Και πάλι η χώρα μας είναι μπροστά σ’ ένα κρίσιμο σταυροδρόμι

“Όπως είμαστε έλληνες, είμαστε και ευρωπαίοι.Η Ελλάδα δεν βρέθηκε στην Ευρώπη. Η Ελλάδα οραματίστηκε την Ευρώπη εδώ και χιλιάδες χρόνια, βάφτισε την Ευρώπη και είναι ο πυρήνας της.”

Η συνέντευξη τύπου στην Κέρκυρα κατά τη διάρκεια των διήμερων εκδηλώσεων του Ποταμιού για την Ευρώπη.
10 Μαΐου 2015
Ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση και για τη φιλοξενία. Σ’ αυτά τα βήματα που κάνουμε αυτό το σαββατοκύριακο σ’ όλη την Ελλάδα, σ’ αυτές τις διαδρομές και την περιοδεία του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, συναντάμε ανθρώπους που μας ρωτάνε, που συζητάμε, και που προσπαθούμε όλοι μαζί να βρούμε ή να προτείνουμε ή να συμβάλλουμε σε μία διαδικασία λύσης του κουβαριού. Να βγούμε από το αδιέξοδο. Δυστυχώς, αυτή την περίοδο και πάλι η χώρα μας είναι μπροστά σ’ ένα κρίσιμο σταυροδρόμι.
Με αφορμή και την Ημέρα της Ευρώπης αλλά και τα 70 χρόνια από την απελευθέρωση της Ευρώπης από τον ναζιστικό και φασιστικό βραχνά, πρέπει να πω, όπως πολλοί έχουμε πει και πολλοί σκεφτόμαστε, ότι αυτή η Ευρώπη δεν είναι ακριβώς αυτό που θα θέλαμε. Θα μπορούσε να είναι ή να γίνει καλύτερη. Αυτή η Ευρώπη έχει κάνει επιλογές που δεν είναι οι καλύτερες. Θα μπορούσαν να είναι καλύτερες. Όμως, αυτό είναι το σπίτι μας. Όπως είμαστε έλληνες, είμαστε και ευρωπαίοι. Και δεν είναι ότι η Ελλάδα βρέθηκε στην Ευρώπη. Η Ελλάδα οραματίστηκε την Ευρώπη εδώ και χιλιάδες χρόνια, βάφτισε την Ευρώπη και είναι ο πυρήνας της. Δεν μπορεί λοιπόν να συζητάμε είτε αριστεροί φίλοι μας, είτε δεξιοί – ακροδεξιοί, είτε οποιοιδήποτε αντιευρωπαϊστές μας προτείνουν κάτι άλλο, δεν μπορούμε ν’ ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση. Η Ευρώπη είναι το σπίτι μας, κι αν δεν μας αρέσει να το κάνουμε καλύτερο.
Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με την Ελλάδα. Αυτοί που χρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι είναι η Ευρώπη των συμφερόντων και των μονοπωλίων, των νεοφιλελεύθερων επιλογών κλπ κι ότι θα πρέπει να φύγουμε από την Ευρώπη, με την ίδια σκέψη και με την ίδια σκέψη και με την ίδια λογική πρέπει να φύγουμε και απ’ τη χώρα μας. Γιατί κι η χώρα μας των συμφερόντων, των μονοπωλίων και των νεοφιλελεύθερων επιλογών είναι. Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι να φύγουμε ή να συζητήσουμε αν θα πρέπει να φύγουμε από την ΕΕ απ’ την ευρωζώνη, απ’ το Ευρώ. Δεν έχουμε άλλο δρόμο παρά μόνο την παραμονή και τη συμπόρευση με τους ευρωπαίους φίλους μας. Έχουμε ακριβώς τα ίδια προβλήματα, προσπαθούμε να βρούμε διεξόδους ακριβώς με μια λογική συνεργασίας, αλληλεγγύης και αλληλοϋποστήριξης. Περιττεύει και περισσεύει λοιπόν οποιαδήποτε διαφορετική συζήτηση.
