Η Ευρώπη να διαχωρίσει τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις από τα σκληρά, άδικα μέτρα

Ομιλία στην επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσων της Βουλής, στα πλαίσια της συνάντησης με τον Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Vladis Dombrovskis.
26 Οκτωβρίου 2015

Kύριε Αντιπρόεδρε, σας καλωσορίζω κι εγώ, εκ μέρους του ΠΟΤΑΜΙΟΥ κι εκ μέρους των Ευρωπαϊκών δυνάμεων της χώρας. Λυπάμαι κι εγώ που ακούστηκαν εντός του ελληνικού κοινοβουλίου διάφορες αθλιότητες από εκπροσώπους πολιτικών ομάδων, δυνάμεων ή ιδεοληψιών, που είναι πέρα από τα όρια της παραφροσύνης. Λυπάμαι πάρα πολύ που ήμασταν όλοι εδώ παρόντες κι ακούσαμε αυτές τις αθλιότητες.

epitropi_vouli_edrna

Θέλω να σας πω ότι τα τελευταία έξι χρόνια η χώρα μας περνάει μία τρομακτική πολιτικοκοινωνικοοικονομική κρίση. Δεν είναι κυρίως οικονομική, όπως πολλοί προβάλλουν, λέγοντας μάλιστα ότι έχουμε μία ανθρωπιστική κρίση, ενώ δεν ξέρω τι θα λέγαμε για την Σομαλία, την Ερυθραία ή αλλού. Περνάμε μία κρίση κοινωνική κυρίως. Μία κρίση αξιών, με αφορμή βεβαίως αυτή την οικονομική κρίση, την οποία εμείς προσπαθήσαμε να αντιμετωπίσουμε χωρίς αποφασιστικότητα. Αλλά και η Ευρώπη έχει μία πολύ σοβαρή ευθύνη. Διότι, σ’ αυτά τα έξι χρόνια, που εμείς αν από τον πρώτο χρόνο της κρίσης είχαμε εφαρμόσει δικαίως κάποια τμήματα των προτάσεων των μνημονίων που θα αφορούσαν κυρίως μεταρρυθμίσεις και θεσμικές αλλαγές, θα είχε γίνει η Ελλάδα μία κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Που δυστυχώς, με ευθύνη κυρίως δική μας, δεν υπήρξε ποτέ, ούτε και τώρα είναι. Εγώ προσωπικά και πάρα πολλοί άλλοι άνθρωποι γύρω μου, ελπίζουμε μια μέρα να γίνει. Αλλά δεν μπορεί να γίνει όμως με λάθος συνταγές. Και με επιβολή τέτοιων συνταγών που δεν αποδίδουν, που «αφήνουν» τις ελληνικές κυβερνήσεις να παίρνουν μέτρα εντελώς αντιδραστικά και σε εντελώς λάθος κατεύθυνση, προσπαθώντας να διασώσουν το πελατειακό κράτος που μόνοι μας οικοδομήσαμε, προσπαθώντας κάθε κυβέρνηση να μετατρέψει αυτό το πελατειακό κράτος και τους κομματικούς πολιτικούς μηχανισμούς που το αλώνουν σε δικό της πελατειακό κράτος. Ενώ πρέπει εμείς μόνοι μας να βάλουμε ένα τέλος σ’ αυτή την ιστορία και ν’ αξιοποιήσουμε τα προτεινόμενα πλαίσια, με έναν τρόπο που θα έλεγα ότι μόνοι μας θα έπρεπε να έχουμε εφεύρει. Μόνοι μας θα έπρεπε ως πολιτικό σύστημα να είχαμε πάρει τέτοια μέτρα μεταρρυθμίσεων και μεγάλων θεσμικών αλλαγών στο χώρο της οικονομίας, στο χώρο της δικαιοσύνης, στις σχέσεις κράτους και εκκλησίας, στον τρόπο που λειτουργεί ο κρατικός μηχανισμός, οι οργανισμοί…

