ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΕ ΓΡΗΓΟΡΗ ΡΟΥΜΠΑΤΗ-ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 17.01.09

Ένας λάτρης της ανατροπής όλων όσων συγκροτούν τον σημερινό καθωσπρεπισμό, αν και βουλευτής, είναι εύκολο να χαρακτηριστεί “κουκουλοφόρος” και να γίνει στόχος;

-Δεν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι κάποιος που δεν φόρεσε ποτέ κουκούλα. Στόχος μπορεί να γίνει. Επειδή λέει τα πράγματα με το όνομά τους ή δεν μετράει σκοπιμότητες. Και που μπορεί για κάποιους να χαλάει την πιάτσα. Γιατί, όπως ξέρετε, δεν ανήκω σε κανένα κόμμα…

-Ούτε στον ΣΥΡΙΖΑ;

-Εγώ είμαι στον «Ρήγα Φεραίο» του 1972 και στο ΚΚΕ εσωτερικού… Μόνος μου έχω μείνει.

-Αυτό τι σημαίνει για τη σημερινή πραγματικότητα;

-Ότι θα παραμείνω αριστερός χωρίς να είμαι οπαδός του Πολ Ποτ, του Χόνεκερ, του Ζντάνοφ ή του Τσαουσέσκου, για να είμαστε σαφείς… Η δική μου Αριστερά αγωνίστηκε για την κατάργηση της θανατικής ποινής και κάποιοι τώρα με στοχοποιούν ως οπαδό «τρομοκρατικών» οργανώσεων. Δεν είμαι οπαδός ούτε της Σοβιετίας, ούτε των Ηνωμένων Πολιτειών, ούτε του Ισραήλ ούτε της Αλ Κάιντα, που την επινόησαν οι Αμερικανοί.

-Μου φέρνετε στο μυαλό όσα μας διηγούνταν βετεράνοι, πια, αριστεροί. Κάποτε, κάθε προοδευτικός άνθρωπος, κάθε αμφισβητίας, ήταν και καθοδηγούμενος από το ΚΚΕ, εν δυνάμει προδότης. Με όσες ταλαιπωρίες και κινδύνους συνόδευαν μια τέτοια κατηγορία…  Αισθάνεστε κάπως έτσι;

-Βεβαίως. Γιατί, όπως κάποτε στη Μακρόνησο ζητούσαν να αποκηρύξεις «μετά βδελυγμίας και τα λοιπά»,  μου ζητούν και τώρα περίπου τα ίδια. Να αποκηρύξω «μετά βδελυγμίας και τα λοιπά». Δηλαδή, για… να το κάνουνε βαφτίσια «αποτάσσεσαι τον Σατανά; Απεταξάμην».

-Έχετε αντιληφθεί να σας κοιτούν κάπως διαφορετικά από τους άλλους 299 βουλευτές οι αστυφύλακες της Βουλής; Πέφτει κανένα μάτι στην τσάντα σας, μήπως διακρίνει κάτι ύποπτο;

-Μ’ έπιασες, βλέπω. Αποκηρύσσω  μετά βδελυγμίας το δεύτερο μισό της ερώτησης. Πρέπει να πω εδώ ότι οι αστυνομικοί της Βουλής είναι γλυκύτατοι. Χαμογελούν, με κοιτάνε παράξενα, με ρωτούν για την ΑΕΚ. Μερικοί μάλιστα μου λένε ότι είναι αριστεροί. Δεν θα πω όμως ονόματα. Μην επιμένετε.

-Αναρωτιέται πάντως ο πολίτης, κ. Ψαριανέ, και κυρίως ο μαγαζάτορας ο οποίος είναι και θύμα της τράπεζας και θύμα του τοκογλύφου και θύμα της κρίσης, για ποιον άλλον μπορεί να αποτελεί στόχο; Τον αναρχικό; Τον προβοκάτορα; Και για ποιον λόγο;

Οι μαγαζάτορες και οι εργαζόμενοι δεν είναι στόχος για κανέναν. Όλοι είμαστε στόχοι για το σύστημα. Ένα σύστημα που μας σκίζει, μας κλέβει, μας ληστεύει, κάνει ρεσάλτο στη δημόσια περιουσία, τα ασφαλιστικά ταμεία, την Παιδεία, παντού. Και μετά κάνει την πάπια. Και λέει «γιατί ξεσηκώνεστε».

-Αυτό όμως που λέτε, δεν αποτελεί έμμεση επιδοκιμασία των επεισοδίων και των ακροτήτων;

-Όχι. Όπως λέει η «συγχωρεμένη» Κοντολίζα Ράις, είναι παράπλευρες απώλειες. Της εξέγερσης. Η οποία δεν θα υπήρχε, αν είχαμε ένα ευνομούμενο κράτος δικαίου. Αν είχαμε τίμια φορολογία, δημόσια παιδεία, δημόσια υγεία κλπ, δεν θα υπήρχαν όλα αυτά. Αντί λοιπόν να εγκαλούν τους εξεγειρόμενους και τους απελπισμένους, να συγκροτήσουν ένα κράτος δικαίου. Παιδική χαρά Θεού θα ήμασταν.

-Δηλαδή, τα χέρια που έκαψαν τα μαγαζιά, σε ποιόν ανήκουν;

-Είναι μια «ετερόκλητη σύμπραξη». Πιτσιρικάδες που χάσανε τους φίλους τους, αναρχικοί και αντιεξουσιαστές από κούνια με το δικό τους δίκιο κατά τη γνώμη τους, ασφαλίτες κουκουλοφόροι σε διατεταγμένη υπηρεσία και πολίτες αγανακτισμένοι από τα χημικά που τρώνε ενώ διαδηλώνουν ειρηνικά. Γιατί τα χημικά του… Ισραήλ, από το οποίο ψωνίζουμε, δεν πέφτουν εκεί που γίνονται οι «λεηλασίες» και τα «σπασίματα», αλλά μέσα στον κόσμο που διαδηλώνει. Γιατί; Προφανώς για να μην ξανακατέβει στους δρόμους και να στηθεί αυτό το τηλεοπτικό σκηνικό.

-Ζώντας έτσι κι αλλιώς και σήμερα σε περίοδο ρευστότητας, δε νομίζετε ότι ζητούμενο πρέπει να είναι η δημοκρατία, με την έννοια όχι μόνο της έκφρασης του πολίτη αλλά και της άσκησης της εξουσίας;

-Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία και επιφύλαξη. Όμως αληθινή δημοκρατία είναι εκεί που όλοι οι πολίτες συμμετέχουν ισότιμα και όχι η λεηλασία της λαϊκής βούλησης με εκλογομαγειρεία. Δυστυχώς, φανατικοί εχθροί της δημοκρατίας ένθεν κακείθεν εμφανίζονται ως όψιμοι υποστηρικτές της. Οι Γκέμπελς και Μπέρια μας κάνουν πάλι μαθήματα δημοκρατίας.

-Δεν είναι ανίερο να τους βάζετε σε συμπαράταξη;

-Κατά τη γνώμη μου όχι. Με όλο το θάρρος… Και αν μου επιτρέπεται… Εξάλλου δυο  ετερόκλητοι νοσταλγοί τους λένε κάθε μέρα τα ίδια λόγια: Ότι χαϊδεύουμε αυτιά, ότι είμαστε τρομοκράτες (!), ότι ψαρεύουμε σε θολά νερά…

-Ποιοι ακριβώς;

-Ο Καρατζαφέρης και η Παπαρήγα. Ο Βελόπουλος και ο Μαΐλης.

-Εν κατακλείδι, πιστεύετε ότι υπάρχει διέξοδος από την οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση; Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να συμβάλει;

-Ελπίζω ότι θα συμβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό υπάρχει. Και ο δρόμος είναι η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά. Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Αυτή η δημοκρατία, η δικιά τους δημοκρατία είναι που έχει και πολλά έξοδα. Όπως Βατοπέδια, χρηματιστήρια, ρεσάλτα στα ταμεία, ξεπουλήματα δημόσιας περιουσίας. Αλλά θα την αλλάξουμε. “Venceremos non passaran”.

 

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *