Ομιλία κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για μισθολόγιο, εφεδρεία 20/10/2011

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Ορίστε, κύριε Ψαριανέ, έχετε το λόγο για έξι λεπτά.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Κατ’ αρχάς να πω πως η Δημοκρατική Αριστερά χαιρετίζει την αγωνιστική παρουσία των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων και της νεολαίας στις πανελλαδικές συγκεντρώσεις χθες, σήμερα και κάθε μέρα. Οι μαζικές κινητοποιήσεις των πολιτών αποτελούν μήνυμα προς όλους μας, κυρίως προς τους κυβερνώντες και των δύο κομμάτων, όσων κυβέρνησαν, και προς την Κυβέρνηση τη σημερινή ισχυρό μήνυμα, αλλά επίσης κι ένα μήνυμα και προς την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για αλλαγή πορείας αυτής της Ευρώπης.

Η υπεράσπιση της μισθωτής εργασίας, των εργασιακών δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους αποτελεί σταθερή διεκδίκηση για τις δυνάμεις της Αριστεράς. Καμία πράξη βίας δεν μπορεί να αμαυρώσει τις ογκώδεις κινητοποιήσεις του ελληνικού λαού σ’ όλη τη χώρα. Είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι σήμερα οι χιλιάδες διαδηλωτές απώθησαν και απομόνωσαν τους «κουκουλοφόρους», οι οποίοι για μια ακόμη φορά επιχείρησαν να πλήξουν το μαζικό λαϊκό κίνημα, «κουκουλοφόρους» που ανήκουν σε διάφορες πτυχές ιδεοληψιών και όχι ιδεολογιών και όλων των αποχρώσεων.

Θέλουμε να στείλουμε συλλυπητήρια στη φυσική και στην πολιτική οικογένεια του ανθρώπου, του συντρόφου, του συναγωνιστή, που έχασε τη ζωή του σήμερα και θέλουμε να ευχηθούμε επιτέλους να είναι η τελευταία απώλεια σε ανθρώπους. Γιατί θα έχουμε πολλές απώλειες στη συνέχεια στα δικαιώματα των ανθρώπων, σ’ αυτά που ως τώρα έχουν κερδίσει και θα τα χάνουν διαρκώς μέσα από εκβιαστικά διλήμματα και εκβιασμούς στους οποίους πρέπει να υποκύπτουν οι κυβερνώντες Βουλευτές και στους οποίους εκβιασμούς καλούνται να υποκύπτουν και Βουλευτές όλων των πτερύγων.

Εμείς, η Δημοκρατική Αριστερά, καταψηφίσαμε το Μνημόνιο, καταψηφίσαμε το Μεσοπρόθεσμο, καταψηφίζουμε και το πολυνομοσχέδιο. Καταψηφίσαμε το Μνημόνιο, αλλά από μέσα μας ελπίζαμε κάπου να δώσει μία λύση αυτό το Μνημόνιο που δεν ψηφίσαμε. Ξέραμε ότι δεν θα είναι λύση, αλλά ελπίζαμε να πέφτουμε έξω και να δώσει μία λύση, μια διέξοδο, και να φανεί λίγο φως στο περίφημο αυτό τούνελ.

Μετά ήρθε το Μεσοπρόθεσμο. Κι αυτό το καταψηφίσαμε ελπίζοντας από μέσα μας να δώσει μία λύση, να φανεί λίγο φως. Δεν φάνηκε.

Δεν θα φανεί ούτε με το πολυεργαλείο αυτό που έρχεται στα τρία στην οικονομική συσκευασία του ενός: Μνημόνιο, Μεσοπρόθεσμο και το πολυεργαλείο που κατεδαφίζει δικαιώματα, κατεδαφίζει κατακτήσεις και «αποκεφαλίζει» οριζόντια ανθρώπους που είναι στα χαμηλότερα, εκεί που δεν αντέχουν άλλο, κι αφήνει τις κορυφές ανεξέλεγκτες. Και δεν έχουν δοθεί οι λίστες των φοροφυγάδων, των εισφοροφυγάδων, δεν έχουν δοθεί οι λίστες αυτών των ληστών που κάνουν τους πατριδολάτρες και μας κουνάνε το δάχτυλο από τα κανάλια ή από διάφορους διαύλους επικοινωνίας να «βάλουμε πλάτη» για να σώσουμε τη χώρα και έχουν βγάλει 400 και 500 και 600 δισεκατομμύρια εκτός Ελλάδας και πριν το 2009 που «έσκασε» το πρόβλημα. Από το 2006 και το 2007 και το 2008 το ήξεραν, το μυρίζονταν, είχαν ειδοποιηθεί. Και ενδεχομένως να υπάρχουν και πολιτικοί ανάμεσά τους, ενδεχομένως να υπάρχουν και καναλάρχες ανάμεσά τους, οι οποίοι χρωστάνε δισεκατομμύρια στο ΙΚΑ, σε εισφορές, σε φόρους, στο κράτος και κουνάνε τα δάχτυλα από τα κανάλια και λένε για τους Βουλευτές ότι όλοι οι Βουλευτές είναι ίδιοι. Αυτοί χρωστάνε δισεκατομμύρια στο κράτος και σε εισφορές και στο ΙΚΑ και παντού και κουνάνε το δάχτυλο! Θα έπρεπε να ντρέπονται και να βγάλουν το σκασμό!

Ντρεπόμαστε πάρα πολλοί από μας γι’ αυτή την άθλια κατάσταση που ζούμε, σε μια Ευρώπη των συμφερόντων και των μονοπωλίων. Όπως καταγγέλλει ένα μέρος της Αριστεράς, πρέπει να φύγουμε απ’ αυτήν την Ευρώπη, γιατί είναι τα συμφέροντα και τα μονοπώλια. Ε, να φύγουμε και από την Ελλάδα! Κι αυτή τα συμφέροντα και τα μονοπώλια είναι. Πού να πάμε; Να πάρουμε ένα βαρκάκι;

Εμείς στη Δημοκρατική Αριστερά πιστεύουμε ότι η λύση είναι μέσα στην Ευρώπη, μέσα στην οικογένεια της Ευρώπης, σε μία άλλη Ευρώπη που δεν θα μοιάζει με τη φάτσα ούτε του Σαρκοζί, ούτε του Μπερλουσκόνι ούτε της Μέρκελ. Πιστεύουμε σε μια άλλη Ευρώπη και όπως θα παλέψουμε για μια άλλη Ελλάδα, θα παλέψουμε και για μια άλλη Ευρώπη. Γιατί έχουμε πιο πολλά κοινά με τους εργαζόμενους της Ευρώπης παρά με τους πατριδοκάπηλους τους δικούς μας που έβγαλαν τα φράγκα έξω και πουλάνε μούρη και μας δίνουν μαθήματα περί πατριωτισμού και οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται για καμία πατρίδα, γιατί δεν έχουν. Ενδιαφέρονται μόνο για τη δική τους παρτίδα! Να τη σώσουν και να μην σώσουν να βγάλουν έξω άλλα και να μην σώσουν να φάνε κι αυτά που βγάλανε! Καμία κυβέρνηση δεν τολμάει να τους «βάλει χέρι», γιατί ίσως κάποιοι από τις κυβερνήσεις έχουν χρηματοδοτηθεί από κάτι τέτοιους τύπους που πουλάνε μαθήματα πατριωτισμού κι έχουν βγάλει ένα τρισεκατομμύριο έξω μέσα σε τέσσερα-πέντε χρόνια. Και δεν θα δούμε ποτέ λίστες ληστών, γιατί οι κυβερνήσεις δεν τολμάνε να το κάνουν. Είναι κυβερνήσεις-«κότες»! Δεν τολμάνε να ζητήσουν τα λεφτά απ’ αυτούς που τα έκλεψαν, δεν τολμάνε να κρεμάσουν τρεις. Εγώ δεν θέλω να πάει κανείς φυλακή. Θέλω να δημευθούν περιουσίες. Θέλω να δικαιωθεί η κοινή γνώμη, να δικαιωθεί το περί δικαίου αίσθημα που αισθάνεται ο μέσος πολίτης, ο ταπεινωμένος, ο ξεφτιλισμένος, που τον έχετε ξεφτιλίσει και που τον ταπεινώνετε συνεχώς.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Κύριες Ψαριανέ, εγώ αντιλαμβάνομαι την αγανάκτησή σας και τον τόνο. Θα σας παρακαλούσα όμως κι εσείς λέξεις όπως «κότες» κ.λπ. να τις αποφεύγετε. Τα λέτε τόσο ωραία όλα τα άλλα. Όμως παρακαλώ αυτού του είδους τις λέξεις να τις αποφεύγετε. Πάντως, τα λέτε τόσο καλά τα υπόλοιπα.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, αφήστε με λίγο, σας παρακαλώ.

Η Ελλάδα εμφανίζεται ως εξαρτημένη, ως τοξικομανής. Περιμένει τη δόση της. Και στήνει ό,τι μπορεί και ό,τι έχει για να πάρει τη δόση της. Ως πότε θα γίνεται αυτό; Ως πότε θα τραβιόμαστε στις πλατείες των Βρυξελλών και των Στρασβούργων για να πάρουμε τη δόση μας; Τι άλλο να στήσουμε; Τι άλλο να δώσουμε; Τα δώσαμε όλα. Πουλήσαμε κασετόφωνα, τα αυτοκίνητά μας, τις αδερφές μας, τις οικογένειές μας, εκπορνευθήκαμε, βαρέσαμε μία, βαρέσαμε δύο, πέντε, έξι, δέκα. Ως πότε θα γίνεται αυτό; Μήπως να πάμε σ’ ένα κέντρο απεξάρτησης; Μήπως να πάμε σ’ έναν ευρωπαϊκό ΟΚΑΝΑ; Μήπως να ζητήσουμε βοήθεια;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Θα σας παρακαλούσα να ολοκληρώσετε.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Εκτός από τοξικομανής η Ελλάδα εμφανίζεται και ετοιμοθάνατη στην Εντατική. Και προτείνονται τρεις λύσεις: Η χώρα να καταλήξει, όχι όπως οι ομιλητές, αλλά να καταλήξει –χτύπα ξύλο- χωρίς να μολύνει άλλους «ασθενείς» που είναι στην Εντατική περί αυτήν.

Η δεύτερη πρόταση είναι να πέσει ηρωικά, πάσχουσα από μία Ηπατίτιδα Ο, μία οικονομική ηπατίτιδα, μεταδίδοντας τη μολυσματική ασθένεια σε όλους τους άλλους. Θα είναι μεγάλος ηρωισμός να ψοφολογήσουμε στην Εντατική, μεταδίδοντας αυτήν την ηπατίτιδα Ο σε όλους! Αυτή είναι η δεύτερη λύση που προτείνεται.

Η τρίτη λύση που προτείνεται είναι να σηκωθεί και να πάει να ψοφήσει στην καλύβα της με τη δραχμούλα της, στην παράγκα της, και να είναι τίμια ψόφια. Όχι τίμια φτωχή αλλά τίμια ψόφια.

Εμείς προτείνουμε μια άλλη λύση: Να αγωνιστούμε με τους δημοκράτες Ευρωπαίους για μια άλλη Ευρώπη και για μια άλλη Ελλάδα, να σταματήσουμε τους εξοπλισμούς, να σταματήσουμε να πληρώνουμε φρεγάτες και υποβρύχια που γέρνουν ή που πετάνε, καράβια, αεροπλάνα, βομβαρδιστικά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Ολοκληρώστε, κύριε Ψαριανέ, σας παρακαλώ. Έχετε ξεπεράσει και τα εννιά λεπτά.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Και ένα τελευταίο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Πείτε και το τελευταίο.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Η τρόικα ζητάει από την Κυβέρνηση πράγματα που η Κυβέρνηση δεν τα κάνει και δεν τα συζητάει κιόλας. Δεν θέλω να τα πω γιατί θα φάμε χρόνο.

Και επίσης, η Κυβέρνηση κάνει πράγματα, που δεν της τα ζητάει η τρόικα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Ολοκληρώστε, κύριε Ψαριανέ.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Θα ήθελα να ευχηθώ τα δύο κόμματα που έφεραν αυτή τη χώρα στο γκρεμό, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, να αναλάβουν την ευθύνη, να βγάλουν αυτή την ιστορία σε πέρας, να ζητήσουν συγνώμη γι’ αυτά που έκαναν. Κυρίως αυτά τα δύο κόμματα μαζί να πάνε στις Βρυξέλλες και να σώσουν τη βαρκούλα. Να βάλουν ένα χεράκι να σωθεί η βαρκούλα, δεν μπορούν να τη σώσουν αυτοί οι δύο που την κατέστρεψαν, αλλά μπορούν να ζητήσουν συγνώμη και να διορθώσουν τα λάθη του υδροκέφαλου, πελατειακού, γελοίου κράτους που έχουν φτιάξει και τώρα προσπαθούν να αποκεφαλίσουν όποιον βλέπουν μπροστά τους. Ελπίζω να το κάνουν γρήγορα, δεν έχουν πολύ χρόνο.

Συγνώμη, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω και ένα τελευταίο. Μην γελάτε, δεν είναι αστείο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Κύριε Ψαριανέ, ολοκληρώσατε.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Ένα τελευταίο, κύριε Πρόεδρε.

«Αν έτι μίαν μάχην Ρωμαίους νικήσωμεν, απολούμεθα παντελώς», αν ξανανικήσουμε άλλη μία φορά τους Ρωμαίους, θα έχουμε άλλη μια πύρρειο νίκη.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Σας παρακαλώ, κύριε Ψαριανέ, ολοκληρώσατε.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Το τελευταίο, που αυτό μεταφραζόμενο στα Ελληνικά, είναι δημώδες, κυκλαδίτικο που λέει: «Ψοφήσαν τα πρόβατα και μείναν τα κουδούνια και έμεινε μόνος ο βοσκός να παίζει την τσαμπούνα».

Δείτε την ομιλία στο youtube εδώ

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *