Πρώτη Φορά Δεξιά; 
Εμείς, του ’60 οι εκδρομείς;

ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο, 26-28/4/19
https://www.tanea.gr/

Μεγάλες και πολλές οι ομάδες του πληθυσμού και οι φυλές των συμπολιτών μας που αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους ως κομμάτια της «Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης», εκ του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου, οι κεντρώοι φιλελεύθεροι, κεντροαριστεροί ή σοσιαλδημοκράτες. Όλοι αυτοί που μέχρι πριν λίγα χρόνια, με περηφάνια διατράνωναν πως δεν έχουν ψηφίσει π ο τ έ δεξιά, κι ο Λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει και λοιπά. 
Αυτήν την επάρατο, δηλαδή, την κάθε τρεις και λίγο παλινορθούμενη, την μαύρη, το τέρας με τις εφτά ουρές και τα πολλά κεφάλια που βγάζουν φωτιές από τα στόματα. Τη δεξιά της μισαλλοδοξίας, του κοινωνικού αποκλεισμού, του φασισμού, της άλωσης του κράτους, του πελατειασμού, της καταρράκωσης των θεσμών. Είτε ήταν Συναγερμός είτε ήταν ΕΡΕ ή ΝουΔου. 
Στα χρόνια της κρίσης, βέβαια, μάθαμε όλοι μας πολλά. 
Ως κοινωνία με την ψήφο μας δοκιμάσαμε ποικίλα σχήματα διαχείρισης, έξω από τα συνηθισμένα, πολλές και διάφορες μορφές συνεργασιών και συγκυβέρνησης – δοκιμάσαμε επίσης και πολλούς ανθρώπους. Κάποιους για πρώτη φορά, κάποιους εντελώς διαφορετικούς από ό,τι τους ξέραμε. Εμείς που ακκιζόμαστε ως «Δημοκρατική Παράταξη» συγκλονισμένοι ανακαλύψαμε και διαρκώς διαπιστώνουμε πως ο κόσμος έχει έρθει τα πάνω-κάτω – και ό χ ι μόνο στη χώρα μας, έτσι;
Ο πολλά βαρύς δεξιός Σαμαράς κυβέρνησε με υπουργούς τον τσεκουράτο Βορίδη και τον αρχαιολάτρη εθνικιστή Γεωργιάδη.

Με έκπληξη συνειδητοποιούμε πως αυτοί οι βαρείς δεξιοί, μπορεί να μην είναι τα παλληκάρια που θα κάνουμε παρέα στις ταβέρνες τραγουδώντας αντάρτικα γιατί είναι δεξιούρες, όμως σεβάστηκαν την κοινοβουλευτική δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και το Σύνταγμα.

Η λατρεμένη μας Αριστερά που στις φαντασιώσεις μας την προσμέναμε απελευθερωτική, δίκαιη, έμπλεη ηθικών πλεονεκτημάτων, έτοιμη να αποκαταστήσει τις κοινωνικές αδικίες και ανισότητες που η “επάρατος” σώρευσε στην κοινωνία, κυβερνάει τεσσεράμισι χρόνια με απίθανους τύπους, καμμένους, ψεκασμένους, φασιστοειδείς και τα πάσης φύσεως πολλάκια, γκομενάκια, καραμανλάκια, παλιοπασόκια και καρα(μα)νίκια να στελεχώνουν την κυβέρνηση και τους μηχανισμούς.
Είναι μια αριστερά αλλούτερη, σαν μολυσμένο άλιεν από την μέρα των τριφίδων. Προϋπόθεση συμμετοχής σ’ αυτή την μεταλλαγμένη κυβερνώσα αριστερά είναι να γράφει, το όποιο στέλεχός της, τους θεσμούς, τη δικαιοσύνη, την Παιδεία, τον κοινοβουλευτισμό, τη δημοκρατία, το Σύνταγμα, στα παλιά του τα παπούτσια, τουλάχιστον. Να εμφανίζεται τσαμπουκαλεμένη, να τραμπουκίζει ασύστολα μ’ ένα τρόπο εντελώς χυδαίο, αγοραίο και καφενειακό.. Ότι, και καλά, έτσι είναι οι …αγωνιστές, τραμπούκοι και αδίστακτοι.
 Αλλά είναι εξ’ ορισμού ηρωική, “άσπιλος και αμόλυντος παρθένος” αυτή η Αριστερά -και Καλό Πάσχα, επ΄ ευκαιρία-, ακόμα κι αν στηρίζεται σε παλιοπασόκους, “καραμανλικούς” – χωρίς να το ξέρει ο Καραμανλής, μάλιστα!..- σε και κάτι καραδεξιούς κυπατζήδες, δικαστικούς, κουντουράδες, κουίκληδες, παλιοοικονόμες και χρυσοβελονίστριες.
Συριδανελ, με σος τζουμάκα το λέμε τώρα, εμείς οι προοδευτικοί στη γέφυρα των στεναγμών.
Τα παλιά κόμματα του κρατισμού, προχώρησαν σε κυβερνήσεις συνεργασίας διαφόρων μορφών. Ο τεχνοκράτης τραπεζίτης προέκυψε statesman –μάλιστα, ανταμείφθηκε αργότερα με παραλαβή εκρηκτικού μηχανισμού. Η τρικομματική του 2012 – δικομματική μετά το “μαύρο στην ΕΡΤ” και γνωστή ως συγκυβέρνηση Σαμαροβενιζέλων – έσωσε την παρτίδα, και την πατρίδα, όταν η χώρα ήταν με ενάμισι πόδι έξω από το ευρώ. 
Στην κόλαση του 2015 ήταν οι “νοικοκυραίοι” που βγήκαν στους δρόμους για να προστατέψουν τις κατακτήσεις 70 χρόνων και “πήραν” πια, αμετάκλητα ως φαίνεται, τις πλατείες από τους επαγγελματίες αγανακτισμένους.

Μένουμε Ευρώπη ήταν το σύνθημα και οι ..”μενουμευρώπηδες” βρέθηκαν στους δρόμους απέναντι από τους ..Ζαίους!

Με τούτα και με κείνα, οι εκατοντάδες χιλιάδες ξέμπαρκοι της Δημοκρατικής Παράταξης, συνειδητοποιούν πως πρέπει να βάζουν πάντα τα πραγματικά διακυβεύματα ψηλά στις προτεραιότητες. Και αυτά είναι η έξοδος από την κρίση, με σεβασμό στους θεσμούς και τη δημοκρατία, η αποφασισμένη, ανυποχώρητη άμυνα απέναντι στις συνεχείς, φανερές και ύπουλες, απόπειρες εκτροπής.
 Με ποιους (να) είμαστε, λοιπόν;
Πάνω στα ερείπια και στον αγώνα για την ανάταξη της χώρας, για κάμποσα χρόνια ακόμη, σε όλο το εύρος της συμβατικής πολιτικής κλίμακας από τους (νεο)φιλελεύθερους μέχρι τους κεντροαριστερούς και σοσιαλδημοκράτες, οι πολίτες δεν έχουν πολλά να χωρίσουν. 
Έχουν να στρωθούν στη δουλειά και να προστατεύσουν δημοκρατικές και κοινωνικές κατακτήσεις. Δείγμα πολιτικής ωριμότητας οι δεκάδες χιλιάδες συμπολιτών μας που έτρεξαν να ενισχύσουν το εγχείρημα του απόλυτου αουτσάιντερ Κυριάκου Μητσοτάκη. Φαίνεται να είναι πολλές δεκάδες χιλιάδες ακόμη που ήθελαν, αλλά δεν πίστεψαν πως ήταν δυνατόν, να έρθουν τα πάνω-κάτω. Καιρός να το πιστέψουμε. Να προστατεύσουμε τη δημοκρατία μας, τον κοινοβουλευτισμό μας, τις κατακτήσεις από το εμφύλιο, με τα πισωγυρίσματα.
Η Πρώτη Φορά Αριστερά, μόνο απελευθερωτική δεν ήταν. Για τους δημοκράτες του 1-1-4, του Πολυτεχνείου, της «κοινωνικής δικαιοσύνης», του ευρωκομμουνισμού, του εκσυγχρονισμού, της ΟΝΕ και της Ευρώπης, του Μένουμε Ευρώπη και του ΝΑΙ, φαίνεται να έχει φτάσει η ώρα να ψηφίσουμε Κυριάκο Μητσοτάκη, όσοι ποτέ ως τώρα δ ε ν το κάναμε να στηρίξουμε εθνική λύση με κορμό τη Νέα Δημοκρατία, να συμπορευθούμε όλοι εμείς, ως φιλελεύθερη κεντροδεξιά και κεντροαριστερά για μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα, την ΕυρωΕλλάδα, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις. 
Κι ο …Λένιν ακόμα, το λέει στο «Κράτος και Επανάσταση» – φαντάζομαι θα δημοσιευθεί και θα διανεμηθεί σύντομα το σχετικό ΦΕΚ – πως οι εκλογές είναι δείκτης ωριμότητας της εργατικής τάξης! 
Έτσι όπως έχουν έλθει τα πράγματα, τώρα, και για τους νοήμονες φιλελεύθερους αριστερούς, για την “εργατική τάξη και όλους τους εργαζόμενους”, φαίνεται πως έχει φθάσει η ώρα για Πρώτη Φορά Δεξιά!
 Άντε, σύντροφοι! Κουράγιο!
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ.