Μακεδονία, Ξακουστή …Συμφωνία Παραφωνία ή Αφωνία;

ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο, 19.01.2019
https://www.tanea.gr/print/2019/01/19/opinions/symfonia-i-parafonia/

Βρισκόμαστε πάλι μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις που αφορούν σε ένα κορυφαίο εθνικό ζήτημα που μας ταλαιπωρεί δεκαετίες.
Το λεγόμενο μακεδονικό.
Δεν υπάρχει χρόνος ούτε λόγος πια να ανατρέξουμε στην ιστορία, όποιος δεν το έχει κάνει ως τώρα μπορεί, ανά πασά στιγμή, έστω και αργά. Κάλιο αργά πάρα ποτέ.
Η Συμφωνία των Πρεσπών συντάχθηκε και υπογράφηκε από τους πρωθυπουργούς και τους Υπεξ της Ελλάδας και της, ως τώρα, Fyrom χωρίς να έχει επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή συναίνεση, σε καμία από τις δυο χώρες, και όσον αφορά εμάς εκτός της εθνικής στρατηγικής που με μεγάλη καθυστέρηση βεβαίως είχε διαμορφωθεί, και που δεν είχε εφαρμοσθεί. Η καλύτερη λύση είχε συμφωνηθεί στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ανάμεσα στον Κ. Μητσοτάκη και στον Κ. Γκλιγκόροφ, αλλά δυστυχώς δεν ολοκληρώθηκε, με ελληνική ευθύνη, κι όταν πια καταλάβαμε ότι συμφωνία σημαίνει συμβιβασμός και αμοιβαίες υποχωρήσεις και φτάσαμε στην αποδοχή σύνθετης ονομασίας, εκεί είχαν αναλάβει οι σκοπιανοί μεγαλέξαντροι κι οι βουκεφάλες του Γκρουέφσκι.
Το πουλάκι «Νοβα-Μασεντονια» -προτιμότερο από το Βόρεια Μακεδονία- είχε πετάξει μακριά, τα συλλαλητήρια, οι εθνοφανατισμοί, τα εμπάργκο, το κλείσιμο συνόρων, τα λαθρεμπόρια κι οι κοκορομαχίες είχαν θριαμβεύσει, ένθεν κακείθεν, η διεθνής κοινότητα και 150 χώρες αναγνώριζαν την “Δημοκρατία της Μακεδονίας” σ κ έ τ ο κι εμείς κάναμε την στρουθοκάμηλο, προς ευχαρίστηση εθνικιστών και άλλων περίεργων τύπων, που είχαν χτίσει καριέρες ή είχαν γίνει ζάπλουτοι, ως “μακεδονομάχοι” και δήθεν πούροι υπερπατριώτες.
Και αντί να έχουμε προχωρήσει σε στενές σχέσεις φίλιας, εμπιστοσύνης και συνεργασίας, με όλα τα παρελκόμενα οφέλη για τις δυο πλευρές, είμασταν σχεδόν εχθροί και κάναμε μούτρα ο ένας στον άλλον.
Και καταφέραμε έτσι, πάλι, να έχουμε ολόγυρα μας μόνο “εχθρούς”: βρωμότουρκους, κωλοβούργαρους, γυφτοσκοπιανούς και παλιοαρβανούς… Χωρίς λόγο, ετσι;
Και χάνοντας άλλη μια ευκαιρία να είμαστε η “υπερδύναμη των Βαλκάνιων”, μέσα σε κλίμα καχυποψίας και φόβου ότι οι σκοπιανοί… μας απειλούν! Αν είναι δυνατόν, ε;

Ενώ μια χαρά νταραβεριζόμαστε, με πάρε-δώσε, προς “ιδιον όφελος”
και με μια απέραντη υποκρισία όπου, οι Έλληνες μακεδόνες βόλταραν, ψώνιζαν, έτρεχαν στα καζίνο και φόρτωναν καύσιμα στα βενζινάδικα -κι ας μην αναφερθώ σε διάφορες άλλες δραστηριότητες όπως ερωτικός τουρισμός κλπ.

Τα αυτοκίνητα δε των βόρειων γειτόνων μπαινόβγαιναν με το ΜΚ στις πινακίδες τους χωρίς να δακρύζει κανείς στην ανάμνηση του συνθήματος Το Όνομα Μας Είναι Η Ψυχή Μας, που ο Ανδρέας λάνσαρε και πολλοί άλλοι επανέλαβαν.
Κι όταν απέναντι στο Η Μακεδονία Είναι Ελληνική κάποιοι από μας έλεγαν πως, από τα τρία μέρη της γεωγραφικά, μόνο Η Ελληνική Μακεδονία Είναι Ελληνική, τρώγαμε ξύλο, που λέει ο λόγος.
Πάμε λοιπόν στο σήμερα, στο εδώ και τώρα, μια που μνημονεύσαμε τον Ανδρέα.
Η Συμφωνία των Πρεσπών ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε με “παραγγελία” απ’ έξω προς έναν πρόθυμο για όλα Τσίπρα και χωρίς να επιδιωχθεί εθνική συναίνεση, με περιφρόνηση της εθνικής γραμμής, με ένα τρόπο αυθαίρετο και απαράδεκτο –περισσότερο για να προκαλέσει αναταράξεις και προβλήματα στην αντιπολίτευση- και έχει συναφθεί στην βάση της αποδοχής της σύνθετης ονομασίας Βόρεια Μακεδονία, erga omnes, έναντι όλων και για κάθε χρήση δηλαδή, ως μόνης ονομασίας της γειτονικής χωράς. Και που δεχόμαστε ως λύση συμβιβασμού αποτρέποντας την μονιμοποίηση διεθνώς και εσαεί, του Δημοκρατία της Μακεδονίας, σκέτο.
Μέχρι εδώ…ψηφίζουμε, ας πούμε.
Όμως περιλαμβάνει ως προσδιορισμό τον όρο Μακεδονικό στο Nationality και αναφέρει την γλώσσα της χώρας ως Μακεδονική.
Ως προς το πρώτο, μεταφραζόμενο ως εθνότητα, εθνικότητα, ιθαγένεια ή υπηκοότητα, το ερώτημα είναι γιατί δεν είναι Βορειομακεδονική και, ως προς την γλώσσα, γιατί όχι Βορειομακεδονική, όπως κι η χώρα δηλαδή;
Μπορεί κάποιος να εξηγήσει γιατί, αφού στο κείμενο της Συμφωνίας ή στην ακόμα σαφέστερη –και χειρότερη..- ρηματική διακοίνωση επεξηγείται πως η γλώσσα ανήκει στην οικογένεια των σλαβόφωνων, γιατί λοιπόν δεν ονομάζεται Σλαβομακεδονική;
Άλλωστε, έτσι την ξέρουμε όλοι, εδώ και δεκαετίες, αυτήν την γλώσσα ή διάλεκτο που μιλούν οι δίγλωσσοι συμπατριώτες μας σε παραμεθόριες περιοχές της Φλώρινας, της Πέλλας, του Κιλκίς.
Είναι τα δυο μεγάλα αγκάθια, δυο ρήγματα ή χάσματα που κάνουν την Συμφωνία των Πρεσπών να “μπάζει” και που δεν τα αναφέρω ως πρόφαση, άλλοθι ή “δικαιολογία” επειδή προσωπικά αρνούμαι να την ψηφίσω ενώ είμαι, και από το ’92 ήμουν, αναφανδόν υπερ της λύσης, αλλά επειδή είναι πραγματικό πρόβλημα που την υπονομεύει εις βάρος μας. Και, αν όχι τόσο εμφανώς σήμερα, σιγουρά κληροδοτεί σοβαρά βάρη για το μέλλον.

Διότι μετά την απομάκρυνση, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται ή διορθώνεται.

Aφήστε δε την χρήση του όρου “μακεδονικό”, γενικώς, ως τοπωνύμιο, ονομασία προέλευσης για προϊόντα κλπ κλπ, όπου μπορεί εκ της ερμηνείας της συμφωνίας, να προκύψει ίσως και απαγόρευση χρήσης από το ελληνικό κράτος, μια που μόνη κρατική οντότητα θα αναγνωρίζεται αυτή που αναφέρεται στους διεθνείς οργανισμούς με το όνομα αυτό. Έστω και με επιθετικό προσδιορισμό.
Λένε κάποιοι “συνοδοιπόροι τσιπροκοτζιάδων” πως όλα έγιναν όπως είχαν συμφωνηθεί σε προηγούμενες στροφές του σταδίου, ως εθνική στρατηγική. Είναι ψέμα. Ούτε ‘’μακεδονικός λαός’’ υπήρχε στην συζήτηση ούτε μακεδόνες του αιγαίου ούτε τίποτα συναφές.
Και αυτό που ψελλίζουν, περί αναγνώρισης από την Ελλάδα μακεδονικής γλώσσας στον ΟΗΕ από το 1977, δεν υπάρχει.
Το μόνο που υπάρχει είναι η αναγνώριση από τον ΟΗΕ πως στην -τότε ενιαία- Γιουγκοσλαβία ομιλούνται επισήμως αναγνωρισμένες διάφορες γλώσσες όπως η σερβοκροάτικη, τα κοσοβάρικα, η αλβανική, η βοσνιακή κλπ και η “μακεδονική” ως γλώσσα της Μακεδονικής Δημοκρατίας, τμήματος δηλαδή της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Απλώς η Ελλάδα ποτέ δεν προσέβαλε την χρήση του όρου. Αυτό ήταν λάθος, αλλά είναι πολύ παλιό για να το σβήσουμε σήμερα, δεν ήταν μόνο κόλπο του Τίτο αλλά και ελληνική ”αβλεψία” και αδράνεια.
Και τώρα, τι γίνεται τώρα;
Τώρα, η κυβέρνηση Σύριζα-Αποστατών και Αριστεροδέξιων Περιτριμμάτων, που διαθέτει ακριβώς 151 βουλευτές, ας ψηφίσει την Συμφωνία που “της παρήγγειλαν” για να γίνει η Βόρεια Μακεδονία μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που ο ΣΥΡΙΖΑ για δεκαετίες έβριζε και την διάλυση τους επαγγελλόταν.

Ας ψηφίσουν όσοι την θεωρούν υπέροχη, την Συμφωνία Πρεσπών κι ας πιστωθούν τον θρίαμβο ή ας χρεωθούν το εθνικό άγος, αν, ο μοι γένοιτο επιφέρει αυτή.

Ιδού λοιπόν, σύντροφοι, 151 είσαστε.
Προχωρήστε. Κανέναν άλλο δεν έχετε ανάγκη.
Περαστέ, ψηφίστε, τελειώσατε…