Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τη Συμφωνία ως εργαλείο για να διαλύσει την αντιπολίτευση. Ας την ψηφίσει μόνη της

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά την συζήτηση και ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών

Έχουμε χωριστεί και πάλι, με τη γνωστή μας ευκολία, σε προδότες και φασίστες σε σχέση αυτή τη φορά με το Μακεδονικό. Κάποια στιγμή αυτή η ιστορία πρέπει να τελειώνει. Έχουμε περάσει έξι εμφύλιους και πεντέξι πτωχεύσεις. Κάποια στιγμή πρέπει όλοι να κοιταχτούμε στον καθρέφτη μας.
«Στο πρόγραμμα της “πρωτηφοραριστερά” κυβέρνησης, δεν υπήρχε καμία αναφορά σε κορυφαία εθνικά ζητήματα, όπως το μακεδονικό, το κυπριακό κλπ. Είδαν όμως απέξω κάποιοι, ότι εδώ μέσα υπάρχει μία προθυμία να εφαρμόζονται όλα αυτά που οι άλλοι δεν τολμούσαν να εφαρμόσουν και είπαν: δεν βάζουμε τώρα που γυρίζει μερικά θεματάκια να τα κλείσουμε; Κι έτσι μπήκε και το θέμα του μακεδονικού», εκτίμησε ο ανεξάρτητος πλέον βουλευτής Γρηγόρης Ψαριανός, παίρνοντας τον λόγο στην ολομέλεια της Βουλής ως τελευταίος ομιλητής της χθεσινοβραδυνής μαραθώνιας συζήτησης για το θέμα που θα ολοκληρωθεί σήμερα με την ψηφοφορία της σχετικής Συμφωνίας.

«Είχε επιτευχθεί με μεγάλη δυσκολία μια εθνική γραμμή. Είχαμε συμφωνήσει με τους βόρειους γείτονες να βρούμε με αμοιβαίες υποχωρήσεις μία λύση προς όφελος και των δύο λαών με σύνθετη ονομασία. Έχουν περάσει 26-27 χρόνια και το ζήτημα αυτό εξακολουθεί να μας ταλαιπωρεί.
Βεβαίως και είμαστε υπέρ της λύσης. Θυμάμαι μία συνέντευξη που είχα δώσει το ’97 στον Σταύρο Θεοδωράκη όπου έλεγα καθαρά πως είμαι υπέρ της σύνθετης ονομασίας. Διάφοροι καλοθελητές ξαναέβγαλαν το βίντεο αυτές τις μέρες, για να με κατηγορήσουν οι μεν χρυσαυγίτες ότι ήμουν μειοδότης και πουλημένος από τότε, οι δε συριζααυγίτες ότι άλλα έλεγα τότε κι άλλα τώρα. Ωστόσο, λέω και πιστεύω ακριβώς τα ίδια από το ’92-93.
Έχουμε χάσει χρόνο. Έχουμε κάνει εμπάργκο, αποκλεισμούς συνόρων και διάφορες ανοησίες που στοίχισαν και σε μας και σ’ αυτούς, αλλά κυρίως στοίχισαν ως προς τον ρόλο της χώρας μας στα Βαλκάνια.
Για ποιο λόγο η κυβέρνηση αποφάσισε να δώσει λύση σ’ αυτό το ζήτημα χωρίς καμία εθνική συνεννόηση, χωρίς συναίνεση με τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, ώστε να καταλήξουμε σε μια σύνθετη ονομασία erga omnes, αλλά σε όλα, να συμφωνήσουμε με τους γείτονες και να προχωρήσουμε; Για ποιο λόγο δεν το έκανε αυτό; Μα γιατί ήθελε να χρησιμοποιήσει τη Συμφωνία ως εργαλείο για να κάνει άνω κάτω την αντιπολίτευση.

Και βεβαίως για να αλλάξει και συνεταίρο: να απαλλαγούμε από τα δεξιά βαρίδια και να μπούμε στη διαδικασία της κεντροαριστεράς και της διακυβέρνησης των προοδευτικών δυνάμεων …προσεχώς!

Αυτή ήταν η μέριμνα και η σπουδή της κυβέρνησης και ασφαλώς λειτούργησε ως πρόθυμη να εφαρμόσει αυτά που της έλεγαν.
Προσωπικά θέλω να μπει η γειτονική χώρα και στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κάποιοι άλλοι ήθελαν να βγάλουν και την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και τώρα κάνουν όλα τα θελήματα που τους ζητάνε για να βάλουν κι άλλους μέσα στο ΝΑΤΟ. Έχουμε πάρει κάποιες οδηγίες να το κάνουμε αυτό; Δεν το ξέρω.
Εν προκειμένω, εάν συμφωνούμε σε μια σύνθετη ονομασία, γιατί αυτή δεν είναι σε όλα Βόρεια Μακεδονία; Γιατί δεν είναι και στην εθνικότητα, στην ιθαγένεια και στη γλώσσα; Γιατί να μην λέγεται η γλώσσα βορειομακεδονική; Έχει βέβαια κάποιους αστερίσκους η Συμφωνία και η ρηματική διακοίνωση που αναφέρουν πως η γλώσσα λέγεται μεν μακεδονική αλλά είναι σλαβόφωνη. Γιατί όμως τότε δεν την λέμε σλαβομεκεδονική;
Γιατί κάναμε αυτές τις υποχωρήσεις; Μπορεί κάποιος να μου απαντήσει; Δεν συμφωνούμε στη σύνθετη ονομασία σε όλα;
Τέλος θέλω να θυμίσω το εξής: Η κυβέρνηση μας είχε πει ότι η Συμφωνία πρώτα θα ψηφιστεί στη γείτονα, θα γίνει η Συνταγματική Αναθεώρηση, θα την δούμε και μετά θα κληθούμε να την ψηφίσουμε εδώ. Δεν έχουμε δει ούτε Συνταγματική Αναθεώρηση, ούτε τίποτα. Και αύριο καλούμαστε να ψηφίσουμε τη Συμφωνία χωρίς να έχουμε δει τις τελικές διατυπώσεις. Τώρα εκεί είναι ο Ζάεφ, ένας άνθρωπος που είναι μια χαρά και που θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε μια λύση. Μεθαύριο που μπορεί να έρθει ένας Γκρουέφσκι Νο 3, ένας τρισχειρότερος, θα αφήσουμε αυτές τις τρύπες στη Συμφωνία; Όταν συμφωνήσουμε κάτι και το υπογράψουμε, μετά δεν αλλάζει. Πριν φτάσουμε λοιπόν σ’ αυτό το αδιέξοδο ας κοιτάξουμε να βρούμε μια λύση προς όφελος και της Ελλάδας και της Β. Μακεδονίας.
Αυτή η συμφωνία μπάζει από παντού. Η κυβέρνηση την χρησιμοποίησε ως εργαλείο και ως εργαλείο ας την ψηφίσει μόνη της. 151 βουλευτές δεν έχει η κυβερνητική πλειοψηφία; Περάστε, ψηφίστε, τελειώσατε».