ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ «Ίδρυση Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία: «ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ» 8/10/2008

Κύριοι συνάδελφοι και κύριε Υπουργέ, έχουμε πει ξανά και στην επιτροπή και στην Ολομέλεια με πολλές ευκαιρίες που μας δόθηκαν ότι ο πολιτισμός στην Ελλάδα είναι ο φτωχότερος συγγενής. Είναι ένας συγγενής πένητας, εξαθλιωμένος, ρακένδυτος. Είναι ρακοσυλλέκτης στην Ελλάδα που λέμε ότι είναι η κοιτίδα του πολιτισμού και έχει γίνει ένας πρόχειρος κοιτώνας πολιτισμού. Δηλαδή, ο πολιτισμός «κοιμάται» και μάλιστα όχι αναπαυτικά!
Για να το καταλάβουμε αυτό, αρκεί να αναφέρουμε ποιο είναι το ποσό που διατίθεται στον πολιτισμό από τον κρατικό προϋπολογισμό, ποιο είναι το ποσό που διατίθεται στην κοιτίδα του πολιτισμού που γέννησε όλο αυτό το μεγαλείο για το οποίο καυχόμαστε.
Το ποσό από τον προϋπολογισμό που διατίθεται για τον πολιτισμό είναι μόλις 0,56%, δηλαδή κάτω από τη μονάδα! Και αυτό, σε μία χώρα όπου ο πολιτισμός είναι η ψυχή της. Η τέχνη, τα μνημεία, οι αρχαιολογικοί χώροι, η ιστορία της χώρας μας, όλα αυτά χρηματοδοτούνται με 0,56%, όταν αγοράζουμε δεκάδες καταδιωκτικά, βομβαρδιστικά και υπερσύγχρονα όπλα για να «τσακίσουμε» τους πολυπληθείς εχθρούς της πατρίδας και όταν δισεκατομμύρια ευρώ χάνονται σε ειδικούς λογαριασμούς ή μέσω ειδικών λογαριασμών ή φεύγουν με μαύρες ή γκρίζες σακούλες και εξαφανίζονται προς άγνωστες κατευθύνσεις ή προς γνωστές τσέπες οι οποίες είναι συνεχώς τρύπιες και πρέπει να επανατροφοδοτούνται!
Το Υπουργείο Πολιτισμού έχει αποφασίσει να φτιάξει το Μουσείο της Ακρόπολης αποκομμένο από τον Ιερό Βράχο, από το βασικό μνημείο και μάλιστα έχει αποφασίσει να κόβει κομμάτια από το βασικό μνημείο -από το Βράχο της Ακρόπολης, από τον Παρθενώνα, από το Ερέχθειο και από όλα τα κτίσματα- και να τα βάζει μέσα στο μουσείο για να προφυλάσσονται, περιμένοντας να πάρουμε και τα κλεμμένα μάρμαρα της Ακροπόλεως από το εξωτερικό ή από τα «εξωτερικά», γιατί δεν είναι μόνο στην Αγγλία.
Πρόκειται για ένα μουσείο το οποίο δεν θέλω να το συζητήσουμε αισθητικά, γιατί καθένας μπορεί να έχει την άποψή του, την εκτίμησή του και τη δική του αισθητική. Αυτή, όμως, ήταν η αισθητική των ελληνικών κυβερνήσεων που ανέθεσαν να γίνει έτσι το έργο. Και αυτό αν μας αρέσει! Αν δεν μας αρέσει, δεν μπορούμε να το γκρεμίσουμε. Το χτίσαμε πάνω στα αρχαία και με γυάλινα πατώματα, για να μπορούμε να βλέπουμε τα μνημεία μας από κάτω. Πρόκειται για ένα ωραίο τέχνασμα, με το οποίο μπορεί να «φωτίσουμε» τα μνημεία μας. Όμως, το δάπεδο του μουσείου είναι ένας γυάλινος «τάφος» για τα ζωντανά μνημεία που είναι από κάτω και τα οποία δεν είναι πια ζωντανά.
Είναι φοβερό, αλλά όλο το καλοκαίρι βοούσαν οι εφημερίδες και τα κανάλια –διαβάζαμε κάθε μέρα δημοσιεύματα- για τις απεργίες των υπαλλήλων των αρχαιολογικών χώρων και των αρχαιολόγων, για την επισκεψιμότητα που δεν είχαν τα παρατημένα μνημεία και οι αρχαιολογικοί χώροι, για τη φύλαξη που δεν υπήρχε και για τα ωράρια, βάσει των οποίων στις 15.00΄ σχολούσαν και οι λίγοι αρχαιολόγοι που υπήρχαν, όπου υπήρχαν.
Έχω βρεθεί σε δεκάδες αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα –οι πιο κοντινοί είναι εδώ στην Αττική, όπως η Ραμνούντα- οι οποίοι είναι γεμάτοι ζωή, αλλά ζωή από το βαθύ παρελθόν. Δεν υπάρχει καμμία σημερινή ζώσα ζωή και κανένας φύλακας στους λίγους αρχαιολογικούς χώρους που ήταν επισκέψιμοι έως τις 15.00΄. Υπήρχαν τρομακτικά προβλήματα τα οποία γράφονταν κάθε λίγο και λιγάκι στις εφημερίδες. Ποιος ήταν ο προϋπολογισμός που θα κάλυπτε αυτές τις πάγιες ανάγκες του προσωπικού, των αρχαιολόγων, των φυλάκων κ.λπ.; Ο προϋπολογισμός είναι υποπολλαπλάσιος, δηλαδή μικρή υποδιαίρεση των ποσών που δίνονται για φιέστες, για γκλαμουριές, για βιτρινάτα εγκαίνια και μεγάλες τελετές.
Θα επαναλάβω ότι πληρώσαμε την Ολυμπιάδα με τεράστια ποσά για να δυναμώσουμε τον τουρισμό και την ελληνική λάμψη παγκόσμια. Ούτε το ένα δυναμώσαμε ούτε το άλλο.
Μας έμεινε το χρέος και ακόμη θα κυνηγάμε τα χρέη της Ολυμπιάδας.
Προϋπολογίζονται 6.000.000 ευρώ για τα εγκαίνια και για την προβολή των εγκαινίων και του μουσείου. Μάλιστα λέγεται ότι θα γίνεται σε βάθος χρόνου. Σε πόσο βάθος; Ας πούμε σε είκοσι χρόνια; Για πόσο βάθος χρόνου μιλάμε; Δεν πάνε για κανένα βάθος χρόνου. Πάνε για ένα «τόσο» βάθος χρόνου, για τίποτα. Είναι ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε σήμερα και ό,τι δώσουμε σήμερα, δηλαδή 6.000.000 ευρώ. Με 6.000.000 ευρώ, εβδομήντα θεατρικές ομάδες, εβδομήντα θίασοι θα έβγαζαν πέντε χρόνια λειτουργίας, ζωής και δημιουργικού έργου.
Δεν είπαμε να μη δοθεί ένα ποσό για τα εγκαίνια ούτε για την προβολή του μουσείου, όπως έγινε και αφού έγινε και εφόσον υπάρχει. Δεν θα συζητήσω για τα δύο κτήρια που θα γκρεμιστούν. Η Κυβέρνηση αναιρεί τον εαυτό της και η μία κυβέρνηση αναιρεί την άλλη. Κρίθηκαν διατηρητέα. Μετά κρίνονται κατεδαφιστέα και πάμε για την κατεδάφισή τους. Δεν θα το κρίνω αυτό. Δεν το συζητώ ούτε αυτό.
Θα μείνουμε επί της ουσίας σε αυτό το πράγμα, όπως έχει δρομολογηθεί ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, δηλαδή ως ένα υπουργικό βιλαέτι. Ξεκάθαρα: Ο εκάστοτε Υπουργός θα λύνει και θα δένει, θα παίρνει, θα βάζει, θα βγάζει και θα κάνει ό,τι γουστάρει, ενώ θα μπορούσε το μουσείο να υπάγεται κανονικά στο Υπουργείο Πολιτισμού. Δηλαδή σε μια χώρα που δίνει αυτά τα χρήματα για τον πολιτισμό δεν μπορούμε να έχουμε καμμία απαίτηση. Θα πρέπει να είμαστε απαθείς και να παρακολουθούμε αυτού του τύπου τις ευκολίες, τις προχειρότητες και τις σπατάλες σε μια χώρα που παραχωρεί αρχαιολογικές εκτάσεις σε μοναστήρια, σε μια χώρα που παραχωρεί αρχαιολογικές εκτάσεις στην εκμετάλλευση οποιουδήποτε ιερομόναχου και των off-shore εταιρειών, που θα εκμεταλλευτούν τις παράκτιες αρχαιολογικές περιοχές ή χώρους που δεν έχουν ακόμη αποχαρακτηριστεί.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Κυρία Πρόεδρε, θέλω μονάχα μισό λεπτό.
Για πρώτη φορά οργανώνεται στην Ελλάδα ένα μουσείο ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, ως υπουργικό «βιλαέτι», με το επιχείρημα ότι στην Αγγλία, στη Γαλλία, στην Ισπανία είναι πολύ ευέλικτα αυτού του τύπου τα σχήματα. Βέβαια, η ευελιξία αυτού του τύπου μπορεί να προσελκύσει καλλιτέχνες, όπως τη Jennifer Lopez να ανέβει στον ιερό βράχο ή στην «ταράτσα» της Ακρόπολης και να διαφημίσει διάφορα «κόλπα». Και όχι μόνο η Jennifer Lopez. Υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που περιμένουν στην ουρά να έρθουν εδώ, να «αξιοποιήσουν» τις αρχαιότητες και να γυρίσουν τα βιντεάκια τους. Είναι καλή ευελιξία!
Εμείς δεν μπορούμε να επιτρέψουμε αυτό το μουσείο παγκόσμιας κληρονομιάς, όπως οι ίδιοι το χαρακτηρίζουμε, να υποστεί μια τέτοια διαχείριση, για να τακτοποιηθούν κάποιοι υμέτεροι. Εμείς συμφωνούμε με τους αρχαιολόγους των οποίων η προσφορά στον τόπο είναι μεγάλη, παρ’ όλα τα προβλήματα -γιατί ξέρετε πως όλα στην Ελλάδα επαφίενται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, δηλαδή στην προσωπική αυτοδιάθεση, στον προσωπικό πατριωτισμό και στο πείσμα μερικών ανθρώπων- ότι τα εκθέματα του μουσείου συνδέονται άρρηκτα με τον αρχαιολογικό χώρο και ότι πρέπει να υπόκεινται σε μια ενιαία οργανωτική ενότητα διοίκησης.
Το πλεονέκτημα των ελληνικών αρχαιολογικών μουσείων είναι ότι έχουν ανεξάντλητα αποθέματα. Και οι αρχαιολογικοί χώροι είναι, επίσης, ανεξάντλητοι, αλλά είναι ξέφραγα αμπέλια: Και η Σαντορίνη και η Δωδώνη και η Κνωσός και οι Μυκήνες και οι Δελφοί και η Αρχαία Ολυμπία. Υπάρχουν εκατοντάδες άλλοι χώροι –θα το ξαναπώ- όπου στις τρεις η ώρα το μεσημέρι μες στο καλοκαίρι, στην εποχή αιχμής του τουρισμού δεν μπορούσαν οι επισκέπτες να τους δουν, γιατί εκείνη την ώρα έκλειναν. Έκλειναν μάλιστα ακόμη και αυτοί οι αρχαιολογικοί χώροι που είχαν έναν ή δύο ανθρώπους να τους προσέχουν.
Όσον αφορά τα συγκεκριμένα άρθρα θα ξαναμιλήσουμε και αναλυτικότερα. Όμως, εμείς θεωρούμε πως στην Ελλάδα του 0,56% για τον πολιτισμό δεν μπορούμε να περιμένουμε απολύτως τίποτα από καμμία κυβέρνηση.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *