«Εσκομπαρία»… Εξουσία και καρτέλ. Στηρίζουμε;

Τα χθεσινά γεγονότα που αμαύρωσαν για μια ακόμα φορά το ελληνικό ποδόσφαιρο, ήταν το θέμα που σχεδόν μονοπώλησε την συζήτηση των δημοσιογράφων Αντρέα Παπαδόπουλου και Σωτήρη Ξενάκη στην εκπομπή «Δυο Λαλούν» στα Parapolitika 90,1 FM, με τον καλεσμένο τους, βαθύ γνώστη περί των ποδοσφαιρικών και βουλευτή Β΄ Αθηνών με το ΠΟΤΑΜΙ, Γρηγόρη Ψαριανό, o οποίος είπε χαρακτηριστικά:
«Δεν μπορείς να βγάζεις για το ίδιο αδίκημα, για τα ίδια ακριβώς περιστατικά, διαφορετικές αποφάσεις. Πέρυσι στη Λεωφόρο είδα με τα μάτια μου το άδειο κουτάκι εναντίον του Ίβιτς. Και η ποινή ήταν: αγώνες κεκλεισμένων των θυρών και αφαίρεση βαθμού από τον Παναθηναϊκό, ο οποίος κέρδιζε 1-0. Το παιχνίδι δόθηκε στον ΠΑΟΚ και αφαιρέθηκαν 3 βαθμοί από τον Παναθηναϊκό και 2, νομίζω, από το επόμενο πρωτάθλημα. Για το ίδιο ακριβώς αδίκημα, με ταινία ταμειακής μηχανής αυτή τη φορά, είχαμε αρχικά την ίδια απόφαση με πέρυσι. Και άλλαξε μετά, μέσα σε μια νύχτα, άγνωστο πώς. Άγνωστο, δηλαδή, εάν επηρεάστηκαν από κάποιον που είχε ένα κουμπούρι στην κωλότσεπη. Γιατί ο χθεσινός διαιτητής, τράβηξε το ζόρι να είναι κλεισμένος δυο ώρες σ’ ένα γραφείο κι απέξω να βρίσκονται κάποιοι κουμπουροφόροι που του φώναζαν “έχεις τελειώσει” και “είσαι νεκρός”. Έφυγε με 0-0, με τους βοηθούς του, αφού είχε ακυρώσει το γκολ ως οφ σάιντ. Αποχώρησαν, δηλαδή, οι διαιτητές στα αποδυτήρια, φύγαν οι ομάδες. Και μετά από δυόμιση ώρες έγραψε ένα φύλλο αγώνα όπου ήταν το παιχνίδι 1-0, ενώ πριν το είχε ακυρώσει, και ζητούσε από την ΑΕΚ να επιστρέψει στο γήπεδο. Στο γήπεδο με τα …πιστόλια! Άρα, υπό ποίων την απειλή το ξε-ακύρωσε; Όσον αφορά την δε προηγούμενη τιμωρία του ΠΑΟΚ, του επιστράφηκαν, με νυχτερινή απόφαση στη μιάμιση τη νύχτα, τρεις βαθμοί και συνάμα να γίνει το παιχνίδι με την ΑΕΚ με κόσμο, ενώ ήταν κεκλεισμένων των θυρών. Πότε τυπώσαν τα εισιτήρια, ποια εφορία τα σφράγισε, πότε ανοίξανε τα ταμεία;

Ωστόσο, εγώ θέλω να εξετάσουμε το πολιτικό θέμα. Μιλάμε λοιπόν για καρτέλ τύπου Εσκομπάρ. Με τα τσιγαράδικα, χαρισμένα πρόστιμα, φόρους κλπ, σε συνεργασία με την χουντική κυβέρνηση της Μποκοτά. Κολομβία είμαστε; Αλλά βλέπεις και στην Ελλάδα, προσφάτως ένας πρωθυπουργός έκανε μια ευχή: “εύχομαι να πάρει ο ΠΑΟΚ το πρωτάθλημα!” είπε γελώντας, αγκαλιά με τον εν λόγω “επενδυτή”. Kaι ασφαλώς δεν φταίει ούτε ο ΠΑΟΚ, ούτε οι παοκτζήδες ούτε ο δικέφαλος του Βορρά. Δεν είναι γι’ αυτούς το θέμα. Το θέμα είναι η διασύνδεση της εξουσίας με επιχειρηματίες που δεν ξέρουμε τι ακριβώς κάνουν. Που τους χαρίζονται εκατομμύρια πρόστιμα, ξενοδοχεία, λιμάνια, καπνοβιομηχανίες, που κυκλοφορούνε με κουμπούρια, που απειλούν δημοσιογράφους, που εκβιάζουν. Κι επειδή το ελληνικό πρωτάθλημα υποφέρει από τέτοια φαινόμενα εδώ και δεκαετίες, πρέπει να πω ότι, ανεξάρτητα από τι ομάδα είναι ο καθένας, ο Κόκκαλης, ο Βαρδινογιάννης, ο Μπέος, ο Ψωμιάδης, ο Μπατατούδης, ήταν άγιοι μπροστά στο φαινόμενο που παρακολουθούμε σήμερα έντρομοι, γιατί μας σημαδεύει ανάμεσα στα φρύδια μ’ ένα πιστόλι. Είναι τραγικό αυτό τα πράγμα. Ο Αλέξης Τσίπρας περίπου προανήγγειλε ότι το πρωτάθλημα θα δοθεί στον ΠΑΟΚ! Το “ή εμείς ή κανείς” που ειπώθηκε πριν από λίγους μήνες από τον κ. Σαββίδη, είναι κλεμμένο από τον πρωθυπουργό που έλεγε “ή αυτοί ή εμείς”. Το πράγμα όλο δουλεύει για τον …Ιβάν τον τρομερό. Αυτή η σύμπτωση απόψεων και η ιδεολογική ταύτιση του Αλεξέϊ με τον Ιβάν και μάλιστα με τις ίδιες λέξεις “ή αυτοί ή εμείς”, τα δώρα της ΣΕΚΑΠ, τα φιλιά, οι αγκαλιές κλπ, μόνο σε χώρες της λατινικής Αμερικής με χούντες τα βλέπεις. Γιατί αυτά τα κόλπα και οι εναγκαλισμοί, με μεσάζοντα μάλιστα τον Ευκλείδη Τσακαλώτο να τρώει πασατέμπο με τα κασκόλ του ΠΑΟΚ και να φιλιέται στο στόμα με τον Σαββίδη όπως άλλοτε ο Μπρέσνιεφ με τον Χόνεκερ, είναι δείγματα καθεστωτισμού λατινοαμερικάνικης χούντας. Και, επαναλαμβάνω, δεν αφορούν τον ΠΑΟΚ. Αφορούν μαφιόζικες ενέργειες τύπου Αλ Καπόνε».

Σε ό,τι αφορά στην υπόλοιπη επικαιρότητα εκφράζοντας την ένστασή του για την επικείμενη κατά μόνας συνάντηση του προέδρου του Ποταμιού με τον πρωθυπουργό, ο Γρ. Ψαριανός ανέφερε: «Η πρόταση του Σταύρου Θεοδωράκη για Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας προϋπάρχει εδώ κι ενάμισι χρόνο. Τώρα θυμήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας να τη συζητήσει; Κι αν αυτός τη θυμήθηκε τώρα, εσύ πας μόνος σου; Να συζητήσετε οι δυο σας ιδιαιτέρως; Μόνο εσάς τους δύο αφορά; ή θάπρεπε να πεις “να έρθουν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί να το συζητήσουμε”; Να πάμε όλοι να το συζητήσουμε, όχι οι δυο μας, τύπου “Σταύρο μου, Aλέξη μου”. Αυτή η κατά μόνας συζήτηση κάνει κακούς συνειρμούς με προηγούμενα περιστατικά που είχαν γίνει και το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του ’15, με αποτέλεσμα το ΠΟΤΑΜΙ να παίρνει την κατιούσα. H εντύπωση που δημιουργείται είναι πολύ άσχημη και δεν είναι και θεσμική. Μπορεί να είπε ο ΣΘ “εγώ δεν θα πάω στην κυβέρνηση αλλά θα συζητάω τα εθνικά θέματα. Γιατί δεν το καταλαβαίνετε αυτό;” Ωστόσο δεν το καταλαβαίνουμε, γιατί ούτε κι εγώ το καταλαβαίνω… Εξάλλου, δεν χρειάζεται να μπεις στην κυβέρνηση. Μπορείς να ψηφίζεις εσύ ότι δεν θα ψηφίζει ο ψεκασμένος συνεταίρος. Είναι κι αυτός ένας τρόπος στήριξης μιας κυβέρνησης που διαλύει τη χώρα».