Εάν σήμερα ο Μπουτάρης, ο Καμίνης ή ο Μόραλης έδιναν σε εταιρείες ιδιωτών τα σκουπίδια, εγώ θα ήμουν ευτυχής

Σε πολιτική εκδήλωση της Πρωτοβουλίας Πολιτών Πειραιά με θέμα «Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία. Εμπρός!» έδωσε το παρόν ο βουλευτής Β΄ Αθηνών με το ΠΟΤΑΜΙ Γρηγόρης Ψαριανός.
Σε σύντομη παρέμβασή του, μεταξύ άλλων είπε τα εξής:
«Θυμήθηκα δυο τραγούδια εδώ, όσο παρακολουθώ την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Το ένα, μια και νωρίτερα αναφέρθηκε πως είμαστε όλοι πάνω σ’ ένα καράβι, είναι το “ένα καράβι απ’ τον Περαία έχει σαλπάρει για μακριά”. Το άλλο είναι “5 χρόνια δικασμένος μέσα στο Γεντί Κουλέ”.
Αισθάνομαι αιχμάλωτος σε ομηρία. Φυλακισμένος μέσα σε μια αθλιότητα, που έχει στην κορυφή τους ΣΥΡΙΖΑΝεξΕΛ. Αριστερούς που δέχονται να έχουν για Υπουργό Άμυνας αυτό το άτομο και που το χειροκροτούν οι μισοί αριστεροί και παλιοί μου σύντροφοι.
Σκεφτόμουν ότι αν ήμουν στην Αγγλία θα είχα δυσκολευτεί πάρα πολύ σ’ αυτή την εκλογική αναμέτρηση. Στη Γαλλία αντίθετα θα αισθανόμουν πολύ ευτυχής, εάν βρισκόμουνα.

Κατόπιν αυτών των σκέψεων και των τραγουδιών και επειδή συζητάω με φίλους βουλευτές από τον κεντρώο χώρο, από τη Συμπαράταξη, από το ΠΟΤΑΜΙ κλπ, που λένε «πάμε όλοι μαζί»: ο χώρος αυτός πρέπει να ανασυγκροτηθεί. Ο μεσαίος φιλοευρωπαϊκός χώρος. Χωρίς «συριζισμούς» και «τσιπρισμούς». Τελεία και παύλα. Πρέπει να ανασυγκροτηθεί απέναντι στον λαϊκισμό και να πάμε, πράγματι, όλοι μαζί. Αλλά για πού; Εγώ αυτή την απάντηση την θέλω από όλους. Για πού;
Κάνουμε καμιά φορά μια τέτοια κουβέντα με διάφορους φίλους και τους λέω αστεϊζόμενος πως εγώ στον Πιπεργιά, στον Καλφαγιάννη και στον Φωτόπουλο δεν πάω. Εγώ δεν πάω στο ..Χαλκούτσι. Πάω, εάν θέλετε, Βρυξέλλες. Αν το συμφωνήσουμε αυτό, πάμε μαζί. Αλλά πώς; Πρέπει να κάνουμε άλματα. Αυτό που είπε πριν η Άννα Διαμαντοπούλου: δεν μπορείς να πας σιγά σιγά από βράχο σε βράχο, γιατί θα πέσεις στο νερό.

Εάν ο Μπουτάρης έδινε τα σκουπίδια σε τρεις εταιρείες ιδιωτών ή ο Καμίνης ή ο Μόραλης, εγώ απόψε θα ήμουν ευτυχής και σας το λέω ξεκάθαρα, ορθά-κοφτά. Δεν μπορώ να παίζω ακόμα με τις λογικές κρατισμού και δήθεν απαγκίστρωσης από τους δυσμενείς όρους του Μνημονίου και διάφορα τέτοια πράγματα. Αυτά πρέπει να τα ξεκαθαρίζουμε και να προχωρήσουμε. Γιατί εμένα δεν μ’ ενδιαφέρει αυτή την ώρα ούτε η Σοσιαλδημοκρατία, ούτε ο Σοσιαλισμός ούτε η Δεξιά ούτε η Αριστερά. Μ’ ενδιαφέρει αυτό εδώ το κατσαπλιαδιστάν να γίνει επιτέλους μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα.»