Η κυβέρνηση θέλει λεφτά από την Ευρώπη για το προσφυγικό για να κάνει προσλήψεις πελατειακού τύπου

Η Ομιλία στην ανοικτή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που διοργάνωσε ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ και παρουσίασε τις προτάσεις του για την έξοδο από την κρίση. 21.03.2016

Έχουμε να κάνουμε με μία κυβέρνηση εγκληματιών. Έχουμε να κάνουμε με μία κυβέρνηση απατεώνων. Έχουμε να κάνουμε με ψεύτες, υποκριτές. Έχουμε να κάνουμε με πάρα πολύ επικίνδυνους τύπους. Έχουν οδηγήσει τη χώρα στην άκρη του γκρεμού. Δεν κινδυνεύουμε με καταστροφή, την έχουμε κερδίσει. Σας δίνω τον λόγο μου και ελπίζω να διαψευστώ.

Καλησπέρα σε όλους, καλωσήρθατε και καλώς μας βρήκατε.
Ξεκίνησα πολύ ήρεμα και πολύ χαλαρά …
Το μεταναστευτικό και το προσφυγικό, αυτή η κυβέρνηση, η άθλια η αριστεροδεξιά κυβέρνηση των «τσιπροκαμμένων», όπως λέγαμε παλιά «σαμαροβενιζέλοι», το χρησιμοποιεί. Είναι ένα εργαλείο της. Θέλω να το σημειώσω αυτό. Το χρησιμοποιεί εσωτερικά στη χώρα, οξύνοντας αντιθέσεις και στην Ευρώπη εκβιάζοντας την.

Ο ψεκασμένος «ιπτάμενος και τζέντλεμαν» υπουργός άμυνας, ο Καμμένος, είχε προειδοποιήσει την Ευρώπη. Το θυμάστε.

Ότι θα σας στείλουμε τζιχαντιστές, μετανάστες, ό,τι μαζεύουμε εδώ θα τα στείλουμε στο Βερολίνο. Και η κυρία Τασία το είχε πει. Κι άλλοι υπουργοί και υπουργίνες, άνδρες και γυναίκες, είχαν χρησιμοποιήσει τέτοια επιχειρήματα και εκφράσεις, απειλώντας την Ευρώπη. Πρώτα την απειλούσαμε ότι θα αυτοκτονήσουμε τώρα την απειλούνε και με το μεταναστευτικό-προσφυγικό.
Έχουμε να κάνουμε με δύο διαφορετικά πράγματα. Είναι άλλο οι πρόσφυγες και άλλο οι μετανάστες. Και σε αυτό το σημείο κυβερνητικά στελέχη αυτής της επικίνδυνης κυβέρνησης των υποκριτών και των ψευδολόγων, έλεγαν ότι είναι όλοι άνθρωποι. Χάρηκα πολύ. Είναι όμως άλλο να είμαι πρόσφυγας. Οι πρόσφυγες αναζητούν ένα προσωρινό καταφύγιο μέχρι να ξαναγυρίσουν στα σπίτια τους, στην πατρίδα τους. Μπορεί να γίνουν μόνιμοι, να εγκατασταθούν αλλού μόνιμα, αλλά όταν φεύγουν από τη χώρα τους που καταστρέφεται και είναι σε εμπόλεμη κατάσταση, προσωρινό καταφύγιο αναζητούν.
Κι άλλο οι μετανάστες. Είναι διαφορετικοί οι τρόποι που μπορείς να τα αντιμετωπίσεις αυτά. Τελείως διαφορετικοί.
Πρόπερσι και πέρυσι το καλοκαίρι ήμουν στη Λέσβο, στην Πέτρα, πολύ κοντά στη Συκαμιά, στο σημείο που βγαίνανε οι φουσκωτές βάρκες που τις σκίζαν οι τούρκοι κλπ κλπ και ήταν και κάτι δικοί μας που παίρνανε τις εξωλέμβιες ….. γιατί ξέρετε αυτό το νταλαβέρι είναι ιστορία μεγάλη τώρα. Γενικώς γίνεται μία μπίζνα με ανθρώπινες ζωές.
Όμως στους εκατό, ίσως να είναι ένας ή δύο που μπορεί να ζητήσει πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα. Δεν θέλουν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα, δεν θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα. Θέλουν να πάνε κάπου αλλού. Γι’ αυτό στριμώχνονται στα σύνορα. Γι’ αυτό είναι στην Ειδομένη και όσοι ξαναγυρίζουν δεν πάνε στους καταυλισμούς. Που θα έπρεπε να φτιάξουμε άλλες πέντε αξιοπρεπείς Αμυγδαλέζες, όχι να την κλείσουμε, να την διαλύσουμε, να πούμε ότι η Ελλάδα είναι μια ανοιχτή χώρα με ανοιχτά σύνορα, με μια ανοιχτή αγκαλιά για όλο τον κόσμο και να δημιουργήσουμε αυτό το κλίμα προσφυγιάς και μετανάστευσης στην Ελλάδα που δεν το έκανε μόνο η κυρία Τασούλα, το έκαναν κι άλλοι αυτό. Αυτό το πράγμα το προκάλεσε η κυβέρνηση. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν κι αυτές πολέμους γύρω τους. Ο πόλεμος στη Συρία είναι πολλά χρόνια. Και το πρόβλημα που μας απασχολεί, οι μετανάστες και πρόσφυγες δεν είναι σύριοι. Είναι κάτω του 30 τοις εκατό. Οι περισσότεροι είναι από τις χώρες του Μαγκρέμπ, του μεγάλου Μαγκρέμπ μάλιστα που είναι το Μαρόκο, η Αλγερία και η Τυνησία. Οι περισσότεροι είναι από εκεί, από το Ιράκ κι απ το Αφγανιστάν. Εδώ λοιπόν πρέπει να δούμε ποιος ζητάει πολιτικό άσυλο και να του το δώσουμε. Είναι ελάχιστοι αυτοί. Οι περισσότεροι θέλουν να πάνε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Οι θέσεις του ΠΟΤΑΜΙΟΥ για το μεταναστευτικό και το προσφυγικό είναι διατυπωμένες σαφέστατα και ξεκάθαρα. Δεν θέλω να αναφερθώ σ’ αυτές, μπορείτε να τις βρείτε.
Θέλω να πω μερικές σκέψεις που όλοι μπορεί να κάνουμε.
Ο τρόπος που αντιμετωπίζεται το πρόβλημα είναι: πρώτον μια σταθερή συμφωνία και μια σοβαρή διαπραγμάτευση με την Ευρώπη, να βοηθήσουμε η Ευρώπη να συμφωνήσει με την Τουρκία, πράγμα το οποίο έγινε, αλλά να ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ αυτή η συμφωνία, γιατί ΔΕΝ θα εφαρμοστεί από την Τουρκία αυτή η συμφωνία και έπρεπε από την Ευρώπη να ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ την εφαρμογή της.
Και να ζητήσουμε ενίσχυση για την προσωρινή φιλοξενία όλων αυτών των ανθρώπων στην Ελλάδα από την Ευρώπη, ανεξάρτητα από όλα τα άλλα. Χωρίς να την συνδέουμε ούτε με το χρέος, ούτε με τα δάνεια, ούτε με τις τρόικες ούτε με τα μνημόνια. Αυτοτελώς. Μόνο γι’ αυτό.
Αυτά δεν τα κάναμε. Ο πρωθυπουργός, ο παλιός μου φίλος και σύντροφος, είπε πριν από λίγο ότι εδώ εμείς θα κάνουμε το καθήκον μας. Δεν θέλουμε ούτε ένα ευρώ, είπε. Λέει ψέματα! Μιλάμε τώρα, για ανθρώπους που μας λένε ψέματα μπροστά στη μούρη μας.

Δεν έκανε καμία διαπραγμάτευση και καμία σοβαρή συζήτηση η Κυβέρνηση για να προχωρήσουμε στη λύση του προβλήματος, για λογαριασμό της χώρας μας.

Εμείς λοιπόν αυτό που μπορούμε να κάνουμε, είναι: να παρέχουμε αξιοπρεπή φιλοξενία στους ανθρώπους, σε όλους όσους θέλουν να μείνουν εδώ να τους δώσουμε πολιτικό άσυλο. Έχουμε αυτό το δικαίωμα και πρέπει να το κάνουμε, είναι χρέος μας. Όμως αυτοί είναι ελάχιστοι. Η χώρα μας είναι διάδρομος. Χρησιμοποιούν τη χώρα για να πάνε αλλού.
Στα ερωτηματολόγια λοιπόν που συμπληρώνουμε για να δούμε αν είναι 48 χιλιάδες ή πενήντα πέντε ή εξήντα, θα έπρεπε να τους ρωτάμε: θέλετε να μείνετε στην Ελλάδα; Ξέρουν πολύ καλά αυτοί ότι εδώ, οι μισοί από εμάς είναι άνεργοι. Ότι δεν έχουνε ελπίδα να βρούνε δουλειά, δεν έχουμε βιομηχανίες, δεν έχουμε μία σοβαρή αγορά, δεν έχουμε μια σοβαρή οικονομοτεχνική δομή που να μπορεί να προωθήσει μετανάστες και πρόσφυγες.
Η Ελλάδα ξέρει από μεταναστευτικό και ξέρει και από προσφυγικό. Μετανάστες ως τώρα είχαμε πάρα πολλούς. Πολλές δεκάδες χιλιάδες, μπορεί να είναι και πάνω από εκατομμύριο οι άνθρωποι που ήρθαν στην Ελλάδα ως μετανάστες, δούλεψαν, έκαναν μια περιουσία, ξαναγύρισαν στην Αλβανία, πήγαν στη Βουλγαρία, όπου ήθελε ο καθένας, από όπου ήταν. Η Ελλάδα ξέρει και από προσφυγικό. Αλλά αυτή δεν είναι ίδια περίπτωση που μας λένε «εμείς ξέρουμε από προσφυγιά» και κρεμάνε τα πανό. Γιατί η Ελλάδα του ’20 είχε τέσσερα-πέντε εκατομμύρια πληθυσμό και ήρθαν δύο εκατομμύρια πατριώτες μας, από τη Μικρά Ασία. Αυτό ήταν προσφυγικό. Αυτό που ζούμε τώρα είναι ένα εργαλείο της κυβέρνησης για να εκβιάζει μέσα και έξω και για να λέει διάφορα παραμύθια.

Η κυβέρνηση θέλει λεφτά από την Ευρώπη για το προσφυγικό για να κάνει προσλήψεις για να ενισχύσει το δικό της πελατειακό σύστημα, για να βολέψουμε τους δικούς μας.

Λοιπόν, θα κλείσω λέγοντας: ξέρετε αυτό που λέγεται ότι μπορεί να εξαπατάς λίγους ανθρώπους για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ή πάρα πολλούς ανθρώπους για μικρό χρονικό διάστημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση των τσιπροκαμένων-ψεκασμένων της αριστεροδεξιάς, νομίζει ότι θα σπάσει τα ρεκόρ όλων αυτών των ευφυολογημάτων και νομίζει ότι μπορεί να εξαπατά τους πάντες επ’ άπειρο. Αυτό δεν μπορεί να γίνει και δεν θα γίνει. Γι’ αυτό πρέπει με κάθε ευκαιρία να το λέμε σ’ όλους τους φίλους και τους γνωστούς μας. Όπως είπε ένας μεγάλος αμερικανός στοχαστής και συγγραφέας ο Μαρκ Τουέην, είναι πιο εύκολο να εξαπατήσεις κάποιον παρά να τον πείσεις ότι κάποιος τον εξαπάτησε. Σ’ αυτό το κόλπο δουλεύει ο Σύριζα. Και πρέπει να το σπάσουμε αυτό το κόλπο
Ευχαριστώ πολύ.