Θύρα… θύραθεν…

Θύρα… θύραθεν…

07/09/2008

Του Γρηγόρη ΨΑΡΙΑΝΟΥ  

Κατατέθηκε από την κυβέρνηση το νομοσχέδιο που θα λύσει τα δύο κεφαλαιώδη ζητήματα στην υπόθεση ελληνικός αθλητισμός, τη βία στα γήπεδα και το ντόπινγκ. Θέλω να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις. Η βία στα γήπεδα δεν γεννιέται εκεί μέσα. Είναι εκ μεταφοράς. Είναι η βία στους δρόμους και στις πλατείες. Είναι η βία στις οικογένειές μας, στις σχέσεις μας και στη ζωή μας. Είναι η καταπίεση που μετακυλίεται και μεταφέρεται στον εύκολο χώρο της ανώνυμης κερκίδας του πλήθους. Ένας αγανακτισμένος πιτσιρικάς, ένας αγανακτισμένος πολίτης ή ένας αγανακτισμένος άνεργος που δεν μπορεί να χτυπήσει στο κεφάλι τον εργοδότη του, δεν μπορεί να χτυπήσει σαν χταπόδι το καταραμένο σύστημα που δημιουργεί αυτές τις εντάσεις και τις αδικίες, βρίσκει εύκολα τη Θύρα 4, τη Θύρα 21, τη Θύρα 13, τη Θύρα 7, τη Θύρα θύραθεν, να μπει μέσα και να τα σπάσει. Και να τους γ… τα ράμματα. Στους πουλημένους παίκτες, στους αλήτες τους διαιτητές, στο σύστημα που στήνει παιχνίδια, που αδικεί την ομάδα του, που υποτιμάει τη νοημοσύνη του. Που τον έχει στη γωνία. Μεγάλωσα στα γήπεδα. Παίζοντας μπάλα αλλά και ως φίλαθλος, δευτερευόντως ως οπαδός, στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ʼ60, που πήγαινα στα γήπεδα με τον πατέρα μου. Έπαιζαν ΑΕΚ – Παναθηναϊκός και ήμαστε ανακατεμένοι «χανούμια» και «βάζελοι» στις κερκίδες και βλέπαμε μαζί το παιχνίδι. Φωνάζαμε είναι πέναλτι, όχι οφσάιντ, κάναμε άσεμνες κινήσεις με τα δάχτυλα, μεγαλώνοντας ζήσαμε και τα τραγούδια της κερκίδας με τα μπινελίκια «έχεις καβούρια στις τσέπες», «ο πρόεδρος δεν βάζει λεφτά» «ένα δύο τρία γ… η διαιτησία», διάφορα συνθηματάκια για την ομάδα μας. Τραγουδάγαμε, βρίζαμε, μπινελικώναμε, αλλά δεν πετάγαμε φωτοβολίδες ο ένας στο κεφάλι του άλλου και δεν είχαμε διανοηθεί να μαχαιρώσουμε ποτέ τον διπλανό μας. Τώρα ζούμε έναν ιδιότυπο εμφύλιο ανάμεσα στους φιλάθλους. Και μαζεύουμε νεκρούς από τον δρόμο. Οπλισμένοι μηχανόβιοι μιας ομάδας με στελέχη της διοίκησης εκτελούν εν ψυχρώ. Έχουμε ακρωτηριασμένους, ανθρώπους που έμειναν ανάπηροι ή που σκοτώθηκαν μέσα στα γήπεδα. Άλλωστε οι οργανωμένοι έγχρωμοι στρατοί των γηπέδων είναι πολύ χρήσιμοι στους μεγαλοπαράγοντες και σε προέδρους που ξεπλένουν χρήμα ή εμπλέκονται σε υποθέσεις που μπορούν να τους οδηγήσουν στη δικαιοσύνη. Έχω την υπόνοια ότι και οι κυβερνήσεις βολεύονται με αυτό το φαινόμενο, διότι αποπροσανατολίζεται η κοινή γνώμη από φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα. Ασφαλιστικό, παιδεία, υγεία. Με έναν νεκρό σε μία κερκίδα ή με δύο ακρωτηριασμένους ή με έναν που έχασε το μάτι του, «καθαρίσαμε». Η έννομη – άνομη τάξη ενδιαφέρεται να κυνηγήσει με ρόπαλα τους συνταξιούχους ή τους πιτσιρικάδες που διαδηλώνουν με μαντήλια ή με το βιβλιάριο του ΙΚΑ, χωρίς τα ένσημα, στα χέρια, αλλά καθόλου δεν ενδιαφέρθηκε να σταματήσει αυτά τα φαινόμενα βίας, που από τα ποδοσφαιρικά γήπεδα έχουν περάσει στα γήπεδα του μπάσκετ, του βόλεϊ του water polo, και θα περάσουν στα γήπεδα του χόκεϊ επί χόρτου, στο ράγκμπι με ελέφαντες ή στη συγχρονισμένη κολύμβηση. Είναι μία οργανωμένη αθλιότητα, στην οποία το κράτος όχι μόνο νίπτει τα χείρας του, αλλά χαμογελάει κάτω από τα μουστάκια του. Είναι ένα τεράστιο ζήτημα στο οποίο κλείνουμε τα μάτια μας. Ο κ. Φλωρίδης δεν είδε, δεν ήξερε, δεν άκουσε, ο κ. Λιάνης επίσης, ο κ. Ορφανός επίσης, ο κ. Ιωαννίδης δεν ξέρει, δεν βλέπει, δεν ακούει. Κάθε χρόνο ετοιμάζεται με φανφάρες ένα νομοσχέδιο, να τους τσακίσει και να τους αποδεκατίσει αυτούς τους «αλήτες των γηπέδων». Με μεγάλες φανφάρες και τυμπανοκρουσίες, η «πολύ επιτυχημένη»… κυβέρνηση Καραμανλή, αφού έλυσε τα άλλα σοβαρά ζητήματα, τώρα θα λύσει και το φλέγον ζήτημα της βίας στα γήπεδα παίρνοντας μέτρα που δεν πρόκειται ποτέ να εφαρμοστούν. Νόμοι υπήρχαν έως τώρα. Ποτέ δεν εφαρμόστηκαν. Στο θέμα θα επανέλθουμε, όπως και στο άλλο μεγάλο θέμα του ντόπινγκ, το οποίο «θέτει» το νομοσχέδιο που θα συζητηθεί για μια ακόμη φορά στη Βουλή. Άλλη μια θλιβερή ιστορία, για την οποία η ίδια στρουθοκάμηλος δεν ξέρει τίποτα…

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *