Ομιλία κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τα κλειστά επαγγέλματα 16.2.2011

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Ολοκληρώνεται ο κατάλογος των ομιλητών με τον ανεξάρτητο Βουλευτή κ. Γρηγόριο Ψαριανό.

Ορίστε, κύριε Ψαριανέ, έχετε το λόγο.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Σύντροφοι και συντρόφισσες, όταν ξεκίνησε αυτή η κουβέντα για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, εγώ προσωπικά χάρηκα πάρα πολύ. Σας το λέω ως αριστερός, παρ’ όλο που, όπως ξέρετε, κάποια είδη αριστεράς έχουν ένα σύμπλεγμα ενοχής, όταν συζητούν τέτοια πράγματα. Έχουν κάποια κωλύματα και κάποιες ιδεοληψίες. Πρώτα, δηλαδή, πρέπει να συνεννοηθούμε τα συνδικάτα, με τις συντεχνίες, με το σύλλογο φορτοεκφορτωτών, με τη συνομοσπονδία «Ψαριανιστών», ανάλογα με τις ιδιαίτερες επαφές που έχει ο καθένας με ειδικές κατηγορίες επαγγελμάτων ή επαγγελματιών, συνεταιρισμών, συνδικάτων ή συντεχνιών.

Προσπάθησα, λοιπόν, να ξεφύγω από αυτά και να δω την κοινή λογική και τι σημαίνει κλειστά επαγγέλματα. Κλειστά επαγγέλματα είναι τα κατά παραχώρηση επαγγέλματα, όχι αυτά που κάποιος σπουδάζει δεκαπέντε χρόνια και ανοίγει ένα χειρουργείο, όχι ένας φαρμακοποιός που σπουδάζει οκτώ χρόνια και ανοίγει ένα φαρμακείο ή ένας μηχανικός-αρχιτέκτονας ή ένας δικηγόρος που μετά θα γίνει συμβολαιογράφος.

Υπάρχουν ειδικές ρυθμίσεις που θα έπρεπε να γίνουν σε αυτά τα επαγγέλματα και πρέπει να γίνουν. Ας πούμε εγώ δεν μπορώ να τελειώσω φαρμακοποιός και να ανοίξω ένα φαρμακείο στην Κόνιτσα. Γιατί, αν υπάρχουν δέκα φαρμακεία στη Κόνιτσα, αποκλείεται να ανοίξω ενδέκατο. Δεν γίνεται. Αυτό πρέπει να το δούμε και να το ρυθμίσουμε.

Όταν, όμως, μιλάμε για κλειστά επαγγέλματα, μιλάμε κυρίως γι’ αυτά που δεν είναι αποτέλεσμα μιας ειδικότητας ή μιας εξειδίκευσης πολυετών σπουδών ή μιας ειδικής εκπαίδευσης. Μιλάμε γι’ αυτά που κυρίως έχουν γίνει από τις κυβερνήσεις των δύο κομμάτων, που κυβερνούν από την μεταπολίτευση. Οι γονείς τους, η μαμά και ο μπαμπάς, των ίδιων κομμάτων κυβερνούσαν και πριν από τη δικτατορία. Τα ξέρουμε αυτά τα ονόματα. Τα έχουμε ξαναπεί. Είναι, λοιπόν, επαγγέλματα κατά παραχώρηση και στα οποία σωρεύονται ειδικοί τύποι προνομίων και ένα είδος ιδιαίτερης μεταχείρισης.

Ας πούμε εγώ, μπορώ να σπουδάσω φαρμακοποιός και να ανοίξω ένα φαρμακείο. Μπορώ να σπουδάσω μηχανικός και ανοίξω ένα αρχιτεκτονικό γραφείο και να είμαι αρχιτέκτων πολιτικός μηχανικός. Δεν μου το απαγορεύει κανένας. Δεν είναι κλειστό επάγγελμα.

Όμως, δεν μπορώ να γίνω φορτηγατζής. Αυτό το επάγγελμα δεν έχει καμία ειδίκευση, καμία σπουδή, ούτε με τη μία έννοια ούτε με την άλλη. Είναι κατά παραχώρηση. Δεν μπορώ να γίνω βυτιοφορέας, ούτε ταξιτζής. Μπορώ μόνο να αγοράσω στη μαύρη αγορά μία ήδη υπάρχουσα άδεια -μερικές από αυτές έχουν δοθεί από το ’73 ή το ’72 ή το ΄69- για ειδικές κατηγορίες επαγγελμάτων, που είναι κλειστά επαγγέλματα. Είναι μονοπώλιο ή ολιγοπώλιο.

Όταν, λοιπόν, άρχισε αυτή η συζήτηση νόμιζα –κακώς βέβαια και αφελώς- ότι θα προχωρήσουμε σε ένα εκσυγχρονισμό και σε έναν εξορθολογισμό αυτής της διαδικασίας του να μπορεί κάποιος να είναι επιτηδευματίας, να κάνει ένα επάγγελμα επειδή το έχει σπουδάσει ή επειδή είναι καλός υδραυλικός να ανοίξει ένα συνεργείο υδραυλικών εγκαταστάσεων και να κάνει καλά τη δουλειά του. κανείς δεν του το απαγορεύει.

Υπάρχουν, όμως, κατηγορίες επαγγελματιών και επιτηδευματιών που δεν μπορείς να παρεισφρήσεις, παρά μόνο εάν αγοράσεις ήδη υπάρχουσα άδεια. Μάλιστα, το κράτος θα πάρει 2 χιλιαρικάκια γι’ αυτή την αγοραπωλησία και εσύ αυτή την αδειούλα θα την αγοράσεις 350 χιλιάρικα και θα είμαστε όλοι ευχαριστημένοι.

Αυτό το πράγμα θα το συζητήσουμε; Όταν ξεκίνησε αυτή η συζήτηση νόμιζα ότι κυρίως σε αυτά θα επικεντρώσουμε την προσοχή μας. Εδώ, όμως, βλέπω ότι πάει να γίνει μία συνολική αναταραχή σε επαγγέλματα, ειδικότητες, εξειδικεύσεις και ειδικές κατηγορίες επαγγελματιών, επιστημόνων, δικηγόρων, συμβολαιογράφων, γιατρών, φαρμακοποιών.

Πάμε με μία λογική να απελευθερώσουμε τα επαγγέλματα ως ας πούμε ένας κρεοπώλης να μπορεί να ανοίξει φαρμακείο και να προσλάβει δύο φαρμακοποιούς να κάνουν βάρδιες. Και αυτός επειδή έχει καλές τιμές στα κρέατα που φέρνει από το εξωτερικό ή επειδή ξεπλένει χρήμα από άλλες δραστηριότητες, να μπορεί να προσλάβει δύο ειδικούς επιστήμονες και να κάνουν τη δουλειά του.

Μιλάμε περί αυτού; Δε νομίζω ότι πρέπει να έχουμε κάτι τέτοιο στο μυαλό μας. Πολύ φοβάμαι ότι όπως συζητάμε το ζήτημα, υπάρχουν τέτοιοι κίνδυνοι. Υπάρχει μία περίπτωση οποιοσδήποτε νοήμων άνθρωπος να καταλάβει ή να υποθέσει ή να αρχίσει να πιστεύει ότι προς τα εκεί πηγαίνει αυτή η πρόταση.

Έχουμε χαθεί στη μετάφραση. Έχουμε χάσει και το νόημα των λέξεων. Η εκάστοτε Κυβέρνηση είτε είναι «μπλε» είτε είναι «πράσινη» -γιατί άλλα χρώματα δεν έχουμε- μιλάει για αξιοποίηση. Όταν η ίδια είναι αντιπολίτευση μιλάει για εκποίηση. Η εκάστοτε Κυβέρνηση μιλάει για εξορθολογισμό. Όταν η ίδια είναι αντιπολίτευση αυτά που έλεγε ως εξορθολογισμό, τα θεωρεί ξεπούλημα και αποσάθρωση του συστήματος.

Πρέπει, λοιπόν, να αποφασίσουμε ποιες λέξεις χρησιμοποιούμε και τι ακριβώς θέλουμε να κάνουμε. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το ότι πρέπει να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα. Δηλαδή, αυτοί που δουλεύουν στα «ανοικτά» επαγγέλματα, είναι κορόιδα, για να μην πω τίποτα πιο χοντρό; Τι πάει να πει κλειστό επάγγελμα;

Η κοινή λογική λέει ότι πρέπει να είμαστε μακριά από αυτές τις διαδικασίες και από αυτή τη συγκρότηση συντεχνιών ή ειδικού τύπου συμφερόντων, επιτηδευματιών ή επαγγελματιών, που απολαμβάνουν ειδικά προνόμια με ειδικούς τρόπους. Οι κυβερνήσεις τους έχουν εξασφαλίσει ότι εάν αγοράσεις την τάδε άδεια, δεν πρόκειται να αλλάξει αυτό ποτέ, στον αιώνα τον άπαντα. «Σκάσε τώρα τα τέσσερα κατοστάρικα». Το ξέρει η Κυβέρνηση ότι γίνεται αυτό, οποιαδήποτε από τις έως τώρα γνωστές. Έτσι, πάει αυτός και δίνει να πάρει αυτή την άδεια, για να κάνει αυτό το επάγγελμα και μετά δικαίως αγανακτεί γιατί η Κυβέρνηση τον εξαπάτησε, που θέλει να αλλάξει αυτό το καθεστώς.

