Η δημαγωγία και ο λαϊκισμός δεν είναι αριστερά.

Ραδιοφωνικός Σταθμός «ΕΝΑ» Βόλου
25.05.2015

Το ΠΟΤΑΜΙ είναι ένα κόμμα εκ των ευρωπαϊκών δυνάμεων, μία πολιτική δύναμη με σαφή λόγο ως προς την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και την παραμονή στην ευρωζώνη. O βουλευτής του ΠΟΤΑΜΙΟΥ και συνάδελφός μου κ. Γρηγόρης Ψαριανός, είναι στην τηλεφωνική μας γραμμή. Ένας άνθρωπος που ξέρει πολύ καλά την ανθρωπογεωγραφία του ΣΥΡΙΖΑ και τους ανθρώπους που αυτή τη στιγμή διοικούν τη χώρα και νομίζω μπορούμε να κάνουμε μαζί μια ενδιαφέρουσα κουβέντα. Κύριε Ψαριανέ, καλή σας ημέρα από το Βόλο.

Γ.Ψ.: Νάστε καλά. Χαιρετίσματα στο Βόλο και σ’ όλη τη Μαγνησία και όπου μας ακούνε. Σε όλη την κεντρική Ελλάδα δηλαδή. Μάλιστα, αυτή τη στιγμή είμαι στο Άγκιστρον, δίπλα στον Προμαχώνα, στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Είναι ένας σταθμός μιας περιοδείας που κάνουμε. Αν και βουλευτής της Β΄ Περιφέρειας Αθήνας, έχω γυρίσει την Ελλάδα τρεις-τέσσερις φορές. Τώρα είμαστε στο Άγκιστρο. Πήγαμε Προμαχώνα, πήγαμε Καβάλα, θα πάμε Ξάνθη και θα γυρίσουμε αύριο.
-Ένα μικρό διάλειμμα λοιπόν με την Κεντρική Ελλάδα.
Γ.Ψ.: Από την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, χαιρετισμούς στη Θεσσαλία και συγκεκριμένα στη Μαγνησία. Αυτό που είπατε, είναι εκ των ων ουκ άνευ. Η παραμονή και η διασφάλιση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας.
-Δεν είμαι τόσο βέβαιος όμως. Μετά την δήλωση της κυρίας Μπακογιάννη το πρωί, ότι βλέπει σενάριο Κύπρου εάν ο κ. Τσίπρας δεν φέρει συμφωνία μέχρι την Παρασκευή, δηλαδή ότι θα έχουμε πρόβλημα με τις τράπεζες. Δεν το βλέπω και πολύ βέβαιο…
Γ.Ψ.: Κοιτάξτε: εγώ λέω εκ των ων ουκ άνευ σε σχέση με αυτά που πρέπει να κάνουμε. Τώρα, στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ένα τμήμα του που ως παλαιό ΠΑΣΟΚ θέλει να είμαστε στην Ευρώπη. Βέβαια, με ένα ελληνικό στυλ. Σε μια Ευρώπη ελληνικού τύπου, που να μπορούμε να κάνουμε διάφορα πράγματα μεταξύ μας και να αυτοκαθοριζόμαστε και να αυτοκανοναρχόμαστε. Ένα άλλο μέρος του ΣΥΡΙΖΑ θέλει να είμαστε Λαϊκή Δημοκρατία κάπως σαν Ανατολικό Βερολίνο, κάπως σαν Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία, Βουλγαρία μια που είμαι και δίπλα… Ένα άλλο μέρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι πραγματικά ευρωπαϊκής κατεύθυνσης και θα ήθελε να παραμείνουμε στην ΕΕ. Τώρα δεν χρειάζεται να πω ονόματα, ποιος εκπροσωπεί και αντιπροσωπεύει κάθε πτέρυγα. Όμως ο Αλέξης Τσίπρας, δεν έχει πει ακριβώς τι θέλει. Έτσι, στους «φιλοσοβιετικούς», εμφανίζεται ως λαϊκοδημοκράτης. Στους ακτιβιστές εμφανίζεται ως ακτιβιστής, στους αναρχοαυτόνομους ως αναρχοαυτόνομος, στους ευρωπαϊστές ως ευρωπαϊστής. Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να παίξει, εκτός από πολλούς ρόλους, τον κεντρικό ρόλο που έχει. Πρέπει να παίξει το ρόλο του πρωθυπουργού. Και όχι να παίζουμε τις κουμπάρες.
-Άρα ήρθε η ώρα;
Γ.Ψ.: Έχει έρθει η ώρα του Αλέξη Τσίπρα εδώ και τρεις μήνες. Όμως, έχουν περάσει τρεισήμισι μάλλον μήνες και δεν τόχει κάνει. Αυτή τη στιγμή, δεν έχουμε άλλο χρόνο, έχουμε βγει εκτός. Και κινδυνεύουμε πραγματικά να περάσουμε αυτό που πέρασε η Κύπρος εκείνη τη βδομάδα, που πήγαινε με μαξιμαλισμούς και γύρισε με κατεβασμένα τα φτερά. Όχι γιατί κάποιοι ξένοι είναι «κακοί». Κι εμείς οι Έλληνες, οι του ελλαδικού χώρου γενικώς, συνηθίζουμε ότι άσχημο περνάμε, πάντα να το φορτώνουμε στους ξένους. Για τη μικρασιατική καταστροφή έφταιγαν οι ξένοι. Για τη χούντα, για τον εμφύλιο, για όλα, πάντα έφταιγαν οι ξένοι. Εμείς δεν φταίγαμε ποτέ. Και τώρα φταίνε οι μερκελιστές, η Μέρκελ, οι τοκογλύφοι που δανείζονται με επτά τοις εκατό και μας δανείζουν με ένα; Λοιπόν, όλα αυτά τα πράγματα πρέπει να μπουν σε μια σειρά. Πρέπει να κλείσει ο Τσίπρας τώρα μια συμφωνία, ως πρωθυπουργός της Ελλάδας. Μια συμφωνία που φαντάζομαι ότι θα είναι δυσμενέστερη από το μεηλ Χαρδούβελη. Γι’ αυτό και το καθυστερεί, γι’ αυτό και πιέζεται από τους εσωτερικούς λαϊκοδημοκρατικούς κύκλους, του «Ρεύματος», της «Πλατφόρμας» κλπ, να πάμε σε οριστική ρήξη. Γιατί η στρατηγική αυτών των ανθρώπων είναι έξω από τη «λυκοσυμμαχία», είναι η στρατηγική του ΚΚΕ.

-Είναι εφικτό όμως να υπογράψει μια συμφωνία που οι δανειστές ζητούν σύνταξη στα 67 και κατάργηση του κατώτατου ορίου;
Γ.Ψ.: Αυτά δεν τα ζητάει κανένας.
-Έτσι δηλώνει ο κύριος Ρωμανιάς από το πρωί.
Γ.Ψ.: Ο κύριος Ρωμανιάς δεν είναι η Ευρώπη. Ο κύριος Ρωμανιάς είναι μία μπίζνα εργατολόγων. Έτσι, για να ξέρουμε τι λέμε. Ο κύριος Μητρόπουλος είναι μία μπίζνα εργατολόγων. Για να μην πούμε για άλλους, για υπουργούς πχ για τον κύριο Κατρούγκαλο, κλπ κλπ.
-Ωστόσο υπάρχουν δύσκολες θέσεις των δανειστών που τίθενται στο τραπέζι.
Γ.Ψ.: Κοιτάξτε να δείτε: δεν θα είναι ευκολότερες από ότι πέρυσι. Ας το κάναμε πέρυσι. Αν το κάνουμε του χρόνου θα είναι ακόμη χειρότερα.
-Μπορεί να το κάνει μόνος του ο Τσίπρας;
Γ.Ψ.: Ξέρετε τι κάνει; Κάνει ένα τέχνασμα. Λέει: εγώ θέλω την Ευρώπη κλπ. Πιεζόμενος όμως από τους εσωτερικούς φιλοσοβιετικούς στην οικονομία, στη φιλοσοφία και στην πολιτική τους, δηλαδή από την «Πλατφόρμα», από τον κύριο Λαφαζάνη κλπ, πιεζόμενος πάρα πολύ και από άλλους κύκλους των παλαιών γκρουπούσκουλων, των αριστερίστικων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, κάνει καθυστέρηση, κατά κάποιον τρόπο επίτηδες, ώστε να φτάσουμε σ’ ένα σημείο που νάναι τόσο δυσμενής η συμφωνία που να πει «ορίστε, εδώ δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα».
-Να είναι μονόδρομος η ρήξη δηλαδή μου λέτε.
Γ.Ψ.: Ναι, να είναι μονόδρομος η ρήξη. Καταλάβατε;
-Τότε μου λέτε πως έχει πάρει θέση ο πρωθυπουργός στην αντίθετη κατεύθυνση. Στη ρήξη;
Γ.Ψ.: Όχι, δεν έχει πάρει καμία θέση. Αφήνει την καιρό. ΄Ασε τον καιρό, που λέει και το τραγούδι του Μάνου Χατζηδάκι. Έχουν περάσει τρεις μήνες. Αν είχε κλείσει από τις 20 Φεβρουαρίου και είχε οριστικοποιήσει μια συμφωνία, θα ήτανε καλύτερη από σήμερα. Τώρα θα είναι χειρότερη από τον Φλεβάρη, χειρότερη από το μεηλ Χαρδούβελη, κι αν το κάνει σε τρεις μήνες δεν θα είναι καν χειρότερη. Θα είναι καταστροφή. Κι όποιος μας ακούει να το θυμάται. Γιατί όποιος μας ακούει, και είχε ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, θα έχει το βάρος της ευθύνης για την καταστροφή της χώρας. Σας το λέω τελεσίδικα, οριστικά και χωρίς περιστροφές.
-Κάποιος που μας ακούει κι έχει ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ όμως, μπορεί να σκέφτεται ακούγοντάς μας που συζητάμε ότι ο Τσίπρας, έστω και την ύστατη στιγμή, διαπραγματεύεται σκληρά μήπως σώσει πράγματα και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις απλά έχετε παραδεχτεί μία ήττα στην διαπραγμάτευση, ώστε να συνεχίσουμε σ’ έναν μονόδρομο και σε μια κατεύθυνση η οποία δεν έχει φέρει αποτέλεσμα.
Γ.Ψ.: Αυτό περιέγραψα εγώ. Ο καλόπιστος ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ που θέλει Ευρώπη και που δεν ήθελε τον Σαμαρά που ήταν ένας κακός δεξιός, ούτε εγώ τον ήθελα τον Σαμαρά ούτε τον Βενιζέλο, ούτε να τους βλέπω δεν θέλω, εντάξει;
-Ως ΔΗΜΑΡ όμως συνεργαστήκατε στην κυβέρνηση.
Γ.Ψ.: Για να κάνουμε μεταρρυθμίσεις. Όχι για να κάνουμε πολιτική λιτότητας μόνο.
-Ναι, αλλά αυτό το λέτε εκ των υστέρων.
Γ.Ψ.: Όχι, το λέγαμε από τότε, ουρλιάζοντας. Πάμε να αλλάξουμε τις πολεοδομίες, τις εφορίες, τις σχέσεις κράτους-εκκλησίας. Πάμε να αλλάξουμε τη δικαιοσύνη, το σωφρονιστικό σύστημα. Να αλλάξουμε τον τρόπο που εισπράττονται τα έσοδα. Μπήκε κάποια στιγμή ο Θεοχάρης κι έφαγε σουτ. Γιατί; Γιατί ενόχλησε κάποια συμφέροντα και κάποιους κύκλους. Αυτά τα παιχνιδάκια, λοιπόν, τα ξέραμε. Βέβαια, ως ΔΗΜΑΡ κακώς αποχωρήσαμε από την κυβέρνηση. Έπρεπε να μείνει ο Κουβέλης με πιο σκληρή στάση ως προς την εσωτερική διαπραγμάτευση και ως προς την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων.
-Και προφανώς θα έπρεπε και να έχει γίνει και πρόεδρος της Δημοκρατίας για να έχει κλείσει η συμφωνία εδώ και καιρό;
Γ.Ψ.: Ο Φώτης Κουβέλης θα μπορούσε βέβαια να είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Δεν το ήθελε. Έγινε παραμάγαζο του ΣΥΡΙΖΑ, από τον οποίο είχε φάει κλώτσο! Δεν αποφάσισε να φύγει. Τον είχανε «διαγράψει», από την οργάνωση Καλλιθέας. Δεν τον ψήφισαν για το Συνέδριο του 2006, τον είχανε ήδη προγραμμένο. Και τώρα θέλει να γίνει τσόντα του ΣΥΡΙΖΑ. Ας γίνει, δικαίωμά του. Όμως, ο καλόπιστος ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ που ήθελε μια άλλη πιο σκληρή διαπραγμάτευση, μαζί του είμαι, θέλει Ευρώπη. Δεν ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ για να γίνουμε Τατζικιστάν. Ούτε ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ για να γίνουμε Σομαλία. Τον ψήφισε για να παραμείνουμε στην Ευρώπη με καλύτερους όρους. Λοιπόν, θα παραμείνουμε στην Ευρώπη, ίσως με χειρότερους όρους. Γι’ αυτό δεν φταίω εγώ, ούτε εσύ, ούτε αυτός ο καλόπιστος που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να είμαστε στην Ευρώπη.
-Άρα λέτε ότι όλα εξαρτώνται εκ του αποτελέσματος;
Γ.Ψ.: Προφανώς. Δεν θα λέμε τα αυτονόητα. Γι’ αυτό λοιπόν, για την ενδεχόμενη καταστροφή, δεν φταίει μόνο το τρίμηνο διακυβέρνησης του Τσίπρα, που έχει μηδέν εις το πηλίκον. Σκληρή διαπραγμάτευση σημαίνει όταν πετύχεις να έχεις ένα αποτέλεσμα καλύτερο. Όταν έχεις ένα αποτέλεσμα χειρότερο, η διαπραγμάτευση θα έλεγα ότι δεν είναι σκληρή, δεν είναι με μαλακή. Είναι κάτι που μοιάζει με «μαλακή», ας μην το πω καλύτερα. Αυτή λοιπόν η διαπραγμάτευση είναι μπαρμπούτσαλα. Δεν έχει γίνει καμία διαπραγμάτευση. Ο Τσίπρας διαπραγματεύεται με τον Λαφαζάνη, τη Νάντια Βαλαβάνη, με τον Μπαλτά, με τον… γκασμά και με τον Κατρούγκαλο. Στο εσωτερικό του διαπραγματεύεται με τις φράξιες και τις ομαδούλες. Και με τον Κουρουπλή, τον Μητρόπουλο, κι αυτούς που τους ξέρετε εσείς καλύτερα από εμένα. Εγώ ξέρω τους άλλους του τέσσερα τοις εκατό. Αυτούς τους υπόλοιπους, τη βαθυπασοκαρία του ΣΥΡΙΖΑ, την ξέρετε εσείς καλύτερα.
-Επειδή όμως εγώ έχω ξεκινήσει από το άλλο του 4% που είστε κι εσείς, σας ξέρω όλους. Οπότε ρωτάω τώρα για να κλείσω και το ερώτημα που εμένα με αφορά περισσότερο, ελπίζω και πολλούς από αυτούς που μας ακούνε: Νοιώθετε ότι υπάρχει ελπίδα ανασύνθεσης του χώρου του κοινωνικού σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας και μπορεί το ΠΟΤΑΜΙ με τα υπάρχοντα δεδομένα που έχει να συμβάλλει θετικά ή θα οχυρωθεί πίσω από την κατάκτησή του. Γιατί έχει κατάκτηση.
Γ.Ψ.: Όποιος παίρνει 4,5,6 και 7% δεν έχει κάνει καμία κατάκτηση. Απολύτως καμία. Το ΠΟΤΑΜΙ απλώς κατάφερε μέσα σ’ ένα χρόνο ζωής, από τότε που ιδρύθηκε μέχρι τις εκλογές που έγιναν πέρυσι, τις ευρωεκλογές και τις δημοτικές-περιφερειακές κλπ, κατάφερε να σταθεροποιηθεί και να έχει ένα 7%. Και σήμερα που έχει 8%. Μπορεί να πιάσει και 10. Αλλά αυτό δεν είναι καμία κατάκτηση. Σας το λέω να το ξέρετε. Είναι απλώς μία καταγραφή. Και δείχνει ότι έχει κερδίσει την πρωτοπορία, την πρωτοκαθεδρία, ότι είναι δηλαδή ο βασικός παίκτης του χώρου στον οποίο αναφερθήκατε. Αυτό έχει καταφέρει ως τώρα το ΠΟΤΑΜΙ μόνο του. Το ΠΑΣΟΚ, το …. πήγα να πω το απολειφάδι. Το υπόλειμμα του ΠΑΣΟΚ. Γιατί πιο πολύ μου θυμίζουν το απολειφάδι αυτοί που φύγανε, παρά αυτό το λίγο που έμεινε. Θέλω να πω, το ΠΑΣΟΚ, οι άλλοι οι τομείς της κεντροαριστεράς, η φιλοευρωπαΪκή δημοκρατική αριστερά, η ανανεωτική δημοκρατική αριστερά που δεν θέλει να είναι τσόντα και γκρουπούσκουλο καμιάς σοβιετικής κοσμοθεωρίας ας πούμε ή λαϊκοδημοκρατικής αντίληψης. Αυτός ο χώρος της κεντροαριστεράς, δεν μ’ αρέσει η λέξη αλλά πώς αλλιώς να το πούμε, του δημοκρατικού σοσιαλισμού, των προοδευτικών μεταρρυθμιστικών φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων. Αυτή είναι η καλύτερη περιγραφή: δυνάμεις προοδευτικές μεταρρυθμιστικές φιλοευρωπαϊκές που θέλουν πάσει θυσία παραμονή της χώρας όχι μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και στον σκληρό πυρήνα της. Στην Ευρώπη και στο ευρώ. Αυτό. Δεν πρέπει επ’ ουδενί να επιστρέψουμε στις δραχμούλες, στη μνα, στους παράδες, στον οβολό δεν ξέρω σε ποιο άλλο νόμισμα. Μερικοί θέλουνε το ρούβλι!
-Περιγράφετε ένα καινούριο κόμμα κύριε Ψαριανέ, ή περιγράφετε ένα συνασπισμό κομμάτων;
Γ.Ψ.: Περιγράφω την ανασυγκρότηση του χώρου.
-Με στόχο τι; καινούριο κόμμα;
Γ.Ψ.: Δεν μ’ ενδιαφέρει αν θάναι καινούριο κόμμα.
-Έχει σημασία.
Γ.Ψ.: Ακούστε με να σας πω. Εμένα ρωτάτε. Εμένα λοιπόν δεν μ’ ενδιαφέρει αν θα ναι καινούριο κόμμα. Δεν μ’ ενδιαφέρει αν θα ναι εκλογική συμμαχία. Δεν μ’ ενδιαφέρει αν θα λέγετε συμπαράταξη. Δεν μ’ ενδιαφέρει αν θα ‘ναι πέντε κόμματα που θάχουν πέντε κοινούς στόχους. Την Ελλάδα με μεταρρυθμίσεις στην Ευρώπη. Αυτό μ’ ενδιαφέρει.
-Ναι αλλά μια μεγάλη προοδευτική παράταξη μεταρρυθμίσεων, δεν μπορεί να αποτελείται από πέντε μαγαζάκια. Ή θα είναι μια μεγάλη παράταξη με εσωκομματική δημοκρατία και ουσία μεταρρυθμιστική…. Έτσι δεν είναι;
Γ.Ψ.: Κατάλαβα. Το ΠΑΣΟΚ ήτανε μια μεγάλη παράταξη με εσωκομματική δημοκρατία;
-Όχι βέβαια.
Γ.Ψ.: Ήταν ένα άθροισμα μικρών μαγαζιών με αυτοκράτορα τον Ανδρέα. Αυτό ήτανε.
-Έτσι. Και μόλις έφυγε ο αυτοκράτορας άρχισαν όλα τα υπόλοιπα.
Γ.Ψ.: Και μόλις έφυγε ο αυτοκράτορας… καληνύχτα.
-Ως εκ τούτου, πρέπει να παραδειγματιστεί, ο χώρος από όσα έχουν προκύψει;
Γ.Ψ.: Ακριβώς. Δεν μ’ ενδιαφέρει λοιπόν ένα νέο ΠΑΣΟΚ. Δεν μ’ ενδιαφέρει ένα πολύ μεγάλο ΠΟΤΑΜΙ. Σας το λέω και είμαι βουλευτής του ΠΟΤΑΜΙΟΥ. Δεν μ’ ενδιαφέρει ένα ΠΟΤΑΜΙ του 40%. Με ενδιαφέρει η συμπαράταξη δυνάμεων. Καταλαβαίνετε τι σας λέω;
-Απολύτως.
Γ.Ψ.: Και στον κόσμο αναφέρομαι, αυτούς που μας ακούνε. Δεν μ’ ενδιαφέρει να κάνω ένα κόμμα που θα λέγεται ΚΑΤΩ, ΠΑΝΩ, ΕΚΑ, ΛΕΚΙ, όπως και να λέγεται, να βρούμε ένα όνομα, ένα αρκτικόλεξο για να κάνουμε ένα κόμμα τώρα για να πάρουμε 48%. Δεν με ενδιαφέρει. Μ’ ενδιαφέρει η χώρα μου να γίνει μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Κι ας έχει 15 κόμματα στην κυβέρνηση, όπως έχει όλη η υπόλοιπη Ευρώπη. Εδώ εμείς στο κατσαπλιαδιστάν έχουμε συνηθίσει τα κόμματα του 45%, τις μεγάλες στρούγκες με την κουτάλα για να διορίζουμε και να συντηρούμε το πελατειακό κράτος. Αυτό λέγεται κατσαπλιαδιστάν, δεν λέγεται ευρωπαϊκή χώρα.
-Την άλλη βδομάδα, αυτό που έχει απομείνει στο ΠΑΣΟΚ κάνει συνέδριο. Τι θα βοηθούσε για την επόμενη μέρα σ’ αυτή τη συζήτηση;
Γ.Ψ.: Δεν με ενδιαφέρει. Να αποφασίσει ότι πάμε γι’ άλλα. Αυτό θα βοηθούσε. Να σας πω κάτι; Δεν υπάρχει ΠΑΣΟΚ. Ούτε ΝΔ υπάρχει ΤΕΛΟΣ εποχής! Υπάρχει η διάθεση, το κλίμα και η ατμόσφαιρα μιας μεγάλης πλειοψηφίας ανθρώπων, που μπορεί να είναι και κεντροαριστεροί και κεντροδεξιοί και αριστερότεροι και δεξιότεροι και κεντρώοι, που θέλουν την Ελλάδα μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα κι όχι ένα κωλοχανείο. Όχι κατσαπλιαδιστάν. Μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Εμένα με ενδιαφέρει αυτό. Ούτε αν θάναι σοσιαλισμός, ούτε αν θάναι σοσιαλδημοκρατία, ούτε πώς θα λέγεται, ούτε αν λέγεται Τασία, Βαγγέλης ή Μήτσος.
-Κρατώ αυτή την τελευταία σας φράση γιατί είναι και η ουσία.
Γ.Ψ.: Θα σας πω μόνο μια φράση: Πρέπει η Ελλάδα να γίνει μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Δεν έχουμε άλλο χώρο. Δεν υπάρχει ασφαλέστερος χώρος από την Ευρώπη. Εκτός αν κάποιος θέλει να μου προτείνει τη Μογγολία, τη Βενεζουέλα. Ο Τσίπρας έλεγε την Αργεντινή, τώρα τάχει κάνει γαργάρα, κάνει την πάπια. Αυτός μας έλεγε μακάρι να γίνουμε Αργεντινή. Άλλοι λέγανε να γίνουμε Βολιβία, άλλοι θέλανε να γίνουμε Βενεζουέλα και τρέχανε πίσω από τη φούστα του Τσάβες… Εμένα δεν μ’ ενδιαφέρουν αυτά. Μ’ ενδιαφέρει η χώρα μου να γίνει μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Δεν έχουμε άλλο χώρο. Δεν υπάρχει ασφαλέστερος χώρος παγκοσμίως, από την Ευρώπη. Είμαστε στην καρδιά της. Είμαστε ο ιδρυτής και είμαστε και ο νονός της Ευρώπης, εμείς την βαφτίσαμε κιόλας. Είναι αδιανόητο να φύγει η Ελλάδα από την Ευρώπη, τελεία και παύλα. Όποιος πάρει απόφαση ρήξης με την Ευρώπη θα ψάχνει να βρει ελικόπτερο να φύγει, ή θα κρεμαστεί μόνος του μπροστά στα αδιέξοδα που θα αντιμετωπίσει. Γιατί η Ελλάδα εκτός Ευρώπης, εκτός από τα οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά προβλήματα, θα έχει και εθνικά θέματα πολύ σοβαρά. Σημειώστε το.
-Ας ελπίζουμε ότι, επειδή ο πρωθυπουργός έχει δεσμευτεί για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας εντός της ζώνης του ευρώ, το τέλος θα βρει τη συμφωνία την επωφελή για τη χώρα κι ότι όλα θα πάνε καλά.
Γ.Ψ.: Ο πρωθυπουργός ως τώρα παίζει τις κουμπάρες με τις συνιστώσες της κυβέρνησής του. Που δεν είναι μόνο αριστερή, δεν είναι «πρώτη φορά αριστερή» κυβέρνηση. Δεν είναι αυτό πρώτη φορά Αριστερά, ο Καμμένος, ο Νικολοπουλος, ο Τέρενς Κουίκ Σπένσερ Ντρέϊσυ –πώς λέγεται-, δεν είναι αριστερά. Τα ιερά λείψανα της Αγίας Βαρβάρας δεν είναι αριστερά. Τα εμβατήρια με τις μπάντες του δήμου και τους χαιρετισμούς αυτού του τύπου δεν είναι αριστερά. Ο Κατρούγκαλος δεν είναι αριστερά. Ούτε κι ο Μπαλτάς που είναι αριστερός. Αυτές οι «γκασμαδιές» στην παιδεία, δεν είναι αριστερά.
-Αγαπητέ μου κύριε Ψαριανέ, επειδή αριστερά και προοδευτισμός δεν είναι και ο συμβιβασμός με τα συμφέροντα και πολλά άλλα, κι επειδή είναι μεγάλη αυτή η κουβέντα, ας μείνουμε σ’ αυτά.
Γ.Ψ.: Βεβαίως. Μα πιο μεγάλος συμβιβασμός με τα συμφέροντα από αυτόν που γίνεται τώρα, δεν υπάρχει.
-Πρέπει λοιπόν να επαναπροσδιορίσουμε τι ακριβώς είναι το προοδευτικό, και να δούμε ποιες είναι οι μεταρρυθμίσεις που πρέπει να υπάρξουν.
Γ.Ψ.: Έχετε δίκιο. Συμφωνώ. Ο πρωθυπουργός που μου λέτε τώρα για αριστερά και συμφέροντα, τώρα παίζει με τα συμφέροντα. Ξέρετε τι νταλαβέρι γίνεται τώρα με τους τραπεζίτες; Ξέρετε τι εκβιασμοί και τι νταλαβέρια γίνονται με τους εκδότες, με τα κανάλια, με τις άδειες τις προσωρινές κι όλα αυτά τα κόλπα;
-Ορισμένα είναι ορατά, ορισμένα όχι.
Γ.Ψ.: Τα πιο επικίνδυνα και πιο σκληρά είναι αόρατα. Και το μέλλον είναι αόρατο, αλλά η τύχη είναι κοινή. Και πρέπει να αποφασίσουμε τώρα, δεν έχουμε άλλο χώρο, δεν έχουμε άλλο χρόνο. Είμαστε εκτός χρόνου.
-Κι επειδή τελειώνει και ο δικός μας χρόνος, θα σας πω το εξής: το μόνο δυστύχημα στη δική μας την κουβέντα είναι ότι η αλήθεια είναι μειοψηφική σήμερα στη χώρα. Γιατί κυριαρχεί και ο λαϊκισμός και η δημαγωγία. Και φοβάμαι ότι η ευθύνη θα υπάρξει μόνο μέσα από καταστροφή. Κι αυτό βέβαια δεν το θέλει κανένας μας.
Γ.Ψ.: Βεβαίως και θα υπάρξει.
-Γι’ αυτό πρέπει να δουλέψουμε σκληρά για να γίνει πλειοψηφική πάλι η ευθύνη, έτσι;
Γ.Ψ.: Αν δεν δουλέψουμε και δεν κάνουμε σωστές επιλογές, θα έχουμε καταστροφή. Η δημαγωγία και ο λαϊκισμός έφτιαξαν αυτό το κατσαπλιαδιστάν. Δημαγωγός και λαϊκιστής ήταν και ο Χίτλερ. Η δημαγωγία και ο λαϊκισμός δεν είναι αριστερά.
-Βλέπετε τον Τσίπρα να τους κάνει πέρα και να ηγείται ενός άλλου μετώπου, αυτού που περιγράψατε;
Γ.Ψ.: Όχι δεν το βλέπω. Απλώς το εύχομαι.
-Ενδιαφέρον, ας κλείσουμε μ’ αυτό.
Γ.Ψ.: Ρωτήστε τον Τσίπρα αν το βλέπει. Επειδή εγώ τον ξέρω πολύ καλά, δεν το βλέπω. Θα συνεχίσει να κάνει ακροβατικά και να κάνει τον ταχυδακτυλουργό, υποσχόμενος ότι θα βγάλει λαγό απ’ το καπέλο. Αλλά να μην σας πω τι θα βγάλει στο τέλος αν συνεχίσει έτσι.
-Εύχομαι να διαψευστείτε. Την καλημέρα μου κι ευχαριστώ για την κουβέντα.
Γ.Ψ.: Κι εγώ το εύχομαι. Από τα βάθη της ψυχής μου εύχομαι να διαψευστώ.