Συνέντευξη στο Βήμα της Κυριακής 27/11/2011

Συνέντευξη στο Βήμα της Κυριακής 27/11/2011.

Του ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

 

ΕΡ. Τι σημαίνει «όταν ο δικομματισμός καταρρέει, η Αριστερά κρύβεται στην τουαλέτα»;

– Ακριβώς αυτό που λέει η φράση, που δεν είναι ευφυολόγημα. Κάθε φορά που υπάρχει θέμα συμμετοχής στη διακυβέρνηση η Αριστερά κάνει την πάπια, λες και δεν έχει Πρόταση ή προτάσεις να κάνει, να αναλάβει ευθύνες, να παλέψει ΚΑΙ μέσα από κυβερνητικά σχήματα για τις μεγάλες αλλαγές ή μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν. Πρακτική που είναι εφαρμοσμένη πια εδώ και δεκαετίες σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ξέρει μόνο να βγαίνει στα κεραμίδια καταγγέλλοντας συμφέροντα, μονοπώλια, ξένες δυνάμεις, ντόπιους “λακέδες” και την Πλουτοκρατία. Να βγάζει τον κόσμο στους δρόμους δικαίως ή και για διεκδίκηση ειδικού τύπου “συντεχνιακών κεκτημένων” μέρα παρά μέρα, και συχνά με τρόπους ή παρελκόμενες μουτζούρες που υπονομεύουν και δυσφημίζουν και τον αγώνα και τα δίκαια αιτήματα όποτε αυτά διεκδικούνται. Το έκανε στο μεσοπόλεμο, μετά το ’46 με την Αποχή, στην προδικτατορική φάση με μια ατολμία που έδειχνε να μη θέλει να ”παίξει”, να αυτοαποκλείεται ή να αποδέχεται τον αποκλεισμό. Μια φορά το αποφάσισε, το ’89-’90 και τα κανε μαντάρα. ΚΑΙ ΤΩΡΑ πάλι αρνήθηκε, ζητώντας Εκλογές, μόνο για να αυξήσει το ΦΠΑ του ποσοστού στα μικρομάγαζα… Και καλά, το ΚΚΕ έχει μια σαφέστατη στρατηγική και λέει ”να λείπει το βύσσινο”, δεν μας ενδιαφέρει η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, θέλουμε ”λαϊκή δημοκρατία”, πάει και τελείωσε. Χάρη σας κάνουμε που είμαστε και στη Βουλή ή στην Ευρωβουλή, την ανατροπή του καπιταλισμού θέλουμε αύριο το πρωί ή από βδομάδα! Άσε δε που εμάς, όταν λέτε ”αριστερά” ΝΑ ΜΗΝ μας υπολογίζετε, εμείς είμαστε κομμουνιστές”. Καλά λέει, έχει μια συνέπεια αξιοθαύμαστη! Αλλά η ”άλλη αριστερά”; Η …κανονική; Που ζητάει Απλή Αναλογική – συνεργασίες δηλαδή – και λέει ΔΕΝ συνεργάζομαι με κανέναν; Δεν είναι ο ορισμός της Αντίφασης;

ΕΡ. Μήπως και η ΔΗΜΑΡ κουβαλάει «αμαρτίες» του (αριστερού) παρελθόντος με όλες τις παθογένειές του;

– Προφανώς κουβαλάει διάφορες παθογένειες, ελπίζω όχι και αμαρτίες, συνήθειες και πράγματα που πρέπει να αλλάξουν, μερικά συμπτώματα προσκόλλησης σε ιδεολογήματα απ’ τα όποια πρέπει να απαλλαγούμε. Δεν είναι εύκολο να γίνει απ’ τη μια μέρα στην άλλη αφού πολλοί από μας είμαστε παλιάς κοπής και ”φορείς ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων”! Νομίζω ότι έχουμε ήδη καταφέρει μεγάλες αλλαγές και δρομολογήσει πολλές ακόμα με στόχο μια πιο αποτελεσματική αριστερή πολιτική. Που είναι και αναγκαία και εφικτή.

