Συνέντευξη στην Athens voice 3/5/2012

Συνέντευξη στην Athens voice 3/5/2012

Της Κατερίνας Παναγοπούλου

Μπαίνοντας στο γραφείο του Γρηγόρη Ψαριανού έχεις περισσότερο την αίσθηση ότι μπαίνεις σε φοιτητικό διαμέρισμα παρά σε πολιτικό γραφείο. Αντί για αφίσες του κόμματος αντικρίζεις αφίσες για πάρτι όπου ο Ψαριανός έπαιζε μουσική, αφίσα του Τσε, πίνακες ζωγραφικής, μια σφυρίχτρα κρεμασμένη στην μπαλκονόπορτα, παλαιστινιακά κασκόλ και μια μεγάλη βιβλιοθήκη με βιβλία ως επί το πλείστον μη πολιτικά. «Πατέρας» του Στρίντμπεργκ, «Ηθική» του Επίκουρου, «Βιβλία εναντίον του τσιγάρου» του Όργουελ. Πάνω στο μεγάλο ξύλινο τραπέζι βλέπω ένα βιβλίο του Ιερώνυμου «Εκκλησιαστική περιουσία και μισθοδοσία του κλήρου».

Πώς βρέθηκε εδώ αυτό το βιβλίο; Επικαλείστε κι εσείς τη βοήθεια του Θεού, όπως έκανε ο κ. Σαμαράς στην ομιλία του σε ανθρώπους του πολιτισμού;
Αυτά που κάνει ο Σαμαράς είναι αθλιότητες. Τον αγαπάω πάρα πολύ τον Ιερώνυμο και τον σέβομαι, γιατί είναι εξαιρετικός άνθρωπος. Αλλά, άλλο αυτό κι άλλο να τρέχω πίσω από τη φούστα του για να πάρω την ευλογία του και καμιά διακοσαριά χιλιάδες ψήφους.

Θεωρείτε ότι προσπαθεί να πιάσει ένα δεξιό ακροατήριο το οποίο έχει πάει στον ΛΑΟΣ ή τον Καμμένο; Και το καταφέρνει; Γιατί το 2012, μεσούσης της κρίσης, η επίκληση στον Θεό φαντάζει λίγο περίεργη.
Υπάρχουν πολλές θεούσες στην Ελλάδα, μία από αυτές και η μαμά μου. Πάει στην εκκλησία, τα ψυχοσάββατα γράφει στα πρόσφορα ονόματα, εγώ γελάω αλλά αυτή συνεχίζει. Ευτυχώς είναι αριστερή και δεν τσιμπάει από τέτοιες γελοιότητες. Είναι γελοίο ένα πολιτικό κόμμα να επικαλείται το θρησκευτικό συναίσθημα, είναι άθλιο. Είμαστε το τελευταίο θεοκρατικό καθεστώς της Ευρώπης. Δεν υπάρχει άλλη ευρωπαϊκή χώρα που να ορκίζεται στο ευαγγέλιο, με τους Χριστούληδες μέσα στα σχολεία και τα δικαστήρια. Γι’ αυτό όλοι αυτοί οι σαλταδόροι της εξουσίας επικαλούνται το θρησκευόμενο συναίσθημα της μέσης θεούσας.

Τι διαφοροποιεί τη ΔΗΜΑΡ από τον ΣΥΡΙΖΑ;
Οι διαφορές είναι η αιτία που φύγαμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κλείσει τον κύκλο του. Εμείς θέλαμε ο ΣΥΝ, μετά το αποτυχημένο πείραμα του ΣΥΡΙΖΑ με τις 13 συνιστώσες (που εκτός από τον ΣΥΝ, όλες οι άλλες είναι εμείς οι τρεις φίλοι που τρώμε το σταφύλι), να κρατηθεί και να ανοίξει στον κόσμο. Μια μεγάλη αριστερή πλατφόρμα, ένα μεγάλο αριστερό κίνημα. Ο Τσίπρας και οι περί αυτού αποφάσισαν να κρατήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς φύγαμε γιατί είχε αλλοιωθεί η φυσιογνωμία της ανανεωτικής δημοκρατικής Αριστεράς μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Είχαμε κάτι αριστεριστές που μας κουνούσαν το δάχτυλο ότι είμαστε δεξιούληδες, συμβιβασμένοι, έτοιμοι να τα κατεβάσουμε και να συνεργαστούμε με την άρχουσα τάξη. Για τους ίδιους λόγους που φύγαμε δεν μπορούμε να συνεργαστούμε. Η επίθεση φιλίας και συνεργασίας που προτείνει ο Τσίπρας είναι ένα επικοινωνιακό κόλπο. Το ΚΚΕ τον βρίζει και αυτός μας βρίζει. Κάνει πρόταση συνεργασίας στον υβριστή του και στον υβριζόμενο; Κοροϊδευόμαστε;

Στη Βουλή, όμως, πόσο διαφοροποιείται η στάση σας από αυτή του ΣΥΡΙΖΑ; Και οι δύο δεν ψηφίσατε το μνημόνιο και οι δύο αρνηθήκατε να μπείτε στην κυβέρνηση…
Εμείς, όμως, έχουμε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις και δεν αρνούμαστε την εμπλοκή σε μία κυβερνητική λύση με προοδευτική κατεύθυνση. Ο Τσίπρας θέλει ένα αριστερό μέτωπο.

Αριστερό θέλει; Γιατί είπε ότι δεν θέλει να χάσει ψήφους, ακόμα και αν προέρχονται από τον κ. Καμμένο.
Όσο πλησιάζουν οι εκλογές, ο Αλέξης κάνει κωλοτουμπίτσες. Ως τώρα ήθελε να εισπράξει την οργή, τη φωτιά, την κουκούλα, την επανάσταση. Όσο πλησιάζουν οι εκλογές προσπαθεί να εισπράξει έναν ψευδεπίγραφο ευρωπαϊσμό. Μέχρι πριν λίγο μάς έλεγαν παύση πληρωμών και επιστροφή στη δραχμή. Τώρα έχει αρχίσει και κάνει επίθεση φιλίας στην Αριστερά και έχει αρχίσει να μιλάει για κυβερνώσα Αριστερά. Αλέξη μου, αυτά είναι επικοινωνιακά κόλπα.

Από την άλλη δεν σας προβληματίζει ότι ένα 49% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, που θεωρητικά είναι αριστεροί ψηφοφόροι, δήλωναν ότι έβλεπαν θετικά το κόμμα Καμμένου;
Ένα περίπου 18% του κομμουνιστικού κόμματος του Μαρσέλ είχε πάει στον Λεπέν πριν 20 χρόνια. Το γαλλικό κομμουνιστικό κόμμα, που είχε πάνω από 20%, στις επόμενες εκλογές πήρε 3%. Όλοι οι υπόλοιποι πήγαν στον Λεπέν. Υπάρχουν τέτοια παραδείγματα. Άνθρωποι που υποκύπτουν στον αριστερό λαϊκισμό, εύκολα μπορεί να πέσουν θύματα ενός δεξιού λαϊκιστή δημαγωγού.

Εσείς αποκλείετε κατηγορηματικά μία συνεργασία με τον κ. Καμμένο;
Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα. Δεν έχουμε κανένα επίπεδο συνεννόησης για να συνεργαστούμε σε κάτι. Με τον Καμμένο, με τη Χρυσή Αυγή, με τον ΛΑΟΣ, με το ΠΑΣΟΚ όπως είναι, με τη ΝΔ όπως είναι.

Άρα δεν συνεργάζεστε με κανέναν…
Δεν έχει να κάνει το με ποιον, αλλά για ποιο πράγμα.

Για να σχηματίσετε κυβέρνηση;
Βεβαίως, αλλά σε ποια κατεύθυνση; Θέλουν να κάνουν διαχωρισμό κράτους εκκλησίας; Μέσα. Θέλουν ένα δίκαιο φορολογικό και ασφαλιστικό σύστημα; Θέλουν να ανοίξουν τους λογαριασμούς της Ελβετίας και των off shore εταιρειών και να τους φορολογήσουμε; Θέλουν να αξιοποιήσουμε τη δημόσια περιουσία; Να μηδενίσουμε τους εξοπλισμούς και να επιστρέψουμε τα υποβρύχια στους αλήτες που μας πουλούσαν πανάκριβα; Θέλει το ΠΑΣΟΚ; Θέλει ο Σαμαράς; Μπορεί να θέλει και ο Σαμαράς, έχει κάνει και αυτός διάφορες κωλοτούμπες. Μας είπε ότι θέλει να αλλάξει το πολιτικό σύστημα. Σώπα, βρε Αντωνάκη, τόσο καιρό γιατί δεν μας το έλεγες;

Στο παρελθόν είχατε αναφέρει ότι ο κ. Παπαδήμος «μπορεί να αποτελεί εγγύηση, γιατί είναι αποδεκτός και από την κοινωνία και από το πολιτικό κατεστημένο και από τις τράπεζες, την Ευρώπη, το μέσο πολίτη. Δεν θα είναι μαριονέτα, δεν θα είναι κούριερ κανενός». Επιβεβαιώθηκαν οι προσδοκίες σας;
Όχι βέβαια. Εγώ ήλπιζα ότι ο Παπαδήμος, ως αποδεκτός από τις τράπεζες, ως συμπαθής στον κόσμο, που ήξερε τη δουλειά του, να αναλάμβανε αυτός υλοποιώντας μέτρα του μνημονίου. Προς όλες τις κατευθύνσεις, όμως. Το μνημόνιο δεν ζητάει μόνο αποκεφαλισμό των μισθωτών και των συνταξιούχων. Έδινα ψήφο ανοχής για να βλέπαμε τι θα κάνει και επιμένω ότι έπρεπε να ψηφίσουμε «παρών». Εγώ καθόμουν απέξω γιατί ήθελα να απέχω, για να μη δημιουργήσω πρόβλημα με το «παρών» που θα ψήφιζα. «Παρών» σημαίνει περιμένω και βλέπω. Δες τι θα κάνει και μετά τσάκισέ τον.

Αφού, λοιπόν, το μνημόνιο δεν εφαρμόστηκε, πώς μπορούμε να λέμε ότι απέτυχε κάτι που δεν εφαρμόστηκε;
Υπάρχουν πράγματα του μνημονίου που δεν τα κάνουμε. Απέτυχαν αυτά που πήγαν να εφαρμόσουν και η βασική ιδέα για περιορισμό μισθών και συντάξεων οριζόντια. Αυτό είναι αλητεία και δεν ήταν κι αυτό ακριβώς που ζήταγε το μνημόνιο.

Πώς κρίνετε το γεγονός ότι όταν επιτέθηκαν στον Πέτρο Ευθυμίου μέλη της Χρυσής Αυγής τα κόμματα έβγαλαν ανακοινώσεις καταδικάζοντας το γεγονός, ενώ όταν επιτίθενται σε άλλους πολιτικούς με τον ίδιο ακριβώς τρόπο δεν βγαίνουν αντίστοιχες ανακοινώσεις; Καταδικάζουμε τη βία μόνο όταν προέρχεται από τη Χ.Α.;
Όχι, αυτά είναι αθλιότητες. Δεν υπάρχουν αριστερά και δεξιά γιαούρτια. Δεν υπάρχουν αριστερά και δεξιά ρόπαλα, καρέκλες, προπηλακισμοί. Οι αριστεροί που έβριζαν τον Βορίδη επειδή κουβαλούσε τσεκούρι, ενώ αυτοί κουβαλάνε μολότοφ με κουκούλες και καρέκλες ή χτυπούν ανθρώπους, είναι αλήτες, δεν είναι αριστεροί. Και ο Βορίδης αλήτης ήταν τότε, με το τσεκούρι. Τώρα είναι ένας τέως αλήτης που διαχειρίζεται τη συντεχνία των ταξιτζήδων.

*Ο Γ.Ψ. είναι βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς, υποψήφιος στη Β΄ Αθήνας