Συνέντευξη στο περιοδικό CRASH Απρίλιος 2012

1. Η Δημοκρατική Αριστερά έχει πει ότι θέλει να είναι «κυβερνώσα Αριστερά». Τι σημαίνει αυτό; Ότι θεωρεί πως μέχρι σήμερα τα κόμματα της Αριστεράς βρίσκονται εκ πεποιθήσεως στην αντιπολίτευση; Αν θεωρήσουμε ότι η πολυδιάσπαση της Αριστεράς υποκρύπτει φόβο απέναντι στην προοπτική ανάληψης της εξουσίας από μια ενωμένη δυνατή Αριστερά, τότε και η Δημ. Αρ. δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι διακατέχεται από τον ίδιο φόβο, αφού προέκυψε από διάσπαση;

Η αριστερά οφείλει να συμμετέχει, να αναλαμβάνει ευθύνες και να δίνει λύσεις για προοδευτική διαχείριση και κατεύθυνση. Οφείλει να έχει έναν σαφή, σταθερό ευρωπαϊκό λόγο και προσανατολισμό. Αυτή είναι «η κυβερνώσα αριστερά».Στη χώρα μας υπάρχει μια αριστερά που βγαίνει με την ντουντούκα στα κεραμίδια καταγγέλλοντας συμφέροντα, μονοπώλια, ξένες δυνάμεις, ντόπιους «λακέδες» και την Πλουτοκρατία και έχει μια σαφέστατη στρατηγική και λέει θέλουμε «λαϊκή δημοκρατία», θέλουμε την ανατροπή του καπιταλισμού αύριο το πρωί, πάει και τελείωσε. Και υπάρχει και η αριστερά που ζητά την απλή αναλογική , αλλά δεν θέλει καμιά συνεργασία. Απλή αναλογική σημαίνει συνεργασίες. Είναι παρανοϊκό να λες ναι στην απλή αναλογική αλλά δεν συνεργάζομαι με κανέναν γιατί έχω στόχο τη λαϊκή δημοκρατία.Η Δημοκρατική Αριστερά μπορεί να κουβαλάει διάφορες παθογένειες και κάποιοι από μας να είμαστε «φορείς ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων» αλλά πιστεύω ότι από τον μόνο φόβο που διακατέχεται είναι μην τύχει και γίνει η «στραβή», που μερικοί αριστεροί και δεξιοί εύχονται και γυρίσουμε σε εθνικό νόμισμα, επειδή βρισκόμαστε λίγα βήματα πριν το γκρεμό.

2. Τι σημαίνει για σας «η Αριστερά στην εξουσία»; Το κόμμα σας στην εξουσία ή ο λαός στην εξουσία;

Είναι στο χέρι του κόσμου να αλλάξει τα πράγματα και το σκηνικό. Και όχι μόνο στις εκλογές, κάθε κάτι χρόνια. Αλλά παντού με τη συμμετοχή του και με ένα είδος σοφίας… Και να πάψει να είναι «αγανακτισμένος πελάτης», «εξαπατημένη νύφη» και «σήριαλ κίλλερ» του εαυτού του. Γιατί…αν φίλε μου την πάτησες (μια, δυο, τρεις…) πρόσεχε μην την ξαναπατήσεις.

3. Η Δημοκρατική Αριστερά αυτοπροσδιορίζεται ως Αριστερά. Τηρεί αποστάσεις από ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, ενώ κατηγορείται πως «αλληθωρίζει» προς το ΠΑΣΟΚ. Επειδή γίνεται πολύς λόγος για μια κυβερνητική συμμαχία, εσείς, τελικά, με ποιους αισθάνεστε πιο «κοντά» για να συνεργαστείτε σε ένα μίνιμουμ κυβερνητικό πρόγραμμα την επομένη των εκλογών – εάν βέβαια στοχεύετε να συνεργαστείτε; Με δυνάμεις της Αριστεράς ή με τις «μνημονιακές»;

Πρέπει πρώτα να ανασυντάξουμε την κοινωνία, την εμπιστοσύνη των ανθρώπων στις πολιτικές ομάδες και στους κοινωνικούς σχηματισμούς, που έχει διαρραγεί με ευθύνη όλων, πολιτικών κομμάτων και κομματικών μηχανισμών, αλλά και των πολιτών οι οποίοι πρέπει από πελάτες να ξαναγίνουν ενεργοί πολίτες.

Υπάρχει ένα τμήμα της αριστεράς που δείχνει το μνημόνιο και έτσι απαλλάσσει τα λαμόγια. Με άλλα τμήματα της αριστεράς βρισκόμαστε πολύ κοντά και θα μπορούσαμε να συμπορευτούμε, με άλλα μας χωρίζει χάος.

Έχουμε κατ’ επανάληψη τονίσει ότι θα ανταποκριθούμε στην πρόκληση της συμμετοχής στην διακυβέρνηση της χώρας με δύο απαράβατες προϋποθέσεις: δέσμευση σε κοινό πρόγραμμα συμβατό με τις αξίες και τις θέσεις μας και φερέγγυα πρόσωπα για την υλοποίησή του. Σημασία έχουν κι οι συσχετισμοί.

4. Υπό ποια ανάγκη και υπό ποιο σύνθημα θα μπορούσε να υπάρξει συμπαράταξη των αριστερών δυνάμεων;

Όταν η αριστερά σταματήσει να κάνει την «πάπια», να αναλάβει ευθύνες, να παλέψει ΚΑΙ μέσα από κυβερνητικά σχήματα για τις μεγάλες αλλαγές ή μεταρρυθμίσεις, που πρέπει να γίνουν. Πρακτική που είναι εφαρμοσμένη πια εδώ και δεκαετίες σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

5. Έστω ότι το κόμμα σας κέρδιζε τις εκλογές. Πώς θα στεκόταν απέναντι στο Μνημόνιο; Θα υπερίσχυε το δίκαιο των πιστωτών και των υπογραφών, ακόμα και αν αυτό αντιστρατεύεται το δίκαιο της άδειας κατσαρόλας;

Μνημόνιο σημαίνει μια σύμβαση-συμφωνία που κάνεις με τους πιστωτές-δανειστές σου για να εξυγιάνεις την οικονομία και να τακτοποιήσεις το χρέος σου. Το συγκεκριμένο μνημόνιο ήταν λάθος και στον σχεδιασμό και στην εφαρμογή. Πάρθηκαν όλα τα άδικα και εξοντωτικά για την κοινωνία μέτρα ενώ από τα λίγα που «ζητούσε η τρόϊκα» σε σωστή κατεύθυνση που κι από μόνοι μας θα έπρεπε να τα έχουμε πάρει, κανένα απολύτως. Έχουμε περιγράψει πολλά από αυτά και μας έχουν γράψει κανονικά και με μεγάλη επιτυχία, για να μη χαλάσουν τη μαγιονέζα του πελατειακού συστήματος. Οι πιστωτές, το μέγεθος του πραγματικού χρέους, οι υπογραφές, το δίκαιο και η κατσαρόλα είναι το γνωστό σκηνικό και η γαρνιτούρα του. Επίσης γνωστοί είναι ο σκηνοθέτης, ο σεναριογράφος και ο μάγειρας.

6. Γυρίζει κάποιος στο σπίτι του και έχει ξεχάσει τα κλειδιά. Διαπιστώνει ότι δεν μπορεί να μπει μέσα ούτε από το παράθυρο ούτε από το μπαλκόνι του γείτονα ούτε από πουθενά. Το πρώτο που θα σκεφτεί είναι να σπρώξει με δύναμη την πόρτα. Θα το κάνει, όμως, μόνο όμως αν γνωρίζει ότι υπάρχει πιθανότητα η πόρτα να ανοίξει. Τι λέει σήμερα η ΔΗΜ. ΑΡ. στον πολίτη για να τον πείσει ότι η «πόρτα» προς ένα καλύτερο αύριο θα ανοίξει πράγματι αν «σπρώξει» δυνατά;

Μπορείς με πολλούς τρόπους να ανοίξεις μια πόρτα, αν το θες. Αν δεν θες κάτσε έξω στη βροχή και στο κρύο. Να σε φάει και ο λύκος, τον οποίο μάλιστα, ειρήσθω εν παρόδω, εσύ κανάκευες εδώ και πολύ καιρό, για 38 χρόνια αν δεν κάνω λάθος.