Θα μπορούσαμε από μόνοι μας να είχαμε δώσει τέλος στην κρίση

O ΓρηγόρηςΨαριανόςστο ACTION 24
με τον Γιώργο Κουβαρά
24.03.2015

Γ.Κ.: Έχω απέναντί μου τον κύριο Γρηγόρη Ψαριανό, βουλευτή του ΠΟΤΑΜΙΟΥ και έναν άνθρωπο που πάντα έχει θάρρος γνώμης, άποψη, κλπ. Οπότε, είναι πάντα ωραία η αφορμή, όταν είσαστε εδώ κε Ψαριανέ.
Γ.Ψ.: Τώρα, εάν είναι ωραίες αυτές οι αφορμές δεν ξέρω, θα το παλέψουμε. Καλησπέρα και ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση.

Γ.Κ.: Νομίζω είναι μια χαρά. Ειδικά τώρα, μετά την παρέλαση είσαστε ό,τι πρέπει! Και θέλω να ρωτήσω: Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει… Γρηγόρη; θα ρώταγα εδώ, εν προκειμένω. Γράψατε μεν ένα ειρωνικό κείμενο μ’ αυτόν τον τίτλο, με βολές για τον τρόπο που έγινε η παρέλαση. Αλλά δεν σας απασχολεί ότι τελικά ο κόσμος χαίρεται με την κυβέρνηση Σύριζα και Ανεξάρτητων Ελλήνων;
Γ.Ψ. Δεν έχει ειρωνεία το κείμενο. Είναι ευθυτενές, ευθύβολο και καθαρό. Δεν έχει ούτε ειρωνείες ούτε υπονοούμενα.
Γ.Κ.: Είναι επικριτικό. Μ’ αυτή την έννοια.
Γ.Ψ. Προφανώς. Γιατί μιλάμε για μια αριστερή κυβέρνηση. Με τους Ο.Υ.Κάδες να λένε «να πάρουμε την πόλη»..
Γ.Κ.: Μα καλά εσείς δεν το ξέρατε αυτό όταν το γράψατε. Εσείς το ‘πατε από θέση αρχής.
Γ.Ψ. Φαίνεται το πράγμα.
Γ.Κ.: Να ρωτήσω κάτι; Γιατί δεν συμφωνείτε με τα τσάμικα ας πούμε; Γιατί ξαφνικά το τσάμικο είναι κάτι που ενοχληθήκατε, όχι μόνο εσείς, αλλά και πολύς κόσμος;
Γ.Ψ. Ξέρετε πόσα τσάμικα έχω; Έχω εκατοντάδες. Μια συλλογή εξαιρετική. Από τις σπουδαιότερες με δημοτικά τραγούδια που υπάρχουν στην Ελλάδα. Άντε να ‘ναι πέντε-έξι που να έχουν μια τόσο μεγάλη συλλογή με δημοτικά τραγούδια. Τσάμικα αργά, γρήγορα, στα τέσσερα, επιτραπέζια, στα τρία πωγωνίσια, ηπειρώτικα…
Γ.Κ.: Το πιστεύω αυτό. Αλλά, πειράζει να παίζει μετά την παρέλαση το τσάμικο; Τι είναι το κακό δηλαδή;
Γ.Ψ. Κοίταξε: έχω κάτι αριστερούς φίλους, που μου λένε «έλα μωρέ τώρα, θα χαρίσουμε τα δημοτικά στη χούντα»; Δεν είπε κανείς κάτι τέτοιο. Κι αυτοί που μου το λένε τώρα γιατί δεν μου το λέγανε το ’82, το ’85, το ’94; Δηλαδή τώρα το θυμηθήκανε;
Γ.Κ.: Να σας το πω εγώ: τους την έχει δώσει τώρα λίγο η Μέρκελ, λίγο ο Σόϊμπλε και το ‘χουνε δει πιο εθνικά.
Γ.Ψ. Έχουνε πρόβλημα με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε;
Γ.Κ.: Ναι. Θέλουνε τώρα πιο πολύ εθνική ταυτότητα απ’ ότι πριν, γιατί τώρα αισθάνονται ότι μέσα στην Ευρώπη καταπιέζονται από αυτούς που θέτουν τους όρους.
Γ.Ψ. Σε καταπιέζει αυτός που σε δανείζει. Αν με δανείσεις, αν πχ σου ζητήσω τώρα –που πράγματι έχω και κάτι «σφιξίματα» – να μου δώσεις ένα κατοσταρικάκι …
Γ.Κ.: Δεν θα σου πάρω και το σκαλπ!
Γ.Ψ. Μα δεν μας πήρε κανένας το σκαλπ. Αυτά που έπρεπε στα μνημόνια να τα ‘χουμε κάνει από μόνοι μας, τα σωστά, τα ‘χουμε ξαναπεί αυτό, δεν τα κάναμε. Τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις και τις αλλαγές. Εφορίες, Πολεοδομίες, Δικαιοσύνη.
Γ.Κ.: Πράγματι δεν τα ‘χουμε κάνει. Τα προσπαθούμε τώρα.
Γ.Ψ. Πώς μπορεί ν’ ανοίξει κάποιος μια επιχείρηση; Έχουμε αυτό το πρόβλημα τώρα, πρέπει ν’ ανοίξουν οι δουλειές, ν’ ανοίξει η αγορά. Να χουμε ένα θεσμικό πλαίσιο σταθερό, ένα ασφαλιστικό σύστημα σταθερό, ένα φορολογικό σύστημα σταθερό, ΦΠΑ σταθερό, όχι ανέβα-κατέβα. Σε 2 χρόνια έχουμε αλλάξει έξι (;) φορές τα ασφαλιστικά; Έλεος. Κάποια στιγμή πρέπει να σταθεροποιηθούμε. Το ξέρεις το ανέκδοτο με τον παπά και την παπαδιά; Άστο, θα το πούμε μια άλλη φορά.
Γ.Κ.: Είναι και το ΕΣΡ…
Γ.Ψ. Θα το πούμε μια άλλη φορά, που θα λείπει το ΕΣΡ. Λοιπόν, πρέπει να σταθεροποιηθεί κάπου το πράγμα. Για μας. Όχι για τους Γερμανούς, ούτε για τους Ευρωπαίους. Μετά κάνουμε το τέχνασμα ότι είναι απέναντί μας οι Γερμανοί. Αυτός ο παλιο-Σόιμπλε και η Μέρκελ. Δεν είναι οι γερμανοί απέναντί μας. Είναι η Κύπρος, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο. Είναι 19 χώρες απέναντί μας. Δεν είναι εχθροί. Έχουνε δώσει κάτι δις.
Γ.Κ.: Όντως, είναι γεγονός. Σ’ αυτή τη φάση είναι αυτοί απέναντί μας. Δεν είναι απέναντί μας υποστηρίζοντας μια πολιτική λιτότητας, όπως πιστεύουμε. Είναι απέναντί μας υποστηρίζοντας μια πειθαρχία.
Γ.Ψ. Έχετε δίκιο. Άλλωστε τη λιτότητα εμείς τη βάλαμε. Δεν μας την έβαλαν άλλοι. Αποφεύγοντας να κάνουμε τις χρήσιμες και αναγκαίες και απαραίτητες και δημιουργικές και αποδοτικές στην οικονομία μεταρρυθμίσεις, οι κυβερνήσεις μας –και αυτή – έσπευσαν σε περικοπές και υπερφορολογήσεις.
Γ.Κ.: Άρα, εσείς λέτε, ότι μπορούμε τώρα, μ’ αυτή την κυβέρνηση, να τελειώσουμε με τη λιτότητα;
Γ.Ψ. Μόνιμα θα μπορούσαμε να είχαμε τελειώσει. Αν παίρναμε τα μέτρα που έπρεπε, αν ανοίγαμε εγκαίρως τα κλειστά επαγγέλματα, αν καταργούσαμε εγκαίρως το καμποτάζ που είχαμε. Κάποιες αθλιότητες…
Γ.Κ.: Καλά, αυτά δεν έγιναν. Τώρα, μπορούμε να στείλουμε μεταρρυθμίσεις την Δευτέρα-Τρίτη, πότε θα γίνει το Eurogroup και να τελειώσουμε και με τη λιτότητα;
Γ.Ψ. Βεβαίως μπορούμε.
Γ.Κ.: Έχω την εντύπωση όμως πως αυτά που μας ζητάνε απ’ έξω, είναι μέτρα που θα θέλουνε να έχουν και άμεσο εισπρακτικό χαρακτήρα, όπως πάντα.
Γ.Ψ. Κοιτάξτε: Συντάξεις στα 50 και στα 55 ακόμα παίρνουμε. Δεν πρέπει να συνεχιστεί αυτό. Είναι δίκαιο να πάνε στα 60, στα 65-67. Ένας άνθρωπος στα 65 του δεν θέλει να σταματήσει να δουλεύει. Παίρνει τη σύνταξη και κάνει, όπως ξέρουμε πολύ καλά, μια άλλη δουλειά, μαύρη ή γκρίζα. Μαύρη εργασία. Αυτά τα πράγματα πρέπει ν’ αλλάξουν. Το να έχουμε ένα σταθερό φορολογικό σύστημα, πρέπει ν’ αλλάξει. Ο τύπος πχ του φόρου του ΕΝΦΙΑ ως ιδέα, είναι σωστός. Η εφαρμογή του ήταν άθλια, γιατί προκύψανε εξαιρέσεις. Τραβάγανε τα σακάκια των σαμαροβενιζέλων διάφορες ομάδες και λέγανε: εξαιρέστε μας. Να εξαιρέσουμε τους αγρότες, να εξαιρέσουμε τους κτηνοτρόφους, να εξαιρέσουμε τους υδραυλικούς κι έμεινε να το πληρώσουνε πάλι οι γνωστοί μ…., να μην πω!
Γ.Κ.: Θέλω να πάμε λίγο στη συνάντηση που είχε ο πρωθυπουργός, ο κύριος Τσίπρας, με την κα Μέρκελ.
Γ.Ψ. Ο πρωθυπουργός, καλά το είπατε. Δεν το ‘χετε συνηθίσει ακόμα!
Γ.Κ.: Με την καγκελάριο. Ήθελα να πω και τα ονόματα. Εσείς είχατε ευχηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει μια καλή τούμπα. Σας θυμάμαι να το λέτε στο ΠΟΤΑΜΙ.
Γ.Ψ. Μια καλή, σωστή. Ναι.
Γ.Κ.: Θεωρείτε ότι μετά τη συνάντηση με τη Μέρκελ την έκανε;
Γ.Ψ. Έχει κάνει κάτι κωλοτουμπίτσες.
Γ.Κ.: Αυτό δηλαδή που έγινε, τη συνάντηση Τσίπρα- Μέρκελ το θεωρείτε τούμπα εσείς;
Γ.Ψ. Ε, βέβαια. Όταν ο ίδιος ο Τσίπρας πριν από τρεις μήνες έλεγε ότι «εγώ μ’ αυτήν την … δεν πρόκειται να συναντηθώ ποτέ». Ο ίδιος τα ‘λεγε αυτά. Και πήγε και συναντήθηκε. Κι αυτός το ζήτησε, και καλά έκανε. Και δεν είναι απέναντί μας η Μέρκελ, το ξαναλέω. Είναι η Ευρώπη.
Γ.Κ.: Και το ζήτημα δεν είναι αν συναντιέσαι. Είναι τι λες τι συμφωνείς, τι συναποφασίζεις. Θεωρείτε, λοιπόν, ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι σε τροχιά τούμπας; Κι αν είναι σε τροχιά τούμπας, επειδή την εύχεστε, εσείς θα την υποστηρίξετε να την κάνει ολόκληρη και μεγάλη;
Γ.Ψ. Βεβαιότατα. Αρκεί να είναι στις μεγάλες μεταρρυθμίσεις. Δηλαδή, πρέπει να προχωρήσουμε σε αποκρατικοποιήσεις. Όχι σε ιδιωτικοποιήσεις απαραίτητα, να το πάρεις εσύ ή εγώ, δηλαδή ο Κουβαράς, ο Ψαριανός ο ξένος και τα λοιπά. Να ‘ρθουνε διάφορα λαμόγια και ξεπουλήματα κι αυτά που λένε κάτι «Ρεύματα» και κάτι «Δίκτυα» και κάτι «Πλατφόρμες Αριστερές».
Γ.Κ.: Εάν όμως έρθουν οι δανειστές, γιατί εσείς μου λέτε τώρα τα εύκολα. Εγώ θέλω να σας ρωτήσω τα δύσκολα.
Γ.Ψ. Αποκρατικοποιήσεις. Τι θα κάνουμε με τα λιμάνια; Τους κινέζους θα τους πετάξουμε στη θάλασσα όπως έλεγε ο Δρίτσας, ή θα τους δώσουμε και τον άλλο προβλήτα;
Γ.Κ.: Όχι, αφήστε τα λιμάνια. Αν έρθουν οι περίφημοι θεσμοί και το Eurogroup και πούνε: πάρτε πάλι εισπρακτικά μέτρα. Αυξήστε το ΦΠΑ που τον έχετε ελαττώσει, και τα λοιπά. Εσείς θα τα ψηφίσετε αυτά προκειμένου να πάρουμε τα λεφτά ή όχι;
Γ.Ψ. Να σας πω κάτι: αν δεν κάνουμε τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να κάνουμε, θα αναγκαστεί οποιαδήποτε κυβέρνηση να κάνει περικοπές και να πάρει επώδυνα μέτρα. Εγώ δεν θέλω να τα ψηφίσω. Δεν θέλω να ψηφίσω άλλα επώδυνα μέτρα. Αλλά το άνοιγμα των επαγγελμάτων, την άρση του καμποτάζ, τις αποκρατικοποιήσεις, τη συνέχιση της επένδυσης του Ελληνικού Χρυσού στη Χαλκιδική ή στη Θράκη. Γιατί δεν είναι μόνο η Χαλκιδική, το Στρατώνι, οι Σκουριές και η Ολυμπιάδα. Τα αεροδρόμια. Αυτά πρέπει να γίνουν.
Γ.Κ.: Μα δεν ψήφισε αυτά ο κόσμος. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ένα πρόγραμμα που δεν είχε τίποτα απ’ αυτά που λέτε εσείς. Έλεγε τα ακριβώς αντίθετα. Έλεγε δηλαδή ΟΧΙ επένδυση στις Σκουριές, ΟΧΙ αποκρατικοποιήσεις, όχι το ένα, όχι το άλλο.
Γ.Ψ. Κακό του κεφαλιού του.
Γ.Κ.: Μα αυτό ψήφισε ο κόσμος. Πώς θα ζητάτε από το ΣΥΡΙΖΑ να κάνει αυτό για το οποίο ο κόσμος δεν ψήφισε;
Γ.Ψ. Ο κόσμος ψήφισε τις υποσχέσεις δεν ψήφισε την πραγματοποίησή τους. Εάν εγώ σας υποσχεθώ παπάδες, θα με ψηφίσετε. Αλλά μετά παπάδες δεν έχω. Ούτε διάκους, ούτε καντηλανάφτες, ούτε πετραχήλια, ούτε αγιαστούρες τίποτα. Ούτε καν βασιλικό να σας πιτσιλίσω με λίγο αγιασμό. Δεν έχω τίποτα. Μπορεί να σας υποσχεθώ παπάδες, δεσποτάδες, μητροπολίτες τα πάντα. Λέμε να κάνουμε ένα δημοψήφισμα. Το δημοψήφισμα ας πούμε θα λέει ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην Ευρώπη. Όχι αν θέλουμε περικοπές. Γιατί αλλιώς να κάνουμε ένα δημοψήφισμα για το αν θέλουμε να είμαστε έξυπνοι, όμορφοι και πλούσιοι.
Γ.Κ.: Ναι, αλλά το ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην Ευρώπη είναι ένα πολύ γενικό ερώτημα όμως.
Γ.Ψ. Όχι, δεν είναι γενικό. Είναι πολύ συγκεκριμένο.
Γ.Κ.: Γιατί μπορεί να λες ΝΑΙ στην Ευρώπη, αλλά δεν μπορείς να λες ΝΑΙ στην Ευρώπη ό,τι κι αν σου λέε,. Πρέπει να βάζεις κι εσύ κάποιους όρους. Σε μια συμμαχία υπάρχουν όροι που τους βάζουν όλοι μαζί, δεν τους βάζει ένας μόνο.
Γ.Ψ. Δεκαοκτώ χώρες λοιπόν, έχουν δεχτεί κάποιους όρους. Αν δεν σ’ αρέσουνε, κάν’ τηνε μεγάλε. Πήγαινε με το ΚΚΕ και το Λαφαζάνη, και το Στρατούλη και τον φίλο μου τον Στάθη τον Λεουτσάκο και με τη Ζωή και δεν ξέρω και ποιους άλλους, να πάμε στη δραχμή και να έχουμε την πτωχή πλην τιμία Ελλάδα.
Γ.Κ.: Γιατί η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχετε την αίσθηση ότι υποστηρίζει τη δραχμή; Γιατί το λέτε; Διότι είσαστε σε μία κόντρα μαζί της, το παρατηρώ. Δεν έχει μιλήσει ποτέ για έξοδο από το ευρώ η πρόεδρος της Βουλής
Γ.Ψ. Θα σας πω. Μην μένουμε τώρα στα πρόσωπα.
Γ.Κ.: Την αναφέρατε, γι’ αυτό.
Γ.Ψ.:Την ανέφερα επειδή είναι αυτής της αντιμνημονιακής γερμανο…..
Γ.Κ.: Μα αντιμνημονιακός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ συνολικά.
Γ.Ψ. Δεν είναι όλος με τον ίδιο τρόπο. Η επίσκεψη του Τσίπρα στο Βερολίνο δεν είναι αντιμνημονιακή. Δεν είναι αντιευρωπαϊκή κίνηση, είναι φιλοευρωπαϊκή. Εμένα δεν μ’ αρέσουν τα μνημόνια. Δεν ψηφίστηκαν άλλωστε. Το πρώτο δεν ψηφίστηκε καν. Κι αυτό το μνημόνιο που μας έρχεται τώρα, «γέφυρα», όπως θες πες το, «τραμπάλα», δεν ξέρω πώς θα το πούμε, πάλι δεν θα το περάσουμε απ’ τη Βουλή, απ’ ότι έχω ακούσει.
Γ.Κ.: Τελικά είναι μνημόνιο ή όχι; Είναι μνημόνιο, όπως το λέει σήμερα ο κύριος Σαμαράς και όχι παράταση της δανειακής σύμβασης όπως το λέει ο Τσίπρας;
Γ.Ψ. Η παράταση της δανειακής σύμβασης είναι μνημόνιο. Έχει όρους. Και μετά θα έχει άλλους όρους. Κλείνει αυτή η παράταση και μετά αρχίζει κάτι άλλο. Από τον Ιούνιο και μετά θα ‘χουμε άλλα πράγματα να συζητάμε πάλι. Πάλι όμως στα πλαίσια μιας ευρωπαϊκής συνεννόησης. Και αυτό θα πρέπει να το κρατήσουμε. Δεν υπάρχει ασφαλέστερο περιβάλλον.
Γ.Κ.: Όταν λέτε «θα ‘χουμε άλλα πράγματα», τι εννοείτε; Τι θα ‘χουμε να συζητάμε από τον Ιούνιο και μετά; Γιατί πολλοί λένε πως θα ‘χουμε ένα νέο μνημόνιο.
Γ.Ψ. Όχι, θα ‘χουμε να συζητήσουμε όρους ανάπτυξης. Την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας με τους φίλους, συνεταίρους, εταίρους και δανειστές μας. Όχι να τους μουντζώνουμε όμως και να τους λέμε τοκογλύφους.
Γ.Κ.: Οι οποίοι θα συνεχίσουν να μας δανείζουν και μετά τον Ιούνιο κύριε Ψαριανέ; Δεν προβλέπετε να βγει η Ελλάδα στις αγορές; Γιατί αν συνεχίζουν να μας δανείζουν θα μου επιτρέψετε να σας πω, είναι πολύ πιθανό να έχουμε κι ένα νέο μνημόνιο. Διότι δεν υπάρχει δάνειο χωρίς μνημόνιο.
Γ.Ψ. Βεβαίως. Εάν συνεχίζουμε με δάνεια θα έχουμε και όρους. Μνημόνιο είναι οι όροι.
Γ.Κ.: Η εκτίμησή σας τι είναι; Ότι τον Ιούνιο θα ‘χουμε νέο δάνειο και νέο μνημόνιο;
Γ.Ψ. Θα έχουμε κάτι τέτοιο, έτσι κι αλλιώς. Γιατί έχουμε χάσει και πολύτιμο χρόνο. Έχουμε χάσει 3-4μήνες πολύ πολύτιμους. Και μερικά δισεκατομμύρια ακόμα, προστέθηκαν στο έλλειμμα που έχουμε.
Γ.Κ.: Άρα δεν είναι καλή αυτή η σκληρή διαπραγμάτευση που έχουμε κάνει; Γιατί εδώ ο κόσμος, στις δημοσκοπήσεις, χαίρετε πάρα πολύ
Γ.Ψ. Και χαμογελά…
Γ.Κ.: …Και χαμογελά, που έγινε μια σκληρή διαπραγμάτευση, που η κυβέρνηση αυτή σήκωσε τους τόνους απέναντι στους δανειστές, που δεν τα δέχτηκε όλα με την πρώτη όπως κάνανε οι προηγούμενοι…
Γ.Ψ. Τα δέχτηκε με τη δεύτερη και με την τρίτη.
Γ.Κ.: Όχι, δεν το ξέρουμε αυτό. Κι ακόμα δεν τάχει βρει, το βλέπετε κι εσείς. Γιατί αν τα ‘χε βρει, θα παίρναμε και τα λεφτά.
Γ.Ψ. Ελπίζω να τα βρει. Αλλά αν δεν τα βρει, τη βάψαμε. Σημειώστε το και θυμηθείτε το. Αν δεν τα βρούμε, ΤΗ ΒΑΨΑΜΕ. Αυτή η χώρα καταναλώνει 100 και παράγει 10. Μέχρι να φτάσουμε να παράγουμε 50 και να καταναλώνουμε 40, θέλουμε 4-5 χρόνια. Μακάρι να το κάνουμε σε ένα χρόνο ή σε δύο. Αλλά θέλουμε χρόνο, για να επαναδραστηριοποιηθεί μια παραγωγή, να μην έχουμε ελλείμματα. Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι το χρέος. Ούτε το επώδυνο, ούτε το επονείδιστο. Δεν είναι το πρόβλημα το χρέος. Είναι ότι παράγουμε χρέος. Και να στο χαρίσει τώρα το χρέος, σε δυο χρόνια πάλι χρέος θα ‘χουμε, γιατί παράγουμε χρέος. Λοιπόν, αυτά τα πράγματα αν δεν τα αλλάξουμε, δεν πρόκειται να μας σώσει κανένας.
Γ.Κ.: Άρα η διαπραγμάτευση μέχρι τώρα πήγε καλά ή όχι κατά τη γνώμη σας; Ήταν μια σωστή κίνηση που έκανε αυτή η κυβέρνηση; Δηλαδή ξεκίνησε και δεν ζήτησε αμέσως παράταση για παράδειγμα, της δανειακής σύμβασης. Ούτε αυτό δεν ζήτησε.
Γ.Ψ. Χάσαμε δύο μήνες. Τώρα, είμαστε πάλι μπροστά σ’ ένα δίλημμα και σ’ ένα τεντωμένο σκοινί. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να πέσουμε.
Γ.Κ.: Σωστά το διεθνοποιήσαμε το θέμα μας ξανά, ή όχι;
Γ.Ψ. Πολύ σωστά τα κάναμε όλα αυτά. Και καλά θα κάνουμε και να τα διεθνοποιούμε, και να βάζουμε τους σηκωμένους γιακάδες με τη μονωτική ταινία την κόκκινη, και τα πουκάμισα απέξω. Κι εγώ απέξω τα ‘χω, είκοσι χρόνια. Και μπορώ να πάω και στον Σόιμπλε και να του πω: άντε και γ…., ξέρεις, δεν τόχω και σε πολύ. Αλλά αυτό πράγμα το κάνεις με τους εχθρούς σου. Δεν το κάνεις με αυτούς που σε χρηματοδοτούν. Που σου ‘χουν πληρώσει δυο φορές κτηματολόγιο και δεν το χεις κάνει ακόμα. Και δεν ξέρω πότε θα το κάνεις, του αγίου …. μην πω. Σου ‘χουν πληρώσει δρόμους, λιμάνια, αεροδρόμια και δεν τα χεις κάνει. Σου ‘χουν πληρώσει αναδιάρθρωση καλλιεργειών για τους αγρότες και τα ΄χουμε φάει.
Γ.Κ.: Επειδή μου αναφερθήκατε στο πουκάμισο και στο γιακά με τη μονωτική ταινία: το πρόβλημα της διαπραγμάτευσης είναι ο Βαρουφάκης;
Γ.Ψ. Όχι βέβαια. Ο Βαρουφάκης ίσως να ήταν ένα σχέδιο, ένα κόλπο. Ένα, πώς να σου πω, ένα περιστατικό κι ένα πρόσωπο αναλώσιμο. Και θα αποδειχτεί ίσως αυτό πολύ σύντομα. Γιατί τώρα δεν πήγε ο Βαρουφάκης. Πήγε ο ίδιος ο Τσίπρας χωρίς τον Βαρουφάκη. Κι έχει δραστηριοποιηθεί ο Γιάννης ο Δραγασάκης, έχει απομακρυνθεί ένας άλλος, τρίτος Γιάννης. Γιατί στα οικονομικά μας όλο έναν Γιάννη έχουνε.
Γ.Κ.: Ο Σταθάκης είναι ο τρίτος;
Γ.Ψ. Ο Σταθάκης είναι Γιώργος. Αλλά είναι ο Μηλιός Γιάννης, ο Δραγασάκης Γιάννης, ο Βαρουφάκης Γιάννης κι ο Στουρνάρας Γιάννης ήτανε. Δηλαδή «τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα». Θα βρούμε έναν Γιάννη να μας γιάνει.
Γ.Κ.: Δεν μου λέτε, το ΠΟΤΑΜΙ τι θέλει να κάνει; Να μπει στην κυβέρνηση, να γίνει αντιπολίτευση, να φύγουν οι ΑΝΕΛ και να πάρει τη θέση τους; Γιατί έχω αυτή την αίσθηση καμιά φορά.
Γ.Ψ. Όχι. Κακώς την έχετε. Κι αν γίνει αυτό το πράγμα, εγώ δεν υπάρχει περίπτωση να το δεχτώ. Ούτε ο Σταύρος Θεοδωράκης, ούτε κανείς άλλος από τους δεκαεπτά βουλευτές, ούτε από το επιτελείο του Ποταμιού, κανείς δεν έχει ένα τέτοιο σχέδιο. Λέγεται, γενικώς, ότι υπάρχει ένα σχέδιο να φύγουν οι Καμένοι και νάρθουν οι ψημένοι. Αυτό να το ξεχάσουμε. Ή θα προχωρήσουμε σ’ ένα εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση μαζί με άλλους φιλοευρωπαϊκούς πολιτικούς χώρους που χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις θέλουν την παραμονή της χώρας στο ασφαλέστερο πολιτικό περιβάλλον στον κόσμο. Αν κάποιος έχει να προτείνει κάτι άλλο, Βενεζουέλα, Αργεντινή, να μου το πει. Κορέα, Κούβα, δεν ξέρω τι έχει ο καθένας στο μυαλό του.
Γ.Κ.: Ή λοιπόν θα πάτε όλες μαζί οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις, ή αλλιώς εσείς μόνοι σας με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν πάτε, απ’ ότι καταλαβαίνω
Γ.Ψ. Με τίποτα. Σας το λέω και σας το υπογράφω.
Γ.Κ.: Ενδιαφέρον αυτό.
Γ.Ψ. Επίσης, εάν γίνει αυτό, εγώ θα διαφωνήσω εντελώς. Σας το λέω από τώρα. Αν δηλαδή στη θέση του Καμένου έρθει ο Ψημένος, δηλαδή εγώ, ο Σταύρος, η ομάδα των 17 που είμαστε στη Βουλή. Σας το λέω από τώρα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να το δεχτεί κανείς μας αυτό. Διότι θέλουμε να συμβάλουμε και να στηρίξουμε τον Τσίπρα πρωθυπουργό με τις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις της χώρας. Κι αν μες στο κόμμα του, ή σ’ αυτούς τους ανεξέλεγκτους, ψεκασμένους, ΑΝΕΛ – πως τους λένε – , εάν υπάρχουν εντάσεις και διαφωνίες, καλό θα είναι να τα ξεκαθαρίσουν αυτά. Η κυβέρνηση συνολικά και ο Σύριζα, το μεγαλύτερο μέρος της κυβέρνησης, ειδικότερα. Δηλαδή, υπάρχει μία σοβαρή περίπτωση ο σύντροφος ο Παναγιώτης ο Λαφαζάνης να μην τα δεχτεί αυτά. Θα υπάρχει ρήξη.
Γ.Κ.: Εκεί θεωρείτε ότι μπορεί να διευκολύνουν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις τον Αλέξη Τσίπρα, στην περίπτωση που έχει μια εσωτερική σύγκρουση
Γ.Ψ. Να σας πω κάτι; Ρήξη, όπως το είπε ο Βαρουφάκης προχθές, ότι «θα ‘στε μαζί μας και μετά τη ρήξη», δεν ξέρω τι εννοούσε. Φαντάζομαι εννοούσε ρήξη με την Ευρώπη. Αλλά θα ‘χουμε σίγουρα κάποια ρήξη . Ή θα ‘χουμε ρήξη έξω ή θα ‘χουμε ρήξη μέσα, στον Σύριζα και στη κυβέρνηση.
Γ.Κ.: Τι θεωρείτε πιθανότερο να έχουμε, ρήξη με τους έξω ή ρήξη με τους μέσα;
Γ.Ψ. Έξω εύχομαι να μην έχουμε καμία ρήξη. Ελπίζω να παραμείνει η χώρα στην Ευρώπη και στο ευρώ και στην ευρωζώνη που είναι το ασφαλέστερο οικονομικοκοινωνικό περιβάλλον στον κόσμο, ακόμα κι αν δεν μας αρέσουν οι μερκελιστές. Μακάρι να ΄ταν καλύτερη η Ευρώπη και θα προσπαθήσουμε. Όπως και η Ελλάδα μακάρι να ήταν καλύτερη. Των συμφερόντων και των μονοπωλίων είναι και η λυκοσυμμαχία και η ψωροκώσταινα.
Γ.Κ.: Λοιπόν, κύριε Ψαριανέ, βάλτε τελεία.
Γ.Ψ. Να σας πω μόνο, για να βάλω τελεία, ότι δεν έχουμε χρόνο καθόλου. Είμαστε στα πέναλτι και στην παράταση. Δεν έχουμε καθόλου χρόνο και θα την πιούμε.
Γ.Κ.: Στα πέναλτι είμαστε. Το θέμα είναι εάν βάλουμε γκολ εμείς ή αν θα το φάμε. Γιατί η διαπραγμάτευση έχει έναν που κερδίζει και έναν που χάνει.
Γ.Ψ. Οι Ιρλανδοί δανείστηκαν προ ημερών με αρνητικό επιτόκιο. Οι Πορτογάλοι και οι Ιρλανδοί έχουνε ήδη βγει απ’ τα μνημόνια, καιρό τώρα ενώ μπήκαν μετά από μας. Δεν έχουμε τους Γερμανούς απέναντι. Έχουμε «φτιάξει» την Ευρώπη απέναντι και πρέπει να το διορθώσουμε αυτό.
Γ.Κ.: Μάλιστα. Λοιπόν, κύριε Ψαριανέ, ευχαριστώ πολύ που ήρθατε. Είναι πάντοτε ενδιαφέρουσα η κουβέντα μαζί σας. Ελπίζω να τα ξαναπούμε πολύ σύντομα.