Συνέντευξη στο prismanews.gr Απρίλιος 2012

-Κύριε Ψαριανέ, λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές, ποιο είναι το μήνυμα που στέλνει η Δημοκρατική Αριστερά στους πολίτες;

Να σκεφτούν ότι είναι στο χέρι τους να αλλάξουν το σκηνικό. Να σκεφτούν ότι είναι πολίτες και όχι «αγανακτισμένοι πελάτες» και «σήριαλ κίλλερ» του εαυτού τους. Και όχι μόνον στις εκλογές κάθε κάτι χρόνια. Αλλά παντού με την συμμετοχή τους.

-Οι εκτιμήσεις για την επόμενη σύνθεση του Κοινοβουλίου -σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις- κάνουν λόγο για μια πολυκομματική Βουλή. Ωστόσο είναι ξεκάθαρο, ότι δύο θα είναι οι τάσεις… Οι υπέρμαχοι του μνημονίου και οι αντίθετοι με αυτό. Τι περιμένετε από την Βουλή που θα προκύψει;

Η διαχωριστική γραμμή δεν είναι Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο. Είναι ΑΝ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Η ΧΩΡΑ Ή ΟΧΙ. Αν θα γίνουμε ένα Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό κράτος. Το πολιτικό σύστημα που έστησαν για χρόνια το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ διαλύεται. Ελπίζω η επόμενη βουλή να αποτελείται από οκτώ ή και περισσότερα κόμματα και να μπούμε σε μια διαδικασία συνεργασιών για το καλό του τόπου.

Οι αυτοδύναμες μονοκομματικές κυβερνήσεις πέθαναν, οριστικά, ελπίζω.

Η Δημοκρατική Αριστερά πιστεύει ότι όλοι οι πολίτες, ανεξαρτήτως ιδεολογικών και κομματικών περιχαρακώσεων, έχουν γνώση της πραγματικότητας και της κατάστασης. Πιστεύουμε και είμαστε προσανατολισμένοι, σταθερά, στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Πρέπει να καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να μείνει η Ελλάδα στην ζώνη του ευρώ. «Υπέρμαχοι» και «αντίθετοι» οφείλουν να βάλουν τα δυνατά τους να φρενάρουμε τον Τιτανικό που πάει σφαίρα πάνω στο παγόβουνο.

-Τα ποσοστά της ΔΗΜ.ΑΡ. είναι ιδιαίτερα υψηλά. Αν επαληθευτούν και στην κάλπη, ο ρόλος που θα κληθείτε να διαδραματίσετε θα είναι ιδιαίτερα σημαντικός, ειδικά αν υπάρξει συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και άλλων κομμάτων. Είστε έτοιμοι γι αυτό;

Οι δημοσκοπήσεις δεν είναι ποτέ ασφαλείς, δείχνουν όμως μια τάση.

Αν επαληθευτούν, η Δημοκρατική Αριστερά είναι έτοιμη, έχουμε μια ιστορία μισού αιώνα στις ιδέες της ανανέωσης, χωρίς δογματισμούς και ιδεολογήματα, με σταθερό ευρωπαϊκό λόγο και προσανατολισμό. Δεν είναι το θέμα μας με ποιόν θα συνεργαστούμε αλλά ΓΙΑ ΠΟΥ, ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ. Θα επιδιώξουμε με θέσεις και πρόγραμμα μια Προοδευτική Διακυβέρνηση.

-Η Δημοκρατική Αριστερά, θα μπορούσε να είναι στο κυβερνητικό κάδρο, αν προκύψει μια κυβέρνηση συνεργασίας; Υπάρχουν περιθώρια σύγκλισης και αν ναι, ποιες θα είναι οι προϋποθέσεις που θα βάλετε στο τραπέζι, στον διάλογο που θα προηγηθεί;

Εάν υπάρξει ένα κοινό πρόγραμμα για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις, που χρειάζεται η χώρα, η ΔΗ.ΜΑΡ είναι απαραίτητο να επιδιώξει συνεργασίες στον χώρο της κεντροαριστεράς. Δεν εννοώ βέβαια κανένα «λαϊκό μετωπο». Καταλαβαίνετε… Βεβαίως ενδιαφέρει την Δημοκρατική Αριστερά η διακυβέρνηση της χώρας και βεβαίως την ενδιαφέρει η συμμετοχή σε μια προοδευτική κυβέρνηση. Και αυτό εξαρτάται και από τα πρόσωπα, την πολιτική και τους συσχετισμούς.

-Σε αυτή την δύσκολη συγκυρία, η Αριστερά έχει αναλάβει τις πρωτοβουλίες που αρμόζουν στην ιστορία της; Ή είναι τόσο μεγάλες οι διαφορές, που υπερβαίνουν ακόμα και την ανάγκη για μια συμφωνία, έστω και στα βασικά σημεία που σχετίζονται με τα μνημόνια και τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας;

Κάθε φορά που υπάρχει θέμα συμμετοχής στην διακυβέρνηση της χώρας η Αριστερά κάνει την πάπια, λες και δεν έχει πρόταση για τις μεγάλες αλλαγές που πρέπει να γίνουν. Πρακτική που εδώ και δεκαετίες εφαρμόζουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ξέρει μόνο να βγαίνει στα κεραμίδια καταγγέλλοντας συμφέροντα, μονοπώλια, ξένες δυνάμεις, ντόπιους «λακέδες» και την Πλουτοκρατία. Να βγάζει τον κόσμο στους δρόμους δικαίως ή και για διεκδίκηση ειδικού τύπου «συντεχνιακών κεκτημένων» μέρα παρά μέρα, και συχνά με τρόπους ή παρελκόμενες μουτζούρες που υπονομεύουν και δυσφημίζουν και τον αγώνα και τα δίκαια αιτήματα όποτε αυτά διεκδικούνται. Αλλά η «άλλη αριστερά»; Που ζητάει απλή αναλογική-συνεργασίες δηλαδή- και λέει ΔΕΝ συνεργάζομαι με κανέναν; Που λέει ναι στην Ευρώπη αλλά επιμένει σε συνεχείς αριστερές στροφές χορεύοντας γύρω από τον εαυτό της;

-Στην πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για συνεργασία, τι απαντά η ΔΗΜ.ΑΡ.;

Αυτά τα επικοινωνιακά τρυκ είναι παλιομοδίτικα. Υπάρχει μάλιστα ορθή-κοφτή η απάντηση της Αλέκας Παπαρήγα… Δεν έχει άδικο η κοπέλα. Πώς μας καλεί σε συστράτευση αφού μας θεωρεί δεκανίκι κάποιου πασοκ κατά τρόπο που η κυρία Παπαρήγα θεωρεί έτσι και τον ίδιο; Δεν είναι αντιφατικά όλα αυτά, δεν είναι ένα παιχνίδι εντυπώσεων;

-Υπάρχει όντως ο “άλλος δρόμος”; Υπάρχουν περιθώρια για την οποιαδήποτε κυβέρνηση, να κάνει κάτι διαφορετικό από όσα προβλέπονται στις συμφωνίες που έχουμε υπογράψει ως χώρα;

Αλήθεια, τι έχουμε υπογράψει ως χώρα; Οι συνταγές του πακέτου διάσωσης περιλαμβάνουν μόνο συνεχείς οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων όσων δηλώνουν το πραγματικό τους εισόδημα, χαράτσια στους μικροϊδιοκτήτες, συνεχείς αυξήσεις έμμεσων φόρων, ΦΠΑ και ραγδαία αύξηση του αριθμού των ανέργων στον ιδιωτικό τομέα;

Δεν περιλαμβάνουν μέτρα για να αντιμετωπιστεί οριστικά η φοροδιαφυγή, να φορολογούνται αυτοί που πρέπει και όσο πρέπει, να παταχθεί η διαφθορά, να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της ασύδοτης παραοικονομίας, να περικοπούν δραστικά οι δαπάνες για εξοπλισμούς, να αξιοποιηθεί η δημόσια περιουσία, να ελεγχθούν οι λογαριασμοί της Ελβετίας και οι off shore εταιρείες, να φορολογηθεί η εκκλησιαστική περιουσία… Υπάρχουν ακόμα άθικτα ειδικά μισθολόγια, εξαιρέσεις από τα μέτρα προνομιούχων υψηλόμισθων (ένστολοι, ιερατικοί λειτουργοί, εφοριακοί, τελωνιακοί, αρεοπαγίτες, μεγαλογιατροί, μεγαλοδικηγόροι, μεγαλοσυνδικαλιστές, μεγαλοεκδότες, εφοπλιστές και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις), καρτέλ, κλειστά επαγγέλματα, μαφιόζικες συντεχνίες και ολιγοπώλια, ασύδοτα κυκλώματα λαθρεμπορίας καυσίμων, μαυραγορίτες μεταπράτες αγροκτηνοτροφικών προϊόντων… μαφίες στην ακτοπλοϊα, στις μεταφορές, στο ποδόσφαιρο και στον αθλητισμό γενικά, κυκλώματα παραδικαστικά, τεράστια εισοδήματα που ούτε δηλώνονται, ούτε φορολογούνται. Πόσοι από τους περίφημους οργανισμούς άνευ αντικειμένου που απομυζούν τεράστια ποσά καταργήθηκαν ως τώρα; Οι συνταγές του πακέτου διάσωσης δεν περιλαμβάνουν τίποτα από όλα αυτά;

-Τι απαντάει ο Γρηγόρης Ψαριανός στην ερώτηση που φαντάζομαι ότι σας γίνεται συχνά κυρίως από νέους ανθρώπους, για το αν υπάρχει ελπίδα σε τούτη τη χώρα;

Το παιχνίδι δεν χάθηκε, οφείλουμε να είμαστε αισιόδοξοι όχι μόνο γιατί πρέπει αλλά και γιατί είμαστε πιο ώριμοι και πιο σοφοί, νομίζω… Μακάρι και πιο αποφασισμένοι.