Εκλογές 2015 – Συνέντευξη στην εφημερίδα Επένδυση

Εκλογές 2015
Εφημερίδα Επένδυση – 17.01.15

Συνέντευξη στον Ρίζο Ψύλλο
1. Ορμητικό Ποτάμι ή ελπιδοφόρο ρυάκι;
– Ένας ζωντανός και φρέσκος πολιτικός χώρος, με σαφή πολιτικό λόγο –παρ’ όλες τις παρόλες που εκφωνούνται, πεντακάθαρες προτάσεις και επιδιώξεις, χωρίς κρυφές ατζέντες, χωρίς φλουταρίσματα. Για αλλαγές και μεταρρυθμίσεις με στόχο την ανάπτυξη, την ανασυγκρότηση, απολύτως ελπιδοφόρος και ορμητικός προς την επανάσταση του αυτονόητου. Για όλα όσα έπρεπε, αλλά δεν κάναμε.
2. Γιατί επιλέξατε το Ποτάμι για να πολιτευτείτε;
– Για όλα όσα είπαμε πιο πάνω και ακόμα επειδή επιδιώκει την διασφάλιση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις. Με όλες τις μεγάλες θεσμικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που είναι αναγκαίες και απαραίτητες προς την κατεύθυνση αυτή. Γιατί όλα αυτά και πολλά άλλα που είναι καταγεγραμμένα στο πρόγραμμα θέσεων του Ποταμιού, δεν υπήρχαν με σαφήνεια διατυπωμένα και διακηρυγμένα κάπου αλλού. Κι όπου υπήρχαν, όσοι τα υποσχέθηκαν είχαν όλο το χρόνο να τα υλοποιήσουν και δεν το έκαναν. Το θέμα είναι να κρατηθούμε σ’ αυτή την πορεία, να μην υπάρξουν ταλαντεύσεις, υπαναχωρήσεις, αλλαγή ρότας. Να διδαχθούμε, θα έλεγα, κι από κάποιο παράδειγμα – προς αποφυγήν, αν μου επιτρέπετε – πολύ συγκεκριμένο, της τέως Δημαρ, που το έζησα από κοντά. Που ιδρύσαμε, ελπίσαμε, αγωνιστήκαμε για πέντε χρόνια με υπευθυνότητα, διαχωρίζοντας τη θέση μας απ’ την δημαγωγία, τον λαϊκισμό και τον αριστερισμό του Συριζα, αλλά κατέληξε σε ναυάγιο στα βράχια, μετά από τραγικές επιλογές τής ηγεσίας, μετά από αλυσίδα μοιραίων λαθών. Κι όχι μόνο μας άδειασε και ναυάγησε, αλλά εξευτελίστηκε κι όλας, εντελώς.
3. Για το Ποτάμι έχει διαφορά ποιο κόμμα θα είναι πρώτο; Θα μπορούσατε να συγκυβερνήσετε είτε είναι ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτη δύναμη είτε είναι η ΝΔ;
– Το θέμα δεν είναι με ποιόν θα πας, αλλά σε ποιά κατεύθυνση. Για μάς ο δρόμος είναι η Ευρώπη και η Ελλάδα ως σύγχρονο, ευνομούμενο, ευρωπαϊκό κράτος. Γι’ αυτό και πρώτιστο μέλημα μας οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στο πολιτικό σύστημα και στην ανασυγκρότηση της χώρας. Θα συμβάλλουμε με κάθε τρόπο, ώστε η χώρα να μη μείνει ακυβέρνητη, να μην πάμε σε επαναληπτική εκλογή που ίσως αποβεί καταστροφική, θα επιδιώξουμε συναίνεση για εθνικό σχέδιο εξόδου απ’ την κρίση, όποιο και να ‘ναι το κόμμα που το εκλογικό σώμα θα επιλέξει ως πρώτο. Και πιστεύουμε πως θα βρεθεί τρόπος και κοινός τόπος για να τα’ αλλάξουμε όλα χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα. Θα στηρίξουμε κυβέρνηση σ’ αυτήν την κατεύθυνση, χωρίς απαραιτήτως συμμετοχή. Άλλωστε υπάρχει και η ψήφος ανοχής.

4. Ποια είναι εκείνα τα κόμματα που το Ποτάμι αποκλείει;
– Νομίζω ότι πρέπει να επιδιώξουμε την εκπόνηση ενός εθνικού σχεδίου εξόδου απ’ την κρίση, όπως προείπαμε, και εδώ δεν αποκλείεται κανείς, σε όλο το φιλοευρωπαϊκό δημοκρατικό φάσμα. Αυτοεξαιρούνται όσοι επιδιώκουν την διάλυση της Ευρώπης και έχουν “άλλα” σχέδια. Και βεβαίως όλα τα φασιστοειδή ή νεοναζιστικά μορφώματα.
5. Λένε πολλοί ότι τα νερά του Ποταμιού θολώνονται από τη συμμετοχή σε αυτό φιλελεύθερων από τη μία και αριστερών από την άλλη. Τι απαντάτε;
– Αυτή την ερώτηση πρώτα πρέπει να την κάνετε στον Συριζα, όπου προσέτρεξαν να συστεγαστούν όλα τα είδη του “αντιμνημονιακού βασιλείου”, κι ας μην αναφερθώ σε ονόματα και διευθύνσεις και γελάσουν κι οι πέτρες, αν δεν γελάνε ήδη. Και άλλα κόμματα ας ρωτήσετε, που εδώ και δεκαετίες είναι δειγματολόγια αλλοπρόσαλλων ιδεολογιών και επιδιώξεων. Εμάς μας συνέχει η πίστη και η ελπίδα για τις μεγάλες αλλαγές που όλοι έχουμε περιγράψει. Κι ο Σταύρος, κι ο Σπύρος, κι η Άννυ, κι ο Μίλτος, κι η Αθηνά, η Αντιγόνη, ο Γραμματικάκης, ο Τσακυράκης, ο Βαρελάς, η Ταχιάου, ο Γεωργάτος, η Τσικαρδάνη, όλοι μα όλοι, έχουμε το ίδιο σχέδιο για την ανασυγκρότηση της χώρας.
6. Αν δεν υπήρχε Το Ποτάμι, τι θα ψηφίζατε;
– Κάτι σαν Ποτάμι θα είχαμε πάλι. Ξέρετε ότι συμμετείχα εξ’ αρχής, παρά την άρνηση της ΔΗΜΑΡ στην οποία ακόμα ανήκα, σε όλες τις διαδικασίες, στον δημόσιο διάλογο για την συγκρότηση του χώρου της λεγόμενης κεντροαριστεράς που δυστυχώς δεν ευοδώθηκε η προσπάθεια, με ευθύνη πολλών, δεν είναι του παρόντος. Το Ποτάμι θέλει να εκφράσει ακριβώς αυτόν το χώρο και μάλιστα ακόμη ευρύτερο, σ’ αυτήν την μεταρρυθμιστική, εκσυγχρονιστική και ευρωπαϊκή κατεύθυνση και είμαι παρών, από τα πρώτα μέλη της επιτροπής διαλόγου που ακριβώς για όλα αυτά συστήθηκε, από τον Ιούλιο. Αν δεν υπήρχε το Ποτάμι θα ψήφιζα το πιο συγγενές, γειτνιάζον σχήμα. Και μπορώ να σας πω εύκολα, τι ΔΕΝ θα ψήφιζα. Ευτυχώς όμως υπάρχει ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ, και θα είναι Τρίτο Κόμμα, εκτοπίζοντας τους φασίστες, νεοναζί υπόδικους χρυσαυγίτες. Είναι η πρώτιστη επιδίωξη μας.
7. Έξυπνες διαφημίσεις, περιοδείες με βανάκια, τα έσοδα και τα έξοδα του κόμματος αναρτώνται στο site, ο Σταύρος Θεοδωράκης «πρωταγωνιστής». Επικοινωνιακά τρικ ή το αληθινό πρόσωπο του Ποταμιού;
– Γνωρίζω τον Σταύρο 25 χρόνια, έχουμε δουλέψει μαζί σε εφημερίδα, σε περιοδικό, σε ραδιόφωνο, σε τηλεόραση. Είναι όπως ήταν πάντα, έχει αυτές τις ιδέες πάντα, έχει το ίδιο στυλ, τα ίδια προτερήματα, τα ίδια ελαττώματα, το ίδιο ψώνιο (!), το ίδιο πείσμα. Το σημαντικότερο είναι ότι δεν είναι “σιγουράντζα”, ρισκάρει, αναθεωρεί (πολύ καθοριστικό για έναν “ορκισμένο αναθεωρητή”, καλή ώρα..). Ακούει, αφομοιώνει, συνθέτει. Δεν είναι κι ο Ελ. Βενιζέλος, αλλά καλός είναι, κι είναι και κοντοχωριανός του! Αν μου τα κάνει μαντάρα, θα τον διαγράψω.
8. Αντώνης, Αλέξης, Σταύρος, Βαγγέλης, Πάνος, Φώτης, Γιώργος. Τι ενώνει και τι χωρίζει τους άνδρες που θέλουν να σώσουν τη χώρα;
– Άλλ’ αντ’ άλλα τα μεγάλα, της Παρασκευής το γάλα! -έλεγε η γιαγιά μου, και ποιος είμ’ εγώ που θα διαφωνήσω. Είναι, κάπως.., όλοι. Δύσκολα περιστατικά. Γι’ αυτό δεν μπορούν να κάνουν υπερβάσεις και να συμφωνήσουν στο καίριο και βασικό, στην προσπάθεια να σωθεί και να προχωρήσει η χώρα. Πράγμα που κανουν άλλοι, επίσης πολιτικοί αντίπαλοι, σε άλλες πιο πολιτισμένες χώρες, όπως έγινε στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία, στην Σουηδία.
Κάνουν κοκορομαχίες για κάτι σπόρια καλαμπόκι, εισαγόμενο μάλιστα..
Δεν μπορούν να δράσουν ως ηγέτες, που ακόμα κι εδώ στο Ελλαδιστάν κατάφεραν ο Μητσοτάκης, ο Λεωνίδας, ο Χαρίλαος ή ο Καραμανλής –ο κανονικός κι ο Παπανδρέου –ο κανονικός.
Εδώ είχαν “συμφωνήσει” ο Ζαχαριάδης με τον Μεταξά !
Είναι όλοι οι προαναφερθέντες, πολύ μικροί για τις περιστάσεις.
Αλλά, βεβαίως, έχουμε τους Ηγέτες που μας αξίζουν, κάθε φορά. Ή όχι;