Δεν μπορεί η πολιτεία, το κράτος και η εκάστοτε κυβέρνηση να είναι νταβατζής

«Αφού δεν μπορέσαμε να αγοράσουμε τα κανάλια μέσω των ημέτερων καναλαρχών είτε με μαϊμού δάνεια είτε με βοσκοτόπια φανταστικά, τώρα θέλουμε να ελέγξουμε τους δικούς μας στα κανάλια που θα προκύψουν! Και να κατευθύνουμε έτσι την διαφήμιση, ώστε αφού δεν μπορέσαμε να βγάλουμε τους 4 δικούς μας να βγάλουμε 3-4 που θα τα παίρνουν από τη διαφήμιση και τους άλλους ας τους φάει η μαρμάγκα!
Δεν πρόκειται μόνο για μια περίπτωση κρατικής παρέμβασης αλλά και για μια εφαρμογή τυραννικών μεθόδων της μορφής “διαίρει και βασίλευε” στην αγορά, με σκοπό την δημιουργία μιας νέας διαπλοκής στην θέση της παλιάς». Σ’ αυτό, συμπερασματικά κατέληξε την παρέμβασή του ο βουλευτής Β΄ Αθηνών και ειδικός αγορητής από το ΠΟΤΑΜΙ Γρηγόρης Ψαριανός, κατά τη διάρκεια της πρώτης κοινής συνεδρίασης των αρμοδίων Επιτροπών της Βουλής, που επεξεργάζονται το Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής που αφορά μεταξύ άλλων στο Ηλεκτρονικό σύστημα διάθεσης τηλεοπτικού διαφημιστικού χρόνου.

«Όταν έγινε η προηγούμενη συζήτηση στην αρμόδια Επιτροπή, ο Υπουργός ήταν σε άλλο υπουργείο. Καταπιάστηκε και τότε και τώρα με το προσφιλές και αγαπητό του θέμα: την χειραγώγηση των ΜΜΕ. Την εργώδη και αγωνιώδη προσπάθεια να ελέγξουμε τα μέσα ενημέρωσης. Είχαμε και τότε πει στον Υπουργό πως δεν μπορεί να περάσει αυτό. Είναι αντισυνταγματικό. Δεν περνάει. Όπως δεν περνάει και η αντίστοιχη προσπάθεια του ελέγχου της Δικαιοσύνης. Αυτή η αγωνιώδης προσπάθεια να ελέγξουμε τα ΜΜΕ, τη Δικαιοσύνη, τους φορείς της Παιδείας και Πολιτισμού, τον στρατό την αστυνομία και δεν ξέρω ποιον άλλο δημόσιο φορέα και θεσμό, κατατείνει και δείχνει την πρόθεσή μας: να προσπαθήσουμε με κάθε τρόπο να αλλάξουμε αυτό το σάπιο “αστικό” καθεστώς των “λαμόγιων” των “μονοπωλίων των συμφερόντων”, και να βάλουμε διάφορους δικούς μας οι οποίοι είναι “λαϊκοί αγωνιστές” με λαϊκά βοσκοτόπια, με λαϊκά κανάλια με λαϊκά κεφάλαια που δεν ξέρω από πού προέρχονται – από λαθραία τσιγάρα; Από ναρκωτικά; Από όπλα; Πάντως σκοτεινά και μαύρα – και που με αυτά θα μπορέσουμε να αγοράσουμε τα ΜΜΕ και ό,τι άλλο χρειαστεί. Ενδεχομένως και τη Δικαιοσύνη, άλλους θεσμούς, να προσλάβουμε στο Μαξίμου Αρεοπαγίτες… Πρόκειται για άλλη μια απόπειρα τροποποίησης της λειτουργίας του καθεστώτος, για να μην πούμε κατάργησης και ριζικής αλλαγής του. Ωστόσο, ούτε αυτή η προσπάθεια, ωστόσο θα στεφθεί με επιτυχία, θα αποτύχει όπως απέτυχε κει η προηγούμενη. Και φοβάμαι, κύριε Υπουργέ, ότι πάλι θα αλλάξετε υπουργείο!»
«Και βεβαίως», συνέχισε ο Γρηγόρης Ψαριανός, «ζούμε σε συνθήκες ελεύθερης αγορά. Και βέβαια ο ρυθμιστικός ρόλος της πολιτείας και του κράτους είναι και θεμιτός και επιβεβλημένος. Αλλά δεν μπορεί να ακυρώνει τη λειτουργία της ελεύθερης αγοράς. Δεν μπορεί η πολιτεία, το κράτος και η εκάστοτε κυβέρνηση να είναι νταβατζής οποιουδήποτε παράγει ή αναμεταδίδει ή προβάλλει ή διαχειρίζεται οποιοδήποτε προϊόν. Μπορεί και πρέπει να είναι ρυθμιστής, διαιτητής, εξισορροπητικός παράγοντας. Αλλά δεν μπορεί να είναι ούτε επιχειρηματίας, ούτε εργοδότης επιχειρηματιών είτε με βοσκοτόπια, είτε με λαθραία τσιγάρα, με ναρκωτικά, με όπλα ή ό,τι άλλο. Η υποχρεωτική και αποκλειστική διαχείριση ιδιωτικών συναλλαγών από κρατικό φορέα παραβιάζει θεμελιώδεις ατομικές και επιχειρηματικές ελευθερίες που προστατεύονται από το διεθνές δίκαιο, όπως η ελευθερία των συμβάσεων».