Ο καπετάν-Γούσιας κι ο λήσταρχος Νταβέλης δεν μπορούν να γίνουν Ευρωπαίοι!

«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να γίνει ποτέ σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Ο καπετάν-Γούσιας ή ο Νταβέλης δεν μπορεί να γίνει Ούλοφ Πάλμε, πώς να το κάνουμε»; Σχολίασε ο Γρηγόρης Ψαριανός, καλεσμένος στην εκπομπή του Ηλία ΚανέλληΘα χυθεί άπλετο φως” στο ραδιόφωνο του Αθήνα 9.84, κάνοντας την διάκριση πως όσον αφορά τον Ανδρέα Παπανδρέου, εκείνος εξαπατούσε συνειδητά όταν έλεγε ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, όντας ο ίδιος ένας ελληνοαμερικάνος, σφόδρα οπαδός της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, που ωστόσο, στο πλαίσιο του τότε ρόλου του ήθελε να προσεταιριστεί τους οπαδούς του Δημοκρατικού Στρατού. «Ο Αλέξης Τσίπρας κάνει ακριβώς το αντίθετο: Είναι θιασώτης του Γράμμου-Βίντσι και πάει να το παίξει …Βρυξέλλες!»
Ο βουλευτής του Ποταμιού, σχολιάζοντας τόσο το περιεχόμενο της πρόσφατης ημερίδας που οργάνωσε ο Γιάννης Ραγκούσης, όπου συζητήθηκε η συνεργασία Σύριζα-ΚΙΝΑΛ, αλλά και την σχετική απάντηση του Γιάννη Μανιάτη σε συνέντευξή του πως οι χορηγοί του Τσίπρα δεν χωρούν στο ΚΙΝΑΛ και δεν επιτρέπεται να καπηλεύονται το πολιτικό κεφάλαιο του Αντρέα και την ιστορία του, είπε χαρακτηριστικά:
«Η πρώτη παρατήρηση που θα έκανα στην περιγραφή του Γιάννη Μανιάτη, που βεβαίως έχει δίκιο, είναι να του συμπληρώσω πως και στον Σύριζα έχει πολύ …Αντρέα! Όσον αφορά τον Γιάννη Ραγκούση, θυμάμαι πως την εποχή της προσέγγισης του Ποταμιού με την ’Ωρα Αποφάσεων, ήταν σφοδρός πολέμιος του παραδοσιακού ΠΑΣΟΚ και προσωπικά της Φώφης Γεννηματά. Ήταν πολύ εκσυγχρονιστής και δεν ήθελε ν’ ακούει κουβέντα περί ΣΥΡΙΖΑ, ούτε καν από κάποιους που έδιναν τότε ένα χρονικό περιθώριο ανοχής στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, τη ζημιά ή την μετάλλαξη την παθαίνει κανείς σιγά-σιγά. Δεν μπορώ όμως να καταλάβω πώς το ‘χει δει το πράγμα και γενικά δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς κάποιοι εκσυγχρονιστές, μεταρρυθμιστές, φιλοευρωπαίοι μπορούν να συνεργαστούν στο μέλλον με τους …Μαδουρίστας! Ακούω διάφορα τύπου “προσπαθεί να εξασφαλίσει έδρα βουλευτική”, ή “στο ευρωκοινοβούλιο θα τον δείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ”, ή “τα παίρνει” ή “του τα χώσανε”. Τα σιχαίνομαι αυτά, δεν θέλω να συζητάω σ’ αυτή τη βάση, το βρίσκω πολύ φτηνιάρικο. Δεν μπορώ όμως να δώσω απάντηση. Ασφαλώς, δεν θα ανακρίνω τους ανθρώπους, καθένας μπορεί να πηγαίνει σε οποιαδήποτε εκδήλωση. Μπορεί να αισθάνεται, για παράδειγμα, πιο κοντά στις λαϊκές δημοκρατίες ή στον ISIS παρά στον Δυτικό Πολιτισμό. Μπορεί να θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θ’ αλλάξει και θα γίνει κάποια στιγμή φιλοευρωπαίος κλπ, το οποίο εγώ το θεωρώ τελείως αστείο και εντελώς απίθανο, κάτι σαν κόμικ! Αλλά, εν πάσει περιπτώσει κάποιοι είτε πιστεύουν κάτι τέτοιο, είτε παρακολουθούν τον δημόσιο πολιτικό διάλογο σε όλους τους χώρους. Καλό είναι αυτό, δεν είναι κακό. Δεν ξέρω εάν ισχύει πως ορισμένοι έχουν αποφασίσει να συνεργαστούν ή να προσχωρήσουν στο μέλλον κι αν έχουν κάποια τέτοια σχέδια. Ειλικρινά δεν ξέρω κι ούτε θέλω να κάνω δίκη προθέσεων. Ωστόσο μου κάνει κι εμένα εντύπωση. Εγώ δεν είμαι αυτής της λογικής της υποτιθέμενης κεντροαριστεράς μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η πολιτική ΣΥΡΙΖΑ κατά τη γνώμη μου πρέπει να συντριβεί. Ας πούμε, υποθετικά, πως είμαι μιας λογικής κάποιας κεντροδεξιάς. Όμως, εάν πχ ο κύριος Θάνος Τζήμερος ή ο Στέφανος Μάνος έκανε μια δημόσια συζήτηση για την προσέγγιση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ με την Νέα Δημοκρατία, ως βουλευτής του Ποταμιού και του Κινήματος Αλλαγής, δεν θα πήγαινα. Μ’ ενδιαφέρει η συζήτηση με τις φιλοευρωπαϊκές κεντροδεξιές δυνάμεις, ας το πω έτσι κι ας μην πω Νέα Δημοκρατία, γιατί η ΝΔ έχει και πολύ …γαλάζιο Σύριζα μέσα. Έχουν κρατιστές, “Νταβέληδες” αντιευρωπαίους. Εν πάσει περιπτώσει όμως, εάν υποθετικά υπήρχε ένα κόμμα Μακρόν στην Ελλάδα θα μ’ ενδιέφερε μια τέτοια συζήτηση, για να μην πω ότι θα ήμουν ήδη εκεί. Αλλά ως βουλευτής του Ποταμιού και συμμετέχοντας στο Κίνημα Αλλαγής, εάν μετείχαμε πεντέξι μαζί, θα πήγαινα, αλλά μόνος μου δεν θα πήγαινα. Είναι παρεξηγήσιμο».