Εμείς δεν θέλουμε να σπάσει τα μούτρα του ο πρωθυπουργός

χωρίς εξαρτύσεις
Εφημερίδα ΕΠΕΝΔΥΣΗ, φύλλο 22
Σάββατο 28 – Κυριακή 29 Μαρτίου 2015

Η παρουσία του Πρωθυπουργού, τις τελευταίες μέρες, ήταν εξαιρετική. Δεν ξέρω βέβαια, αν έχουν την ίδια γνώμη οι σ. Λαφαζάνης, Στρατούλης, Κατρούγκαλος, ο παπα-σούζας ο γουναράς, η σ. Πρόεδρος της Βουλής. Διότι πάντοτε στο εξωτερικό ο σ. Τσίπρας τα λέει μια χαρά και μετά στα Μοσχάτα, άλλ’ αντ’ άλλα τα μεγάλα της Παρασκευής το γάλα. Να δούμε τώρα τι θα πει εδώ. Ελπίζω να μείνουμε στη λογική του Βερολίνου και στην ευφορία του πολύωρου δείπνου που είχε με την μερκελίστρια αρχι-Μέρκελ – κι αφού βάρεσε αρκετές προσοχές στα ΕςΕς που παρουσιάζανε όπλα, έτσι; Διάφορες “προοδευτικές» φυλλάδες τέτοια έλεγαν για γκεσταπίτες, ΕςΕς, σαπούνια, Νταχάου κλπ.
Τώρα δεν ξέρω πώς θα το αντιμετωπίσουν και ο Τσίπρας τους υπόλοιπους και οι υπόλοιποι τον Τσίπρα. Είναι λίγο δύσκολη η κατάσταση και η θέση του. Ελπίζω να μην υπάρξουνε έντονες εντάσεις μέσα στον Σύριζα και να ομογενοποιηθεί και να ομαλοποιηθεί λίγο η κατάσταση. Όχι ότι θα υποκύψουμε και θα είμαστε «στα τέσσερα» και θα κάνουμε «βίζιτες», όπως έλεγε ο κόκκινος Πάνος Καμμένος, αλλά πάντως σ’ έναν ρεαλισμό, συνεργασίας με τους εταίρους που μας ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ επί δεκαετίες. Όμως ρε παλληκαρια, εχω μεγάλο προβλημα με αυτο το 12%, τη γνωστή μίζα που παίρνουμε από τους απολυμένους, που τους υποσχόμαστε ως δικηγόροι να αγωνιστούμε για την επαναπρόσληψή τους και μετά ορκιζόμαστε υπουργοί και τους επαναπροσλαμβάνουμε. Τα λεφτά δεν τα παίρνουμε εμείς, βέβαια, τα παίρνουνε οι συνεργάτες, που δεν δίνουνε φράγκο μετά, γιατί είναι απάνθρωποι.
Άσε δε που δεν ζητάμε λεφτά από τους Γερμανούς, μια ηθική δικαίωση μόνο, για τα Δίστομα, τους Χορτιάτες και τα Καλάβρυτα και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο… Περασμένα ξεχασμένα.

Αυτό δεν είπε ο σ. Τσίπρας; Μόνο, δεν ξέρω: ο σ. Μανώλης το ‘κοψε το μουστάκι ή το ‘χει ακόμα;
Όσοι βοηθάνε τη συγκυβερνηση συριζανεξέλ, τώρα: Μεταρρυθμίσεις πουλάκια μου, είναι τι θα κάνουμε με τις Εφορίες, τις Πολεοδομίες, τα Τελωνεία, τον Δημόσιο Τομέα, τις αποκρατικοποιήσεις… Τι θα γίνει λοιπόν μ’ αυτά, το λαθρεμπόριο καυσίμων, τα λιμάνια με τους άλλους προβλήτες που ζητάει η COSCO, με το Ελληνικό, με τις Σκουριές, την Ολυμπιάδα και το Στρατώνι στη Χαλκιδική – που έρχονται στη Βουλή οι εργαζόμενοι στην «Ελληνικός Χρυσός» και ζητάνε ακρόαση από τον σ. Λαφαζάνη, πολύ ευαίσθητο σε θέματα εργαζομένων και δεν τους δέχεται… Με τα κλειστά επαγγέλματα, τα ωράρια, το άνοιγμα της Αγοράς, τι θα κάνουνε μ’ αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ και η αριστερή συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, με υπόκρουση το «πάνω εκεί στης Πίνδου μας τις κορφές που θαρρείς τ’ αστέρια φυλούνε» και τα υπόλοιπα εμβατήρια.