ΕΡ. Έπρεπε η ΔΗΜΑΡ να στηρίξει την κυβέρνηση Παπαδήμου; Θα είχε θέση σε αυτήν την κυβέρνηση ή κακώς απέκλεισε την συμμετοχή της; Γιατί πιστεύετε ότι επέλεξε τελικά το «όχι» στην κυβέρνηση συνεργασίας;

– Δεν υπήρχε θέμα συμμετοχής, κατ’ αρχάς, της Δημοκρατικής Αριστεράς αφού κανείς δεν το έθεσε – στο Προεδρικό κλήθηκαν εξ αρχής μόνο ο Παπανδρέου κι ο Σαμαράς με προαποφασισμένο στόχο ”συγκυβέρνηση” του δικομματισμού, συγκεκριμένου σκοπού και περιορισμένου χρόνου – ούτε και θέμα παροχής ψήφου εμπιστοσύνης υπήρχε αφού δεν είχαμε μια κυβέρνηση ”εθνικής ενότητας”. Θα μπορούσε η Αριστερά να θέσει τέτοιο θέμα, όπως έγινε στην Ιταλία όπου αποκλείστηκε η άκρα δεξιά, αλλά η Αριστερά δεν το ‘κανε. Κακώς. Έτσι έμενε η επιλογή για ψήφο ανοχής, δηλαδή δηλώνοντας ΠΑΡΩΝ, η συμμετοχή όμως της ακροδεξιάς οδήγησε στην καταψήφιση και προσωπικά επέλεξα την αποχή.

ΕΡ. Πώς ερμηνεύετε την άποψη της ηγεσίας ότι ο Σαμαράς δεν έπρεπε να υπογράψει; Πού πιστεύετε ότι αποσκοπούσε η θέση αυτή; Μήπως στο αντιμνημονιακό ακροατήριο;

– H δήλωση του πρόεδρου Φώτη Κουβέλη λέει πως ”είναι υπερβολή των ηγέτιδων δυνάμεων της ΕΕ να υπογραφεί ειδική επιστολή πέραν της ψήφου εμπιστοσύνης που έδωσαν στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΛΑΟΣ και των δημόσιων δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει.

Ο κ. Σαμαράς εγκλωβισμένος στην αντιφατικότητα των ενεργειών του εκτιμώ ότι θα αναζητήσει λύση, που, ίσως, δεν θα είναι ακριβώς η επιστολή που ζητείται, για να ισορροπήσει εν μέσω αντίρροπων δυνάμεων του κόμματός του και της αμφισβήτησής του από την Ευρώπη.” Αυτή ήταν η εκτίμηση του, αυτό πίστευε πως έπρεπε να πει. Το ίδιο βράδυ βέβαια ο κ. Σαμαράς έστειλε μερικές επιστολές, μετά την επιμονή των Ευρωπαίων. Συμβαίνουν αυτά ”και στις καλύτερες – ευρωπαϊκές – οικογένειες”! Τώρα, πού στόχευε ο κ. Σαμαράς και τι έγιναν οι ”αντιμνημονιακές κορώνες” του, ρωτήστε τον ίδιο.

ΕΡ. Υπάρχει αριστερή στροφή της ΔΗΜΑΡ και πού τοποθετείται τελικά στο κομματικό στερέωμα; Κάποιοι μιλούν για μετατόπισή της σε «ρόλο Τσίπρα»…

– Τι εννοείτε ”αριστερή στροφή”; Πρώτα πρέπει να προσδιορίσουμε ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟ σήμερα και που αρχίζει και τελειώνει η Αριστερά κι αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση. Οι σχηματικές εκφράσεις και οι ταμπέλες έχουν σοβαρό πρόβλημα και τα ”αριστερόμετρα” ΔΕΝ δουλεύουν, χάλασαν. Μπορεί να γίνονται ”αριστερές κινήσεις” στο κέντρο, όπως και ”δεξιές αποκλίσεις” ή να εκδηλώνονται δεξιές – συντηρητικές – πρακτικές στο ”αριστερό” μέρος του γηπέδου. Και μετατοπίσεις γίνονται, αλλά εμείς έχουμε σταθερή στόχευση και πορεία, με άξονες τη δημοκρατική ομαλότητα, την περισσότερη δημοκρατία και Δικαιοσύνη, την οικολογική συνείδηση και περιβαλλοντική ευαισθησία, την διασφάλιση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, και τονίζω το τελευταίο γιατί κάτι ”αριστεροί” δεν το θέλουν καθόλου. Όπως και για διάφορα άλλα δεν είμαι σίγουρος. Όσο για το ρόλο ”Τσίπρα” μόνο ο ίδιος, ο φίλος και ”πρώην σύντροφος” μου, μπορεί να τον παίζει τέλεια.

ΕΡ. Οι δημοσκοπήσεις σας «πάνε καλά» και προφανώς υπάρχει ένας κόσμος του ΠΑΣΟΚ που εκδηλώνεται θετικά υπέρ της ΔΗΜΑΡ; Μήπως αυτός είναι ο λόγος για την «σκληρή» στάση που υιοθετείτε;

– Οι δημοσκοπήσεις ΔΕΝ αλλάζουν την κοινωνία, αντίθετα αλλάζουν οι ίδιες. Kάποιες που μας έδιναν πρόπερσι – τότε, στον ΣΥΡΙΖΑ – 18%, θυμάστε τι έγιναν; Το ποσοστό κατέρρεε διαρκώς και φτάσαμε να αναρωτιόμαστε πάλι αν θα μπούμε στη βουλή! Μήπως επειδή κάναμε τραγικά λάθη, άστοχες επιλογές, ακλουθήσαμε αντιφατικές πολιτικές; Μήπως; Υπάρχει πάντα τέτοιος κίνδυνος, να χάσεις το στόχο, τον καθαρό λόγο, να πέσεις σε παγίδες – ακόμα και κακοστημένες – και να εξανεμιστεί το ποσοστό μαζί με την ελπίδα , τις προσδοκίες και την εμπιστοσύνη του κόσμου. Πάθαμε και μάθαμε, ελπίζω. Με λίγη προσπάθεια ακόμα και με πιο καθαρό λόγο θα έχουμε διψήφιο ποσοστό στις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Το τωρινό 8%, κατά τη γνώμη μου, είναι λίγο και σημασία δεν έχει μόνο πόσοι, αλλά και ΓΙΑ ΠΟΣΟ. Όσο για την προέλευση των ”προσχωρούντων”, δεν είναι μόνο απ’ το ΠΑΣΟΚ – απ’ όπου ελπίζω να κερδίσουμε ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ κι όχι κάτι λαμόγια που σαν τα ποντίκια πηδάνε απ’ το πλοίο ή κάτι μαυρογιαλούρους που ψάχνουν ”πολιτικό σωσίβιο”-, είναι και ανένταχτοι ή απογοητευμένοι από άλλα εγχειρήματα αριστεροί, νέοι και μεγαλύτεροι που μας πιστεύουν και δεν είναι αγκιστρωμένοι σε αρχειομαρξιστικά φληναφήματα, ιδεολογήματα ή ιδεοληπτικές εμμονές. Οικολόγοι, σοσιαλιστές, προοδευτικοί άνθρωποι απ’ το χώρο της σοσιαλδημοκρατίας και όχι μόνο και πολίτες που θέλουν τα ίδια με μας να αλλάξουν στη χώρα. Τέλος όταν λέτε ”σκληρή στάση” τι ακριβώς εννοείτε; Σκληρή στάση έχει ο τοίχος πάνω στον οποίο στουκάραμε το όχημα Ελλάς και τώρα ”μας φταίνε πάλι οι ξένοι – οι συνήθεις ύποπτοι – , η Ε.Ε., το ΔΝΤ κλπ, κλπ”, οι οποίοι είναι οι φαναρτζήδες που μας τα παίρνουν κανονικά για να ”επιδιορθώσουν” το τρακαρισμένο. Ας μην το ‘χαμε διαλύσει το όχημα, που με δανεικά κυκλοφορούσαμε σε στυλ ”ΠΡΟΣΟΧΗ, δημόσιος κίνδυνος ! Κακοσυντηρημένο αυτοκίνητο με μεθυσμένο οδηγό κινείται με επικίνδυνη ταχύτητα, χωρίς φρένα ”κλπ…

ΕΡ. Πώς κρίνετε τις διαφοροποιήσεις που εκδηλώθηκαν από πρόσωπα του χώρου σας; Βοηθούν ή κάνουν κακό στην δημόσια εικόνα της ΔΗΜΑΡ; Υπάρχει θέμα αποχώρησής σας από την ΔΗΜΑΡ, όπως σας εμφανίζουν κάποιοι ή μήπως υπάρχουν ορισμένοι που θα προτιμούσαν να μην είστε μέσα στα πόδια τους;

– Ποιες διαφοροποιήσεις, δεν υπάρχει τέτοιο θέμα, υπάρχουν διαφορετικές γνώμες και εκτιμήσεις και ευτυχώς και μακάρι να υπάρχουν. Οι μονολιθικές δομές και οι ”γραμμές” πέθαναν, θεόσχωρες τις, επίσης μας τέλειωσαν οι στρούγκες κι οι κομματικές – κωματικές…- πειθαρχίες κι οι ”δημοκρατικοί συγκεντρωτισμοί”. Και διαφορετικές απόψεις θα χουμε και απ’ όλα. ΚΑΙ ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, απ’ την έλλειψη της οποίας έπασχε η Αριστερά. Και το πιο ωραίο βλέπω μου τα’ αφήσατε για το τέλος, ε; αν υπάρχει θέμα αποχώρησης μου απ’ τη Δημοκρατική Αριστερά! Μην τρελαθούμε τελείως , μια χαρά τα πήγαμε ως τώρα, καλέ μου συνάδελφε που λένε και στα κανάλια. Έχω ακούσει κι εγώ κάτι τέτοιες ΑΗΔΙΕΣ και αήθεις φημολογίες, όπως έχω φάει και πολλή χολή και λασπουριά. Και μάλιστα από ”αριστερούς”, άλλη πανάρχαιη σύφιλη του χώρου να διαδίδουμε αθλιότητες, για πράχτορες, λακέδες και λακέρδες, δηλωσίες, μιζέριες, δεκανίκια του πασοκ, φίλους των ”χουντικών αδωνοβορίδηδων” κλπ, κλπ. Τα λένε γύρω τριγύρω δυο-τρεις του κόμματος που δε με χωνεύουνε! (δεν πιστεύω να το χάψετε!…) Τα λένε κυρίως κάτι συριζαίοι, έχω και ονόματα, κάτι μυστήριοι γκεμπελίσκοι, ”πες πες κάτι θα μείνει”. Μερικοί λένε ότι ξαναγυρνάω στο σφύριζα, ότι διαγράφτηκα (!), ότι έριξα κεφαλιά ψαράκι στον Κουβέλη, ότι κάνω συνέχεια πέναλτι, ότι είμαι πράχτορας του Χρυσοχοϊδη (!), ότι έχω πάρει πολλά φράγκα κι έχω Φερράρι (άλλοι λένε Πόρσε…), βίλα 750τ.μ. κι εξοχικά με πισίνες. Ο, τι του φανεί του Λωλοστεφανή! Μιλάμε για παλιά κόλπα, ασφαλίτικα ή καγκεμπίτικα. Τώρα που φτάνουμε όμως στο τέλος (όχι ακινήτων…), θα σας εξομολογηθώ κάτι που το ‘χω βάρος στο ασυνείδητο μου. Όλα αλήθεια είναι!

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *