Χάσαμε μια ευκαιρία να συμφωνήσουμε σε κάτι

Με αυτή την φράση έκλεισε την δευτερολογία του ο ειδικός αγορητής με το ΠΟΤΑΜΙ Γρηγόρης Ψαριανός λίγο πριν την ψηφοφορία του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών για το ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και μεταβυζαντινών σπουδών.

Χαρακτηριστικά είπε:

«Το Υπουργείο Παιδείας παρέδωσε τα κλειδιά του ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και μεταβυζαντινών σπουδών στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Με μια σημειολογική κίνηση, ο Υπουργός Παιδείας αποχώρησε από την συζήτηση στην Ολομέλεια, παραδίδοντας με αυτόν τον συμβολικό τρόπο τα κλειδιά του Ινστιτούτου στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Θα ήταν ευτυχής συγκυρία, σήμερα, ο κος Αμανατίδης, με διάθεση συναίνεσης, όπως συνεχώς επιζητάτε οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ενώ ποτέ στο παρελθόν δεν την δώσατε, να κάνει δεκτές τις προτάσεις τις αντιπολίτευσης αλλά και στελεχών του κυβερνώντος κόμματος, όπως του κυρίου Φίλη, του κυρίου Ξυδάκη και άλλων βουλευτών που βρήκαν σωστές και λογικές τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις της αντιπολίτευσης.
Δυστυχώς αρνείστε να το κάνετε γιατί δεν έχετε σκοπό να αλλάξετε μια προειλημμένη απόφαση σας.
Χάσαμε μια ευκαιρία να συμφωνήσουμε σε κάτι που δεν είναι και μείζονος ιδεολογικής αντιπαράθεσης ζήτημα. Ότι το Ινστιτούτο Βενετίας είναι πρωταρχικά ζήτημα παιδείας και πολιτισμού και δευτερευόντως ‘εργαλείο άσκησης διπλωματίας'».

Ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας έχει ως εξής:
«Απόντος του Υπουργού Παιδείας, θα ήθελα να πω ότι και συμβολικά και σημειολογικά παραδόθηκαν τα κλειδιά του Ινστιτούτου Βενετίας στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Το Υπουργείο Παιδείας αποχώρησε.
Τώρα, όμως, αποχώρησε και το Υπουργείο Εξωτερικών. Δεν ξέρω ποιος θα παραλάβει τα κλειδιά του Ινστιτούτου. Δεν βλέπω κανέναν Υπουργό ή Υφυπουργό εδώ για να παραλάβει το Ινστιτούτο Βενετίας και να το τακτοποιήσει.
Λυπάμαι πάρα πολύ γιατί θα ήταν ευτυχής συγκυρία ο κ. Αμανατίδης να έλεγε, σε μια επίδειξη συναινετικής διάθεσης -όπως μας καλεί η Κυβέρνηση η οποία δεν έχει δείξει καμία συναίνεση ποτέ σε τίποτα, αλλά τώρα τη ζητάει- ότι γίνονται δεκτές οι προτάσεις της Αντιπολίτευσης, αλλά και στελεχών του κυβερνώντος κόμματος, όπως οι προτάσεις που έκανε ο κ. Φίλης, ο πρώην Υπουργός, ο κ. Ξυδάκης και πολλοί άλλοι συνάδελφοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι βρήκαν λογικές τις ενστάσεις και τις διαφωνίες των κομμάτων της Αντιπολίτευσης και όσων και εγώ υποστήριξα και στις επιτροπές και εδώ.
Θα ήμουν ευτυχής, αν ήμουν στη θέση του κ. Αμανατίδη, να πω ότι γίνεται δεκτό να έχει τον πρωτεύοντα ρόλο το Υπουργείο Παιδείας, να έχει τη συνευθύνη του Ινστιτούτου Βενετίας με το Υπουργείο Εξωτερικών και με το Υπουργείο Πολιτισμού.
Ας μην ξαναπούμε τι και πώς προέκυψε το Ινστιτούτο Βενετίας και όλο το ιστορικό και γιατί στη Βενετία και όχι σε άλλη πόλη, λόγω των στενών δεσμών και της ενετικής επιρροής στην Ελλάδα και της επιστροφής του ελληνικού στοιχείου στη Βενετία, όπου έγινε αυτό που έγινε.
Γιατί είναι σημαντικό να παραμείνει το Ινστιτούτο και να ενισχυθεί ο ρόλος του και να του δώσουμε και άλλα παραπάνω από αυτά που θα θέλαμε να του δώσουμε και παραπάνω και από αυτά που του πήραμε; Γιατί σχεδόν δεν υπάρχει, σχεδόν δεν λειτουργεί. Να λειτουργήσει, λοιπόν, και να λειτουργήσει δυνατά, κυρίως αυτοχρηματοδοτούμενο -έχει αποδείξει ότι μπορούσε να το κάνει- και να το αφήσουμε να λειτουργήσει.
Όσον αφορά την τριμελή επιτροπή που την έκαναν πενταμελή, χωρούσε στην πενταμελή εκπρόσωπος της Ακαδημίας Αθηνών. Εγώ δεν ξέρω προσωπικά ότι η Ακαδημία Αθηνών δήλωσε επισήμως ότι δεν θέλει να ασχοληθεί με το Ινστιτούτο Βενετίας. Δεν το άκουσα ποτέ αυτό. Το είπατε εσείς δύο φορές. Οι εκπρόσωποι της Ακαδημίας Αθηνών στις επιτροπές ήταν σαφέστατοι. Δεν είπαν τίποτα τέτοιο. Δεν ξέρω αν είναι κάποια αποψινή απόφαση της Ακαδημίας Αθηνών να μην θέλει να ασχοληθεί και να μην θέλει να συμμετέχει εκπρόσωπός της ή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών ή κάποιου άλλου μεγάλου ελληνικού ιδρύματος και να λειτουργήσει το Ινστιτούτο της Βενετίας όπως όλα τα εθνικά, ελληνικά ιδρύματα ερευνών μέσα στον χώρο της Ελλάδας.
Θα ήταν ευτυχής συγκυρία εσείς, ως εναπομείνας Υπουργός -επειδή λέω ότι όσο λείπατε, παρέδωσε το Υπουργείο Παιδείας και σημειολογικά τα κλειδιά του Ινστιτούτου της Βενετίας και τα παραλάβατε- να πείτε ότι δέχεστε τη συμμετοχή ενός μέλους της Ακαδημίας Αθηνών ή άλλου μεγάλου ελληνικού ερευνητικού κέντρου στην πενταμελή Επιτροπή, ότι δέχεστε τον πρωταρχικό ρόλο παιδείας και πολιτισμού για το Ινστιτούτο Βενετίας και δευτερευόντως του Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο εκπροσωπείτε.
Τότε θα μπορούσε να δικαιωθεί η επίκληση που κάνετε για συναινετική απόφαση, για να ψηφίσουμε μαζί ένα τέτοιο νομοσχέδιο, που είναι συμβολικό, που είναι σημειολογικό, που δεν έχει ιδεολογικές εντάσεις και έντονες ιδεολογικές διαφορές και αντεγκλήσεις και θα το ψήφιζαν όλες οι πλευρές ή σχεδόν όλες οι πλευρές της Βουλής και θα ήταν μια καλή μέρα αυτή για συναινετικές διαδικασίες από εδώ και πέρα.
Δυστυχώς, το αρνείστε. Αρνείστε ακόμα και τις ενστάσεις και τις προτάσεις που έκαναν και ο κ. Ξυδάκης και ο κ. Φίλης και άλλοι συνάδελφοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.
Θα καταψηφίσουμε, λοιπόν, το νομοσχέδιο, εφόσον δεν θέλετε να δεχθείτε τίποτα, εφόσον έχετε πάρει μια απόφαση και δεν έχετε σκοπό να την αλλάξετε. Καταλαβαίνω γιατί την πήρατε. Έπρεπε να παρθεί αυτή η απόφαση. Εφόσον τις δυο προηγούμενες φορές απορρίφθηκε, την τρίτη και φαρμακερή ας πάρουμε αυτό -το Ινστιτούτο Βενετίας ξαναλέω- να δούμε τι θα το κάνουμε.
Ως προς τις τροπολογίες έχουμε ξαναπεί και ως ΠΟΤΑΜΙ και ως άνθρωποι ότι δεν είναι η καλύτερη πρακτική να έχουμε εφτά ή δεκατρείς ή διακόσιες τριάντα δύο τροπολογίες άσχετες ή μισοσχετικές σε ένα σωρό νομοσχέδια, όταν έχετε τη δυνατότητα σε κάθε νομοσχέδιο ανά τομέα κυβερνητικής ευθύνης να προτείνετε αυτά που θέλετε να προτείνετε ως εμβόλιμες τροπολογίες, ακόμα και σε διμερείς συμφωνίες μεταξύ Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας, ας πούμε, παρόλο που δεν περνούν από εδώ αυτά, περνούν αλλιώς.
Χάσαμε άλλη μια ευκαιρία, κύριε Υπουργέ, να βρούμε έναν κοινό τόπο και να συμφωνήσουμε σε ένα πράγμα που όλες οι πλευρές, όπου έβαλαν ενστάσεις και έδειξαν διαφωνίες ήταν λογικές και θα μπορούσαν αυτές να συνεκτιμηθούν και να συντεθούν σε αυτό το νομοσχέδιο. Χάσαμε άλλη μια ευκαιρία. Δεν πειράζει. Μπορεί να έρθει άλλη.
Ευχαριστώ πάρα πολύ.»