Συνέντευξη σην εφημερίδα “Νέα Εγνατία” της Καβάλας (2ο μέρος)

Συνέντευξη

Στο Νίκο Χαζαρίδη

O ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

«Τα λαμόγια των ΜΜΕ δε θέλουν ανεξάρτητα κόμματα»

Η «ΝΕ» δημοσιεύει σήμερα το δεύτερο μέρος της μεγάλης ραδιοφωνικής συνέντευξης που παραχώρησε στο ALPHA Radio 88.6 και το δημοσιογράφο Νίκο Χαζαρίδη ο βουλευτής και στέλεχος της Δημοκρατικής Αριστεράς, στα πλαίσια της επίσκεψής του στην Καβάλα

Ο κ. Ψαριανός δε φείδεται λόγων όταν πρόκειται να μιλήσει για τις κυβερνήσεις και τη διαπλοκή τους με τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ. Ο βουλευτής θεωρεί υποκινούμενα τα δημοσιεύματα που θέλουν τη Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη να «συνεργάζεται» με τη Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη και δε βλέπει γιατί η Αριστερά θα πρέπει μονίμως να χαρακτηρίζεται από το «Όχι» και το «Κατά». Δε δαιμονοποιεί, όπως λέει, την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα, αλλά θεωρεί ότι δεν είναι Έλληνες όσοι «έφαγαν» τις επιδοτήσεις της ΕΕ και «μετακόμισαν» τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό. Όσο για το αν οι θέσεις του μπορεί να θεωρούνται «ακραίες» και να προκαλέσουν διαφωνίες, αυτό είναι κάτι που κ. Ψαριανός φαίνεται να το επιζητά.

Κύριε Ψαριανέ, έχετε μιαν απάντηση στο γιατί, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δε μεγαλώνει αυτό το «κίνημα» των αντιδρώντων πολιτών, τουλάχιστον στις εκλογές για παράδειγμα, αφού εκεί κρίνονται όλα;

Θα αλλάξει. Θα μεγαλώσει. Εγώ πιστεύω ότι στις επόμενες εκλογές, το «τοπίο» δεν θα είναι ίδιο. Ακόμα και τα «κόμματα-στρούγκες», η γαλάζια και η πράσινη «στρούγκα», θα αλλάξουν. Η γαλάζια ήδη ρετάρει για ακόμη μία φορά. Το ΠΑΣΟΚ –ή μάλλον ΤΑ ΠΑΣΟΚ- δε θα είναι όπως τα ξέραμε, ούτε η Αριστερά θα είναι ίδια…

Δε θα περιμένατε το ΠΑΣΟΚ να τιμωρηθεί περισσότερο στις τελευταίες εκλογές;

Εγώ περίμενα εδώ και πολλά χρόνια να τιμωρηθεί ο δικομματισμός. Όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ. Γιατί όποτε τιμωρούμε το ΠΑΣΟΚ, βγαίνει η Νέα Δημοκρατία. Τιμωρούμε τη «Σκύλλα» και βγαίνει η «Χάρυβδη». Έχετε, άραγε, μετρήσει πόσες φορές το έχουμε κάνει αυτό; Αυτή τη στιγμή, αν αύριο, δηλαδή, είχαμε εκλογές, δε θα είχαμε αυτοδυναμία. Το οποίο σημαίνει ότι θα αναγκαζόμασταν να προχωρήσουμε σε κυβέρνηση συνεργασίας. Ακόμα και αυτό είναι ένα βήμα. Στην Ευρώπη, σε αυτήν την τρισάθλια και «κακή» Ευρώπη, η δημοκρατία λειτουργεί πολύ καλύτερα από ό,τι στην Ελλάδα. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν κυβερνήσεις συνεργασίας και υπάρχει και εσωτερικός έλεγχος από τους «συνεταιρισμούς» κομμάτων που διαχειρίζονται την εξουσία.

Σας κατηγορούν ευθέως για αυτήν σας την επιχειρηματολογία ότι σας φέρνει δηλαδή κοντά στο ΠΑΣΟΚ σε μια προδιαγεγραμμένη συνεργασία στις επόμενες εκλογές…

Για να συνεργαστείς με κάποιον, θα πρέπει να υπάρχει «κοινός τόπος». Αν με το ΠΑΣΟΚ ή με τον… «Φούφουτο» υπάρχει «κοινός τόπος» για κάποια πράγματα, τότε βεβαίως να συνεργαστούμε. Θα σας πω όμως κάτι. Εγώ είμαι στο χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς, προσωπικά, ως Γρηγόρης, από το 1972 όταν τελείωσα το σχολείο και ήμουν στο «Ρήγα», μετά στο ΚΚΕ Εσωτερικού κτλ. Σημασία δεν έχει τόσο η προσωπική μου διαδρομή όσο ή ανάμνηση όλων όσων μου έλεγαν «Άντε, πήγαινε επιτέλους στο ΠΑΣΟΚ να ησυχάσουμε»! Όσοι μου το έχουν πει αυτό, έχουν πάει όλοι! Μπορώ να σας πω τουλάχιστον τριάντα ονόματα γνωστών ανθρώπων που ήταν στο ΚΚΕ, στην ΚΝΕ, στο ΕΚΕ, Κεντρώοι, αριστεροί ανένταχτοι, αναρχικοί, αναρχοαυτόνομοι, όλοι αυτοί «κωλοτριφτήκαν» με το ΠΑΣΟΚ επανειλημμένως και κάποιοι εντάχθηκαν στους μηχανισμούς εξουσίας του ΠΑΣΟΚ. Εγώ είμαι ακόμα εδώ. Εγώ δεν έγινα ούτε υπουργός Πολιτισμού, ούτε ΠΕΧΩΔΕ, ούτε υφυπουργός… με το ΠΑΣΟΚ δεν έχω πολλά-πολλά. Και το ξέρει αυτό πρώτ’ απ’ ολα το ίδιο το ΠΑΣΟΚ.

Μήπως, τελικά, όλοι αυτοί έχουνε κάνει μία ανεπανόρθωτη ζημιά στην Αριστερά;

Η Αριστερά είναι λίγο αυτοκαταστροφική. Τρώει τις σάρκες της. «Στέλνει» τους ανθρώπους της στο ΠΑΣΟΚ! Αυτό ακριβώς συζητούσα πριν από ένα χρόνο με τον Αλέξη Τσίπρα. Του έλεγα, κατηγορούμε κάποιους ανθρώπους μας ότι θα πάνε στο ΠΑΣΟΚ, τους «δείχνουμε», τους ωθούμε με αυτές τις αδιέξοδες και κυκλοθυμικές πολιτικές της εσωτερικής αναζήτησης ιδεολογημάτων μέσα στον κλειστό κύκλο της Αριστεράς, χωρίς να «βγαίνουμε» έξω στον κόσμο, τους «στέλνουμε» λοιπόν στο ΠΑΣΟΚ και μετά τους κατακρίνουμε λέγοντας «Κοίτα, αυτός ο μαλάκας πήγε στο ΠΑΣΟΚ»! Λοιπόν, αυτό είναι μία «βλάβη» που πρέπει να διορθώσουμε.

Υπάρχει περίπτωση συνεργασίας με τη Δημοκρατική Συμμαχία της κ. Μπακογιάννη για δημιουργία κοινοβουλευτικής ομάδας;

Ξέρετε, αυτό είναι ένα «τεχνικό» θέμα που αφορά στον κανονισμό της Βουλής. Όταν υπάρχουν δύο, τρεις, πέντε, δέκα «ανεξάρτητοι» βουλευτές, δεν μπορούν να έχουν κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο, δεν μπορούν να πάρουν το λόγο, δεν μπορούν να καταθέσουν ερωτήσεις, δεν μπορούν να συμμετέχουν στις διαδικασίες του αμφιθεάτρου! Δεν είναι ένα πανεπιστήμιο η Βουλή όπου ο καθένας μπορεί να παίρνει το λόγο. Ο κανονισμός της Βουλής αναγνωρίζει κόμματα, καλώς ή κακώς και όχι πρόσωπα. Οπότε οι «ανεξάρτητοι» βουλευτές δεν αντιμετωπίζονται ίσα. Κανονικά θα έπρεπε όλοι όσοι βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο Κοινοβούλιο και έχουν ανεξαρτητοποιηθεί –ο Δημαράς και η Σακοράφα του ΠΑΣΟΚ, οι «Μπακογιαννικοί» της Δημοκρατικής Συμμαχίας, εμείς της Δημοκρατικής Αριστεράς- να συμπλεύσουν και να δημιουργήσουν μία ομάδα. Αυτή η διαδικασία ήταν σε εξέλιξη, αλλά σταμάτησε γιατί έγινε μια «παραποίηση» της όλης ιστορίας. Διάβασα εγώ σε διάφορες «κωλοφυλλάδες», και σε διάφορα δελτία ειδήσεων από γελοίους ανθρώπους κάτι αηδίες και ξεράσματα του τύπου «Η Μπακογιάννη και ο Κουβέλης συνεργάζονται», «Ο Κουβέλης κάνει κόμμα με την Μπακογιάννη» κτλ., τα οποία δεν έχουν καμία σχέση όχι μόνο με την πραγματικότητα, αλλά ούτε καν με τη φαντασία! Δεν υπάρχει κανένας «κοινός τόπος». Το μόνο που μας συνδέει είναι ότι μιλάμε την ίδια γλώσσα. Τίποτε άλλο. Η κ. Μπακογιάννη έχει πάρει τελευταία κάποιες θέσεις οι οποίες είναι ιδιαίτερες και σημαντικές και συμφωνώ εγώ με αυτές. Αλλά αυτό δεν πάει να πει ότι «τα έχουμε βρει».

Δεν υπάρχει όμως μία σύγχυση;

Δημιουργείται μια σύγχυση. Έντεχνα. Από διάφορα λαμόγια της δημοσιογραφίας και της διαχείρισης των Μέσων και από διάφορους ιδιοκτήτες ΜΜΕ που δε θέλουν ανεξάρτητες ομάδες, ανεξάρτητα κόμματα, αλλά θέλουν εξαρτημένα κόμματα, απαρχαιωμένα, αποστεωμένα.

Θα λέγατε στη Βουλή ονόματα πολιτικών και δημοσιογράφων που παίρνουν μέρος σε αυτό το «παιχνίδι»;

Μπορώ να σας πω συγκεκριμένα ονόματα και υπουργών και δημοσιογράφων, αλλά, τι σημασία έχει;

Δεν έχει σημασία;

Όχι. Μα, όλοι οι μεγάλοι δημοσιογράφοι της τηλεόρασης δεν είναι μέρος του «παιχνιδιού»; Όταν όλοι οι μεγάλοι δημοσιογράφοι λένε «Οι βουλευτές που παίρνουν τόσα λεφτά» και άλλα τέτοια. Αλλά αυτοί παίρνουν τα τριπλάσια! Αυτό το ξεχνάνε. Επίσης, δε λένε για τους Μητροπολίτες που παίρνουν πολύ περισσότερα και από τους δημοσιογράφους και από τους βουλευτές. Κάνουνε την «πάπια». Λένε κατά καιρούς διάφορες παπαριές του στυλ «να δώσει και η Εκκλησία τον οβολό της» και διάφορα τέτοια. Αλλά εδώ μιλάμε για ένα τεράστιο κεφάλαιο, για τεράστια επιχείρηση. Η Εκκλησία είναι πολύ μεγάλη μπίζνα! Και δεν είδα κανέναν Μητροπολίτη τώρα που έχουμε κρίση και ο λαός είναι στριμωγμένος και που είμαστε στο χείλος της πτώχευσης, να βγει και να δώσει τον οβολό του…

Υπάρχουν όμως και οι εξαιρέσεις. Ειδικά στη «βάση»…

Οι εξαιρέσεις στον κόσμο πάντα υπήρχαν. Το φιλότιμο και η αξιοπρέπεια στους απλούς πολίτες υπάρχει. Και στα κατώτερα στρώματα της κοινωνίας, εκεί υπάρχει το περισσότερο φιλότιμο. Μπορώ να σας παραπέμψω και στις ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Σ’ εκείνα τα φτωχά και τίμια παιδιά του λαού… Ζούμε σε μια περίοδο πολύ μεγάλης κρίσης, μπροστά σε μια ακόμα επαπειλούμενη πτώχευση. Γιατί αυτό το Μνημόνιο και αυτές τις πολιτικές δε φαίνεται να μας βγάζουν πουθενά, δε φαίνεται να μας βγάζουν απ’ το τούνελ.

Εκτός κι αν γίνει αναδιάρθρωση του χρέους;

Εκτός κι αν γίνουν κάποια πράγματα. Αλλά να γίνουν «χθες»! Αλλιώς είμαστε στα πρόθυρα της πτώχευσης. Βλέπουμε λοιπόν ότι σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, άνθρωποι που έπαιρναν 500 ευρώ έχουν αποδεχτεί τη μείωση των αποδοχών τους σε όρια κάτω από τα όρια της φτώχιας. Ταυτόχρονα, διάφοροι σαλταδόροι, διάφορα ρεμάλια της κοινωνίας, μεγαλοεπιχειρηματίες, μεγαλοεπενδυτές, μεγαλοκαταθέτες, διαχειριστές της εξουσίας και του πλούτου, αυτά τα ρεμάλια, αυτά τα καθίκια της κοινωνίας που κάνουν τους Έλληνες, που έχουν πάρει καμιά 40αριά δισεκατομμύρια από τις ελληνικές τράπεζες, έχουν πάρει τα λεφτάκια τους και τα έχουνε πάει στη Λευκωσία, το Παρίσι, το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη! Αυτοί οι ξεφτίλες που ήπιανε το αίμα του κοσμάκη και φάγανε τα δανεικά, τις επιχορηγήσεις και τις ενισχύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα ίδια αυτά καθίκια μάς βγάζουνε λόγο περί πατριωτισμού και μας λένε «να βάλουμε πλάτη», «να βοηθήσουμε» κτλ.

Εάν η κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός εν προκειμένω, «τα βάλει» με όλους αυτούς…

Δεν έχει «τέτοια» για να το κάνει…

Εάν ωστόσο το κάνει, τότε θα έχει τελειώσει το θέμα μέσα σε λίγους μήνες;

Θα την πολεμήσει και ο διάολος αυτήν την κυβέρνηση αν το κάνει αυτό! Αυτοί όλοι οι ξεφτιλισμένοι που «το παίζουν» Έλληνες, θα πολεμήσουν λυσσαλέα οποιαδήποτε κυβέρνηση προσπαθήσει να αλλάξει αυτό το σύστημα. Αλλά αυτό το σύστημα πρέπει να αλλάξει, αλλιώς θα πάμε όλοι για φούντο. Και όταν φουντάρουμε, εμείς θα είμαστε εδώ και θα την πληρώσουμε. Ενώ όλοι αυτοί οι παλιόπουστες θα είναι στο Παρίσι και το Λονδίνο…

Γιατί χρησιμοποιείτε αυτές τις «ορολογίες»; Είναι απαραίτητο;

Γιατί είμαστε οργισμένοι! Μα, ο κόσμος έτσι μιλάει. Έχετε ακούσει τον κόσμο στα καφενεία, τα σχολεία, τα αμφιθέατρα, τις πλατείες; Έτσι μιλάει. Δεν έχει πάντα δίκιο να μιλάει έτσι, αλλά έτσι μιλάει! Εν πάση περιπτώσει, τα πράγματα έχουν φτάσει πέρα από τα όρια της αντοχής του ανθρώπινου νου και της περί δικαίου αίσθησης…

Μήπως δαιμονοποιείτε την επιχειρηματικότητα;

Με κανέναν τρόπο! Εγώ προσωπικά, να σας πω ότι προτιμάω την ιδιωτική πρωτοβουλία από την κρατική παρέμβαση και αυτό το λέω ευθέως, ως Αριστερός. Πριν από τριάντα χρόνια δε θα σας το έλεγα. Ούτε καν θα το σκεφτόμουνα! Θα ήθελα τα πάντα να είναι Δημόσιο. Αλλά δυστυχώς αυτές οι συντεχνίες, τα συνδικάτα και η κρατικοδίαιτη λογική των δήθεν συμφερόντων των εργαζομένων που οδήγησαν τη Σοβιετία στην κατάρρευση και την καταστροφή, κοντεύουν να οδηγήσουν και εμάς σε άλλου τύπου καταστροφές. Αν πρόκειται κάποιος να διαχειριστεί τα σκουπίδια της Καβάλας και φτιάξει έναν «ωραίο» ΧΥΤΥ –ούτε χωματερή, ούτε Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμάτων, αλλά Χώρο Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων-, τότε στο τέλος δε θα υπάρχει σκουπίδι. Αν γίνει σωστά ο διαχωρισμός, ξέρετε, στο τέλος δεν υπάρχει σκουπίδι. Είναι όλα χρήσιμα! Εάν κάποιος λοιπόν το κάνει αυτό στην Καβάλα με έναν τρόπο δίκαιο και αποτελεσματικό, τότε δε με ενδιαφέρει εάν θα είναι ο Χ «Φούφουτος ΑΕ», ο οποιοσδήποτε επιχειρηματίας. Δε με ενδιαφέρει καθόλου εάν θα είναι ο δήμος ή η Περιφέρεια…

Σε αυτήν την περίπτωση, θα δικαιούται ο επιχειρηματίας την επιχορήγηση της πολιτείας;

Νομίζω πως θα πρέπει να δικαιούται. Όμως, το κράτος –αν είναι σοβαρό- θα πρέπει να επιχορηγεί και να δίνει κίνητρα σε αυτούς που κάνουν πραγματική δουλειά. Όχι στους «ημέτερους». Γιατί ως τώρα οι κυβερνήσεις επιχορηγούσαν «τους δικούς τους».

Ήρθατε σε μία πόλη με ιστορία στους αγώνες, με τις πρώτες απεργιακές κινητοποιήσεις το 19ο αιώνα…

Μου έχει πει ο πατέρας μου πάρα πολλά. Μικρό παιδί ήμουν όταν μου έλεγε ιστορίες για την Καβάλα και τους καπνεργάτες… Αναρωτιέμαι όμως, αυτή η ιστορία και παράδοση της Καβάλας έχει σύνδεση με το σήμερα; Έχω μια αμφιβολία…

Σήμερα βρίσκεστε στην Καβάλα, αύριο σε κάποια άλλη πόλη. Ενισχύουν την επιχειρηματολογία σας οι επισκέψεις στην περιφέρεια της χώρας; «Παίρνετε» κάτι από αυτές τις ελληνικές πόλεις, από τον κόσμο τους;

Ξέρετε, εγώ εκλέγομαι στη Β’ Αθήνας, αλλά δε θα με βρείτε εκεί. Δε θα με δείτε στο Χαϊδάρι, στη Νέα Σμύρνη, στο Χολαργό, στο Βύρωνα, στο Περιστέρι, στο Αιγάλεω. Επικοινωνώ βέβαια με τον κόσμο, αλλά δεν κάνω το «Μαυρογυαλούρο» της περιοχής. Προτιμάω να γυρνάω τα χωριά. Τα τελευταία τρία χρόνια έχω «γυρίσει» τρεις φορές –κυριολεκτικά όμως- όλη την Ελλάδα. Από τους Φούρνους και τα Αντικύθηρα, μέχρι τα χωριά των Γρεβενών, της Ευρυτανίας και τα Πομακοχώρια της Θράκης.

Θα τολμούσατε να πείτε σήμερα ότι ξέρετε τι θέλει ο κόσμος;

Ξέρω πολύ καλά τι λέει ο κόσμος και τι θέλει στο βάθος, ακόμα και εκεί που δεν το λέει. Γιατί πολλές φορές, αυτά που λέει ο κόσμος ότι θέλει, δεν είναι πραγματικά αυτό που θέλει. Πάρτε για παράδειγμα τους αγρότες. Όταν κλείνουνε με τα τρακτέρ τους δρόμους υποτίθεται ότι θέλουν επιχορηγήσεις. Στο βάθος όμως, όταν πας εκεί και τους μιλήσεις, σου λένε «Εμείς δε θέλουμε επιχορηγήσεις, δε θέλουμε “ψάρια”, θέλουμε να μας μάθετε πώς να ψαρεύουμε». Αφού μας πήραν το βαμβάκι, τη βρώμη, το αμπέλι, τι να βάλουμε τώρα; Φωτοβολταϊκά, κάνναβη, καλαμπόκι; Τι θέλει η αγορά, τι περιμένει από τους Έλληνες αγρότες; Αυτό είναι κάτι στο οποίο πρέπει να απαντήσουμε. Ως κοινωνία αλλά κυρίως ως κυβέρνηση. Και μια που είπα κυβέρνηση, θα πρέπει να μας ενδιαφέρει η διακυβέρνηση ως Αριστερά. Να μην είμαστε μόνο «Όχι» και «Κατά». Να μας ενδιαφέρει και το «Πώς». Το πώς κυβερνάται αυτή η χώρα. Μας ενδιαφέρει άμεσα. Όχι να περιμένουμε να έρθει ο… Σοσιαλισμός! Τώρα τι κάνουμε! Τώρα, με τα Μνημόνια, τα ΔΝΤ και όλα τα σκατά που τρώμε στη μάπα καθημερινά. Να είμαστε εκεί και να κάνουμε προτάσεις, να τις βροντοφωνάξουμε. Για το Περιβάλλον, για την Παιδεία. Ας πούμε, δεν κατάλαβα γιατί θα πρέπει να είμαστε αντίθετοι με τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Εξ ορισμού; Έτσι; Σε όλον τον κόσμο υπάρχουν ιδιωτικά σχολεία, νοσοκομεία, τρένα, αεροπλάνα, ιδιωτικές κυβερνήσεις! Γιατί να μην υπάρχουν και ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Αφού όμως έχεις δώσει τη μάχη να διασφαλίσεις το δημόσιο συμφέρον και τα δικαιώματα των πολιτών στην Παιδεία.

Όλα αυτά είναι θέματα που θα θέσετε στο ιδρυτικό σας Συνέδριο;

Και πριν το Συνέδριο και μέσα στο Συνέδριο και μετά το Συνέδριο θα συνεχίζεται αυτή η συζήτηση. Η Αριστερά πρέπει να ψάχνει την πρόοδο. Και θα πρέπει εμείς πρώτα να αλλάξουμε για να κυνηγήσουμε την πρόοδο. Και αυτό δεν μπορείς να το κάνεις σήμερα, αύριο, με τα «όπλα» του προχθές! Πρέπει από το 1920 να πάμε στο 2020!

Σας ευχαριστώ, κ. Ψαριανέ, για το χρόνο που μας διαθέσατε. Το πιο ενδιαφέρον, νομίζω, ήταν ότι κάποιοι διαφώνησαν με τα όσα είπατε σήμερα στο ραδιόφωνό μας…

Μακάρι. Αυτό έλειπε να συμφωνούμε όλοι. Αλίμονο! Θα είχαμε πεθάνει από πλήξη!

Σας ευχαριστώ πολύ!

Κι εγώ σας ευχαριστώ.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *