Τα κτήρια καταρρέουν αλλά η γραφειοκρατία καλά κρατεί

Ερώτηση προς τους Υπουργούς Περιβάλλοντος, Πολιτισμού, Υποδομών και Οικονομικών.

Χρειάστηκε να καταρρεύσουν σπίτια σε πολυσύχναστες και κατοικημένες περιοχές της Αθήνας για να ξανάρθει στην επιφάνεια το τεράστιο ζήτημα των εγκαταλελειμμένων κτηρίων και των κινδύνων που απορρέουν από αυτά. Σε Αθήνα και Πειραιά, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές οι καταγραφές των υπό κατάρρευση κτηρίων, πολλά από τα οποία έχουν χαρακτηριστεί και διατηρητέα, ενώ η ασαφής, ελλιπής και δαιδαλώδης νομοθεσία δεν βοηθάει στην κατανομή ευθυνών και αρμοδιοτήτων, όταν και οι ιδιοκτήτες είναι χαμένοι μέσα στην γραφειοκρατία. Συνάμα, οι όποιες προσπάθειες γίνονται από την πλευρά της τοπικής αυτοδιοίκησης, πέφτουν αναγκαστικά κι εκείνες στο κενό, καθώς λόγω νομικών εμπλοκών δεν μπορεί να δρομολογηθεί κατεδάφιση.
Σκοπεύει η κυβέρνηση να θεσπίσει ένα ξεκάθαρο νομοθετικό πλαίσιο; Υπάρχει επίσημη καταγραφή των εγκαταλελειμμένων και διατηρητέων κτηρίων; έχουν γίνει έλεγχοι; έχουν ληφθεί μέτρα για το κόστος που θα απαιτηθεί για τις αναγκαίες εργασίες; είναι μερικά από τα ερωτήματα που θέτει ο ανεξάρτητος βουλευτής Β΄ Αθηνών Γρηγόρης Ψαριανός με ερώτησή του στα υπουργεία Περιβάλλοντος, Πολιτισμού, Υποδομών και Οικονομικών.
Ολόκληρο το κείμενο της ερώτησης έχει ως εξής:

Προς τους Υπουργούς: 1) Περιβάλλοντος και Ενέργειας 2) Πολιτισμού και Αθλητισμού 3) Υποδομών και Μεταφορών 4) Οικονομικών
Θέμα: «Τεράστιο το πρόβλημα των ετοιμόρροπων κτηρίων».

Τα πρόσφατα γεγονότα με την κατάρρευση των δύο σπιτιών σε κεντρικές γειτονιές της Αθήνας φέρνουν ξανά στη δημοσιότητα το πρόβλημα των εγκαταλελειμμένων κτηρίων στην πρωτεύουσα, με ορατό τον κίνδυνο της δημόσιας ασφάλειας και υγιεινής.
Όπως έρευνες αποδεικνύουν, αλλά και η παραδοχή δια στόματος του Υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, «στην Αθήνα υπάρχουν 1.800 κτήρια που κινδυνεύουν με κατάρρευση».
Η παραδοχή αυτή, αλλά και οι επιστημονικές μελέτες που έχουν γίνει από τους αρμόδιους φορείς, αναδεικνύουν τον τεράστιο βαθμό επικινδυνότητας που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι κάτοικοι της Αθήνας, από την «ωρολογιακή βόμβα» που έχουν στην περιοχή τους.
Παράλληλα, πολλά από τα κτήρια αυτά (600 περίπου) είναι χαρακτηρισμένα ως διατηρητέα με μεγάλη ιστορική και πολιτιστική αξία, (Κτήριο Παύλου Μελά στην Κηφισιά κ.α.), τα οποία όμως κινδυνεύουν με κατάρρευση, αφού το κόστος για την επισκευή τους δεν το αναλαμβάνει μέχρι σήμερα κανένας αρμόδιος ενώ η νομοθεσία είναι ασαφέστατη και ελλιπής.
Όλα αυτά είναι γνωστά στα αρμόδια Υπουργεία από επίσημες καταγραφές που έχουν γίνει, όμως, η πολιτεία αντί να λάβει άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος και την αποφυγή ατυχημάτων – δυστυχημάτων, ακόμα επεξεργάζεται το θεσμικό πλαίσιο, αδιαφορώντας για τον επικείμενο κίνδυνο σε περίπτωση κατάρρευσης των εγκαταλελειμμένων κτηρίων ένεκα παλαιότητας, μη συντήρησης, ή υπαιτιότητα εξαιτίας φυσικών φαινομένων (σεισμούς, πλημμύρες κ.λπ.).
Αρμόδιοι από τον δήμο Αθηναίων αναφέρουν πως έχουν ήδη λίστα με ετοιμόρροπα κτήρια που έχει δρομολογηθεί η κατεδάφιση τους και περιμένουν να ενεργοποιηθεί ένα Προεδρικό Διάταγμα από το 1985 προκειμένου η Τοπική Αυτοδιοίκηση να μπορεί να επεμβαίνει άμεσα στις περιπτώσεις των εγκαταλελειμμένων κτηρίων.
Παρόμοια είναι η κατάσταση και στον Πειραιά. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά (ΕΒΕΠ), το 60% των κτηρίων είναι κατασκευασμένα πριν από το 1970, το 55% ανήκουν κατά μέσο όρο σε πάνω από 10 ιδιοκτήτες, πάνω από το 85% των κτηρίων χρήζουν παρεμβάσεων αποκατάστασης, εκσυγχρονισμού και βελτίωσης της λειτουργικότητας και της ενεργειακής τους απόδοσης, ενώ ένας στους τρεις επαγγελματικούς χώρους παραμένουν κενοί ή εγκαταλελειμμένοι. Τα παραπάνω έχουν ως συνέπεια το κέντρο του πρώτου λιμανιού της χώρας να μην αναβαθμίζεται, τα εμβληματικά κτήρια της Ραλλείου και του Πύργου του Πειραιά να χαρακτηρίζονται ως «φαντάσματα», οι κάτοικοι σε συγκεκριμένες περιοχές να ζούνε με έντονο το αίσθημα της ανασφάλειας ενώ ορατός παραμένει ο κίνδυνος αποχώρησης ακόμη περισσοτέρων μεγάλων επιχειρήσεων.

Δεδομένου ότι τα εγκαταλελειμμένα κτήρια αποτελούν κίνδυνο για την δημόσια ασφάλεια και υγεία των κατοίκων.
Δεδομένου ότι κρίνεται άμεση και επιτακτική η ανάγκη σαφούς και ολοκληρωμένου νομοθετικού πλαισίου για την τύχη των εν λόγω κτηρίων, απαλλαγμένο από τα γρανάζια της γραφειοκρατίας και των πολυετών χρονοβόρων διαδικασιών.
Δεδομένου ότι η πολιτιστική κληρονομιά της χώρας μας αναδεικνύεται και από τα χαρακτηρισμένα διατηρητέα κτήρια, τα οποία η πολιτεία οφείλει να τα διαφυλάττει και να τα συντηρεί.

Ερωτώνται οι κ.κ Υπουργοί:
1) Προτίθεστε να προβείτε άμεσα στην θέσπιση ενός ξεκάθαρου νομοθετικού πλαισίου για την «τύχη» των εγκαταλελειμμένων και διατηρητέων κτηρίων, ώστε να δοθεί επιτέλους λύση σε ένα πρόβλημα που διαιωνίζεται εξαιτίας δαιδαλωδών νόμων και αλληλοκαλυπτόμενων ευθυνών ανάμεσα σε ιδιοκτήτες, κληρονόμους, υπουργεία, δήμους και άλλους φορείς;
2) Υπάρχει επίσημη καταγραφή των εγκαταλελειμμένων και διατηρητέων κτηρίων στην Αθήνα; Ποιος είναι ο αριθμός τους ανά κατηγορία;
3) Έχουν γίνει οι απαραίτητοι έλεγχοι στα κτήρια, ώστε αυτά να πληρούν τις προϋποθέσεις διατήρησης τους, χωρίς να ελλοχεύει ο κίνδυνος κατάρρευσης τους;
4) Σε πόσους ελέγχους έχετε προβεί, πόσα κτήρια κρίθηκαν κατεδαφιστέα και πόσα έχουν κατεδαφιστεί;
5) Προβλέπεται από την πολιτεία κάποιας μορφής επιδότηση στο κόστος των εργασιών διατηρητέων κτηρίων, ώστε να μπορούν αυτά να επισκευαστούν από τους ιδιοκτήτες τους, λόγω της ιδιαιτερότητας των εργασιών που χρήζουν;