Είναι αδιανόητο για ανθρώπους στην Ελλάδα, νοήμονες, να συζητούν για έξοδο της χώρας από την Ευρώπη, ή απ’ την ευρωζώνη ή από το ευρώ. Για επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, για επιστροφή σε μία εθνική περιχαράκωση. Είναι εντελώς λάθος διαδικασία, είναι εντελώς άκυρη συζήτηση. Όσο η Ευρώπη προχωράει, γιατί αυτό θα γίνει, στην ολοκλήρωσή της. Ν’ ανοίξω μια παρένθεση για να πούμε ότι η ευρωζώνη είναι μια νομισματική ένωση. Θα έπρεπε να είναι και πολιτική και κοινωνική και οικονομική ένωση. Θα έπρεπε να έχουμε, όπως πολλοί έχουνε πει πριν από μένα, κάτι σαν Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Όσο η Ευρώπη θα προχωράει προς αυτή τη διαδικασία, με δυσκολίες, με τρικλοποδιά, με διστακτικότητα, με αναβλητικότητα αλλά προχωράει, εμείς θα πρέπει να ‘μαστε παρόντες σ’ αυτή τη διαδικασία. Θέλω να πω για την κατάσταση που είναι αυτή τη στιγμή στη χώρα μας, ότι πρέπει η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, να επιλέξουν εδώ και τώρα μία επωφελή και για τα δύο μέρη συμφωνία με τους ευρωπαίους φίλους μας. Δεν είναι ούτε οι δανειστές μας, ούτε οι εκβιαστές μας, ούτε οι δυνάστες μας, όπως πολλοί και από την ίδια την κυβέρνηση κατά καιρούς το περιγράφουν. Είναι οι φίλοι και συνεταίροι μας. Είναι αυτοί που μας στηρίζουν και που μας χρηματοδοτούν εδώ και δεκαετίες. Μας χρηματοδοτούν για πράγματα που έπρεπε να έχουμε κάνει από μόνοι μας και που εμείς έχουμε δεχτεί τα χρήματα αλλά τα καταναλώσαμε με άλλους τρόπους. Τα κάναμε άλλο πράγμα. Και όχι επενδύσεις, όχι δημιουργικές δραστηριότητες, όχι παραγωγικές δραστηριότητες. Πρέπει λοιπόν να επιτευχθεί μια συμφωνία χωρίς κόκκινες γραμμές. Άμα βάζουμε εμείς κόκκινες γραμμές κι ο άλλος κόκκινες γραμμές, ας πάρουμε τις κόκκινες γραμμές και να κάτσουμε σπίτια μας. Όταν γίνεται μία διαπραγμάτευση, δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές. Υπάρχουν πράγματα που πρέπει να συζητήσουμε. Υπάρχουν πράγματα δύσκολα, υπάρχουν πράγματα που πρέπει να επιμείνουμε σ’ αυτά, αλλά εάν ξεκινάς με την λογική των κόκκινων γραμμών ή εσύ ή ο άλλος, ας μείνουμε σπίτια μας με τις κόκκινες γραμμές μας. Τα πράγματα που έχουν ζητήσει οι ευρωπαίοι να κάνουμε, έπρεπε να τα είχαμε κάνει από μόνοι μας. Όχι τη λιτότητα και τις περικοπές συντάξεων, μισθών κι όλα αυτά τα πράγματα, ή την υπερφορολόγηση. Γιατί και οι προηγούμενες κυβερνήσεις και αυτή η κυβέρνηση, συζητούν πάντα στη βάση αυτή: μιας συνεχιζόμενης και όλο και πιο επώδυνης λογικής λιτότητας και περικοπών. Δεν είναι αυτό που πρέπει να κάνουμε. Βεβαίως πρέπει να σφιχτούμε, βεβαίως πρέπει να περικόψουμε πράγματα, βεβαίως πρέπει να πετύχουμε έναν δημοσιονομικό εξορθολογισμό της κατάστασης. Όμως το βασικό είναι να κάνουμε τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις: ν’ αλλάξουμε τον τρόπο που λειτουργεί η δικαιοσύνη, η παιδεία, ο τουρισμός, ο πρωτογενής τομέας παραγωγής, η διακίνηση εμπορευμάτων, η ακτοπλοΐα, η επικοινωνία των περιοχών της Ελλάδας η μία με την άλλη, αυτά όλα τα πράγματα που εμείς εδώ στην Ελλάδα τα ΄χουμε κρατήσει πολλές δεκαετίες πίσω. Και που πρέπει να εκσυγχρονιστούν και να μεταρρυθμιστούν. Σε όλους τους τομείς. Όλες οι δραστηριότητες, οι οργανισμοί, οι υπηρεσίες που θα μπορούσαν να κάνουν την Ελλάδα μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Όταν πριν από ένα δυο χρόνια λέγαμε ότι η κρίση είναι μία ευκαιρία για μας να γίνουμε μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα, γιατί δεν είμαστε, κάποιοι μας έλεγαν γερμανοτσολιάδες, τσολάκογλου, μερκελιστές, δοσίλογους κλπ κλπ.

Πριν από ενάμιση μήνα, ο ίδιος ο πρωθυπουργός ο Αλέξης Τσίπρας, που τότε μας καταχέριαζε και μας κατήγγειλε ως δωσίλογους και μερκελιστές, ο ίδιος δεν είναι μερκελιστής και γερμανοτσολιάς, γιατί συζητάει κάθε τρις και λίγο με την κα Μέρκελ και έχει κάνει γαργάρα το go back Mrs. Μέρκελ, έτσι; Κι όλες αυτές τις καταγγελίες που διάφοροι άνθρωποι γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ και παράγοντες και στελέχη και σημερινοί υπουργοί, κουνούσαν τα δάχτυλα στην Ευρώπη και μιλούσαν για εκβιαστές και στοχοποιούσαν τους Γερμανούς, επενδύοντας σ’ ένα αντιγερμανικό σύνδρομο που έχουμε λόγω των όσων τραβήξαμε από τον γερμανικό ναζισμό και τον ιταλικό φασισμό. Όσοι λοιπόν κατηγορούν τους γερμανούς επενδύοντας στο αντιγερμανικό σύνδρομο, κάνουν ένα τρομακτικό λάθος και μία πραγματική διαστρέβλωση της αλήθειας. Δεν έχουμε απέναντι μας τους Γερμανούς. Έχουμε απέναντι μας 18 ευρωπαϊκές χώρες. Είμαστε μία χώρα απέναντι σε 18. Να σταματήσει λοιπόν η αντιγερμανική δημαγωγία, ο αντιμερκελικός λαϊκισμός κι όλα αυτά τα πράγματα. Η κυβέρνηση πρέπει να απαλλαγεί από τα αντιευρωπαϊκά βαρίδια της. Είτε είναι χρυσαυγίτες ή ακροδεξιοί, είτε είναι διάφορα γκρουπούσκουλα και διάφοροι ακροαριστεροί τυπάκοι που πιστεύουν πως πρέπει να γίνουμε ένα σοσιαλιστικό ελλαδιστάν τύπου Σομαλίας. Είναι εντελώς λάθος λογική. Πρέπει να επιδιώξουμε, όπως και ο ίδιος ο πρωθυπουργός είπε, να γίνουμε μία κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Όταν το λέγαμε εμείς μας βρίζανε, όταν το λέει ο πρωθυπουργός λένε όλοι μπράβο του. Αλλά πρέπει να το κάνουμε, έτσι το πράγμα δεν λέει τίποτα. Δεν μπορεί άλλα να σκεφτόμαστε το πρωί, άλλα να λέμε το μεσημέρι κι άλλα να κάνουμε το βράδυ. Για να περνάει κάθε βδομάδα και να λέμε: πω πω θα ‘ρθει η αυριανή μέρα; Θα γίνει συμφωνία; Αν δεν θέλουν να την κάνουν να μας το πουν. Κι αν θέλουν να έρθουν σε ρήξη και σε σύγκρουση με την Ευρώπη, επίσης πρέπει να μας το πουν τώρα. Κι όχι να το πηγαίνουνε γύρω-γύρω και λάου-λάου.
Πρέπει λοιπόν αυτή η συμφωνία να υπάρξει. Πρέπει ο πρωθυπουργός προσωπικά, αυτόν επέλεξε ο κόσμος. Ο κόσμος δεν ψήφισε διάφορους υπουργούς των ΑΝΕΛ, του Σύριζα ή διάφορους εξωκοινοβουλευτικούς. Δεν επέλεξε αυτούς ο κόσμος. Ο κόσμος επέλεξε τον Αλέξη Τσίπρα ως πρωθυπουργό να διαχειριστεί την κατάσταση. Πρέπει λοιπόν ο Αλέξης Τσίπρας ο παλιός μου σύντροφος να αναλάβει την ευθύνη αυτή και να παίξει το ρόλο του πρωθυπουργού. Και να συγκροτήσει μία πλειοψηφική στην κοινωνία στήριξη, να συγκροτήσει μία πλειοψηφική στην κοινωνία συμμαχία να εξασφαλίσει μία πλειοψηφική στήριξη για να προχωρήσουμε στον ευρωπαϊκό δρόμο.
Αυτό είναι το μήνυμα που εμείς μπορούμε να μεταφέρουμε, αυτό είναι που πιστεύουμε, δεν έχουμε άλλο δρόμο, δεν έχουμε άλλον χώρο, δεν έχουμε άλλο χρόνο. Αυτά είχα να σας πω.
-Μια ερώτηση θέλω να σας κάνω: Κάνατε λόγο για συμφωνία χωρίς κόκκινες γραμμές. Κάτι τέτοιο δεν θα σήμαινε οπισθοχώρηση για τη χώρα μας;
Δεν θα σήμαινε κάτι τέτοιο οπισθοχώρηση και για την Ευρώπη; Για οποιαδήποτε περίπτωση οποιοσδήποτε μετακινηθεί από τις κόκκινες γραμμές του. Λοιπόν, αν εμείς δεν θέλουμε να δεχτούμε αυτά που πρέπει ν’ αλλάξουνε στις εφορίες, στις πολεοδομίες, στη δικαιοσύνη, στον δημόσιο τομέα, στον κρατικό μηχανισμό, στις υπηρεσίες, στους οργανισμούς, στις αποκρατικοποιήσεις, στον εκσυγχρονισμό της χώρας μας, εάν αυτά τα θεωρούμε κόκκινες γραμμές και δεν θέλουμε να υποχωρήσουμε, να πάμε σε μετωπική σύγκρουση λοιπόν, να σταματήσουμε το παραμύθι της διαπραγμάτευσης και να πούμε ότι θα είμαστε μία γεωγραφικώς ευρωπαϊκή χώρα τύπου Σομαλίας. Ή Ζιμπάμπουε, Μποτσουάνα ή Αλβανία, δεν ξέρω αν προσβάλλονται κι άλλες χώρες με αυτό. Δηλαδή, όταν θες να είσαι ευρωπαίος και το έχεις επιλέξει, θα δεχτείς τις ισορροπίες και της συμφωνίες της ευρωπαϊκής σου πατρίδας. Όπως εάν θέλεις να είσαι νοήμων και νομοταγής έλληνας θα πρέπει να δεχτείς τους όρους και τις συμφωνίες της χώρας σου. Αν δεν δεχόμαστε λοιπόν την ευρωπαϊκή συμφωνία, να αποχωρήσουμε από την Ευρώπη. Να ακολουθήσουμε τη λογική του ΚΚΕ, του Λαφαζάνη, του Καμένου, της Χρυσής Αυγής, υπάρχουν πολλές αντιευρωπαϊκές λογικές, έτσι δεν είναι; Ή θα συμφωνήσουμε και θα λειτουργούμε ως Ελλάδα στην Ευρώπη, ή να πάμε κατευθείαν σε ρήξη και να πούμε ότι εμάς δεν μας ενδιαφέρει η Ευρώπη. Εμείς θέλουμε να είμαστε Μποτσουάνα, Κολομβία. Δεν θέλω να επεκταθώ, αλλά στις επιτροπές που έχουν συγκροτηθεί στη Βουλή για το χρέος, για τις αποζημιώσεις, για τον έλεγχο των ευθυνών περί τα μνημόνια, καλέσαμε από την Κολομβία, από τον Ισημερινό, από τη Ζιμπάμπουε, από τους εξωγήινους, από τη Μοζαμβίκη διάφορους φωστήρες να μας δώσουν συμβουλές για το τι πρέπει να κάνουμε. Αυτό είναι που πρέπει να κάνουμε; Γιατί καλέσαμε από τον Ισημερινό κι όχι από τη Δανία; Γιατί καλέσαμε από την Κολομβία κι όχι από το Λουξεμβούρο ας πούμε; Ή από την Πορτογαλία και την Ιρλανδία που μπήκανε δυο χρόνια μετά από μας στα μνημόνια και έχουνε φύγει από πέρυσι και δανείζονται με αρνητικά επιτόκια. Κι εμείς είμαστε χειρότερα από ότι ήμασταν πριν από 5 χρόνια που πέσαμε σ’ αυτό το φαράγγι. Γιατί εμείς το φτιάξαμε. Γιατί ξέρουμε πολύ καλά όλοι ότι αυτό που ζούμε τώρα αυτή η ακραία κρίση που δεν είναι μόνο οικονομική, η οικονομική είναι το λιγότερο μπορώ να σας πω, είναι κυρίως πολιτική, κοινωνική κλπ. Γι’ αυτή την κρίση που περνάμε δεν φταίνε τα μνημόνια και οι τρόικες. Όσοι λένε ότι φταίνε τα μνημόνια και οι τρόικες αμνηστεύουν και αθωώνουν αυτούς που μας έριξαν σ’ αυτό το πράγμα. Κι όχι μόνο τους αμνηστεύουν και τους αθωώνουν. Άλλους τους επιλέγουν ως πρόεδρους Δημοκρατίας, άλλους ως υφυπουργούς, άλλους τους επιλέγουν ως συνεργάτες και συνομιλητές. Και όταν ελέγχουν τις περιόδους της εισόδου μας στη λογική των μνημονίων ξεκινάνε από το ’09. Η περίοδος Καραμανλή μένει απέξω, γιατί έχουμε να συμφωνήσουμε κάτι πραγματάκια μ’ αυτόν τον χώρο της ΝΔ. Και συμβολικά μάλιστα, για να επικυρώσουμε αυτή την αδελφική φιλία, κάναμε τον Προκόπη Παυλόπουλο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έτσι; Και δεν λέμε για το τι έκανε ο Προκόπης Παυλόπουλος το 2008 που καιγόταν η Αθήνα, τι έκανε με διορισμούς στο Δημόσιο, κλπ, δεν θέλω να πω περισσότερα τώρα. Πρέπει λοιπόν να αποφασίσουμε ποιοι είναι οι άνθρωποι και οι πολιτικές περιοχές που μπορούν να στηρίξουν την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Αν θέλουμε να έχουμε ευρωπαϊκή πορεία. Αλλιώς ας αποφασίσουμε κάτι άλλο.
-Μία τελευταία εκτίμηση κύριε Ψαριανέ. Αύριο είναι το κρίσιμο Eurogroup για την Ελλάδα. Ποιο θεωρείτε ότι θα είναι το αποτέλεσμα;
Φοβάμαι πως θ ‘ναι αυτό που ήταν και το προηγούμενο Eurogroup. Δηλαδή δεν θα υπάρξει αποτέλεσμα. Μακάρι να υπάρξει. Αλλά επειδή αυτό έχει γίνει 1850 φορές και βαρεθήκαμε να παραμένουμε στην εντατική με τα σωληνάκια, ή πρέπει να ολοκληρώσουμε τη θεραπεία ή να τραβήξουμε τα σωληνάκια και να κάνουμε ότι μας κατέβει. Αυτή είναι η πρότασή μου στον Αλέξη Τσίπρα, στον πρωθυπουργό. Να επιλέξει αν θα θέλει να προχωρήσουμε στην ευρωπαϊκή πορεία ή αν θα πρέπει να τραβήξουμε τα σωληνάκια, πιεζόμενος από τις συνιστώσες τις αντιευρωπαϊκές και στο κόμμα του και στην κυβέρνησή του.
-Και απέναντι στην πρόσκληση που απεύθυνε ο πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής σε όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου γιατί στις κόκκινες γραμμές τι απαντάτε;
Τι απαντάει ο πρωθυπουργός στην πρόσκληση που έχει κάνει για σύγκλιση διάσκεψης των πολιτικών αρχηγών; Γιατί κάνει την πάπια ο κ. Τσίπρας; Όταν αυτός φώναζε πριν από κάτι χρόνια να γίνει διάσκεψη των πολιτικών αρχηγών για να συνεννοηθούνε οι πολιτικοί αρχηγοί για μία ενιαία στάση απέναντι στους εταίρους μας, απέναντι στην πίεση που ερχόταν από την Ευρώπη και το ΔΝΤ;