Αυτά τα πράγματα που δεν κάναμε από μόνοι μας, και τώρα υποχρεωνόμαστε να προσαρμοστούμε με βίαιο τρόπο σ΄ένα σύστημα ευρωπαϊκό, που όμως δεν έχουμε εμείς από μόνοι μας την «θέληση» να το κάνουμε. Το μόνο που θέλουμε είναι, το κράτος που άλωναν και διαχειρίζονταν άλλοι, να το διαχειριζόμαστε τώρα εμείς. Και με τρόπους που αποτελούν ένα σύστημα πελατειακών σχέσεων.

Η ευρωπαϊκή ένωση, η Ευρώπη συνολικά, είναι ο ασφαλέστερος οργανισμός παγκοσμίως. Υπάρχουν στην Ελλάδα δυνάμεις ακροαριστερές, ακροδεξιές ή ακόμα χειρότερα δυνάμεις πολιτικής παραφροσύνης, που είναι απολύτως και ακραία αντιευρωπαϊκές. Εμείς δεν συμμεριζόμαστε αυτή την άποψη. Εμείς θέλουμε περισσότερη Ευρώπη, όχι λιγότερη. Πιστεύουμε πως η νομισματική ενοποίηση, ήταν ένα πρωθύστερο βήμα για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Θα έπρεπε να έχει προηγηθεί ένα είδος κοινωνικοπολιτικής ένωσης, όπως θα λέγαμε Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Δεν το λέω εγώ, τόχουν πει κι άλλοι πριν από μένα αυτό. Εγώ θέλω να σας δηλώσω εδώ ότι, όπως πολλοί αριστεροί αγαπητοί μου φίλοι με κατηγορούν, είμαι οπαδός του ευρωμονόδρομου. Πιστεύω ότι η χώρα μου δεν έχει άλλο δρόμο παρά μόνο την ευρωπαϊκή ενοποίηση και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
Γι’ αυτό θα ζητούσα από την Ευρώπη να εξαντλήσει τις πιέσεις που μπορεί να ασκήσει στις ελληνικές κυβερνήσεις για να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις και οι θεσμικές αλλαγές που χρειάζεται η χώρα.
Και όχι για να βρίσκουμε μόνο τα οικονομικά ποσά με υπαρκτά, ή φανταστικά, ή άδικα ισοδύναμα, όπως πολλοί λένε. Όλες οι ως τώρα κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν αυτή τη μνημονιακή κρίση προσπάθησαν να αποφύγουν μεταρρυθμίσεις και θεσμικές αλλαγές ακριβώς για να μην πλήξουν το πελατειακό σύστημα και ισοδυνάμως προέβαλαν και εφάρμοζαν μέτρα που είναι μόνο φόροι, φόροι, φόροι. Σε εντελώς λάθος κατεύθυνση, σε μία κατεύθυνση απολύτως αντιαναπτυξιακή για τη χώρα. Όμως και οι ευθύνες της Ευρώπης είναι πάρα πολύ σοβαρές. Διότι άφησε να ασκηθούν τέτοιες πολιτικές στη χώρα που ήταν εις βάρος του ελληνικού λαού και εις βάρος των υγιών οικονομικών και παραγωγικών δυνάμεων της χώρας αυτής. Και επέτρεψε στις ελληνικές κυβερνήσεις να εφαρμόσουν ένα σκληρό πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, το οποίο περιλάμβανε μόνο φόρους.

Φτάσαμε στο σημείο να συζητάμε πόσο ΦΠΑ θα έχουν τα μακαρόνια σκέτα ή τα μακαρόνια με κιμά και τυρί.