Η ζωή εν καμμένω για να πάρουμε και την Πόλη, ε…
Είναι απόλυτη ανάγκη να βρεθεί κοινό έδαφος μιας εθνικής συνεννόησης, συναίνεσης. Όχι λαϊκοπατριωτικής αντιγερμανικής και αρλούμπες. Βγήκε ο Τσίπρας χθες και είπε ότι πρέπει αυτή η εχθρότητα ελλήνων και γερμανών να τελειώσει. Μα ποιος την εξέθρεψε αυτή;
Να κατασχέσει γερμανική περιουσία επί ελληνικού εδάφους. Ποιός έλεγε τέτοια, όμηροι των αρχείων είμαστε, όλα αυτά έχουν ειπωθεί. Ο σ. Τσίπρας από Μάρτη σε Απρίλη κι από Νοέμβρη σε Δεκέμβρη, μέσα στην ίδια χρονιά, κάνει τερατώδεις και αντιφατικές δηλώσεις. Υπάρχουν στελέχη γύρω του που λέγανε «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», «όχι στους μεγαλοεργολάβους και στα ληστρικά διόδια …» και τέτοια, και τώρα λένε πληρώστε γιατί θα σας κόψουμε τον κώλο!
Αυτοί που λέγανε δεν πληρώνω. Εκατοντάδες τέτοια παραδείγματα. Από υπουργούς πρωτοκλασάτους της νεομνημονιακής αριστερής συγκυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου. Αυτό το πράγμα όμως πρέπει να τελειώσει. Όποιος λέει πολλά ψέματα, φτιάχνει ένα τοίχο και μετά στουκάρει με 200 πάνω σ’ αυτόν τον τοίχο. Όσο πιο πολλά και χοντρά ψέματα έχεις πει, τόσο πιο άγρια θα σπάσεις τα μούτρα σου.
Τώρα εμείς, δεν θέλουμε να σπάσει τα μούτρα του ο πρωθυπουργός.
Η κίνηση που έκανε προχθές ήταν εξαιρετική. Πρέπει όμως από δω και πέρα να βρεθεί ένα κοινό έδαφος στις φιλοευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις της χώρας. Από οποιοδήποτε κόμμα. Και από τμήματα κομμάτων ακόμα, θα μπορούσα να πω, που είναι σταθερά προσανατολισμένα στην παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, στο ευρώ και στην ΕΕ. Είναι άλλο θέμα να θες επιστροφή στη δραχμή, άλλο θέμα να είσαι ΚΚΕ, άλλο θέμα να είσαι Χρυσή Αυγή και να θες Έξοδο απ’ την Ευρώπη. Να μας το πεις να το ξέρουμε, όμως. Είναι άμεση ανάγκη να συγκροτηθεί ένα σοβαρό πολιτικό ρεύμα, με τις διαφωνίες μας και με τις διαφωνίες τους, σε επιμέρους θέματα ή και σε μεγάλα θέματα, ας μην ανοίξουμε την κουβέντα τώρα. Αλλά οι πολιτικές δυνάμεις που πιστεύουν, χωρίς αστερίσκους και προϋποθέσεις και μου-σου-ξου-του και υποπαραγράφους, την παραμονή της χώρας στην Ευρώπη πρέπει να αγωνιστούν μαζί. Να συγκροτήσουν ένα εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση. Όπως έκαναν οι άλλοι.
Οι ιρλανδοί την περασμένη βδομάδα δανείστηκαν με αρνητικά επιτόκια, οι πορτογάλοι έχουνε βγει από τα μνημόνια ένα χρόνο πριν από μας, ενώ μπήκαν πολύ μετά από μας. Κι έχουνε βγει, καθαρίσανε με τα μνημόνια.
Εμείς ακόμα τρομπάρουμε.
Γρ.Ψ.

“Αγκαλιά και πλάι-πλάι, κοιμηθήκαμε στην άμμο,
κι ονειρεύτηκα βραδιά του Μάη πως παρέα ήμασταν στη Σάμο.
Δεν πάει γεράκι στο νησί και στο βουνό το κύμα,
ούτε δικός μου είσ’ εσύ, σ’ αγαπώ και είναι κρίμα…”
(με Μούτση και Πυθαγόρα στη Σάμο, ο Σαλονικιός – κι έτοιμα τα βομβαρδιστικά στο Αγαθονήσι…)
Κοίτα, που συνεχίζουν και μου ξανάρχονται ένα, ένα τα χρόνια τα δοξασμένα.
Όχι του’21, τώρα, αλλά της 21ης…
Είπαμε, πως η συλλογική μνήμη, βρίσκεται σε αφασία. Στο δρόμο αντιληφθήκαμε ότι και η προσωπική, του καθένα μας, μνήμη, βρίσκεται κουκουλωμένη, κάτω από την πολυετή της απραξία. Τίποτε δε μας ενοχλεί και εξαίφνης, να πάρουμε την Πόλη, φωνάζουν οι Ο.Υ.Κ.ΑΔΕΣ. Ενοχλήθηκαν δε κάποιοι, επειδή ηκούσθη βροντερό, στη Λεωφόρο Αμαλίας, μπροστά από επίσημους, ημιεπίσημους, κομμένες κεφαλές, και πάει λέγοντας. Εάν το φωνάζουν, γαλουχούμενοι έτσι στο στρατώνα τους, ποσώς μας ενδιαφέρει… κάπως έτσι να εκλάβουμε τον έρωτα, τον καμένο;
Το ότι, ο τελετάρχης Υπουργός τους, αρμόδιος για θέματα Εθνικής αμύνης, προέτρεψεν, δίκην στρατηλάτου, την ΕΛΔΥΚ, να πάει να καρφώσει την Ελληνική σημαία, στη Βόρεια Κύπρο, δεν μας πείραξε καθόλου. Το ότι έστειλε ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης, στα σχολειά, εγκύκλιο για να τη διαβάσουν στους μαθητές και στις μαθήτριες, ούτε που μας άγγιξε. Θυμίζει, όλο τούτο, την αμυντική τακτική του Καραγκιόζη, που είπε «εγώ κάθομαι αναντίρρητα, βάρα εσύ, βάρα, κάποια στιγμή θα ιδρώσεις, θα κρυολογήσεις, θα πάθεις πλεμονία, θα ψοφολογήσεις, κι έτσι εγώ θα γλιτώσω».
Και καλά, ο ορκισμένος εχθρός της αριστείας και φανατικός οπαδός και θιασώτης της μετριότητας, της γκρίζας ισοπεδωμένης δήθεν εξισωμένης παρουσίας, απάντων ενδεδυμένων στο χακί. Τον δήθεν της Παιδείας, εννοώ, αρμόδιο Υπουργό, δεν τον ενόχλησε η ημερησία διαταγή προς τα σχολεία. Ένας όμως, όχι δύο , ένας σοβαρός άνθρωπος δε βρέθηκε να αντιδράσει και να πει, όλα καλά, αλλά, μακριά από την Παιδεία, ρε μυστήριοι στρατόκαβλοι; Ουδείς αντιλαμβάνεται, ότι η ΜΟΜΑ, την οποία ξεκινάει να στήσει, ο ανεκδιήγητος Υπουργός τους, της άμυνας, αποτελεί κομμάτι ενός καθεστώτος ολοκληρωτικού, παρελθόντος άκρως διχαστικού και εθνικιστικού, που στήνεται βήμα το βήμα;
Μια χώρα που συζητάει να βγει από τη κρίση, μια χώρα που, έστω υποτίθεται, κατάλαβε μέσες άκρες, τι την έφερε σ΄ αυτή την κατάσταση και τα μασκαραλίκια, που υφίσταται, παρακολουθεί άβουλη, και άφωνη, έναν άεργο, να επαναφέρει λογικές, μαύρων χρόνων για τον τόπο μας, ανεμπόδιστα.
Και σε μια εποχή, που τα μέσα για τη παραγωγή του μεγάλου έργου, εξελίσσονται ραγδαία και στοιχίζουν ανυπολόγιστα, αυτός ονειρεύεται να πιέσει προς τη διάλυση, τεχνικές εταιρείες, που οι πιο πολλές φυτοζωούν και άλλες πένονται, θα πτωχεύσουν, θα βγάλουν τους εργαζόμενους στο δρόμο, και αυτός θα τους πάρει τα μηχανήματα για να τους ανταγωνιστεί, όπως ονειρεύεται, στα δημόσια έργα.
Έρμε Παττακέ με το μυστρί και Λαδά με τα καθαρά σου χέρια, καημένοι, τι καμμένες καρικατούρες έρχονται, 50 χρόνια μετά, στο πόδι σας.
Αγκαλιά και πλάι-πλάι αυτή τη φορά με μια, κατά πως λέει, “πρώτη φορά Αριστερά”.
Πιστέψτε με ειλικρινά, δεν είναι υπερβολή, έχω αρχίσει και φοβάμαι από το γεγονός, πως η συλλογική μνήμη ετούτου του λαού, ρετάρει χοντρά, μαζί με τους Λάκηδες και τις κάθε μορφής αμοιβάδες, που μετέτρεψαν τον πολιτικό λόγο σε ύβρη και δήθεν χιούμορ και δεν καταλαβαίνουν που οδηγούμαστε κι όταν ξυπνήσεις από το λήθαργο ίσως να είναι πολύ αργά, φίλε μου.
Τα είχαμε μάθει όλα εύκολα, και μετατρέψαμε την πολιτική πρόσκληση και τον πολιτικό λόγο σε εσεμές – περικυκλωμένοι από νέο-ές-ές -, μετατρέψαμε το διάλογο σε γουώτς-απ και νομίσαμε ότι απλώς η τεχνολογία μάς οδηγεί μπροστά και αφήνει τη δημοκρατία να κατακρεουργείται στα σφαγεία ανεξέλεγκτων ψεκασμένων.
Συνεχίζουμε το διάλογο στο διαδίκτυο, διότι νομίζουμε, ότι αυτό είναι που μας έχει απομείνει, και μιλάμε για πασοκ, νουδου, ποτάμι και λοιπαί δημοκρατικαί δυνάμεις χωρίς να αντιλαμβανόμαστε, πως το παλιό πολιτικό σύστημα, μας αφήνει χρόνους και σε λίγο θα βλέπουμε το φάντασμα του να κοιτά με θαμασμό, την προεδρίνα της βουλής και τους αποφυλακισμένους ναζιστές της από κοντά.
Τίποτε καινούργιο, τίποτε που να δείχνει συγκλίσεις και αναζωογόνηση του πολιτικού μας λόγου.
Δηλαδή ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε.
ΜΙΤ