Το βλέμμα στις Βρυξέλλες και όχι σε Καράκας – Μαδούρο

Συνέντευξη για την εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ.

Σας πρωτογνωρίσαμε ως ραδιοφωνικό παραγωγό και στη συνέχεια στα έδρανα της Βουλής. Ραδιόφωνο ή πολιτική; Εάν αυτά τα δύο έμπαιναν αντιπαραθετικά, τι πιστεύετε ότι θα προτιμούσατε;
– Πρόκειται για δυο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Το ραδιόφωνο ήταν και είναι η μεγάλη μου αγάπη, θεωρώ ότι από όλα τα ΜΜΕ είναι το πιο άμεσο κι έχει μια μαγεία μοναδική. Εικοσιπέντε χρόνια που το υπηρέτησα την έζησα αμείωτη. Το να κάνεις ραδιόφωνο είναι και επάγγελμα. Πραγματικά πιστεύω ότι είναι μεγάλη τύχη να μπορεί κάποιος να κάνει επάγγελμα αυτό που λατρεύει. Τα έδρανα της Βουλής και γενικά η πολιτική έχουν μεγάλο ενδιαφέρον αλλά δεν είναι επάγγελμα, η σχέση μαζί τους είναι τελείως διαφορετική. Και ναι, νομίζω πως μπορείς να τα κάνεις και τα δύο, το ένα δεν εμποδίζει το άλλο.

Και η πολιτική; Δεν σας άσκησε κι εκείνη κάποια μαγεία;
– Καμία μαγεία. Άλλωστε η άσκηση πολιτικής δεν είναι ούτε για μάγους, ούτε για ζογκλέρ, ούτε για ταχυδακτυλουργούς, ούτε για κόλπα, παρότι απ’ ό,τι φάνηκε κάποιοι μ’ αυτό τον τρόπο την εννοούσαν.

Πολιτική είναι η αέναη προσπάθεια να αλλάξεις κάτι προς το καλύτερο στη ζωή μας.

Είναι η χαρά που αισθάνεσαι όταν υπερασπίζεσαι κάτι δίκαιο, ψηφίζοντας ή καταψηφίζοντας. Και εάν κάνοντας την αποτίμησή σου νοιώθεις ότι έχεις προσφέρει κάτι, αυτό σίγουρα σου δίνει ικανοποίηση.

Υποψήφιος λοιπόν στον Νότιο Τομέα της Β΄ Αθηνών με την Νέα Δημοκρατία αυτή τη φορά. Πού θα προσδιορίζατε την πολιτική σας ταυτότητα και πόσο αυτή ταιριάζει με την ΝΔ; Πώς σας υποδέχτηκαν οι νεοδημοκράτες;
-Για να αρχίσω από το τέλος, θα σας πως ότι είναι πραγματικά συγκινητική η υποδοχή που συναντώ όλον αυτό τον καιρό από τον κόσμο της Νέας Δημοκρατίας. Σε μια φιλελεύθερη δημοκρατική παράταξη, η οποία κινείται κοντά στο 40%, συναντιούνται άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες και διαδρομές και αυτός είναι και ο πλούτος της. Αυτό, οι φίλοι και οπαδοί της ΝΔ το αναγνωρίζουν, το εκτιμούν και το θέλουν. Άλλωστε, δεν έχουμε και τα καλύτερα παραδείγματα από μονολιθικά και ιδεοληπτικά κόμματα, τα οποία έχουν την αναφορά τους κυρίως στην παραδοσιακή αριστερά. Κατά τα λοιπά και σε ότι με αφορά, έχω επανειλημμένως αναφέρει ότι δεν άλλαξα ιδέες, εδώ και δεκαπέντε χρόνια πιστεύω και λέω τα ίδια πράγματα. Είμαι οπαδός της κανονικότητας, της κοινής λογικής, της εφαρμογής της πολιτικής του αυτονόητου. Είμαι οπαδός του ευρωμονόδρομου και της διασφάλισης της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Είμαι απέναντι στο λαϊκισμό, στα εμφυλιοπολεμικά συνθήματα τύπου «ή εμείς ή αυτοί» και στις διχαστικές κραυγές. Είμαι απέναντι στον πολιτικό τυχοδιωκτισμό και τις απάτες, ενώ αποφεύγω όσο μπορώ τις αυταπάτες. Η πολιτική μου προέλευση βρίσκεται σε μια Αριστερά, που δεν υπάρχει πια: του Ηλία Ηλιού, του Λεωνίδα Κύρκου, του Γρηγόρη Γιάνναρου και του Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Δεν ήμουν και δεν θα είμαι ποτέ κομματόσκυλο. Πιστεύω ότι αυτά που πρέπει να κάνουμε ως χώρα δεν είναι να επιλέξουμε ανάμεσα σε Δεξιά ή Αριστερά, αυτά ως σχήματα σήμερα είναι υπό αμφισβήτηση. Θα έπρεπε ίσως να ξανακαθίσουμε στην Αίθουσα του Σφαιριστηρίου και να προσδιορίσουμε εξ αρχής τις διαχωριστικές γραμμές. Κατά τη γνώμη μου στην ελληνική κοινωνία η νέα διαχωριστική γραμμή χαράχτηκε στο δημοψήφισμα του ’15. Το σημερινό διακύβευμα είναι εάν θέλουμε την Ελλάδα να λειτουργεί σαν κανονική ευρωπαϊκή χώρα με το βλέμμα στραμμένο στις Βρυξέλλες ή εάν την προτιμάμε κατσαπλιαδιστάν, που ατενίζει προς το Καράκας και εμπνέεται από τον Μαδούρο. Εγώ είμαι με το πρώτο.

Μια αυριανή κυβέρνηση της ΝΔ, ποια προτεραιότητα θεωρείτε ότι θα ‘πρεπε να θέσει;
– Δεν είναι μία αλλά πολλές οι προτεραιότητες και οι καιροί απαιτούν να μπουν μπροστά όλα μαζί, άμεσα και ταυτόχρονα. Ζητήματα όπως η δραστική μείωση της ληστρικής φορολογίας, η αποκατάσταση της ασφάλειας των πολιτών, η αναδιάρθρωση του κράτους, η παροχή κινήτρων για επενδύσεις που θα επιφέρουν ανάπτυξη και θέσεις εργασίας, οι σοβαρές μεταρρυθμίσεις στο κράτος, στην παιδεία, στην υγεία, στην οικονομία που έως τώρα δεν έχουν γίνει, είναι θέματα που δεν μπορούν να περιμένουν.

Θα έλεγα σε μία φράση ότι είναι απαραίτητο στο αμέσως επόμενο διάστημα να αρχίσει ο έλληνας πολίτης να νοιώθει ότι το άγος που κουβαλάει στη ζωή του σιγά-σιγά μειώνεται

. Υπάρχει σίγουρα μεγάλος βαθμός δυσκολίας, ωστόσο εμπιστεύομαι τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το πρόγραμμα και το σχέδιο που έχει εξαγγείλει. Πατάει στην πραγματικότητα, εμφορείται από ρεαλισμό και έχει αντίληψη των ουσιαστικών αναγκών. Αρκετά με τους παραμυθατζήδες και τα φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Ο κόσμος αγανάκτησε, οι σανοφάγοι τελείωσαν και στις 7 Ιουλίου οι πολίτες θα ξαναδώσουν την απάντησή τους και μάλιστα ακόμα πιο δυναμικά αυτή τη φορά.

Δημοσιεύτηκε την Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2019.