Όταν υπήρχαν ανοικτά μυαλά όλα προχώρησαν όπως έπρεπε

«Μία συνένωση σε ενιαίο φορέα διαφορετικών δραστηριοτήτων, ιδιαίτερα στο χώρο του πολιτισμού και της τέχνης, είναι πάντα πολύ ενδιαφέρουσα και δημιουργική. Ωστόσο, θα πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή μας, ώστε η συνένωση φορέων σε δραστηριότητες πολιτισμού και τέχνης να μη γίνει συνένωση αγκυλώσεων, ιδεοληψιών, αστοχιών και πελατειακών διευθετήσεων», τόνισε ο Γρηγόρης Ψαριανός, στην παρέμβασή του στην 2η Συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, κατά την ακρόαση φορέων, στο πλαίσιο της διαδικασίας επεξεργασίας του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού «Ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης»

Ο ειδικός αγορητής του Ποταμιού, μεταξύ άλλων, είπε:
«Η συγκεκριμένη συζήτηση γίνεται εδώ και χρόνια, ωστόσο δεν προχώρησε ποτέ και ήρθε, επιτέλους, η ώρα να δημιουργηθεί τελεσίδικα. Όπως βέβαια είπα και στην προηγούμενη συνεδρίαση της Επιτροπής μου κάνει εντύπωση ότι γίνεται στο τέλος του ‘18 ενώ θα μπορούσε να είχε προχωρήσει μέσα στην τετραετία. Κι αναρωτήθηκα μήπως προχωράει τώρα επειδή ενδεχομένως βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο;
Εν πάσει περιπτώσει, καλό θα είναι η υλοποίηση να προχωρήσει γρήγορα. Να διευκολύνει τις δραστηριότητες του κάθε φορέα ξεχωριστά, χωρίς κανένας να επιβάλλει γραμμές και αντιλήψεις εις βάρος των συνεργατών-φορέων και χωρίς αυτός ο μεγάλος φορέας, που εκ των πραγμάτων θα είναι χρήσιμος, δημιουργικός και αποτελεσματικός, να λειτουργήσει ως εργαλείο για οποιονδήποτε υπουργό, για οποιαδήποτε κυβέρνηση και για οποιαδήποτε κρατική ή “κρατικίστικη” ιδεοληψία και πελατειακή συμπεριφορά. Για παράδειγμα, το Διοικητικό Συμβούλιο που προτείνεται να είναι 9μελές, είναι ιδιαιτέρως μεγάλο για μια τέτοια διαδικασία. Θα μπορούσε να ήταν μικρότερο και πιο ευέλικτο. Και, όπως θα συζητήσουμε και επί των άρθρων, θα μπορούσαμε να δούμε στοιχεία που πραγματικά θα διευκολύνουν την εύρυθμη λειτουργία αυτού του φορέα.
Θα ευχηθώ στους φίλους στη Θεσσαλονίκη να προχωρήσει η υλοποίηση όσο πιο γρήγορα γίνεται. Και βέβαια να προχωρήσουμε όλοι με ανοικτά μυαλά. Γιατί όπως είπε κι ένας μεγάλος της τέχνης, ο αρμενοαμερικανός Φράνκ Ζάππα, τα μυαλά είναι σαν τα αλεξίπτωτα: λειτουργούν μόνο όταν είναι ανοικτά. Όταν τα κλείνουμε σε πελατειακές σχέσεις και σε νταραβέρια, δεν δουλεύει τίποτα και τίποτα δεν πάει σωστά.
Εν κατακλείδι, τις απαντήσεις τις έχει δώσει η ίδια η ζωή σε όσα έχουμε κάνει μέχρι τώρα, είτε αυτά έγιναν από ιδιωτικό φορέα είτε από δημόσιο: όταν υπήρχαν ανοικτά μυαλά όλα προχώρησαν όπως έπρεπε. Όλα τα άλλα έφεραν τη χώρα σε τραγικό αδιέξοδο. Δευτερευόντως βέβαια, στον πολιτισμό, καθώς έχει την ιδιότητα να λειτουργεί από μόνος του, ανεξάρτητα από οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές πιέσεις. Μάλιστα, όταν αυτές οι κοινωνικές πιέσεις είναι έντονες, η τέχνη κι ο πολιτισμός δουλεύουν πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά».