Ομιλία κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου “Δημοσιονομική Διαχείριση και Ευθύνη” 28/07/2010

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Ορίστε, κύριε Ψαριανέ, έχετε το λόγο.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριοι συνάδελφοι, βλέπουμε για μια ακόμη φορά την προσπάθεια της Κυβέρνησης να φέρει ένα νομοσχέδιο, που επιβεβαιώνει την κρίση ταυτότητας της Κυβέρνησης.

Αυτό, λοιπόν, το νομοσχέδιο και ενώ, κατ’ αρχάς, περιλαμβάνει κάποια θετικά για την αναμόρφωση του προϋπολογισμού, όπως η προσπάθεια για εξορθολογισμό της διαδικασίας κατάρτισής του, δημιουργεί ταυτόχρονα, όπως και σε άλλες περιπτώσεις με άλλα νομοσχέδια και σοβαρά παρελκόμενα προβλήματα.

Το μεγαλύτερο απ’ αυτά είναι ότι θεσπίζει με το άρθρο 3 ένα συγκεντρωτισμό και υπερβολικές εξουσίες στο Υπουργείο Οικονομικών και μάλιστα στον ίδιο τον Υπουργό.

Ξέρετε ότι στην αρχαία Ελλάδα, στην αρχαία Αθήνα ο Κλεισθένης, για να προστατέψει το δημοκρατικό πολίτευμα από τις υπερεξουσίες των πολιτικών, θέσπισε ακόμη και τον εξοστρακισμό και την εξορία. Εδώ προχωράμε συνέχεια σε έναν ασύδοτο συγκεντρωτισμό και προσπαθούμε συνέχεια να οδηγούμαστε σε έναν εξουσιακό συγκεντρωτισμό.

Αντιλαμβανόμαστε ότι μάλλον γίνεται, για να υπηρετήσει δικές της σκοπιμότητες -δηλαδή της Κυβέρνησης– πελατειακές, ψηφοθηρικές επιλογές και υπαγορεύσεις που βασίζονται στο μνημόνιο ή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στις εντολές του.

Διαφωνούμε, λοιπόν, γιατί θεωρούμε ότι είναι αντιδημοκρατικό να γίνεται πανίσχυρη η εκτελεστική εξουσία και είναι ζήτημα στοιχειώδους δημοκρατικής λειτουργίας να ελέγχεται η Κυβέρνηση, τουλάχιστον, από τη νομοθετική εξουσία και το Κοινοβούλιο. Πρέπει δηλαδή να ενισχύσουμε και να ενισχύουμε το ρόλο της Βουλής.

Από παλιά είχαμε κάνει προτάσεις, αλλά, δυστυχώς, «εις ώτα μη ακουόντων», ως συνήθως. Αναφερόμασταν, πρώτον, στη θεσμοθέτηση πολυετούς προϋπολογισμού. Δεύτερον, στην κατάργηση των ειδικών λογαριασμών. Τρίτον, στη θεσμοθέτηση της αρχής της διαβούλευσης με τα κόμματα και τους φορείς, πριν από την οριστικοποίηση των κονδυλίων του προϋπολογισμού, στο πλαίσιο της Διαρκούς Επιτροπής της Βουλής και τέλος τα θέματα της σημαντικής απόκλισης του προϋπολογισμού κατά την εκτέλεσή του.

Να πούμε εδώ ότι ποτέ δεν έχει συζητηθεί απολογισμός του προϋπολογισμού και δεχόμαστε όλοι να καταγράφονται απίθανες αποκλίσεις του, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, και άλλες για τη διαφάνεια και τον έλεγχο στη διαδικασία της κατάρτισης.

Γι’ αυτό είχαμε προτείνει και τη δημιουργία ενός Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής από το 2004 στην Αριστερά, κάτι το οποίο βλέπουμε με ευχάριστη έκπληξη να υιοθετείται με το άρθρο 12. Κατ’ αρχάς, μας βρίσκει σύμφωνους. Όμως, δεν υιοθετούνται πλήρως οι θέσεις για την εύρυθμη λειτουργία και τη διάρθρωσή του.

Είναι πολλά ακόμη αυτά που έχουμε να πούμε. Έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις, αλλά θεωρούμε σημαντικό να προτάξουμε, να σταθούμε και να αναφερθούμε ιδιαίτερα στις τροπολογίες που έρχονται με το νομοσχέδιο, με τις οποίες έχουμε σοβαρότατες διαφωνίες.

Κατ’ αρχάς, για την τροπολογία της ακύρωσης των αποφάσεων του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας θέλω να μεταφέρω τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτη Κουβέλη. Πρέπει να σας πω –με τα λόγια του- ότι είναι απαράδεκτο να καταργούνται ρυθμίσεις, οι οποίες είναι αποτέλεσμα ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων. Οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις είναι πρόβλεψη του Συντάγματος και κανένας νομοθέτης, καμμιά Βουλή, με όποια πλειοψηφία, δεν δικαιούται να τις καταργεί.

Κανείς δεν δικαιούται να καταργεί τις συμβάσεις που προέκυψαν από ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, πολύ, δε, περισσότερο, όταν η απομείωση της αμοιβής εργασίας σε καμμία περίπτωση δεν συντελεί στη μείωση, ούτε του ελλείμματος ούτε του χρέους. Αντίθετα, η απομειωμένη αμοιβή εργασίας δεν μπορεί να μετέχει στην παραγωγική διαδικασία αυτού του τόπου.

Και ενώ, λοιπόν, έρχεται η Κυβέρνηση να ακυρώσει διαιτητική απόφαση, που αφορά την αύξηση 1,5%-2% -ας πούμε- σε μισθούς των ταχυμεταφορέων και μάλιστα με συμφωνία της εργοδοσίας του, καταργώντας επί της ουσίας τον Οργανισμό Διαιτησίας, με την επόμενη τροπολογία, μεταξύ άλλων, έρχεται να βελτιώσει ετησίως κατά 14.100 περίπου τις αποδοχές του γενικού διευθυντή του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους, και μάλιστα αναδρομικά.

Επίσης, στην ίδια τροπολογία στο άρθρο 4 γίνεται κάτι πάρα πολύ επικίνδυνο, κατά την άποψή μας. Η τροπολογία αυτή αναφέρεται στις διατάξεις του άρθρου 4 του ν. 3717/2008, που προβλέπει χορήγηση εφάπαξ ποσού κοινωνικής ενίσχυσης σε όσους ανήκουν στο τακτικό και εποχικό προσωπικό των εργαζόμενων των εταιρειών της Ολυμπιακής και δίνει τη δυνατότητα στον Υπουργό Οικονομικών να τους καταβάλει αυτήν την κοινωνική ενίσχυση, είτε με καταβολή μετρητών είτε με έκδοση ομολόγων του δημοσίου. Δηλαδή, πληρώνουμε με ομόλογα του ελληνικού δημοσίου τους εργαζόμενους.

Τελευταία αφήνουμε την τροπολογία για τις οριζόμενες υπερενισχυμένες αρμοδιότητες της διυπουργικής επιτροπής αποκρατικοποιήσεων για την εκποίηση περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, όπου μάλιστα ορίζονται στην έννοια του «περιουσιακού στοιχείου» κινητά, ακίνητα, κάθε είδους εμπράγματα δικαιώματα, ενοχικά, περιουσιακής φύσεως δικαιώματα, δικαιώματα βιομηχανικής ιδιοκτησίας και πνευματικά δικαιώματα.

Την, δε, αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, το ξεπούλημα δηλαδή, την εξαιρεί από τον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Συγχαρητήρια! Θα έπρεπε δηλαδή να πανηγυρίζουμε. Αυτό είναι άλλη μία μεγάλη νέα έμπνευση, σαν να πρόκειται για επιτροπή με αρμοδιότητες εκποίησης συμφερόντων του δημοσίου.

Αν και υπάρχουν επιμέρους διατάξεις, με τις οποίες συμφωνούμε, το νομοσχέδιο χαρακτηρίζεται από τις τροπολογίες και από το άρθρο 3 των υπερεξουσιών του Υπουργού Οικονομίας, καθώς και από τις τροπολογίες, που ανέφερα, γι’ αυτές τις αποφάσεις της κατάργησης των αποφάσεων της διαιτησίας και τις υπόλοιπες αναφερόμενες αρμοδιότητες. Τις καταψηφίζουμε και αυτές και το νομοσχέδιο συνολικά.

Επειδή έγινε λόγος και γίνεται μεγάλος θόρυβος σήμερα με την επίταξη των βυτιοφορέων και των ιδιοκτητών φορτηγών, πρέπει να πούμε ότι, και ως άνθρωποι της πολιτικής και κοινωνικής ζωής και ως πολίτες αυτού του τόπου, και εμείς, ως εκπρόσωποι της Δημοκρατικής Αριστεράς, και ως προοδευτικοί άνθρωποι, δεν είναι δυνατόν κανείς νοήμων άνθρωπος, σήμερα στην Ελλάδα, να δέχεται να υπάρχουν κλειστά επαγγέλματα. Είναι απαράδεκτο και αντιδημοκρατικό.

Τι πάει να πει κλειστά επαγγέλματα; Είναι εντελώς παρανοϊκό! Δεν έχει καμμία σχέση με τη δημοκρατία. Δεν έχει καμμία σχέση με τη λειτουργία του ανθρώπου. Δηλαδή όλοι οι εργαζόμενοι, που εργάζονται σε ανοικτά επαγγέλματα, είναι ηλίθιοι ή κορόιδα; Τι σημαίνει κλειστά επαγγέλματα και κάστες, που καθορίζουν άδειες αυτοκινήτων, πρακτορείων, γραφείων και τις μεταπουλούν με τεράστια ποσά, κερδίζοντας οι ίδιοι πράγματα, που δεν φορολογούνται, που το κράτος δεν έχει καμμία συμμετοχή σε αυτά, δηλαδή παίρνει ψίχουλα; Καθόμαστε και συζητάμε τώρα για τα κλειστά επαγγέλματα;

Τι σημαίνει κλειστά επαγγέλματα; Είμαστε τελείως αντίθετοι με τη λογική αυτή. Δεν υπάρχει νοήμων άνθρωπος –ελπίζω- που να συμφωνεί με κάτι τέτοιο. Επίσης, είμαστε τελείως αντίθετοι στη διαδικασία της μη εξάντλησης κάθε ορίου, κάθε πιθανότητας συνδιαλλαγής, συζήτησης, διαπραγμάτευσης και να προχωράμε μέσα σε μια μέρα σε επίταξη για επιστράτευση. Είναι δύο πράγματα, απολύτως απαράδεκτα, τα οποία και καταδικάζουμε.

Κλείνοντας, θα σας πω ότι, θα καταψηφίσουμε το νομοσχέδιο και επί της αρχής και στα άρθρα και στις τροπολογίες και στο σύνολο. Πιστεύουμε και ελπίζουμε ότι δεν θα υπάρχουν –τουλάχιστον σε σύντομο χρονικό διάστημα- αυτά τα λεγόμενα κλειστά επαγγέλματα. Αυτές οι ιδιαίτερες κάστες ανθρώπων, που ταλαιπωρούν το κοινωνικό σύνολο και το δημόσιο συμφέρον. Είναι απαράδεκτη η μέθοδος της Κυβέρνησης, που άφησε τα πράγματα να οδηγηθούν εκεί και τώρα κάνει επίταξη για επιστρατεύσεις.

Ευχαριστώ πολύ.

Δείτε την ομιλία στο youtube εδώ

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *