Eλπίζω να μείνουμε στη λογική του Βερολίνου και στην ευφορία του δείπνου

ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ FM 90.1
24.03.2015

Συνέντευξη του Γρηγόρη Ψαριανού στον ρ/σ Παραπολτικά FM και στον Αντρέα Παπαδόπουλο.
ΑΠ: Κύριε Ψαριανέ τι κάνετε; Καλό μεσημέρι. Σας πεθυμήσαμε.
ΓΨ: Γεια σας τι γίνεστε; Τα σέβη μου. Κι εσείς με πεθυμήσατε, κι εγώ σας πεθύμησα. Βλέπω τον Πειραιά από μακριά. Ε, είμαστε τώρα σ’ ένα μεγάλο μπέρδεμα και σ’ ένα μεγάλο τρέξιμο. Προσπαθούμε να βρούμε τώρα, μετά την παρέλαση βέβαια και τα εμβατήρια κι όλα αυτά, πώς θα υποδεχτούμε την κυρία Μέρκελ που κάποια στιγμή πρέπει να ‘ρθει. Φαντάζομαι γρήγορα.
ΑΠ: Ναι, θα ‘ρθει να υπερασπιστεί ποιους; Γιατί τότε έλεγε ο κύριος Τσίπρας ότι έρχεται στην Αθήνα –άκουσες και το σχετικό ηχητικό – να υπερασπιστεί τους μερκελιστές. Τώρα που ο ίδιος…. 
ΓΨ: Πάλι τους μερκελιστές θα ‘ρθει να υπερασπιστεί. Τον κύριο Κατρούγκαλο, τον κύριο Παππά, τον κύριο Φλαμπουράρη… Γνωστούς δωσίλογους, μερκελιστές, μνημονιακούς. Δεν ξέρω δηλαδή, ενώ θα έπρεπε όλοι να στηρίζουν τον κύριο Τσίπρα, και τον στηρίζουμε βέβαια όλοι εδώ και καιρό, πιστεύαμε και ελπίζαμε ότι θα προσχωρήσει στη λογική του πολιτικού ρεαλισμού. Παρά τις μπαρούφες και τις τερατολογίες που έλεγε προεκλογικά για να μαζέψει την πελατεία, απ’ όλες τις μπάντες βέβαια, από αναρχοκομμουνιστές μέχρι φασιστόμουτρα νεοναζί, αναρχοαυτόνομους, γκρουπούσκουλα, τα πάντα… Αφού το μάζεψε λοιπόν όλο αυτό το συνονθύλευμα αγανακτισμένων, τώρα πρέπει κάπως να το διαχειριστεί. Διότι ένα μεγάλο μέρος αυτού του “μπουρμπουτσουλουκιού” του συνονθυλεύματος που λέμε εμείς οι πολιτικοί αναλυτές, θα είναι ήδη στα κάγκελα. Δηλαδή θα είναι με σηκωμένες – μετά συγχωρήσεως – τις τρίχες.
ΑΠ: Η αλήθεια είναι η χθεσινή παρουσία του κυρίου Τσίπρα ήταν η πιο σοβαρή, η πιο μετρημένη. Τόσο-όσο… Ήταν εξαιρετική η παρουσία του.
ΓΨ: Μα ήταν εξαιρετική. Δεν ξέρω αν έχει την ίδια γνώμη ο κύριος Λαφαζάνης, ο κύριος Στρατούλης, ο κύριος Κατρούγκαλος, ο παπα-σούζας ο γουναράς, η κυρία πρόεδρος της Βουλής.
ΑΠ: Ή, αν τα ίδια θα πει ο κύριος Τσίπρας όταν έρθει στο εσωτερικό. Γιατί έχουμε ζήσει κατά καιρούς Τσίπρα εξωτερικού. Στο Τέξας, στο Βερολίνο, στο Κόμο.
ΓΨ: …και μετά στο Μοσχάτο που έλεγε άλλα ντ’ άλλα «γκαλαούμπαλα». Άλλα ντ’ άλλα τα μεγάλα της Παρασκευής το γάλα. Για να δούμε τώρα τι θα πει. Εγώ ελπίζω να μείνουμε στη λογική του Βερολίνου και στην ευφορία του δείπνου, του πολύωρου δείπνου που είχε με τη μισητή μερκελίστρια αρχι-Μέρκελ, κι αφού βάρεσε αρκετές προσοχές στα ΕςΕς που παρουσιάζανε όπλα, έτσι; Γιατί πριν διάφορες προοδευτικές εφημερίδες έλεγαν «οι γκεσταπίτες, τα ΕςΕς, τα σαπούνια, τα Νταχάο, τα Μπούχενβαλτ. Έλεγαν τέτοια για πολύ καιρό. Τώρα δεν ξέρω πώς θα το αντιμετωπίσουν αυτό. Και ο Τσίπρας τους υπόλοιπους και οι υπόλοιποι τον Τσίπρα. Είναι λίγο δύσκολη η κατάσταση και η θέση του. Ελπίζω να μην υπάρξουνε έντονες εντάσεις – για να το πω όπως το λέμε εμείς οι πολιτικοί αναλυτές – μέσα στον Σύριζα και να ομογενοποιηθεί και να ομαλοποιηθεί λίγο η κατάσταση. Όχι ότι θα υποκύψουμε και να θα είμαστε «στα τέσσερα» που έλεγε ο υπουργός εθνικής άμυνας και θα κάνουμε «βίζιτες», όπως έλεγε ο κόκκινος Πάνος Καμμένος, αλλά πάντως σ’ έναν ρεαλισμό, συνεργασίας με τους εταίρους που μας ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ επί δεκαετίες.
ΑΠ: Να μεταφέρουμε στους ακροατές μας, επειδή έκανες και μια αναφορά και στον κύριο Κατρούγκαλο αλλά τον συνδέουν οι δύο κορυφαίοι σκιτσογράφοι και με τις εξελίξεις: Για παράδειγμα ο Δημήτρης Χατζόπουλος έχει τον κ. Τσίπρα και την κα Μέρκελ στο Βερολίνο σ’ ένα μπαλκόνι με θέα το Βερολίνο, να λέει ο κύριος Τσίπρας:
«-Φοβάμαι ότι θα βρεθώ εκτός Ευρωζώνης.»
Του απαντάει η κα Μέρκελ: «-Και να βρεθείς, θα σε ξαναβάλω εγώ».
«-Πώς;», ρωτάει ο κ. Τσίπρας.
«-Έχω τον τρόπο μου. Το κέρδος σου το συνηθισμένο.»
«-Δηλαδή;»
«-12% από το επόμενο πακέτο στήριξης», απαντάει η κα Μέρκελ!
ΓΨ: Χαχαχα. Η γνωστή μίζα που παίρνουμε από τους απολυμένους, που τους υποσχόμαστε ως δικηγόροι να αγωνιστούμε για την επαναπρόσληψή τους και μετά ορκιζόμαστε υπουργοί και τους επαναπροσλαμβάνουμε. Αλλά τα λεφτά δεν τα παίρνουμε εμείς, τα παίρνουνε οι συνεργάτες. Οι οποίοι συνεργάτες δεν δίνουνε φράγκο απ΄ ότι έμαθα στον κ. Κατρούγκαλο γιατί είναι απάνθρωποι, όπως διάβασα σε κάτι αναλύσεις.
ΑΠ: Και επί του κατοχικού δανείου που, όπως είπε ο κ. Τσίπρας είναι ηθικό και όχι υλικό θέμα
ΓΨ: Ναι. Δεν ζητάμε λεφτά από τους Γερμανούς. Μια ηθική δικαίωση βρε παιδάκι μου. Ότι συγνώμη, ας πούμε, για τα Δίστομα, τους Χορτιάτες και τα Καλάβρυτα. Κι εντάξει, κάτι λεφτά που σας πήραμε και κάτι νίκελ που σας πήραμε, τόνους νομίσματα και τα λιώσαμε… Και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, εντάξει μωρέ. Περασμένα ξεχασμένα. Απλώς να σας θυμίσουμε ότι πρέπει να μας ζητήσετε συγνώμη. Αυτό είπε ο κύριος Τσίπρας. Αλλά δεν ξέρω: ο κύριος Γλέζος το ‘κοψε το μουστάκι ή το ‘χει ακόμα;
ΑΠ: Λοιπόν, επ ‘αυτού ο Αντρέας Πετρουλάκης στην Καθημερινή: λέει ο κ Τσίπρας στην κα Μέρκελ: «-Προτείνω να ρυθμίσουμε μεταξύ μας το θέμα του κατοχικού δανείου». 
«-Γιατί;», ρωτάει η κα Μέρκελ. 
«-Για να γλυτώσουμε το 12% του Κατρούγκαλου.» 
ΓΨ: Χαχαχα, ναι, είναι ο θεός των ημερών. Επισκίασε σχεδόν και τη συνάντηση του Βερολίνου, ο Ζωρζ Κατρουγκάλ.
ΑΠ: Πάντως είχε χθες μια διάθεση μεγαλοψυχίας: Είπε: «ακυρώνω τη χθεσινή συνέντευξη τύπου». Είχε παρελάσει απ’ όλα τα μέσα φυσικά. «Την ακυρώνω, για να μην επισκιάσω τη συνάντηση με την κα Μέρκελ». 
ΓΨ: Και την είχε προαναγγείλει την ίδια ώρα. Ήταν η συνάντηση του Βερολίνου. Τρομερό. Ποιος θα ασχολιόταν τώρα με τη Μέρκελ και με τον Τσίπρα; Με τη Μέρκελ και τους έλληνες νέους μερκελιστές; Έλεος. Όλοι Κατρούγκαλο θα ‘μασταν καρφωμένοι.
ΑΠ: Τώρα, επειδή είσαι γνωστός πολιτικός αναλυτής, θέλω την εκτίμησή σου Γρηγόρη. Κι αυτό είναι, νομίζω, είναι το θέμα που συζητάμε όλοι σήμερα. μετά από αυτά που έκανε χθες ο κύριος Τσίπρας με τεράστια καθυστέρηση και ακόμα μεγαλύτερο κόστος για τη χώρα αυτή η στροφή, πώς θα περάσει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ; Κι αναρωτιέμαι, όταν έχει γαλουχηθεί η κοινοβουλευτική του ομάδα και η κοινωνία με έναν τρόπο κατά των ιδιωτικοποιήσεων, κατά οποιασδήποτε μεταρρύθμισης, τι ακριβώς θα γίνει και τι εκτιμάς ότι μπορεί να συμβεί;
ΓΨ: Δεν θα περάσει σε όλους. Τα περισσότερα στελέχη και της κυβέρνησης και του Σύριζα, όταν ακούν μεταρρυθμίσεις βγάζουνε φλύκταινες. Μεταρρυθμίσεις θεωρούν τα συσσίτια, το ρεύμα στις άπορες οικογένειες. Αυτά δεν είναι μεταρρυθμίσεις.
ΑΠ: Αυτά είναι ανάγκες.
ΓΨ: Μεταρρυθμίσεις είναι τι θα κάνουμε με τις Εφορίες, με τις Πολεοδομίες, με τα Τελωνεία, με το Δημόσιο Τομέα, με τις αποκρατικοποιήσεις. Όχι ιδιωτικοποιήσεις. Γιατί αποκρατικοποίηση μπορεί να είναι ΣΔΙΤ, μπορεί να ‘ναι σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Δεν είναι απαραίτητο να είναι ιδιωτικοποιήσεις, να τις πάρει η «Ψαριανός- Παπαδόπουλος ΟΕ», έτσι; Τι θα γίνει λοιπόν με τις αποκρατικοποιήσεις; Με τα λιμάνια; Τι θα γίνει με τους άλλους προβλήτες που ζητάει η COSCO; Με το Ελληνικό; Με τις Σκουριές, την Ολυμπιάδα και το Στρατώνι στη Χαλκιδική; Που έρχονται εδώ στη Βουλή οι εργαζόμενοι; Δύο χιλιάδες εργαζόμενοι στην «Ελληνικός Χρυσός» και ζητάνε ακρόαση από τον κύριο Λαφαζάνη που είναι πολύ ευαίσθητος στα θέματα των εργαζομένων και δεν τους δέχεται. Τι θα κάνουνε μ’ αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση; Η νεομνημονιακή αριστερή συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, με υπόκρουση το «πάνω εκεί στης Πίνδου μας τις κορφές που θαρρείς τ’ αστέρια φυλούνε», ή τα υπόλοιπα εμβατήρια…
ΑΠ: Θεωρείς ότι εάν ο κ. Τσίπρας προχωρήσει σε αυτά που είπες, αν όχι σ’ όλα σε κάποια από αυτά… 
ΓΨ: Που θα ‘πρεπε να ‘χε προχωρήσει από καιρό…
ΑΠ: Δεν το συζητάω. Εκτιμάς Γρηγόρη ότι θα μπορούσε να προκύψει από αυτή τη Βουλή άλλη κυβέρνηση; Εννοώ άλλη πλειοψηφία; 
ΓΨ: Νομίζω ναι. Προσέξτε: λένε διάφοροι, και Ευρωπαίοι το ‘χουνε πει, ότι αντί να ‘ναι με τον Καμμένο και τους ψεκασμένους ο Τσίπρας, έπρεπε να ‘χε κάνει κυβέρνηση με το ΠΟΤΑΜΙ. Ή «να φύγει ο Καμμένος να ‘ρθει ο …ψημένος». Αυτό είναι μία μπούρδα έτσι; Είναι μια μπαρούφα μεγάλη. Κι ελπίζω να μη συμβεί. Κι ελπίζω να το αντιμετωπίσει ο Σταύρος Θεοδωράκης και το ΠΟΤΑΜΙ με σωφροσύνη αυτό. Δεν είναι το ποιο συνεταίρο θα πάρει ο Τσίπρας ανάλογα με την ψυχολογική φάση που βρίσκεται, με το κυκλοθυμικό του πράγματος. Αλλά είναι απόλυτη ανάγκη να βρεθεί ένα κοινό έδαφος μιας εθνικής συνεννόησης. Συναίνεσης. Όχι λαϊκοπατριωτικής αντιγερμανικής και αυτές τις αρλούμπες. Βγήκε ο Τσίπρας χθες και είπε ότι πρέπει αυτή η εχθρότητα ελλήνων και γερμανών να τελειώσει. Μα ποιος την εξέθρεψε αυτή;
ΑΠ: Επίσης είπε πως δεν έχει ακούσει κανέναν έλληνα πολιτικό να λέει ότι θα πάρουμε τη γερμανική περιουσία που είναι εδώ στην Ελλάδα. Μάλλον δεν άκουσε τον κ. Παρασκευόπουλο στις 10 Μαρτίου να λέει πως είμαι έτοιμος να προχωρήσω ότι είναι απολύτως αναγκαίο για να προχωρήσουν όλες τις διεργασίες, δηλαδή να πάρει η Ελλάδα το Γκαίτε ή ό,τι άλλο!
ΓΨ: Να κατασχέσει γερμανική περιουσία επί ελληνικού εδάφους.
ΑΠ: Τα είπε επακριβώς 10 Μαρτίου ο κ Παρασκευόπουλος όταν η κα Ζωή Κωνσταντοπούλου έκανε αυτή την πολύ ωραία πρωτοβουλία.
ΓΨ: Βεβαίως. Λέξη-λέξη αυτά είναι καταγεγραμμένα. Αυτό που λέμε: είμαστε όμηροι των αρχείων. Γιατί όλα αυτά έχουν ειπωθεί. Κι εγώ έχω πει πράγματα για τα οποία έχω μετανιώσει είκοσι χρόνια μετά. Αλλά τότε ήμουν λιγότερο ώριμος, θα έλεγα. Αλλά αναγνώρισα τη μαλακία που είπα το ’93, το ’94 ας πούμε, παραδείγματος χάριν. Ο κ. Τσίπρας από Μάρτη σε Απρίλη κι από Νοέμβρη σε Δεκέμβρη, μέσα στην ίδια χρονιά, κάνει τερατώδεις αντιφατικές δηλώσεις. Και υπάρχουν στελέχη γύρω του οι οποίοι λέγανε «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», «όχι στους μεγαλοεργολάβους και στα διόδια που καταστρέφουν τον κόσμο» και τέτοια, και τώρα λένε πληρώστε γιατί θα σας κόψουμε τον κώλο. Αυτοί που λέγανε δεν πληρώνω. Εκατοντάδες τέτοια παραδείγματα. Από υπουργούς πρωτοκλασάτους της νεομνημονιακής αριστερής συγκυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου. Αυτό το πράγμα όμως πρέπει να τελειώσει. Όποιος λέει πάρα πολλά ψέματα, φτιάχνει ένα τοίχο και μετά στουκάρει με 200 πάνω σ’ αυτόν τον τοίχο. Όσο πιο πολλά και χοντρά ψέματα έχεις πει, τόσο πιο άγρια θα σπάσεις τα μούτρα σου. Τώρα εμείς, δεν θέλουμε να σπάσει τα μούτρα του ο πρωθυπουργός. Η κίνηση που έκανε χθες ήταν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ. Πρέπει όμως από δω και πέρα να βρεθεί ένα κοινό έδαφος στις φιλοευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις της χώρας. Από οποιοδήποτε κόμμα. Και από τμήματα κομμάτων ακόμα, θα μπορούσα να πω, που είναι σταθερά προσανατολισμένα στην παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, στο ευρώ και στην ΕΕ. Είναι άλλο θέμα να θες επιστροφή στη δραχμή, άλλο θέμα να είσαι ΚΚΕ, άλλο θέμα να είσαι Χρυσή Αυγή, άλλο Λαφαζάνης, Στρατούλης, παπα-σούζας, άλλο Ζωή-Πρόεδρος της Βουλής, και να θες κάτι άλλο. Να μας το πεις να το συζητήσουμε, να διαφωνήσουμε.
ΑΠ: Αλλά να το ξέρουμε. 
ΓΨ: Αλλά είναι άμεση ανάγκη να συγκροτηθεί ένα σοβαρό πολιτικό ρεύμα, όχι ομοιογενές με ίδιες ιδεολογικές αφετηρίες, ούτε με συνδέσεις ιδεολογικού τύπου. Με τις διαφωνίες μας και με τις διαφωνίες τους, σε επιμέρους θέματα ή και σε μεγάλα θέματα, όπως είναι οι σχέσεις κράτους-εκκλησίας, όπως είναι πολλά πράγματα, ας μην ανοίξουμε την κουβέντα τώρα. Αλλά οι πολιτικές δυνάμεις που πιστεύουν, χωρίς αστερίσκους και προϋποθέσεις και μου-σου-ξου-του και υποπαραγράφους, την παραμονή της χώρας στην Ευρώπη πρέπει να αγωνιστούν μαζί. Να συγκροτήσουν ένα εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση. Όπως έκαναν και οι πορτογάλοι, οι ιρλανδοί. Οι ιρλανδοί την περασμένη βδομάδα δανείστηκαν με αρνητικά επιτόκια. Οι πορτογάλοι έχουνε βγει από τα μνημόνια ένα χρόνο πριν από μας ενώ μπήκαν πολύ μετά από μας. Κι έχουνε βγει, καθαρίσανε από τα μνημόνια. Κι εμείς ακόμα μαλακιζόμαστε.
ΑΠ: Λοιπόν: Να πούμε, όπως διαβάζω στα Παραπολιτικά, ότι έχει και γενέθλια ο κύριος Βαρουφάκης, μιας και τον έχουμε χάσει. 
ΓΨ: Χρόνια πολλά του Γιάνη. Χρόνια πολά με ένα λάμδα και μ’ ένα νι
ΑΠ: Είναι του 1961. Επειδή τον έχουμε χάσει κι όπως προβλέπω ότι τον χάσουμε το επόμενο διάστημα.
ΓΨ: Ζει το παλικάρι αυτό με τη μονωτική ταινία την κόκκινη και τον σηκωμένο γιακά;
ΑΠ: Αποσύρθηκε. Θα του δώσουμε τις ευχές μας. Και μαζί με τις ευχές μας να σε αποχαιρετήσουμε κι εσένα συνάδελφε, πολιτικέ αναλυτή.
ΓΨ: Νομίζω θα βρεθεί κάποιος Γιάννης να διαχειριστεί τα οικονομικά.