Στην Ελλάδα, η ατμόσφαιρα είναι πάντα προεκλογική

Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής.

5 Οκτωβρίου 2014

Συνέντευξη Γρηγόρη Ψαριανού

– Προεκλογική δεν είναι η ατμόσφαιρα;

Στην Ελλάδα, η ατμόσφαιρα είναι πάντα προεκλογική.
Οπως σε κάθε καθυστερημένη τριτοκοσμική χώρα, εάν επιτρέπονται εκλογές, εκει!
Όταν κι όποτε γίνουν εκλογές, όποιο κόμμα κι αν είναι πρώτο, όποια κυβέρνηση κι αν προκύψει, μετά από κάνα δύο βδομάδες, κάποιοι, οι «άλλοι», θα ζητάνε εκλογές.
Πάντως,μετα την κίνηση της κυβέρνησης που ζητά ψήφο εμπιστοσύνης και με την τοποθέτησή της ότι η διαδικασία εκλογής προέδρου θα γίνει τον Φεβρουάριο, η εκλογολογία απομακρυνθηκε. Προσφυγη στις κάλπες πριν την άνοιξη,αποκλείεται.

– Υπάρχουν οι 180;

Oι 300 υπαρχουν; Ειναι υπευθυνα ατομα ή ενδιαφερονται περισσοτερο για το «πελατολογιο» τους παρα για την χωρα, δημαγωγουν και λαικιζουν; Και το λεω για ολους μας. Αυτή την στιγμή 180 δεν υπάρχουν, αλλά μπορεί να προκύψουν. Το ίδιο βέβαια ισχύει για τους 120…

– Είναι κάποιες φορές “σωτήριες οι εκλογές” όπως είπε ο Φ. Κουβέλης;

Οι εκλογές εχουν φέρει κάποιες φορές αλλαγές σε θετική κατεύθυνση και άλλες φορές μπορει να γεννήσουν τέρατα. Με εκλογές και απολύτως φιλολαικό πρόγραμμα και λαικίστικη δημαγωγία ανήλθε στην εξουσία ο Χίτλερ. Ο ίδιος ο Φώτης Κουβέλης πριν λίγο καιρό έλεγε ότι η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές. Αλλωστε και για άλλα θέματα, άλλα έλεγε πριν κι άλλα λέει τώρα. Για να δούμε τι θα λεει μεθαυριο…
Παντως είναι απολύτως απαραίτητο να αλλάξουν οι πολιτικές της κυβέρνησης. Διότι αν δεν αλλάξουν οι πολιτικές θα αλλάξει η κυβέρνηση.
Ειτε εχουμε Προεδρο ειτε όχι.

– Εσείς θα ψηφίσετε τον υποψήφιο ΠτΔ που θα προτείνει η κυβέρνηση;

Η κυβέρνηση ψηφίζει στην λογική όποιος νάναι,αρκει να εκλεγεί πρόεδρος.
Η αντιπολίτευση καταψηφίζει ακόμα και τον καλύτερο του κοσμου, δεν ψηφιζει ούτε τον ίδιο τον Τσιπρα αρκει να πέσει η κυβέρνηση.
Είναι ένας παραλογισμός όλο αυτό και προσβαλλει και τον ίδιο τον θεσμό που έτσι γινεται παιχνίδι στα χέρια των παιδιών. «Τα παιδία χαρτοπαιζει» με σημαδεμενη τράπουλα. Οσο για μένα μια που ρωτάτε, όταν έρθει η ώρα θα ψηφίσω αναλόγως.

– Προτιμάτε μη πολιτικό πρόσωπο;

Όλα τα προσωπα είναι πολιτικά. Θα ήθελα για Πρόεδρο της Δημοκρατίας μία εμβληματική φυσιογνωμία Ελληνα μέγιστης αποδοχής κι όχι πρόσωπο από κάποιον κομματικό σωλήνα.
Ένα Μανο Χατζιδάκι ας πούμε, έναν Οδυσσέα Ελύτη, έναν Μανόλη Αναγνωστάκη για να μη μιλήσω για ζώντες. Θα συνυπολογίσω βέβαια, την πολιτική κατάσταση, την πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση, την ανάγκη σταθερότητας και την διασφάλιση της ευρωπαικής πορείας της χώρας.

– Θα είστε υποψήφιος με το Ποτάμι στις επόμενες εκλογές;

Δεν ανήκω στο Ποτάμι, αλλά πιστευω πως πρέπει και μπορεί να συμβάλλει στην διαμόρφωση του χώρου που θα δώσει λύσεις.
Είναι απαραίτητο να συγκροτηθεί μια προοδευτική μεταρρυθμιστική συμπαράταξη. Σ’ αυτήν θα μπορούσα να είμαι υποψήφιος.
Απο τα υπάρχοντα σχήματα, αν τώρα γίνονταν εκλογές, θα ψήφιζα Το Ποτάμι, άλλωστε συμμετέχω στην επιτροπή διαλόγου.

– Θα συνθλιβούν οι “μεσαίοι” από τη σκλήρυνση του διπολισμού;

Πιστευω ότι πρέπει να συνθλιβούν οι διπολισμοί. Θα ήθελα στην βουλή πολλά κόμματα και κυβερνήσεις συνεργασίας. Οι διπολισμοί και οι δικομματισμοί με το πελατειακό σύστημα που έχτισαν, ως γνωστόν, οδήγησαν την χώρα στο χείλος του γκρεμού. Ηταν η Κίρκη που έκανε τους ανθρώπους γουρουνάκια, τους πολίτες πελάτες. Επίσης, ήταν οι Σκύλες κι οι Χαρυβδες.

– Η ΔΗΜΑΡ θα απορροφηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ;

Ποια Δημαρ? Τι είναι αυτό? ”Πού είναι η Δημαρ, οέο ?”, οπως ειπε κι ένα ιστορικό στέλεχος της ανανεωτικης αριστεράς.

– Τι εκτιμάτε ότι θα κάνει, τι μπορεί να κάνει ο Σπ. Λυκούδης;

Ελπίζω να συμβάλλει στην συγκρότηση του χώρου που περιέγραψα παραπάνω αλλά για αυτό καλύτερα να ρωτήσετε τον ίδιο. Εχει χαθεί πολύτιμος χρόνος πάντως κι είναι κρίμα άνθρωποι του χώρου, πολιτικές ομάδες, κόμματα και κομματίδια να συμφωνούν σε μια σειρά πράγματα, όσον αφορά μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στο πολιτικό σύστημα και να μην έχουν καταφέρει ακόμα να συμφωνήσουν στην συγκρότηση μιας προοδευτικης μεταρρυθμιστικης συμπαράταξης. Οχι απαραιτητα με την μορφή ενός κόμματος.
Ελπίζω αυτό να γίνει γρήγορα.

– Υπάρχει χώρος για νέο κόμμα μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ; Πώς και με ποιους;

Το έχω ήδη περιγράψει πιο πανω και μπορεί να γίνει με την συμμετοχή της ανανεωτικής αριστεράς, του Ποταμιού, πολιτικών περιοχών του λεγόμενου εκσυγχρονιστικού πασοκ, οικολογικών και μεταρρυθμιστικών κινήσεων, ακόμα και τμημάτων του πρωην συνασπισμού και φιλελευθερων κεντρώων. Σ¨αυτό το χώρο αναφέρεται το πλειοψηφικό ρεύμα του εκλογικού σώματος, για μια προοδευτική Ελλάδα σε μια πραγματικά ενωμενη Ευρώπη.

– Το ΠΑΣΟΚ έχει περιθώρια ανάκαμψης;

Το Πασοκ τελείωσε. Εκλεισε τον κύκλο του. Θα μου επιτρέψετε και μία πρόβλεψη πως και η Νεα Δημοκρατία έκλεισε τον κύκλο της. Σύντομα, μέσα στην επόμενη χρονιά δεν θα υπάρχουν ούτε το πασοκ, ούτε η Ν.Δ ως πολιτικοί σχηματισμοί με την σύνθεση, τα ονόματα και τα σύμβολα που γνωρίζουμε. Θα υπάρξει αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη κι ελπίζω, του πολιτικού συστήματος συνολικά. Βεβαίως πρέπει να προχωρήσουμε και σε αλλαγή του εκλογικού νόμου και σε συνταγματική αναθεώρηση.

– Εχει δυναμική αυτοδυναμίας ο ΣΥΡΙΖΑ;

Σε καμία περίπτωση. Θα είναι πρωτο κόμμα σε επερχόμενες εκλογές μάλλον, αλλά χωρίς πιθανότητες σχηματισμού κυβέρνησης.
Δυσκολα θα βρει και συμμαχους μ’ αυτά που λεει..

– Σας ανησυχεί η προοπτική μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν νομίζω πως υπάρχει τέτοια προοπτική. Κι αν προέκυπτε ως κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ τι θα έκανε? Το ρωτάω γιατι αυτά που λεει δεν γίνονται κι αν κάνει πράγματα που μπορούν να γίνουν θα έχει τεράστιες εσωτερικές αναταραχές.
Σε ποια κατεύθυνση θα μπορούσε να κυβερνήσει? Σκίζοντας τα μνημόνια, επαναδιαπραγματευοντας τα, ακυρώνοντας τους εφαρμοστικούς νόμους, καταργώντας τα πάντα με ένα άρθρο, ακυρώνοντας συμφωνίες και επενδύσεις που έχουν γίνει? Θα τηρούσε τις δεσμευσεις προς τους εταίρους ή θα τους έστελνε από εκει που ‘ρθανε? Θα κρατούσε την χώρα στην Ευρωζώνη και στο ευρώ με κάποιο τρόπο που δεν μας εχει περιγράψει?
Θα έβγαζε την χώρα από την λυκοσυμμαχία των «Ευρωπαίων τοκογλύφων», θα γύριζε την χώρα στην δραχμή, θα τύπωνε κάποιο άλλο νόμισμα, θα διέγραφε όλο το χρέος, ή ένα μέρος του, πόσο και πως? Σε συμφωνία με τους εταίρους, ή με ρήξη?
Όλα αυτά ο Συριζα τάχει πει, όχι η γιαγια μου… Οπως έχουμε ξαναπεί όλα τα κόμματα έχουν μενού, ο Συριζα εχει μπουφέ, ή όπως είπε ο Μαρξ, ο Γκάουτσο, «αυτές είναι οι ιδέες κι οι προτάσεις μας, αν δεν σας αρέσουν έχουμε κι άλλες» …
Πελάτες ψάχνουμε.

– Θα δωσετε ψηφο εμπιστοσυνης ;

Οχι. Αν γινονταν εστω και αργα οι απαραιτητες Μεταρρυθμισεις, αν γινοταν δικαιη κατανομη των βαρων, αν η κυβερνηση εφαρμοζε αλλη πολιτικη περα απ’ την υπερφορολογηση, τις περικοπες ”επιλεκτικα” αναλογα με το ποσο ”ισχυρες” ειναι οι κοινωνικες ομαδες που πληττονται, αν θεσπιζε ενα Δικαιο Φορολογικο Συστημα, αν δεν σχεδιαζε τοσο αγαρμπα επιστροφη στο πελατειακο κρατος και στα ”παλια κολπα” κλπ κλπ, Θα το σκεφτομουν να ψηφισω υπερ, παρα τις ιδεολογικες διαφωνιες και την αγεφυρωτη αποσταση μου απο τη ΝΔ και το Πασοκ. Θα ψηφισω ”παρων”, ελπιζοντας σε αλλαγη πλευσης και παντα περιμενοντας πιο υπευθυνη σταση απ’ τα φιλοευρωπαικα κομματα, ισως και μια κυβερνηση συνεργασιας, συναινεσης, εθνικης ευθυνης.
Δεν εχουμε αποφυγει οριστικα μια πιθανη καταστροφη.