Υπήρξε σοβαρή πρόταση ελληνικών κυβερνήσεων τα σκέτα μακαρόνια να έχουν ΦΠΑ 13% και με κιμά και τυρί 23%! Μπορώ να σας πω κι άλλα τέτοια παραδείγματα. Αυτή είναι μία συζήτηση ανόητη που γίνεται στη χώρα. Και η Ευρώπη επιτρέπει να γίνονται αυτές οι ανόητες συζητήσεις και να παίρνονται αυτά τα ανόητα μέτρα που είναι σε εντελώς λάθος κατεύθυνση και πλήττουν οριζόντια τον ελληνικό λαό, κατανέμουν οριζόντια φόρους παντού. Συζητάμε τώρα για φόρους, στην ιδιωτική παιδεία, από την συγκεκριμένη κυβέρνηση. Θεωρεί ότι όσοι πηγαίνουν στα ιδιωτικά σχολεία, είναι παιδιά πλουσίων οικογενειών και πρέπει να τους πατήσουμε κάτω. Ενώ στην πραγματικότητα προτείνεται φόρος 23% ως ισοδύναμο του φόρου του …μοσχαρίσιου κρέατος! Αυτές οι συζητήσεις είναι εντελώς ανόητες και καταστροφικές για τη χώρα.
Η Ευρώπη έχει ευθύνη να διαχωρίσει τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις και τα πραγματικά μέτρα που θα έπρεπε να ληφθούν σε μια ευνομούμενη ευρωπαϊκή δημοκρατία, από διάφορες τέτοιες ανοησίες. Και μιλώντας για την παιδεία: είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που επιχειρεί να φορολογήσει την ιδιωτική εκπαίδευση, ενώ συγχρόνως απαγορεύει τα μη κρατικά πανεπιστήμια, όταν έχουμε ένα σωρό άλλα πράγματα μη κρατικά. Όλα τα υπόλοιπα μπορούν να είναι μη κρατικά. Δεν λέω ιδιωτικά, λέω μη κρατικά. Κι αυτή λοιπόν η χώρα απαγορεύει τα μη κρατικά πανεπιστήμια και επιβάλλει στα ιδιωτικά σχολεία, στα οποία ένας άνθρωπος μέσου εισοδήματος στριμώχνει πάρα πολύ τα έξοδά του τον τρόπο διαβίωσής του για να στείλει το παιδί του σ’ ένα μη δημόσιο σχολείο. Κι εμείς γι’ αυτό τον τιμωρούμε!

Η Ευρώπη έχει πολύ μεγάλη ευθύνη γι΄ αυτήν την κατάσταση που έχει προκληθεί στη χώρα και που έχει «αφήσει» όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν αυτή την κρίση να αποφύγουν να κάνουν τις μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να κάνουν, εφαρμόζοντας άδικα, σκληρά, δολοφονικά, οριζόντια οικονομικά μέτρα.

Θα ευχόμουνα στη συνέχεια να προσπαθήσουμε εμείς ως Ελλάδα να κάνουμε αυτές τις αλλαγές που πρέπει να κάνουμε, διαχειριζόμενοι και τα μνημόνια. Θέλω να θυμίσω ότι η χώρα μου, από το 1830 έως σήμερα, ζει με δάνεια και με μνημόνια. Επειδή μερικοί αριστεροδεξιοί φίλοι μου τελευταία φορτώνουν όλα τα κακά της χώρας στο μνημόνιο, στους «μερκελιστές», στους ξένους, βρίζοντας μάλιστα την αντιπολίτευση ως «γερμανοτσολιάδες», «δωσίλογους». Δεν ξέρω εάν αυτές οι λέξεις μπορούν να μεταφραστούν στα αγγλικά, στα γαλλικά ή στα γερμανικά.
Λυπάμαι γι’ αυτή την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα. θα ήθελα κι εμείς από την πλευρά μας να προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε αλλά και εσείς να προσπαθήσετε να προτείνετε με έναν σοβαρό τρόπο, κάποιες δίκαιες μεταρρυθμίσεις και αλλαγές που πρέπει να γίνουν.
Σας ευχαριστώ πολύ.