Αυτό το καθεστώς πρέπει να αλλάξει. Όταν αρχίσαμε να μιλάμε γι’ αυτό, εγώ περίμενα από την Κυβέρνηση ότι θα κοιτάξει να δει πώς θα δώσει κίνητρα σε ανθρώπους να ανοίξουν επαγγέλματα και πώς θα αποζημιώσει ανθρώπους που έχασαν τεράστια ποσά, πιστεύοντας ότι το επάγγελμα που κάνουν θα είναι γι’ αυτούς, για τα παιδιά τους και για τα εγγόνια τους, μία προνομιακή επαγγελματική ενασχόληση. Αυτό έπρεπε να είναι στόχος μιας Κυβέρνησης, να σπάσει αυτά τα στεγανά και αυτές τις ειδικές σχέσεις επαγγελματιών και επιτηδευματιών.

Αυτό το νομοσχέδιο δεν προσπαθεί να το κάνει αυτό. Προσπαθεί να μπαχαλοποιήσει όλα τα επαγγέλματα και να δημιουργήσει ένα ύποπτο καθεστώς ότι ρυθμίζουμε με νέο τρόπο παλιά κόλπα.

Αυτή είναι η εντύπωση που έχω εγώ αποκομίσει από αυτήν τη συζήτηση, ενώ θα έπρεπε να μιλήσουμε ανοιχτά για πολύ συγκεκριμένες κατηγορίες επαγγελμάτων και επαγγελματιών, πράγμα το οποίο δεν κάνουμε. Απλώς τώρα αναταράσσουμε μέσα στα πλαίσια αυτής της γενικότερης κρίσης τα ήδη λιμνάζοντα και θολά νερά. Και μερικοί μάλιστα προσπαθούν μέσα σε αυτά τα θολά νερά να ψαρέψουν κιόλας.

Επίσης, θέλω να κλείσω με αυτό: Όταν λέμε ότι θα ανοίξουμε τα επαγγέλματα εννοούμε ότι εγώ δηλαδή με τον Μάκη Βορίδη θα μπορέσουμε από Δευτέρα να ανοίξουμε μία τράπεζα ή να βγάλουμε τρία καράβια να πηγαίνουν από το Λαύριο στην Ικαρία σε μιάμιση ωρίτσα; Αποκλείεται να γίνει αυτό, γιατί εδώ κυρίως προστατεύονται τα καρτέλ, τα ολιγοπώλια και οι διάφορες μαφιόζικες διαδικασίες ακόμα και στο χώρο της Ακτοπλοΐας, της κινητής τηλεφωνίας, των τραπεζών, του γάλακτος, των αρτοποιών, της πρώτης ύλης της αρτοποιίας και σε διάφορες τέτοιες ειδικές διαδικασίες προστατεύονται ειδικού τύπου μαφίες, για να το πω πολύ χοντρά.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Αν είναι να ανοίξουμε τα επαγγέλματα, να τα ανοίξουμε. Εκατό νησάκια στη Νορβηγία επικοινωνούν δέκα φορές μεταξύ τους, όλα κάθε μέρα. Εδώ τα δικά μας νησιά στο Αιγαίο, στις Κυκλάδες, στα Δωδεκάνησα, δεν επικοινωνεί το ένα με το άλλο. Για να πας από το ένα στο διπλανό πρέπει να πας στον Πειραιά. Αυτό το επάγγελμα θα το ανοίξουμε, λοιπόν;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Ολοκληρώστε, παρακαλώ.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Αυτή τη δραστηριότητα, να ανοίξω εγώ μία τράπεζα με τόκο, ας πούμε, να παίρνω χρήματα για 5 ευρώ και να δίνω με 7 ευρώ μπορούμε να την κάνουμε πέντε άνθρωποι εδώ; Όχι, δεν μπορούμε, γιατί θα πέσουμε μέσα στη δίνη των ειδικών συμφερόντων, τα οποία προστατεύουν οι εκάστοτε και οι έως τώρα κυβερνήσεις.

Ελπίζω κάποια στιγμή κάποια κυβέρνηση να κάνει το μεγάλο άνοιγμα και να έχουμε πραγματικά ελεύθερα επαγγέλματα και να μιλάμε σε συνθήκες ελεύθερης οικονομίας, εφόσον εσείς το θέλετε ως διαχειριστές του καπιταλισμού.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Κύριε Ψαριανέ, ολοκληρώστε.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Έχουμε ξευτιλίσει και την ελεύθερη οικονομία.

Ευχαριστώ πολύ.

Δείτε την ομιλία στο youtube εδώ

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *