Ομιλία κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το “μεσοπρόθεσμο” 28/6/2011

Το λόγο τώρα έχει ο κ. Γρηγόρης Ψαριανός.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Πριν από τριάντα, τριάντα δύο χρόνια σε αυτή εδώ την Αίθουσα ο αείμνηστος τότε Πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης είχε θυμηθεί τους Κηλαηδόνηδες, που έβγαζαν στο δρόμο σε μεγάλα τριήμερα πάρτι τη νεολαία και τους πιτσιρικάδες της χώρας. Τώρα έχετε βγάλει, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, σε ένα συνεχές, σε ένα διαρκές πάρτι σε όλες τις πλατείες και τους δρόμους όλης της Ελλάδας ένα ετερόκλητο πλήθος από αγανακτισμένους πολίτες, από αγανακτισμένους δικούς σας πελάτες, από αγανακτισμένους ακροδεξιούς, ακροαριστερούς, ακροανένταχτους, ακροαπολίτικους, από ανθρώπους που αισθάνονται να παραβιάζεται συνεχώς ο ζωτικός τους χώρος και το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Πριν από μερικές μέρες άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι των στημένων αγώνων στο σάπιο και βρώμικο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ελπίζω να τελειώσει εδώ και το στημένο παιχνίδι που έχετε στήσει από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, ένα βρώμικο στημένο παιχνίδι. Πρέπει να λήξει τώρα, πριν ο Ευρωπαίος διαιτητής σφυρίξει τη λήξη του αγώνα. Πρέπει να σταματήσει εδώ αυτό το στημένο παιχνίδι των τριάντα επτά χρόνων αδιάκοπης λιτότητας: Σφίξτε το ζωνάρι, συμμαζευτείτε, μαζευτείτε. Είμαστε δύσκολα. Θα περάσουμε μία δύσκολη διετία, μία δύσκολη τετραετία, μία δύσκολη δεκαετία. Έχουμε περάσει τριάντα επτά δύσκολα χρόνια από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα και τώρα είμαστε στο χείλος του γκρεμού, αν δεν έχει αρχίσει ήδη να ακούγεται ο ήχος και το ουρλιαχτό της πτώσης.

Μας ζητάτε τώρα συναίνεση, να ψηφίσουμε το μεσοπρόθεσμο. Είναι ένα μέσο-άκρο-εκπρόθεσμο. Και η αίτησή σας και η έκκλησή σας για συναίνεση είναι άκαιρη και είναι πάρα πολύ εκτός χρόνου. Πρέπει να συναινέσετε μόνο μεταξύ σας. Πρέπει να προχωρήσετε –το λέω και μπορεί να στεναχωρηθούν διάφοροι φίλοι μου από πολλούς πολιτικούς χώρους και από την αριστερά ιδίως- από τη συγκυβέρνηση Παπανδρέου-Βενιζέλου στην επόμενη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Νέας Δημοκρατίας και να λύσετε εσείς το κουβάρι αυτό που εσείς δημιουργήσατε. Να πείτε ότι τα κάναμε σκατά τριάντα επτά χρόνια, θα καθαρίσουμε τώρα το βόθρο, τον υπόνομο. Θα προσπαθήσουμε να το κάνουμε. Θα προσπαθήσουμε να θέσουμε το θεσμικό πλαίσιο και τους όρους του παιχνιδιού. Ένα δίκαιο εκλογικό σύστημα. Να προχωρήσουμε σε κυβερνήσεις συνεργασίας, μετά απ’ αυτή τη φάση.

Αυτή την κάθαρση και την εκκαθάριση πρέπει να την κάνετε εσείς τώρα. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος. Πρέπει να σταματήσετε αυτή την έκκληση και την επίκληση στον πατριωτισμό όλων των πτερύγων, για να αναλάβουμε από κοινού, όλοι μαζί, τις ευθύνες που εσείς δημιουργήσατε κυβερνώντας αυτή τη χώρα. Δεν τη δημιουργήσαμε εμείς ή όποιοι της αριστεράς ή άλλων χώρων εντός και εκτός Βουλής, που δεν κυβέρνησαν ποτέ, που δεν ψήφισαν τερατουργήματα, που δεν ψήφισαν τερατώδεις νόμους, που δεν οργάνωσαν αυτό το αναποτελεσματικό και τεράστιο κράτος, που δεν λειτουργεί κιόλας, που δεν φόρτωσαν χρέη, που δεν επένδυσαν τα ευρωπαϊκά κεφάλαια και τα δάνεια σε παραγωγικές δραστηριότητες, αλλά όλα αυτά τα χρήματα χάθηκαν σε μαύρες τρύπες και σε τρύπιες τσέπες.

Σε μία από τις παρθενικές ομιλίες εδώ πριν από τέσσερα χρόνια, είχα πει ότι προχωράτε με αυτές τις λογικές, παίζοντας την τσιγκολελέτα ή τις κουμπάρες το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, στην καταστροφή της χώρας. Το είχα πει πριν από τέσσερα χρόνια. Ήρθε η καταστροφή της χώρας. Την έχετε πετύχει. Και ο κόσμος είναι ανάστατος στους δρόμους. Έχετε μόνο ένα δρόμο: Να εκτονώσετε αυτή την οργή του κόσμου και να αποκαταστήσετε, αν υπήρχε ποτέ, το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Το κοινό περί δικαίου αίσθημα, κύριε Αντιπρόεδρε της Κυβέρνησης και κύριε Υπουργέ, δεν πρόκειται να αποκατασταθεί λέγοντας ότι ήρθαμε σε συμφωνία με την ομόλογό μου της Ελβετίας.

Θα αποκατασταθεί όταν δώσετε ονόματα και διευθύνσεις και όταν ανοίξουν οι λογαριασμοί. Όπως ανοίγουν οι λογαριασμοί του βρώμικου στημένου παιχνιδιού στο ποδόσφαιρο, να ανοίξετε τους λογαριασμούς στο βρώμικο στημένο πολιτικό παιχνίδι με το μαύρο χρήμα, με την παραοικονομία, με τις εφορίες, με τις πολεοδομίες, με τη δικαιοσύνη, με αυτές τις μονάδες καταστολής, με αυτά τα εργαλεία, που εσείς έχετε εκτροχιάσει να λειτουργούν εξωθεσμικά και εξωδημοκρατικά.

Πρέπει να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη του κόσμου και δεν έχετε πολλούς δρόμους. Έχετε ένα μικρό μονοπάτι και ίσως να καταφέρετε να το πετύχετε. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος.

Επειδή πολύς θόρυβος γίνεται τελευταία και με τον άλλο Αντιπρόεδρο τον κ. Πάγκαλο για όσα κατά καιρούς έχει πει, εγώ θα θυμηθώ να πω αυτό που είπε «μαζί τα φάγαμε». Είχε δίκιο ο κ. Πάγκαλος, πράγματι μαζί τα φάγαμε. Απλώς, δεν είπε όλη την αλήθεια. Δεν είπε ότι εκατό οικογένειες φάγαμε 100 δισεκατομμύρια και άλλα 100 δισεκατομμύρια σκορπίστηκαν στον υπόλοιπο κόσμο και όχι σε όλον. Δεν είπε ο κ. Πάγκαλος και κανείς από σας, ποιοι έφαγαν πόσα, πού έχουν πάει τα οκτακόσια δισεκατομμύρια –επτακόσια, εξακόσια δισεκατομμύρια- που έχουν φύγει από τη χώρα τον τελευταίο χρόνο.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.

Σε καμία παραγωγική δραστηριότητα δεν επενδύσατε τα δάνεια, τα συνεχή, επαχθή και δυσβάσταχτα δάνεια, με τοκογλυφικά επιτόκια, με όρους δυσβάσταχτους και για τις κυβερνήσεις σας και για το λαό πρωτίστως, γιατί αυτός τα πληρώνει. Δεν επενδύθηκαν χρήματα σε παραγωγικές δραστηριότητες. Η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα. Πουθενά στην Ευρώπη δεν πωλούνται ελληνικά προϊόντα. Η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα και καταναλώνει εισαγόμενα. Έχει ένα ισοζύγιο πληρωμών τραγικό.

Ενώ απορροφήσατε όσα απορροφήσατε σε μαύρες τρύπες και τρύπιες τσέπες, ακόμη υπήρχαν τεράστια ποσά που δεν απορροφήθηκαν σε παραγωγικές δραστηριότητες και σε έργα υποδομής.

Μας λέτε τώρα να ψηφίσουμε ένα άλλο τερατούργημα, το οποίο όπως είπε και η κ. Θεοχάρη, η συνάδελφος από την Καρδίτσα, πραγματικά είναι η πέτρα του Σίσυφου. Lapsus linguae, είπε τη γλώσσα της αλήθεια κατά λάθος. Πράγματι, έχει δίκιο η κ. Θεοχάρη. Είναι ο βράχος του Σίσυφου. Θα τον ανεβάσουμε μέχρι τις παρυφές της κορυφής και θα ξανά κατρακυλήσει παρασύροντας και εμάς μαζί. Και άντε πάλι ξανά! Θα το υποστούμε πολλές φορές αυτό το δυσβάσταχτο βάρος να ανεβάσουμε το βράχο του Σίσυφου.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Και επειδή πολλοί φίλοι μου αριστεροί και πολλοί άνθρωποι δυσαρεστούνται και πιστεύουν ότι οι τριακόσιοι είναι όλοι ίδιοι, πρέπει να μουντζώνουμε αυτούς που κυβέρνησαν τη χώρα ή τους καθρέπτες μας, διότι εμείς τους ψηφίσαμε αυτούς που κυβέρνησαν τη χώρα. Δεν μπορούμε να μουντζώνουμε το Κοινοβούλιο, ούτε μπορούμε να εκτονώνουμε την οργή του κόσμου. Κι αυτό επίσης εσείς το καθοδηγείτε, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία και με κανάλια και με δημοσιογράφους σας. Και επειδή και οι πελάτες σας έχουν τύψεις για τις επιλογές τους και εσείς γι’ αυτά που κάνατε, θέλετε να μας πείτε ότι είναι όλοι ίδιοι. Θέλετε να διαχέονται οι δικές σας ευθύνες σε όλους τους Βουλευτές και στο πολιτικό και κοινοβουλευτικό μας σύστημα.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Παρακαλώ ολοκληρώστε.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Ένα τελευταίο. Νόμος είναι το δίκαιο του εργάτη, όπως λένε κάποιοι. Άλλοι λένε του εφοπλιστή, άλλοι λένε του κτηματομεσίτη, άλλοι λένε του δανειστή, άλλοι λένε του τοκογλύφου.

Αγαπητοί φίλοι, νόμος είναι το δίκαιο. Δεν είναι το δίκαιο κανενός. Είναι το δίκαιο. Και δίκαιο είναι το δημόσιο συμφέρον. Και εσείς δεν έχετε καταλάβει τίποτα, ούτε ο ένας τον άλλο, ή κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε ο ένας τον άλλο και ούτε τον κόσμο που έχει βγει στους δρόμους. Αλλού βαρούν τα κρούταλα και αλλού χορεύει η αρκούδα.

Δείτε την ομιλία στο youtube εδώ

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *