Στο νέο φορέα τα φαινόμενα παλαιοκομματισμού ελπίζω να εξαφανιστούν σιγά σιγά

Συνέντευξη στον ρ/σ ΘΕΜΑ 104,6 και στον Γιάννη Πρετεντέρη

«Καλή αρχή κατ’ αρχήν στο ραδιόφωνο και καλή …σεζ λονγκ που λέμε, ως αστείο στο ραδιόφωνο!»
– Χα, χα… Σεζόν δηλαδή! Εσείς είστε πολύ πιο έμπειρος από μένα ραδιοφωνικά, οπότε δικαιούστε να μου κάνετε όσες παρατηρήσεις θέλετε.
«Ευχαριστώ πολύ, αλλά εντάξει. Όλοι στα ίδια είμαστε.»

– Ήθελα ένα σχόλιο δικό σας, για τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή για το κοινωνικό μέρισμα. Πώς σας φάνηκε;
«Ε, λίγο πολύ έχουν ειπωθεί. Είναι μια γνωστή ιστορία όπου σου παίρνω πέντε και σου δίνω ένα. Ήταν μια συζήτηση όπου και πάλι, σχεδόν όλη η αντιπολίτευση του δημοκρατικού τόξου, ήταν με μια διάθεση όχι ακραία αντιπολιτευτική, χωρίς έντονη πολεμική. Όπως θα ήταν εάν ήταν αντίστροφα τα πράγματα. Κι όπως τα ‘χαμε ζήσει όταν ήταν αντίστροφα. Νομίζω ότι η στήριξη της αντιπολίτευσης, έστω με αυτόν τον τρόπο, της διανομής του όποιου μερίσματος του πλεονάσματος, ήταν αναγκαία.»

-Αυτό το καταλαβαίνω. Αλλά είπαμε και με την Λιάνα Κανέλλη προηγουμένως ότι μας εντυπωσίασε ο πρωθυπουργός. Ο οποίος, όπως είπε και η Λιάνα είχε λίγο «Καρανίκα» χθες. Ήταν συγκρατημένος και μετρημένος. Η μία εξήγηση ήταν πως ήταν κουρασμένος. Δηλαδή, είπε τα γνωστά, οι πορφυρογέννητοι κλπ, το γνωστό δηλαδή ρεπερτόριο, αλλά δεν είπε …για τη μάνα του για τον πατέρα του… Συνήθως λέει τα πάντα. Ήταν συγκρατημένος. Αυτό πώς το αξιολόγησες; Ή δεν συμφωνείς με αυτό;
«Νομίζω ότι έχει δει πλέον πως έχει μια μεγάλη φθορά, ότι το άστρο του δεν είναι τόσο λαμπερό όσο ήταν κάποτε. Διότι είχε μια αποδοχή και μία συμπάθεια από ένα μέρος του κόσμου το οποίο ήταν, ας χρησιμοποιήσω την έκφραση, αμετανόητο. Παρόλο που έβλεπες συνεχείς ανατροπές των όσων έλεγε ο ίδιος, συνέχιζε να του παρέχει μία, αν μη τι άλλο, ανοχή. Αυτό το πράγμα έχει αμβλυνθεί πάρα πολύ. Βλέπει και ο ίδιος ότι καταρρέει, για να χρησιμοποιήσω άλλη μία έκφραση έτσι λίγο ακραία. Ε, είναι και λίγο κουρασμένος, δέχεται και πολλά χτυπήματα μέσα στην κυβέρνησή του. Τι μία οι καταστροφές στον Σαρωνικό με τον Κουρουμπλή. Την άλλη τα διάφορα μυστήρια του Καμμένου που μιλάει με ισοβίτες στα τηλέφωνα ή που πουλάει όπλα στη Σαουδική Αραβία σε διάφορους μυστήριους… Γενικώς, του συμβαίνουν και του ίδιου του πρωθυπουργού πράγματα: να πνίγεται ας πούμε η Δυτική Αττική και να κάνει βόλτες στο Γκέτεμποργκ βγάζοντας φωτογραφίες. Και είναι λίγο συγκρατημένος.»

-Έχω μία αίσθηση ότι δεν του κάθεται τίποτα τον τελευταίο καιρό. Ξεκινάει το αφήγημα ότι βγαίνουμε από την κρίση, πλακώνουν οι πυρκαγιές, πλακώνει το ναυάγιο, μετά αρχίζει η ιστορία ότι να, που όλα θα πάνε καλά και θα κλείσουν τις αξιολογήσεις, να τος ο Καμένος όπως είπες κι εσύ, που τα κάνει όλα λίμπα… Τώρα πάει να μοιράσει το μέρισμα και πλακώνουν οι πλημμύρες. Σαν να μην του κάθεται τίποτα. Κι αυτό αποτυπώνεται και σε όλες τις δημοσκοπήσεις.
«Δεν μπορεί να συνεχίσει να σου «κάθεται» κάτι, όταν είσαι μια του ψεύτη, μια του κλέφτη, δυο και τρεις, πέντε και δέκα. Κάπου θα αρχίσει να στραβώνει. Και θα στραβώσει μία, δύο, τρεις, δεκαπέντε! Ακόμα δεν έχει στραβώσει πάρα πολύ. Θα στραβώσει ακόμα πολύ περισσότερο, φαντάζομαι. Και δεν ξέρω και πόσο θα αντέξει να του στραβώνει τόσο η εύνοια που είχε. Και λέγοντας εύνοια εννοώ και μεταφυσική και πραγματική. Γιατί είχε και μία πραγματική εύνοια. Είχε μια αντιπολίτευση να του κάνει πολύ σκληρή κριτική, αλλά δεν έσπαγε μάρμαρα, δεν έκαιγε ανθρώπους και τράπεζες, δεν ήταν κάθε μέρα στο δρόμο με σπασμένα μαγαζιά, δεν ήταν συνεχώς μια αντιπολίτευση στην πάνω και στην κάτω πλατεία, κάθε μέρα, επί πόσους μήνες…»

-Να πάμε λίγο και στα δικά σας. Είδα χθες, ήταν η πρεμιέρα του νέου φορέα στη Βουλή, αν και δεν υπάρχει ακόμα ο νέος φορέας. Καταρχήν μου άρεσε αυτό το κόλπο να μιλάνε και οι δύο αρχηγοί. Που είναι πολύ καλό, δηλαδή ένα κόμμα να μιλάει με δύο πρόσωπα.
«Ναι, μια χαρά είναι. Και δεν θα μπορούσε να γίνει κι αλλιώς, ξέρετε. Το λογικό είναι να πεις ότι εντάξει, αφού είναι ενιαίος φορέας, μία κοινοβουλευτική ομάδα θα έχει πλέον. Αλλά αυτό είναι «προσβλητικό», σε εισαγωγικά, αν θέλετε, για αυτούς που ψήφισαν Δημοκρατική Συμπαράταξη και όχι ΠΟΤΑΜΙ και γι’ αυτούς που ψήφισαν ΠΟΤΑΜΙ κι όχι Δημοκρατική Συμπαράταξη. Δηλαδή, θέλω να πω πως εάν δεν προηγηθούν εκλογές, δεν μπορείς να συγκολλήσεις τις δύο κοινοβουλευτικές ομάδες, που έχουνε εκλεγεί χωριστά. Μπορείς να τις συντονίσεις, να τις κάνει να λειτουργούν ως μία και με το πλεονέκτημα να μιλάνε δυο φορές στη Βουλή: να έχουνε δύο επικεφαλής, να έχουνε τέσσερις κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους, να έχουν διπλάσιους χρόνους ομιλίας και παρεμβάσεων στις Επιτροπές και στην Ολομέλεια. Είναι καλό αυτό, βοηθάει.»

-Αυτό δεν είναι κακό, εφόσον εγγράφεται, όμως, σε μία πορεία ενοποίησης. Την βλέπεις αυτή την πορεία; Είναι δεδομένο ότι θα κατέβετε μαζί στις εκλογές;
«Αυτή η πορεία ενοποίησης, έχει ξεκινήσει ήδη, από την Κυριακή. Και θα ενοποιηθεί και κοινοβουλευτικά και πραγματικά. Αλλά για να ενοποιηθεί κοινοβουλευτικά θα πρέπει να προηγηθούν εθνικές εκλογές, στις οποίες θα κατέβει, βεβαίως, ο νέος φορέας με το καινούριο του όνομα και τα καινούρια του σύμβολα.»

-Ναι αλλά πρέπει να γίνουν κάποια στιγμή αυτά. Πότε θα γίνουν; Άκουσα χθες την κα Χριστοφιλοπούλου να λέει το πρώτο εξάμηνο του ’18.
«Φαντάζομαι κι εγώ πως οι εκλογές θα γίνουν στο πρώτο μισό του ’18, μέχρι το καλοκαίρι.»

-Σύμφωνοι, αλλά το συνέδριο για να αποκτήσετε όνομα, οργάνωση, κόμμα, γραφεία, πρέπει να γίνουν νωρίτερα. Έτσι δεν είναι;
«Οπωσδήποτε. Γενάρη; Φλεβάρη; Μάρτη; Δεν μπορεί να πάει έτσι επ’ αόριστον. Και θα είναι ένα κόμμα σύγχρονο ελπίζω, ευρωπαϊκό ελπίζω και όχι παλαιοελληνικού τύπου, μεταρρυθμιστικό οπωσδήποτε.»

-Ενιαίο ή ως ομοσπονδία κομμάτων;
«Πιστεύω πως δεν θα ‘ναι και δεν πρέπει να είναι ομοσπονδία κομμάτων. Θα πρέπει να είναι ενιαίος φορέας όχι μονοφωνικός. Θα είναι ένα κόμμα σύγχρονο, με εσωτερική κινητικότητα, όπως είναι τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κόμματα. Θέλω να ελπίζω, ότι προχωράμε σε μια κατεύθυνση κανονικής ευρωπαϊκής χώρας. Και να φύγουμε από τη λογική αυτού που λέω Κατσαπλιαδιστάν.»

-Φοβάσαι μήπως εξελιχθεί αυτό στην πορεία του ένα μικρό ΠΑΣΟΚ, ένα «πασοκάκι» ας πούμε;
«Να σας πω: Είχα κάποιες επιφυλάξεις και κάποιους φόβους, επειδή έβλεπα και δηλώσεις στελεχών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης που ήταν λίγο παλαιοκομματικού τύπου, σε σχέση με τις συντεχνίες, σε σχέση με έναν λαϊκισμό, μια δημαγωγία που την είχα ξανακούσει. Αλλά αυτά τα φαινόμενα, όλο και θα αμβλύνονται, όλο και θα μικραίνουν κι ελπίζω ν’ αρχίσουν να εξαφανίζονται. Και να ακούμε έναν λόγο πιο σύγχρονο, πιο ευρωπαϊκό, για να φύγουμε από τις παλαιοκομματικές μας συνήθειες που μας έφεραν στην καταστροφή.»

-Σας ευχαριστώ πολύ κύριε Ψαριανέ, ελπίζω κι εγώ να γίνουν έτσι τα πράγματα.
«Κι εγώ ελπίζω να πάμε καλύτερα και να ευχηθώ καλή πορεία και στο ραδιόφωνο και να είμαστε όλοι καλά. Και να προσέχουμε να μην επαναλαμβάνουμε τα λάθη του παρελθόντος και, προς Θεού, να μην ξαναφτάσουμε σε καταστροφικά αδιέξοδα ή στην άκρη του γκρεμού.»
-Να παθαίνουμε αλλά και να μαθαίνουμε.
«Δεν το ’χουμε συνηθίσει, αλλά θα πρέπει να αρχίσουμε και να μαθαίνουμε.»
-Ευχαριστώ πολύ
-Να είστε καλά.

Ακούστε την συνέντευξη: