Για ποιον Πολιτισμό και για ποιά πολιτιστικά αγαθά θέλετε να μιλήσουμε σήμερα;

Η ομιλία στην ολομέλεια της Βουλής κατά την συζήτηση του σ/ν του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού “Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας 2014/60/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15/5/2014 σχετικά με την επιστροφή πολιτιστικών αγαθών, που έχουν απομακρυνθεί παράνομα από το έδαφος κράτους – μέλους», 16.12.2015

Κι εγώ θέλω να ξεκινήσω με την απερίφραστη καταδίκη της άνανδρης επίθεσης 7-8 ανθρώπων σ’ έναν Έλληνα πολίτη, σε έναν συμπολίτη μας, σ’ έναν συνάνθρωπο, σε έναν βουλευτή του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Και βεβαίως, κάποιοι εδώ μέσα μπορεί να συμφωνούμε μεταξύ μας, με άλλους μπορεί να διαφωνούμε, εγώ προσωπικά διαφωνώ σε πάρα πολλά πράγματα με τον Υπουργό Μπαλτά και με τον Υπουργό Κοντονή. Έχω κάποιο δικαίωμα μαζί με 2-3 φίλους μου να τους ξυλοφορτώσουμε; Να τους βάλουμε γκαζάκια στα γραφεία; Να τους σπάσουμε το σπίτι; Να τους σπάσουμε στο ξύλο; Επειδή διαφωνούμε έντονα επί πολιτικού;

Για ποιον Πολιτισμό και για ποια πολιτιστικά αγαθά θέλετε να μιλήσουμε σήμερα;
Είναι αναφαίρετο δικαίωμα αγωνιστών της Αριστεράς να μετέρχονται τρόπους και μεθόδους που μετέρχονταν παλιότερα ταγματασφαλίτες, χίτες, γερμανοτσολιάδες, δοσίλογοι; Προνομιακός χώρος της ακροδεξιάς ήταν αυτά τα φαινόμενα επί δεκαετίες, μαύρες δεκαετίες, της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας.
Μπορούν αυτά να μεταφερθούν στο χώρο της προοδευτικής παράταξης ή της Αριστεράς;

Μήπως, η κυβέρνηση της Αριστεράς την περίοδο που ήταν αντιπολίτευση ενθάρρυνε ή εξέθρεψε ή ανέχτηκε τέτοια φαινόμενα; Ποτέ;
Μήπως ακούστηκαν συνθήματα στις πλατείες από αριστερούς με κόκκινες σημαίες «Κρεμάστε τους στο Γουδί, κάψτε τους, τσακίστε τους»;
Μήπως Άγιοι Πατέρες έχουν πει «αυτούς διαπομπέψτε τους, φτύστε τους», γιατί δεν είναι χριστιανική η συμπεριφορά τους και ο τρόπος ζωής τους;
Μήπως Ηγέτες ανέχτηκαν ή υπέθαλψαν φαινόμενα ή προκάλεσαν μαχαιρώματα, ξυλοδαρμούς, δολοφονίες;
Μήπως έχουν γίνει πάρα πολλές δολοφονίες στη χώρα μας, όχι μόνο από τρίκυκλα, ταγματασφαλίτες και γκοτζαμάνηδες;
Μήπως έχουν γίνει πολιτικές δολοφονίες από εκτελεστές που συμπεριφέρονται ως Αριστεροί αγωνιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για μια καλύτερη ζωή;
Μήπως, μιλώντας για Πολιτισμό και πολιτιστικά αγαθά – αυτή είναι η συζήτηση σήμερα – μήπως, εγώ με κάτι φίλους μου βγάζουμε πύρινους λόγους για το Μακεδονικό για την ελληνική Μακεδονία, για τα αγάλματα, για τον Παρθενώνα και μετά αποκεφαλίζουμε αγάλματα στα Προπύλαια ή στο Πολυτεχνείο ή στην Ανωτάτη Εμπορική ή στο Αριστοτέλειο ή στο Δημοκρίτειο;
Μήπως κάνουμε τα Πανεπιστήμια μας άθλιους τόπους, σκουπιδότοπους γεμάτους συνθήματα κόκκινα, μαύρα, κίτρινα, πράσινα, που, αν βάλετε ένα ελληνικό Πανεπιστήμιο δίπλα σε ένα Πανεπιστήμιο της Ζιμπάμπουε ή της Μποτσουάνα – υπάρχουν τέτοιες φωτογραφίες – θα έπρεπε να ντρεπόμαστε. Όχι μόνο ως Υπουργοί Πολιτισμού ή ως Υπουργοί Παιδείας αλλά ως απλοί πολίτες μιας χώρας που διαμαρτύρεται για κλοπές πολιτιστικών αγαθών, για κλοπές θησαυρών, για κλοπή ονόματος ελληνικής περιοχής ή ιστορικών κληρονομιών της χώρας μας. Ως πολιτισμένοι, πολιτιζόμενοι και υπερασπιστές του Πολιτισμού έχουμε το δικαίωμα να αποφασίζουμε ότι ΑΥΤΟΣ είναι εχθρός της Πατρίδας θα του κάψουμε το γραφείο και θα τον σπάσουμε στο ξύλο;
Τι είμαστε; Αγωνιστές; Ή είμαστε απλοί φασίστες;
Μήπως υπάρχει μία σε όλες τις διαδικασίες της κοινωνικής μας ζωής, μήπως υπάρχει μία διείσδυση συμπεριφορών που είναι απολύτως φασιστικές, απάνθρωπες και βαρβαρικές;
Μήπως εγώ, ως άνθρωπος που γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αριστερά, σε μια Αριστερά που αμφισβητούσε και τον εαυτό της, δικαιούμαι μαζί με τρεις φίλους μου, τέσσερις, σταλινικούς, τροτσκιστές, φασίστες , να τους ξυλοφορτώσω, να τους μαχαιρώσω και να τους κάψω ζωντανούς;
Ή να κάψω ζωντανούς κάποιους που κατά τη γνώμη μου κακώς δούλευαν μια μέρα που εμείς στην εταιρία μας είχαμε απεργία;

Για ποιον Πολιτισμό και για ποια πολιτιστικά αγαθά θέλετε να μιλήσουμε σήμερα;
Εγώ είμαι συγκλονισμένος επειδή κάποιοι άνθρωποι, άνανδροι, όχι άνθρωποι, κάποια ζώα, άνανδροι, θρασύδειλοι, πέντε, έξι, εφτά, δέκα μαζί, ξυλοφόρτωσαν έναν βουλευτή του ελληνικού κοινοβουλίου, έναν συμπολίτη μας με τον οποίο εγώ διαφωνώ, κατά καιρούς συμφωνούσα σε άλλα διαφωνώ, με κάποιους διαφωνώ πάρα πολύ έντονα. Με τον υπουργό κύριο Φίλη διαφωνώ πάρα πολύ έντονα. Και με τον Υπουργό κύριο Μπαλτά. Διακαιούμαι να βρω πέντε φίλους μου που διαφωνούμε έντονα μαζί του και να τον σπάσουμε στο ξύλο;
Σας ερωτώ;
Έναν φασίστα που έχω εντοπίσει και σας λέω «αυτός εκεί είναι φασισταριό». Διακαιούμαι να πάω να τον γεμίσω δεκαεφτά μαχαιριές; Πείτε μου. Είμαι αγωνιστής της Αριστεράς; Είμαι προοδευτικός άνθρωπος; Πέστε μου.
Είμαι συγκλονισμένος από αυτήν την ιστορία.
Πριν από μερικές μέρες κάποιοι ανατίναξαν με γκαζάκια το γραφείο ή το σπίτι του Αλέκου Φλαμπουράρη. Που είναι Υπουργός της κυβέρνησης της Αριστεράς. Της ψεκασμένης αριστεροδεξιάς. Μάλιστα. Με τον οποίο Αλέκο Φλαμπουράρη εγώ αν και παλιός μου σύντροφος, σαράντα χρόνια τον ξέρω, αλλά διαφωνώ πάρα πολύ σε πολλά πράγματα. Κάποιοι πήγαν και του ανατίναξαν το σπίτι του. Κάποιοι επιτέθηκαν και ξυλοφόρτωσαν τον Κωστή Χατζηδάκη πρόπερσι. Φέτος άλλες περιπτώσεις έχουμε πάρα πολλές. Τώρα, έχουμε σήμερα την περίπτωση του Βασίλη Οικονόμου.
Θα το συνεχίσουμε αυτό φίλοι, πατριώτες δημοκράτες, σύντροφοι, συναγωνιστές, αγαπητοί Έλληνες του Πολιτισμού και της μακραίωνης αυτής ιστορίας; Που έχουμε μια έπαρση που είμαστε φορείς αυτής της κληρονομιάς;

Θέλουμε να διεκδικήσουμε τα γλυπτά του Παρθενώνα. Ποιοι; Εμείς που αποκεφαλίζουμε αγάλματα;

Εμείς που βάφουμε μαύρο το άγαλμα του Παλαμά στα Προπύλαια; Εμείς που γεμίζουμε την πόλη μας αφίσες, συνθήματα, συνθηματάκια, ζωγραφιές – υπάρχουν πολύ ωραία γκράφιτι, μ’ αρέσουν πάρα πολύ, μακάρι να γεμίζαμε την πόλη γκράφιτι… Αλλά αυτή η αθλιότητα της ρύπανσης των τοίχων των σπιτιών μας, ωραιότατα νεοκλασσικά που έχουν ανακαινισθεί με αίμα, είτε με κρατική επιχορήγηση, επιδότηση είτε με το αίμα κάποιου ανθρωπάκου που το αγόρασε και το έφτιαξε. Και είναι πάρα πολύ ωραία βαμμένο, πανέμορφο, με τα ακροκέραμα του… κι είναι γεμάτο συνθήματα και κάποιοι περνάνε απέξω και σπάνε τα ακροκέραμα ας πούμε γιατί είναι αγωνιστές της Δημοκρατίας, του Σοσιαλισμού, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κάτι τέτοια. Για ποιον Πολιτισμό θέλετε να μιλήσουμε σύντροφοι, συναγωνιστές και λοιποί φίλοι και πατριώτες;

Τι είναι αυτό το Νομοσχέδιο. Επί του Νομοσχεδίου: Είναι μια ευρωπαϊκή οδηγία. Εγώ, ως γνήσιος ευρωπαϊστής γερμανοτσολιάς, γαλλοτσολιάς και ως οπαδός του ευρωπαϊκού διαφωτισμού και της αναγέννησης, που όταν η αναγέννηση και ο διαφωτισμός συνέβησαν στην περιοχή της Ευρώπης εμείς λείπαμε και έχουμε καθυστερήσει πάρα πολύ να ενσωματώσουμε στην νομοθεσία αλλά και στο σκεπτικό μας, στη λογική μας και την Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό, που είναι ακραίες ελληνικές εκφάνσεις συμπεριφορών, πολιτισμού κλπ. Εμείς δεν τα ‘ χουμε πάρει αυτά. Και τα Πανεπιστήμια μας που είναι σκουπιδότοποι και άθλιοι χώροι ελεύθερης διακίνησης σκουπιδιών. Οι μισοί της Κυβέρνησης είναι καθηγητές Πανεπιστημίου αλλά σ’ ένα Πανεπιστήμιο εγώ δεν μπορώ να πάω να μιλήσω σήμερα κύριε Μπαλτά. Ξέρετε γιατί; Γιατί μ’ έχουν χαρακτηρίσει κάποιοι εκεί γύρω σας, όχι εσείς, γερμανοτσολιά, δοσίλογο, Τσολάκογλου, Κουίσλινγκ και τα λοιπά και τα λοιπά… Πάμε σ΄ ένα Πανεπιστήμιο, σ’ ένα αμφιθέατρο να συζητήσουμε για πολιτισμό; Κι αν τα Μάρμαρα θα τα λέμε Ελγίνεια ή Γλυπτά ή Αετώματα ή Ζωοφόρους; Πάμε να συζητήσουμε μαζί; Να φάτε κι εσείς το ξύλο; Από ποιούς; Από αυτούς που ανεχτήκατε. Που εκθρέψαμε. Ότι έχει δικαίωμα ένας άνθρωπος και οι τρεις φίλοι του να ξυλοφορτώσουν, να μαχαιρώσουν ή να σκοτώσουν οποιονδήποτε με τον οποίο διαφωνούν κάθετα και οριζόντια και διαγώνια.
Το σχέδιο νόμου είναι μια ευρωπαϊκή οδηγία που ενσωματώνει η ελληνική νομοθεσία αυτά όλα που λέει για τα κοσμικά αγαθά, τα θρησκευτικά αγαθά, τις εικόνες, τα σκήπτρα, τις κορώνες, τα αετώματα, τις ζωοφόρους, τα κιονόκρανα… Δεν μπορεί να διαφωνήσει κανείς με την ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία του νομοσχεδίου. Όμως, επειδή σε κάποια άρθρα του νομοσχεδίου υπάρχουν κάποιες προθεσμίες του 1993, του 1954, του ’36, του ‘18(;). Υπάρχουν σ’ αυτά τα άρθρα που αφορούν σε προθεσμίες, επειδή αυτό το νομοσχέδιο ως ευρωπαϊκό, ως ευρωπαϊκή οδηγία, αφορά κυρίως την Ευρώπη των τελευταίων 200 – 300 ετών ενώ εμείς είμαστε Ευρώπη εδώ και τέσσερις χιλιάδες χρόνια, περίπου, ή θέλουμε να είμαστε. Επειδή λοιπόν εμείς είμαστε οι παλιότεροι και πιο πολιτισμένοι Ευρωπαίοι, που φτιάχναμε Παρθενώνες όταν οι άλλοι τρώγανε βαλανίδια και βάζαν το κρέας κάτω από τις σέλες των αλόγων για να μαλακώσει να το φάνε ωμό, επειδή εμείς είμαστε οι πιο πολιτισμένοι άνθρωποι στον κόσμο δεχόμαστε αυτήν την ευρωπαϊκή οδηγία, αντί να την έχουμε δώσει εμείς στους Ευρωπαίους ως δική μας Οδηγία, ως Έλληνες άνθρωποι του Πολιτισμού και της Ελληνικής πολιτισμένης πραγματικότητας.
Όμως θα διαφωνήσουμε στις προθεσμίες, αυτές οι Οδηγίες το ξαναείπα αφορούν τα τελευταία 200 – 300 χρόνια, κι εμείς επειδή έχουμε μια μακραίωνα ιστορία χιλιετιών δεν δεχόμαστε προθεσμίες και αποκλεισμούς.
Επί του συνόλου και επί των άρθρων του νομοσχεδίου, βεβαίως, πάρα πολλά είπαν η κ. Παναγιώτα Δριτσέλη, η οποία μας κάλυψε και δεν θέλω να τα επαναλάβω, η κ. Χαρά Κεφαλίδου και η κ. Έλενα Ράπτη. Και οι τρεις κυρίες, όπως είπα και στην Επιτροπή, από τρεις διαφορετικές παρατάξεις είπαν πάρα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, με τα οποία συμφωνούμε και δεν θέλω να τα επαναλάβω.
Απλώς θέλω να πω επί του νομοσχεδίου –και δεν θα σας διαβάσω αυτά που είχα ετοιμάσει να σας διαβάσω- στα άρθρα 3, 7 και 8 θα ψηφίσουμε «ΠΑΡΩΝ», επειδή βάζουν προθεσμίες και στενά χρονικά περιθώρια για διεκδικήσεις κ.λπ. Δεν θα μιλήσω καθόλου για την προσπάθεια ή γι’ αυτό που πρέπει να κάνει η χώρα μας, να διεκδικήσει τα τμήματα των ζωφόρων, των αετωμάτων του Παρθενώνα ή την Αφροδίτη της Μήλου ή τη Νίκη της Σαμοθράκης, που κάποιοι νομίμως τα αγόρασαν, έμποροι αρχαιοτήτων, εδώ και διακόσια, τριακόσια, πεντακόσια ή χίλια διακόσια χρόνια, από το Βυζάντιο ή από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που νομίμως τα αφαίρεσαν, τα απέσπασαν από τη χώρα στην οποία υπήρχαν. Αυτές οι λεηλασίες έγιναν και στην περίοδο της Κατοχής από Γερμανούς, οι οποίοι απέσπασαν ελληνικούς θησαυρούς και τους πήγαν στο Βερολίνο και μετά οι Σοβιετικοί, που πολύ καλά έκαναν και «μπούκαραν» στο Βερολίνο και διέλυσαν αυτό το τρισάθλιο πράγμα που υπήρξε, αυτή την ντροπή της ανθρωπότητας, πήραν τους θησαυρούς και τους πήγαν στο Ερμιτάζ ή στο Μουσείο της Μόσχας. Υπάρχουν θησαυροί της Αιγύπτου, που είναι στην Ιταλία ή και σε άλλες χώρες. Μπορεί να είναι και στην Ελλάδα θησαυροί από άλλες χώρες.
Εμείς, λοιπόν, δεν έχουμε λεηλατήσει άλλες χώρες. Και όταν λεηλατήσαμε την Περσία πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, δεν σηκώσαμε από εκεί πράγματα για να τα κουβαλήσουμε εδώ. Νομίζω ότι δεν έχουμε κάνει τέτοιες ακρότητες. Τώρα τελευταία κάνουμε κάτι αθλιότητες και πρέπει να το διορθώσουμε αυτό όλοι μαζί.
Θέλω να πω ότι πρέπει να δούμε πάρα πολύ προσεκτικά, με ανοιχτό μυαλό, την έννοια και τη σημασία του πολιτισμού και της παιδείας. Προσέξτε, όχι της εκπαίδευσης, της παιδείας. Να δούμε και την αριστεία. Δεν θέλω τώρα να ξαναγυρίσω στις ρετσινιές και στα ναζιστικά κατάλοιπα και σε διάφορα πράγματα, ούτε να αναφερθώ σε Ελγίνεια κ.λπ. και πώς και εάν θα διεκδικήσουμε νομικά ή εάν επειδή θα χάσουμε τη δίκη, δεν θα το κάνουμε. Δεν θέλω να το κάνω, δεν θέλω να το συνεχίσω, απλώς επιγραμματικά θα πω μερικά πράγματα, κύριε Υπουργέ.
Θέλω να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί. Ειλικρινά σας το λέω έχω μετανιώσει για πράγματα που έχω κάνει, έχω μετανιώσει για συμπεριφορές μου. Είναι καιρός να μετανιώσουν και πολλοί άλλοι προοδευτικοί άνθρωποι, με τους οποίους μεγάλωσα δίπλα, για συμπεριφορές που οι ίδιοι έκαναν, ανέχτηκαν ή για φαινόμενα που εξέθρεψαν, που εκθρέψαμε.