Η κεντροαριστερά είναι το πολιτικό γιοφύρι της Άρτας

ΗΜΕΡΗΣΙΑ του Σαββάτου

30 Αυγούστου 2014

Συνέντευξη του Γρηγόρη Ψαριανού στον Δημήτρη Τσιούφο

Κύριε Ψαριανέ, τις τελευταίες ημέρες έχει ανοίξει η συζήτηση γύρω από το πρόσωπο του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας και στο επίκεντρο βρίσκεται το όνομα του Φ. Κουβέλη. Εσείς, πριν διαγραφείτε από τη ΔΗΜΑΡ είχατε χαρακτηρίσει ιδανική τη υποψηφιότητα του κ. Κουβέλη για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
-Τότε η υποψηφιότητα Κουβέλη ήταν ιδανική και για τη χώρα και για τη ΔΗΜΑΡ και για τον ίδιο. Εξακολουθώ και σήμερα να πιστεύω ότι είναι ιδανική για τον ίδιο και τη χώρα. Μόνο που πλέον, απαιτούνται εξαιρετικά λεπτοί, πολιτικοί και εσωκομματικοί, χειρισμοί από την πλευρά της ηγεσίας και των βουλευτών της ΔΗΜΑΡ και φυσικά και του ίδιου. Χειρισμοί τέτοιοι που θα ΄λεγα πως σηματοδοτούν και αλλαγή πλεύσης στο πεδίο των πολιτικών συναινέσεων και των κομματικών συνθέσεων.
Κι αυτό δεν το απαιτεί μόνο ο συνταγματικός νομοθέτης που ορίζει την ευρεία πλειοψηφία για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το απαιτεί – από χρόνια πολλά μάλιστα – και η ίδια η Αριστερά: Πρόεδρο της Δημοκρατίας από τους κόλπους της, συναινετικό, λειτουργικό και ενωτικό.
Είναι ιδανική λοιπόν η υποψηφιότητα Κουβέλη και για τη χώρα και για τον ίδιο και για το θεσμό της Προεδρίας.

Και για τη ΔΗΜΑΡ; Εσείς λέγατε ότι κινείται προς σύγκλιση με το ΣΥΡΙΖΑ. Εκτιμάτε τώρα ότι θέλει και μπορεί να πραγματοποιήσει αυτές τις αλλαγές που θα την φέρουν σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ;
-Πιστεύω πως ό,τι έχει απομείνει από τη ΔΗΜΑΡ κινείται δορυφορικά προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου βουλευτές και στελέχη της δηλώνουν ότι δεν ψηφίζουν ούτε τον Κουβέλη και θέλουν να γίνουν εκλογές τώρα. Εγώ δεν είμαι υπέρ αυτής της άποψης.
Αλλά για περισσότερες λεπτομέρειες περί τη ΔΗΜΑΡ ρωτήστε εκεί.
Πάντως είναι γνωστό ότι η Ανανεωτική Αριστερά έχει αυτήν την παράδοση, του σεβασμού των θεσμών. Διακρινόταν γι’ αυτό, τη θεσμική της λειτουργία. Και στηλίτευε τη στάση των κομμάτων εξουσίας, όταν χρησιμοποιούσαν – το έκαναν κυνικά και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ – την προεδρική εκλογή, για να αναρριχηθούν γρηγορότερα και ευκολότερα στην εξουσία.
Ελπίζω να διατηρηθεί αυτή η παράδοση.

Κάτω από ποιες προϋποθέσεις εκτιμάτε ότι μπορεί να συνταχθούν στην υποψηφιότητα του κ. Κουβέλη και κάποιοι από τους υπόλοιπους ανεξάρτητους βουλευτές, αφού για να υπάρξουν οι απαιτούμενοι 180 ψήφοι θα πρέπει μάλλον περισσότεροι από δέκα εξ αυτών να τον ψηφίσουν;
-Καταλαβαίνω ότι μπορεί να είναι κι αυτή μια ευκαιρία για προσωπικά – κομματικά παζάρια. Στην παρούσα συγκυρία ωστόσο, όπως κι αν προσδιορίζεται ιδεολογικά ένας ανεξάρτητος βουλευτής – δεξιός, κεντρώος ή αριστερός – δεν βλέπω γιατί είναι δύσκολο να ψηφίσει τον Κουβέλη για Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Εξάλλου κάποιοι από τους ανεξάρτητους βουλευτές μάλλον επιδιώκουν και μια χαλαρότερη επανένταξη στις κυβερνητικές κοινοβουλευτικές ομάδες.
Είναι προσωπικό θέμα του καθενός, ανεξάρτητου ή εξαρτημένου. Άλλος παζαρεύει, άλλος διαπραγματεύεται και άλλος έχει μια ξεκάθαρη και υπεύθυνη στάση. Ελπίζω να κυριαρχήσει το τελευταίο.

Πώς κρίνετε τη τακτική του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και κάποιων βουλευτών της ΔΗΜΑΡ που προτρέπουν τον κ. Κουβέλη να μην αποδεχθεί τυχόν πρόταση, που επιδιώκουν την προσφυγή στις κάλπες με αφορμή την Προεδρική εκλογή;
-Ανόητη. Μαυρογιαλούρικη.
Για την τακτική ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ, τι να πω… Κάνει αυτό που έκανε πάντα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Ελλάδα. Θέλουν να κυβερνήσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα ή προσποιούνται ότι θέλουν και χρησιμοποιούν την προεδρική εκλογή, όπως άλλωστε έκαναν και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Ακόμα κι αν αύριο γίνουν εκλογές, το κόμμα που θα είναι δεύτερο θα ζητάει πάλι εκλογές. Πάντα κάποιος ζητάει εκλογές.

Οι εξελίξεις στο θέμα της προεδρικής εκλογής εκτιμάτε ότι θα επηρεαστούν ή θα επηρεάσουν τις διεργασίες στο χώρο της Κεντροαριστεράς;
-Μετά από τρία χρόνια εξελίξεων και αλλεπάλληλα αδιέξοδα, η κεντροαριστερά είναι το πολιτικό γιοφύρι της Άρτας, μόνο που ακόμη δεν βρέθηκε η γυναίκα του πρωτομάστορα. Σαν να λέμε «ο χρόνος… είναι κρίμα».
Και δεν χάθηκε μόνο χρόνος, ξοδεύτηκε και πολύ και βαρύ, απολύτως αναγκαίο και αναντικατάστατο πολιτικό κεφάλαιο. Και δεν μου φαίνεται ότι οι λόγοι της αποτυχίας ήταν πολιτικοί ή κυρίως πολιτικοί.
Έτσι κι αλλιώς – το ξέρουμε όλοι- συχνά οι προσωπικές στρατηγικές, οι φιλοδοξίες, ακόμη και οι ανασφάλειες των στελεχών ενός κόμματος αποβαίνουν καθοριστικές στη χάραξη της γραμμής και της στρατηγικής του. Δυστυχώς, τα χαρακτηριστικά αυτά ισχύουν δυσοίωνα και σήμερα. Εννοώ ότι πλέον, για τα περισσότερα στελέχη των σχηματισμών που αναφέρονται στην κεντροαριστερά (ΠΑΣΟΚ, δορυφορικά σχήματα και περιοχές της ΔΗΜΑΡ) τίθεται θέμα πολιτικής επιβίωσης και συνέχειας.
Συνεπώς οι διεργασίες για την προεδρική εκλογή μπορούν και ελπίζω να γίνει αυτό, να επηρεάσουν και την υπόθεση της κεντροαριστεράς, όπως συνηθίσαμε να λέμε, αν και σωστότερο θα ήταν «των προοδευτικών μεταρρυθμιστικών δυνάμεων».

Ανεξάρτητα με το πότε θα γίνουν εκλογές, μπορείτε να εκτιμήσετε πώς μπορεί να διαμορφωθεί το μετεκλογικό πολιτικό τοπίο; Τι είδους κυβερνητικές συνεργασίες θα πρέπει, κατά τη γνώμη σας, να υπάρξουν ώστε να αποφύγει η χώρα τον κίνδυνο της ακυβερνησίας, αλλά και να βαδίσει σε μια πορεία χωρίς περιπέτειες;
-Θα έπρεπε, και θα ήθελα, να προκύψουν ευρύτερες συναινέσεις, για τη σταθερή ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις και τις συστημικές αλλαγές προς αυτήν την κατεύθυνση. Το ζητούμενο, δεκαετίες τώρα, είναι το ίδιο. Δύσκολο αλλά απλό, ξεκάθαρο: να γίνει η Ελλάδα μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα.