρείται αδιανόητο για έναν –αριστερό μάλιστα- πρωθυπουργό. Δεν νοείται ηγέτης χώρας όπως η Ελλάδα, σε εποχή μνημονίου, με τον χειμαζόμενο ελληνικό λαό, να περνάει τις διακοπές του σε σπίτια εφοπλιστών ή στα κότερα τους. Αυτό ισχύει κυρίως στην περίπτωση –του αριστερού ξαναλέμε- Τσίπρα, ο οποίος έχει, σε ανύποπτο χρόνο, ενοχοποιήσει και αποδομήσει τις σχέσεις του “παλιού πολιτικού συστήματος” –αφού αυτός είναι το …νέο- με την ελίτ του χρήματος και τη διαπλοκή.
Λοιπόν, μας στήριξε και μας χρηματοδότησε η Γιάννα Αγγελοπούλου Δασκαλάκη Παρθένη κλπ κλπ, νταλαβεριστήκαμε με Καλογρίτσες, Μπόμπολες, Κυριακού, Βαρδινογιάννηδες, Μελισσανίδηδες, Κοντομηνάδες, προσπαθήσαμε να συνεργαστούμε με τον Μαρινάκη, μας εξυμνούσε και μας στήριζε ο Σαββίδης, τώρα κατεβάζουμε υποψήφιο τον Π.Κόκκαλη -που έχει μόνο παππού!- και ξεκουραζόμαστε σε κότερα Παναγοπούλου. Που, άσχετα απ’ όλα αυτά, και συνεργάτιδά μας και πρέσβειρα και απ’ όλα την κάναμε.
Αλλά πολεμάμε τις ελίτ, με αποφασιστικότητα.

Εννοείται ότι “μπορούν να κάνουν ό,τι διακοπές επιθυμούν” ή λιγουρεύονται και ό,τι νταλαβέρια θέλουν, αλλά ας αφήσουμε κατά μέρος τα παραμύθια, αυτά τα “είμαστε με το λαό κι όχι με τη Διαπλοκή και το Κεφάλαιο”. Έλεος. Μας βλέπουν.

Αυτά τα αριστερά παιδιά, κάνανε λαμπόγιαλα την αριστερά και κάθε ανάμνηση ηθικού πλεονεκτήματος, αλλά ακόμα βγάζουν γλώσσα, αντί να λουφάξουν, κάπως. Κάνανε γαργάρα τους Καμμένους και τους ψεκασμένους. Κάνανε γαργάρα τα νταλαβέρια με εργολάβους και καναλάρχες. Κάνανε γαργάρα τα φούμαρα με τις λίστες, με τα σκισίματα παλιών και τη ψήφιση νέων μνημονίων, με το κεελπνο, το φιάσκο novartis, τα ρουσφέτια, τις απάτες. Γαργάρα οι ομολογίες και τα ξεμαλλιάσματα των κορυφαίων Υπουργών τους Καμμένου και Κοτζιά ότι τ’ αρπάζουν, αμφότεροι και άλλοι, από μαύρες σακούλες και σκοτεινούς χρηματοδότες –δημόσιες καταγγελίες, ενώπιον κουφών εισαγγελέων, μάλιστα. Γαργάρα –μια που το ‘φερε η κουβέντα- τα αίσχη στην Δικαιοσύνη. Το μπάχαλο στην Παιδεία. Οι πλάτες στην τρομοκρατία και στους μπαχαλάκηδες. Οι κατά παραγγελία διώξεις πολιτικών αντιπάλων. Η αθλιότητα αποφυλακίσεων δολοφόνων, ισοβιτών, βαρυποινιτών. Γαργάρα κι οι Πολάκηδες κι ο πολακισμός. Ακόμα κι η εκατόμβη 130 νεκρών, γαργάρα, και τα επικοινωνιακά θέατρα στο Μάτι, στην Κινέτα και στην Μάντρα. Τώρα και τα κότερα, οι βίλες, οι επαύλεις, οι θαλαμηγοί, τα πούρα, τα ακριβά “δώρα” αντί παροχών σε αδίσταΧτους μεγαλοκαρχαρίες του κεφάλαιου, οι μυστικές κρουαζιέρες σε “μαγικά νησιά” και η τρυφηλή ζωή του αριστερού ηγέτη και των συντρόφων κομισάριων, όλα φλου αρτιστίκ και ανετάριστα.
Να θυμηθούμε και τα αεροπλάνα και τις θωρακισμένες λιμουζίνες που θα πουλούσαμε μόλις παίρναμε την εξουσία; στην υπηρεσία του λαού όλα τώρα, πάμε και για ψώνια πιο εύκολα και πιο γρήγορα, έτσι; Είναι κι οι δεκάδες κλούβες παραδίπλα, που μας φυλάνε και μας προφυλάνε από τις εκδηλώσεις λατρείας του λαού. Αριστερά και όπως μπαίνουμε και όπως βγαίνουμε και όπως τρώμε και πίνουμε. Και εντάξει οι πολακιστές, αλλά οι συναγωνιστές πάνω στην Γέφυρα; Μούγκα;
Οι λοιποί τρυφεροί και ευαίσθητοι αριστεροί τι κάνουμε, σύντροφοι; Τρώμε παντεσπάνι και επιδόματα σε σανό μοιράζουμε στην πλέμπα και στο λαουτζίκο;
Εις το εξής, ούτως ή άλλως, θα θυμόμαστε όλοι οι υπόλοιποι, πως έχουμε δει κι έχουμε δει λαοπλάνους, ψεύτες, λαϊκιστές και δημαγωγούς να παραπλανούν και να υποκρίνονται τους ευαίσθητους υπηρέτες του λαού, έστω και κάπως αργά αποκαλυπτόμενους, αλλά ποτέ δεν είχαμε δει τέτοιο υποκριτικό κρεσέντο να εκπέμπεται από επαύλεις, κότερα, βίλες και θαλαμηγούς από αριστερούς αντάρτες του κοινοβουλευτισμού. Ως τώρα, μόνο δεξιούς ή σοσιαλδημοκράτες αστούς είχαμε δει σε κότερα. Τώρα καταλάβαμε πως όταν έλεγαν πως χτυπάνε τις Ελίτ, εννοούσαν ότι τρίβουν τις ομώνυμες φρυγανιές.
Τελικά τα ίδια τα γεγονότα, όπως έγραψε κάποιος, εκδικούνται με σκληρότητα.
Ανέβηκαν στην εξουσία με ψέματα, με κορώνες λαϊκισμού, μέσα σε μια αποθέωση δημαγωγίας, με την αμέριστη βοήθεια και την συνδρομή νεοαυριανιστών –που μερικοί ήδη τα γυρίζουν και την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια, σαν αυτά που κάνουν τα πιο επιφυλακτικά ποντικάκια που δεν πηδάνε με τη μία πανικόβλητα στην θάλασσα…

Το πλοίο όμως στούκαρε, βυθίζεται. Και οι σύντροφοι καταρρέουν με θόρυβο, με πάταγο, σηκώνοντας και σκόνη και κουρνιαχτό.

Απαξιωμένοι, μέσα σε σύννεφα οργής, μεσ΄σε καπνούς και σε βρισιές και με κατάρες, ακόμα κι από πρώην πελάτες-ψηφοφόρους, αλλά και υπό το κράτος εσωτερικού πανικού, που λες, ρε φίλε, κι άλλοι έχασαν εκλογές, αλλά δεν κάνανε έτσι! Δεν κάνουν έτσι όσοι χάνουν εκλογές, δεν υπονομεύουν, δεν ναρκοθετούν το άμεσο μέλλον της χώρας σε όλα τα επίπεδα, δεν είναι με τόση εμπάθεια αποφασισμένοι να παραδώσουν, στ’ αλήθεια, καμένη γη –κι όχι όπως συχνά, με τρόπο παραβολικό ακούγαμε κι από προηγούμενους να εγκαλούν αντιπάλους. Τώρα πράγματι καμένη γη θα παραδώσουν, σαν τη γη στο Μάτι, στον Νέο Βουτζά και στην Κινέτα, μετά την αναμενόμενη κατάρρευση και την εκλογική συντριβή. Ας είναι, ήταν κι αυτό ένα χρήσιμο μάθημα, που θα μας βοηθήσει κιόλας να μην επαναλάβουμε τέτοιες χονδροειδώς λαθεμένες επιλογές. Κι η χώρα κι όλοι μας θα ξανασηκωθούμε όρθιοι.
Εδώ ξανασηκωθήκαμε από κατοχές και χούντες, στα τσιπροτεχνεία θα κωλώσουμε;