Πάμε σφαίρα…όπισθεν!

ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ FM 90.1
17.04.2015

Συνέντευξη στον Αντρέα Παπαδόπουλο.

Α.Π.: Αναρωτιέμαι πώς αισθάνεται ένας πολύ, πάρα πολύ παλιός αριστερός, όπως ο Γρηγόρης Ψαριανός, να βλέπει μια αριστερή κυβέρνηση να καταπατά το άσυλο. Γρηγόρη τι κάνεις; Είσαι στεναχωρημένος;
Γ.Ψ.: «Είμαι στεναχωρημένος γενικώς με όλη αυτή την κατάσταση που ζούμε. Που είναι και άσπρο, και μαύρο και κόκκινο και πράσινο και κίτρινο και καφέ κι απ’ όλα, είναι και πάνω και κάτω και μέσα και έξω, είναι παντού απ όλα. Δηλαδή αυτό το πράγμα είναι μία παράνοια, μία παραφροσύνη.»
Α.Π.: Όπισθεν ολοταχώς, εγώ θα έβαζα τίτλο.
Γ.Ψ.: «Εντάξει, όπισθεν πάμε σφαίρα. Ιδίως τώρα μ’ αυτό το νομοσχέδιο-κασμά του Μπαλτά, που γκρεμίζει οτιδήποτε προοδευτικό»
Α.Π.: Δηλαδή, για να καταλάβει ο κόσμος, Γρηγόρη, η ψήφος των φοιτητών θα μετρά στο 70% του συνόλου των ψήφων για να εκλεγεί ο Πρύτανης, και όχι μόνο ο Πρύτανης αλλά και το υπόλοιπο συμβούλιο.
Γ.Ψ.: «Ξαναγυρνάμε στις δοσοληψίες. Το δούναι και λαβείν καθηγητών και φοιτητών, θα παίρνουν τα θεματάκια και τα σκονάκια τους όσοι ψηφίζουνε, δηλαδή μία συναλλαγή, ένα δούναι και λαβείν που είναι εκτός λογικής. Και εν πάση περιπτώσει, σ’ ένα σύστημα στο οποίο δεν ισχύει σε καμία μα σε καμία χώρα του πολιτισμένου κόσμου. Είτε σ’ όλη την Ευρώπη, είτε στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία… πού αλλού να πούμε. Δεν ξέρω πώς μπορεί να είναι στην Κολομβία, στη Βολιβία, στη Βενεζουέλα, στη Ζιμπάμπουε και στη Μπουργκίνα Φάσο, μήπως τις προσβάλλω κιόλας τις χώρες. Αλλά σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης, της Αμερικής, του Καναδά, της Αυστραλίας, των Σκανδιναβικών χωρών αν εννοήσουμε πως δεν είναι όλες στην Ευρώπη.»
Α.Π.: Καλά, τις ξορκίζουμε αυτές τις χώρες. Αλλά έχω την αίσθηση πως κάποια από τα πράγματα που είχανε μία λογική στα τέλη της 10ετίας του ’70 και ειδικά του ’80, μετά το τέλος της Χούντας που ήταν σε άνθιση το φοιτητικό κίνημα, ανεξάρτητα πώς εξελίχτηκε, είχανε μία λογική. Τώρα που δεν υπάρχει ίχνος παρέμβασης, ίχνος φοιτητικού κινήματος;
Γ.Ψ.: «Οι μεταρρυθμίσεις οι εκπαιδευτικές και ο νόμος πλαίσιο κι όλα αυτά που έγιναν τότε, ή οι κινητοποιήσεις εναντίον αυτών και οι «κατακτήσεις» του φοιτητικού κινήματος, ήταν ενός φοιτητικού κινήματος που ήταν ακμαίο, ανθηρό, και αμέσως μετά τη δικτατορία, τα επόμενα 2, 3, 5 χρόνια, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με σήμερα. Σημειωτέον ότι υπήρχε μία ΓΣΕΕ, υπήρχε μία συνεννόηση των παρατάξεων, της ΠΑΣΠ, της ΠΣΚ, του Δημοκρατικού Αγώνα, ακόμα και της ΔΑΠ ΝΔΦΚ, όλες οι παρατάξεις τότε είχαν κάποια κοινή ας πούμε στρατηγική γενικώς, με διαφορετικές τακτικές και ιδεολογίες ο καθένας. Αυτό το πράγμα που γίνεται τώρα από τον κύριο Μπαλτά…. Πώς να στο πω, εγώ βλέπω ότι αυτή η κυβέρνηση αποτελείται κυρίως από καθηγητές Πανεπιστημίου, οι οποίοι αφού διέλυσαν τα πανεπιστήμια και τα ‘καναν τα χειρότερα αφρικανικά, τώρα προσπαθούν να διαλύσουν και τη χώρα. Έχω αυτή την υποσημείωση. Να το κρατήσουμε ως ακροατές, ως πομποί κι ως δέκτες. Να το κρατήσουμε και να δούμε. Μπορεί να κάνω λάθος. Είναι μία ομάδα ανθρώπων του Πανεπιστημίου που άλλοι μπήκαν χαριστικώς, άλλοι με γλείψιμο, άλλοι με τρισάθλιο τρόπο, άλλοι με το σπαθί τους και έγιναν καθηγητές πανεπιστημίου. Τώρα, πολλοί απ’ αυτούς καταγγέλλουν την αριστεία ως ελάττωμα, θέλουν να καταργήσουν τα πρότυπα πειραματικά σχολεία στη Μέση Εκπαίδευση και θέλουν να επαναφέρουν τις συνθήκες του Πανεπιστημίου στις χειρότερες στιγμές της διαδρομής της Μεταπολίτευσης.»
Α.Π.: Θέλω λίγο να δούμε την εικόνα της Βουλής τα δύο τελευταία 24ωρα, ιδίως με αφορμή την συζήτηση και των Νομοσχεδίων που φέρνει η κυβέρνηση: για τις φυλακές, την κατάργηση των φυλακών τρίτου τύπου, τον εκσυγχρονισμό και την καλύτερη λειτουργία των φυλακών. Η αίσθηση που αποκομίζεις ποια είναι από τη συζήτηση, την αντιπαράθεση, το επίπεδο των παρεμβάσεων;
Γ.Ψ.: «Κοίταξε, είναι άλλο ένα πράγμα το οποίο προκαλεί μεγάλη έκπληξη στον κόσμο. Και σε ψηφοφόρους και σε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Και με όσους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ έχω μιλήσει είναι αμήχανοι, γιατί είναι η λογική όχι του 4%, του μισό τοις εκατό. Δυο τρία γκρουπούσκουλα στον ΣΥΡΙΖΑ του 4% είχαν μια τέτοια λογική αποποινικοποίησης της κουκούλας, απελευθέρωσης των «αγωνιστών» της δημοκρατίας που δολοφόνησαν 5, 6, 12, 15 άτομα, serial killers δηλαδή κανονικοί. “Λευτεριά στον σύντροφο Κουφοντίνα”, ας πούμε… Κάποια ελαχιστότατα γκρουπούσκουλα είχανε τέτοιες λογικές. Αυτή λοιπόν η μειοψηφική της μειοψηφίας λογική, παραλογισμός μάλλον δεν είναι λογική, διαπραγματεύεται με την τρομοκρατία και οι τρομοκράτες, οι κουκουλοφόροι και οι μπαχαλάκηδες παίζουν τα νταούλια και τους ζουρνάδες και η κυβέρνηση χορεύει και νομοθετεί καθ’ υπαγόρευση και μάλιστα με φωτογραφικές διατάξεις. Φωτογραφικές για δυο τρία άτομα. Γιατί δεν είναι μόνο ο Σάββας Ξηρός. Είναι ένας πρώην μεγαλοεπιχειρηματίας ο οποίος έχει εκτίσει νομίζω το μέρος της ποινής του όπως προβλέπεται στο Νομοσχέδιο και έχει μεγάλο βαθμό αναπηρίας και υπάρχει και ένας ή δύο ναρκέμποροι, έμποροι τεραστίων ποσοτήτων ναρκωτικών, που επίσης έχουν καταδικαστεί με βαριές ποινές, και θα απελευθερωθούν. Υπάρχει ίσως ζήτημα και συναλλαγής. Πώς κάποιος δικηγόρος έπαιρνε μίζες από απολυμένους και τους έλεγε ότι «καλά, κάποια μέρα, άμα επαναπροσληφθείτε, θα πάρω τα λεφτά μου» και μετά έγινε υπουργός και τους επαναπροσλάμβανε; Έτσι, ίσως και κάποιοι δικηγόροι και δικηγορίνες που είχαν πελάτες τέτοιους τυπάκους βαρυποινίτες, και δικηγορίνες ξαναλέω, που είχαν πελάτες τρομοκράτες και ναρκέμπορους, ίσως υπάρχει ζήτημα συναλλαγής.»
Α.Π.: Το κρατάω αυτό, γιατί είναι αρκετά σοβαρό αυτό που λες. Θέλω ένα τελευταίο σχόλιο: μου ‘κανε πολύ μεγάλη εντύπωση, βλέποντας την Πρόεδρο της Βουλής να ειρωνεύεται από την έδρα τους συγγενείς των θυμάτων της τρομοκρατίας που ήταν χθες στο κοινοβούλιο.
Γ.Ψ.: «Δεν θέλω να το σχολιάσω αυτό καθόλου. Δεν θέλω να σχολιάσω ούτε την Πρόεδρο, ούτε τα τερτίπια και τις τσαχπινιές της κι όλα αυτά που κάνει. Δεν θέλω καθόλου. Δηλαδή είναι απαράδεκτο τώρα να λοιδορείς με κάποιον τρόπο και να μιλάς έτσι, σ’ αυτό το στυλάκι, σε ανθρώπους που έχουν χάσει τους δικούς τους από εγκληματίες, serial killers, παράφρονες, τους οποίους αυτή η λογική της προέδρου και των προέδρων και της κυβέρνησης και των υπουργών: Θέλουν να τους αφήσουνε ελεύθερους ή να είναι πιο ελαστικοί μαζί τους, για λόγους «ανθρωπισμού» βρε παιδί μου… Δηλαδή, αισθανόμαστε πολύ ευαίσθητοι σε θέματα ανθρωπιστικά, αλλά κυρίως για την πελατεία μας. Εκλογική πελατεία ή πελατεία του δικηγορικού μας γραφείου!»
Α.Π.: Γρηγόρη να ‘σαι καλά, καλό σαββατοκύριακο