Xωρίς μία μίνιμουμ εθνική συνεννόηση, δεν θα βγει η χώρα από τα αδιέξοδα

STAR ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Συνέντευξη στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων
20.09.2015

 

• Με χαρά θα καλησπερίσουμε στο στούντιο τον κύριο Γρηγόρη Ψαριανό, υποψήφιο με το ΠΟΤΑΜΙ. Καλώς ήρθατε.
ΓΡ.Ψ.: Καλησπέρα κι ευχαριστώ για την πρόσκληση που μετά χαράς αποδέχτηκα.
• Στο πλαίσιο της προεκλογικής περιόδου και των περιοδειών σας, των επαφών με τον κόσμο. Τι μηνύματα μας φέρνετε από αυτή την επαφή;
ΓΡ.Ψ.: Δεν εκλέγομαι εδώ, ούτε σε καμία περιφέρεια που γυρίζω. Το έχω αυτό το «χούι», που λένε: να γυρίζω σ’ όλη την Ελλάδα όσο μπορώ και όσο προλαβαίνω.
• Τι μηνύματα φέρνετε, σε αυτές τις εκλογές που είναι και ιδιαίτερες;
ΓΡ.Ψ.: Είναι κάπως βουβές σε σχέση με προηγούμενες και νομίζω ότι θα είναι και οι κρισιμότερες. Κάθε φορά το λέμε αυτό, βέβαια, όταν έχουμε εκλογές. Αυτές οι εκλογές όμως, δεν χρειάζονταν τώρα. Ο κύριος Τσίπρας θα μπορούσε να κάνει αυτό που θα κάνει αν είναι πρώτο κόμμα. Αν ο λαός επιλέξει τον ΣΥΡΙΖΑ πάλι για πρώτο κόμμα, αυτό που θα κάνει ο κ. Τσίπρας, μπορούσε να το κάνει και χωρίς τις εκλογές. Οι εκλογές αυτές ήταν περιττές. Όπως περιττό ήταν και εκείνο το ανόητο δημοψήφισμα. Κλήθηκε ο λαός να απαντήσει σε ένα ερώτημα που ήταν ανόητο: αν θέλεις τα μέτρα των δανειστών, ΝΑΙ ή ΟΧΙ. Ή, ΟΧΙ ή ΝΑΙ μάλλον. Ήταν το πρώτο δημοψήφισμα παγκοσμίως που ήταν μπροστά το ΟΧΙ. Δηλαδή λέμε: “θες να πάμε σινεμά, ναι ή όχι;”, “Έπαιξε καλά η ομάδα σου, ναι ή όχι;”. Δεν λέμε Όχι ή Ναι. Αυτό το δημοψήφισμα λοιπόν καθοδηγήθηκε για το ΟΧΙ, πήρε 62% ΟΧΙ, όπου συναθροίστηκαν πολλά διαφορετικά ΟΧΙ σ’ αυτό το 62% και ο πρωθυπουργός που διακήρυξε και πραγματοποίησε αυτό το δημοψήφισμα, πήρε το ΟΧΙ και το κουβάλησε στις Βρυξέλλες ως ΝΑΙ.
• Αυτό σημαίνει ότι και στο αποτέλεσμα των εκλογών…
ΓΡ.Ψ.: Δεν νομίζω ότι μπορεί να γίνει τέτοια ταχυδακτυλουργία στο αποτέλεσμα των εκλογών.
• Έχετε φανταστεί τι θα γινόταν εάν το ΟΧΙ το πήγαινε σαν ΟΧΙ έξω;
ΓΡ.Ψ.: Δεν θέλω να το σκέφτομαι:
• Άρα λοιπόν;
ΓΡ.Ψ.: Καλά έκανε, αλλά το δημοψήφισμα τι το ‘θελε;
• Τι τον κατηγορείτε λοιπόν; Αρκεί να του πείτε μπράβο.
ΓΡ.Ψ.: Για την τελευταία «κωλοτούμπα» του, εγώ είμαι μαζί του. Αλλά αυτό που έκανε τώρα στο τέλος ως κωλοτούμπα, πιεσμένος, εκβιαζόμενος, με το πιστόλι στον κρόταφο όπως λέει, υπογράφοντας μια συμφωνία που είναι επώδυνη, πολύ οδυνηρότερη από όποια προηγούμενη φάση. Αυτή τη συμφωνία θα μπορούσε να την κάνει τον Μάρτιο ή τον Φλεβάρη και να ‘ταν πολύ καλύτερη για τη χώρα. Και για τον ίδιο.
• Εγώ θέλω να δούμε λίγο την επόμενη μέρα των εκλογών. Οι εκλογές πλησιάζουν. Θα έχουμε ένα αποτέλεσμα. Όποιο κι αν είναι , ότι κι αν επιλέξουν οι πολίτες με την ψήφο τους. Τι πρέπει να γίνει την 21η του Σεπτέμβρη και ποια θα είναι η θέση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ στα νέα δεδομένα. Γιατί βλέπουμε ότι υπάρχει μια διάθεση συνεργασίας που από πολλούς παρεξηγείται σαν πρόθεση.
ΓΡ.Ψ.: Από αυτούς που παρεξηγείται, κακώς παρεξηγείται, δεν θα έπρεπε. Πρέπει να πω ότι η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Κύπρος, έχουν ένα μίνιμουμ επίπεδο συνεννόησης. Η Πορτογαλία και η Ιρλανδία μπήκαν στα μνημόνια μετά από εμάς κι έχουν ήδη βγει στις αγορές. Κι εμείς ακόμα τραβολογιόμαστε ο ένας με τον άλλον: όχι εσείς, όχι εμείς, και ποιανού το μνημόνιο είναι πιο βαρύ. Κι έχουμε συνεχή μνημόνια, το ένα πίσω απ’ το άλλο. Χωρίς να υλοποιούμε τις μεταρρυθμίσεις. Ποσοστά ζητάνε τα μνημόνια. Και οι σύμμαχοι, φίλοι και δανειστές μας – κι όχι τοκογλύφοι εγκληματίες που πίνουν το αίμα του λαού με το μπουρί της σόμπας και διάφορες τέτοιες ανοησίες. Υλοποιώντας τις μεταρρυθμίσεις από το πρώτο μνημόνιο, θα είχαμε αποφύγει τις ακραίες περικοπές μισθών και συντάξεων και τη συνεχή υπερφορολόγηση. Όπου συνεχώς γίνονται περικοπές και υπερφορολόγηση των γνωστών υποζυγίων. Δεν έχουμε διευρύνει τη φορολογική βάση. Δεν έχουμε εξορθολογήσει το μνημόνιο. Δεν έχουμε κάνει μείωση δαπανών όσο θα έπρεπε, απλώς έχουμε κάνει αύξηση φόρων. Και τώρα φτάσαμε στο σημείο μ’ αυτό το μνημόνιο της «πρώτης φοράς αριστερά», που είναι το χειρότερο από τα τρία ως τώρα, να συζητάμε αν το σουβλάκι με τζατζίκι και κρεμμύδι είναι 23% κι αν το σκέτο καλαμάκι είναι 13%! Αυτά είναι ανοησίες. Αν είχαμε προχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις που θάπρεπε νάχαμε κάνει από μόνοι μας, χωρίς να τις ζητήσουν οι όποιοι δανειστές, θα είχαμε αποφύγει τέτοια άδικη κατανομή βαρών. Κι αυτό είναι που πρέπει να κάνουμε τώρα. Όχι εφαρμόζοντας ένα άδικο μνημόνιο. Αλλά εφαρμόζοντας τα δίκαια μέτρα εξορθολογισμού και διαχείρισης του δημόσιου στη χώρα μας και προσπαθώντας να κάνουμε την Ελλάδα μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Πολύ καθυστερημένα το είπε κι ο απελθών πρωθυπουργός, ο Αλέξης ο Τσίπρας. Είπε πως επιτέλους η Ελλάδα θα πρέπει να γίνει μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Γεια στο στόμα σου, σύντροφε, αλλά γιατί δεν το ‘κανες;

• Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για πάρα πολλά αυτονόητα, τα οποία κυρίως επισημαίνει το ΠΟΤΑΜΙ στη ρητορική του, όλο το διάστημα, από την πρώτη στιγμή μέχρι τώρα.
ΓΡ.Ψ.: Ναι, εμείς μιλήσαμε από πρόπερσι για την επανάσταση του αυτονόητου, που ακόμα δεν την έχουμε κάνει.
• Από τη μία όμως κατηγορείτε με τηλεοπτικό σποτ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ μαζί, από την άλλη έχετε μία υπερβάλλουσα σιγουριά ότι θα συνεργαστείτε είτε με τον ένα, είτε με τον άλλο.
ΓΡ.Ψ.: Αυτό δεν ισχύει.
• Δεν ισχύει;
ΓΡ.Ψ.: Όχι. Δεν θα συνεργαστούμε είτε με τον ένα είτε με τον άλλο. Ο λαός θα επιλέξει ποιος θα ‘ναι πρώτος, αλλά δεν απαντάμε στο «ποιον προτιμάτε εσείς να είναι πρώτος»; Κανέναν. Εμείς θα συνεργαστούμε ΚΑΙ με τους δύο. Δεν θα γίνουμε τσόντα του ενός. Δεν μπορεί να συνεχίζεται αυτή η «κολοκυθιά». Αυτά τα παιδικά παιχνίδια που παίζονται ακόμα. Όταν οι άλλοι προχωράνε χρόνια μπροστά, εμείς ακόμα συζητάμε «όχι εμείς, όχι εσείς»…. Αυτό πρέπει να τελειώσει. Αρκετά τράβηξε. Ξέρετε, ο Αλέξης Τσίπρας στην εξουσιοδότηση που πήγαινε στην Ευρώπη να συζητήσει, πήρε 251 ψήφους στη Βουλή. Θα σας πω κάτι που θα φανεί παράξενο: εάν ο Παπανδρέου, ο ΓΑΠ ο λεγόμενος, δεν ήμουν ποτέ ΠΑΣΟΚ ή Παπανδρεϊκός, αλλά αν είχε όμως ο ΓΑΠ 251 ψήφους στο πρώτο μνημόνιο και αν είχε γίνει συνάντηση πολιτικών αρχηγών τότε, το 2010, τώρα θα μιλούσαμε για τα προβλήματα άλλων χωρών. Θα είχαμε ξεπεράσει υφάλους και σκοπέλους.
• Οπότε λέτε ότι η μη συνεργασία των πολιτικών είναι το νούμερο Ένα πρόβλημα στη χώρα;
ΓΡ.Ψ.: Ακριβώς. Η μη συνεργασία του πολιτικού τοπίου στην Ελλάδα, η αποφυγή μιας μίνιμουμ συμφωνίας για να βγει η χώρα από τα αδιέξοδα. Επαναλαμβάνω: πράγμα που έκαναν οι Πορτογάλοι, Ιρλανδοί, όλοι οι άλλοι πλην ημών. Είμαστε η μόνη χώρα που πηγαίναμε για 40 χρόνια με αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν πέρασε αυτό το δράμα της αυτοδυναμίας με τα 48% και τα 45%. Όταν λοιπόν απαλλαγήκαμε από αυτά, ο ίδιος ο λαός έδωσε εντολή εδώ και χρόνια, από το ’12, συνεργασίας των κομμάτων.
• Και γιατί αυτό το μήνυμα δεν το λαμβάνετε οι πολιτικοί να συνεργαστείτε; Τι φταίει;
ΓΡ.Ψ.: Αυτό μην το ρωτάτε εμάς στο ΠΟΤΑΜΙ. Ρωτήστε τα δύο πρώτα μεγάλα κόμματα.
• Είστε έμπειρος πολιτικός όμως και έχετε άποψη επ’ αυτού.
ΓΡ.Ψ.: Βεβαίως έχουμε άποψη. Και είναι η άποψη που έχουμε διακηρύξει από τότε που ιδρύθηκε το ΠΟΤΑΜΙ. Ότι χωρίς μία μίνιμουμ εθνική συνεννόηση, δεν θα βγει η χώρα από τα αδιέξοδα. Κυβέρνηση με 151, 152 ή 160 βουλευτές μπορεί να προκύψει. Λύση δεν θα προκύψει. Γι΄ αυτό δεν θα συμμετέχουμε σε μία κυβέρνηση που είναι μόνο της μίας ή της άλλης πλευράς και η άλλη πλευρά να είναι αντιπολίτευση και να πετάει πέτρες. Να είναι στα κάγκελα ή στις πλατείες και να καταγγέλλει την κυβέρνηση για άδικα μέτρα κλπ, κλπ. Εάν από την αρχή, από το 2010, ή έστω το 2012, που ο κ. Σαμαράς αποφάσισε να το γυρίσει κι από αντιμνημονιακή παντιέρα στα Ζάππεια κατάλαβε κι αυτός ότι πρέπει να συμφωνήσουμε σε κάτι, εάν λοιπόν αυτή η συμφωνία είχε γίνει από την αρχή ή έστω καθυστερημένα, τώρα θα είχαμε ξεφύγει από αυτή την κατάσταση. Γιατί είναι γεγονός, το ξέρουμε όλοι, ότι πρέπει να μετασχηματιστεί το κράτος, πρέπει να υπάρξει εξορθολογισμός στο δημόσιο. Δεν μπορεί να είναι αυτή η ΕΡΤ του ενός ή του άλλου. Δεν μπορεί να συζητάμε για 250 καθαρίστριες, εάν θα επαναπροσληφθούν ή όχι, όταν έχουμε ενάμισι εκατομμύριο ανέργους. Όταν ο ιδιωτικός τομέας έχει εξοντωθεί κι όταν το δημόσιο δεν το ‘χει ακουμπήσει κανείς σ’ έναν εξορθολογισμό, σε μία αξιολόγηση. Δεν θέλουμε αξιολόγηση στην παιδεία, δεν θέλουμε αξιολόγηση στην υγεία, δεν θέλουμε αξιολόγηση στους εισπρακτικούς μηχανισμούς, δεν θέλουμε αξιολόγηση πουθενά. Αλλά θέλουμε μόνο να τροφοδοτούμε συνεχώς τους πελάτες μας: τις συντεχνίες, τους εργατοπατέρες, τους αγροτοπατέρες, τους νταλαβεριτζήδες και διάφορους κομματικούς στρατούς. Πρέπει να απαλλαγούμε από αυτά. Ξέρετε, στα υπουργεία μας έχουμε γενικούς γραμματείς οι οποίοι αλλάζουν με κάθε κυβέρνηση. Πουθενά αλλού στην Ευρώπη δεν υπάρχει αυτό. Υπάρχουν διευθυντές υπουργείων που είναι στη θέση τους ανεξαρτήτως κυβερνήσεως.
• Γιατί κάνουνε καλά τη δουλειά τους.
ΓΡ.Ψ.: Ακριβώς. Μπορεί να μην την κάνουν τέλεια, αλλά κάνουν τη δουλειά τους όμως. Και παραμένουν. Δεν τους σουτάρεις και τους πετάς από τα παράθυρα επειδή άλλαξε το κόμμα στην κυβέρνηση.
• Μα έτσι εξυπηρετούνται άτομα που δεν εκλέγονται από τις λίστες.
ΓΡ.Ψ.: Ακριβώς. Να σας πω: το Βέλγιο είχε δύο χρόνια ακυβερνησία. Το κατάλαβε κανείς;
• Ακριβώς. Στον αυτόματο πιλότο. Νομίζω ότι είναι χώρες τις οποίες θα αργήσουμε πολύ να «πιάσουμε», σε οποιοδήποτε επίπεδο. Να ρωτήσω κάτι άλλο: διάβαζα σήμερα που είπε ο κύριος Θεοδωράκης πως εμείς δεν θα ψηφίσουμε άλλα φορολογικά μέτρα. Και ερωτώ: αυτό πώς θα γίνει; Στην περίπτωση που θα συγκυβερνήσετε και εφόσον έχετε υπογράψει το μνημόνιο για τους λόγους που ξέρουμε κι έχετε εξηγήσει. Πώς γίνεται να μην ψηφίσετε νέα φορολογικά μέτρα;
ΓΡ.Ψ.: Ήμασταν οι πρώτοι που πιέσαμε όλο το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα και την κυβέρνηση να υπογράψουν τη συμφωνία. Και δεν είμαστε από αυτούς που μας λέει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι εμείς θα υπογράφαμε οποιαδήποτε συμφωνία. Είχαμε πει ότι τη συμφωνία που θα φέρει ο πρωθυπουργός της χώρας με την υπογραφή του, εμείς θα τη στηρίξουμε. Και ήμασταν οι πρώτοι που το είπαμε αυτό, πριν τη Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά, πριν το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου. Είχαμε πει πως εμείς θα στηρίξουμε τη συμφωνία της χώρας μας με τους ευρωπαίους συμμάχους μας. Και ήμασταν οι πρώτοι που το είπαμε ξεκάθαρα. Και λοιδωρηθήκαμε και κατηγορηθήκαμε γι’ αυτό. Αυτό το μνημόνιο, λοιπόν, μπορεί να βελτιωθεί. Μπορούμε να βρούμε τα περίφημα ισοδύναμα, που λέγαμε. Αν βάλεις μεταρρυθμίσεις στο κράτος και περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, μπορείς να γλυτώσεις υπερφορολόγηση και περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Ένα επιχείρημα ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, που έλεγε «μα είναι δυνατόν οι γιαγιάδες και οι παπούδες να ζήσουν με κάτω από 300 € σύνταξη; Κι έβγαινε ο Σουλτς και ο Γιούνκερ και οι ευρωπαίοι κι έλεγαν: μα, εμείς δεν ζητήσαμε περικοπή των κατώτατων συντάξεων. Ζητήσαμε περικοπές στα ρετιρέ που παραμένουν. Το είπαν οι άνθρωποι. Κι αυτό το ξέρουμε κι εμείς. Υπάρχουν άνθρωποι στην Ελλάδα που έχουν 3.500 σύνταξη. Ή δύο και τρεις συντάξεις.
• Μεταξύ των οποίων και οι συνταξιούχοι της Βουλής. Βουλευτές και εργαζόμενοι.
ΓΡ.Ψ.: Βεβαίως. Και υπάρχουν και βουλευτές που παίρνουν διπλή σύνταξη. Και από τη Βουλή και από τη δουλειά τους, όπου ήταν ο καθένας. Κι εμείς στο ΠΟΤΑΜΙ έχουμε πει ότι πρέπει οι συντάξεις νάναι μόνο από τη δουλειά σου. Αλλά για να έχουν συντάξεις τα παιδιά μας, πρέπει να φροντίσουμε εμείς τώρα. Αλλιώς τα παιδιά μας δεν θα έχουνε συντάξεις. Όχι τις παχυλές συντάξεις που είχαμε εμείς.
• Ούτε των 300 ευρώ!
ΓΡ.Ψ.: Ούτε των 300 ευρώ. Θα έχουν μηδέν συντάξεις τα παιδιά μας. Έχουμε φάει τα λεφτά των παιδιών μας. Αυτό πρέπει να το ξέρουμε και να το πούμε. Και για να γλιτώσουμε τα χειρότερα, πρέπει να αποφασίσουμε πράγματα που στην Ευρώπη θεωρούνται αυτονόητα: στην Ευρώπη, ξέρετε, ισχύουν πράγματα που στην Ελλάδα ούτε κατά διάνοια δεν θέλουμε να τα συζητήσουμε. Είχαν έρθει οι Φιλανδοί των μορφωτικών υποθέσεων στη Βουλή και μας είχαν πει ένα γεγονός: η Φινλανδία που είναι η δεύτερη καλύτερη χώρα στον κόσμο σε εκπαιδευτικό σύστημα, από το 1961 έχει κάνει μία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Μία σε εβδομήντα χρόνια. Εμείς σε αυτά τα 70 χρόνια έχουμε κάνει διακόσιες πενήντα. Κάθε υπουργός έκανε δυο-τρεις στην καθισιά του. Η Πελοπόννησος έχει δέκα νοσοκομεία και κανένα δεν λειτουργεί σωστά. Έχει περισσότερα νοσοκομεία απ’ όσα έχει η Βαυαρία. Το ίδιο κι η Μακεδονία και η Θεσσαλία.
• Είναι και η νοοτροπία των ελλήνων, που δεν ξέρεις ποιο είναι το σωστότερο σύστημα παιδείας. Ποιο είναι αυτό που δεν θα χρειαστεί να το ξανααλλάξουμε ποτέ. Έτσι δεν είναι;
ΓΡ.Ψ.: Να σας πω ποιο είναι: θα πάρουμε το σύστημα της Φινλανδίας και θα το αντιγράψουμε. Θέλετε; Που λειτουργεί πχ καλά το φορολογικό σύστημα; Ποια χώρα έχει το καλύτερο φορολογικό σύστημα; Η Ολλανδία; Θα το πάρεις αυτό και θα το αντιγράψεις. Ποιος έχει καλύτερη αστυνομία, στρατό, τάξη και ασφάλεια;
• Είναι και θέμα νοοτροπίας όμως και παιδείας του πληθυσμού. Ο φιλανδός πχ, μπορεί να μη σκέφτεται να φοροδιαφύγει. Εμείς εδώ, το πρώτο που σκεφτόμαστε είναι αυτό.
ΓΡ.Ψ.: Ξέρετε γιατί; Και ο ίδιος δεν σκέφτεται να φοροδιαφύγει, αλλά και το σύστημα δεν τον αφήνει. Εμείς εδώ, εάν είχαμε χρήση της κάρτας, του πλαστικού χρήματος, που σε μία βδομάδα μπορεί να γίνει αυτό, τέρμα η φοροδιαφυγή. Τέρμα το μαύρο χρήμα, το «λάδωμα». Να σου δώσω δυο χιλιαρικάκια; Δώστα αλλά χτύπα τα στην κάρτα σου, γιατί δεν παίρνω μετρητά.
• Και μας ευνόησαν σ’ αυτό τα capital controls. 44% έχει αυξηθεί η χρήση.
ΓΡ.Ψ.: Το μάθαμε με τα capital control . Δυστυχώς έπρεπε να περάσει αυτό το πράγμα. Και τα capital control, (δεν λέω capital controls γιατί όταν χρησιμοποιούμε ξένες λέξεις, αποφεύγουμε τους πληθυντικούς). Τα capital control λοιπόν, θα τα είχαμε αποφύγει εάν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η πρώτη φορά αριστερά με ολίγον από ψεκασμένους, είχε κάνει αυτά που έπρεπε να κάνει και που μπορούσε να τα κάνει. Μπορούσε να μετασχηματίσει τον κρατικό μηχανισμό. Μπορούσε να προσπαθήσει να λύσει βασικά πράγματα στην φοροδιαφυγή. Δεν το έκανε, όπως δεν το έκανε και η κυβέρνηση Σαμαρά και η κυβέρνηση Παπαδήμου και η κυβέρνηση Παπανδρέου. Γιατί; Για να μην ενοχλήσουν το πελατειακό σύστημα. Έχει πολιτικό κόστος αυτό.
• Πώς μπορεί ν’ αλλάξει αυτό;
ΓΡ.Ψ.: Αν το μοιράσουμε μεταξύ μας. Όλα τα κόμματα που πιστεύουμε σε μια ευρωπαϊκή Ελλάδα. Γιατί είναι κάποιοι αριστεροί φίλοι που λένε «ο καπιταλισμός είναι βρε ηλίθιε», που λέει κι ο Μπογιόπουλος του ΚΚΕ και το ‘κανε και βιβλίο. Πράγματι, ο καπιταλισμός έχει προβλήματα. Αλλά δεν είναι ίδιος ο καπιταλισμός στη Δανία και ο καπιταλισμός στην Μπουρκίνα Φάσο. Κι οι δύο καπιταλισμό έχουνε, αλλά εμείς γιατί μοιάζουμε περισσότερο με τη Σομαλία ή με το Ουζμπεκιστάν ή με τη Μοζαμβίκη. Δεν ξέρω μην προσβάλλω και καμιά χώρα… Ας δούμε, λοιπόν, πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τη ζωή μας μέσα στα δεδομένα τα ευρωπαϊκά.
• Υπάρχει πρόγραμμα για όλα αυτά από το ΠΟΤΑΜΙ;
ΓΡ.Ψ.: Υπάρχει πρόγραμμα αναλυτικότατο. Και πάρα πολλά πράγματα τα έχουμε προτείνει επανειλημμένα εδώ και ένα χρόνο. Από πριν τις προηγούμενες εκλογές. Και τώρα ξαναπάμε σε εκλογές, μετά από ένα ανόητο δημοψήφισμα και μετά από μία ανόητη προσφυγή στις κάλπες, που ήθελε ο Τσίπρας να λύσει το πρόβλημα του κόμματός του βασικά, γι’ αυτό πάμε σε εκλογές. Ενώ, μετά τις εκλογές, πάλι θα πρέπει να γίνει αυτό που μπορούσε να γίνει και πριν τις εκλογές. Κι αν δεν γίνει αυτό, αν δεν συνεννοηθούν τα ευρωπαϊκά κόμματα, η Νέα Δημοκρατία, ο «ευρωπαϊκός» πια ΣΥΡΙΖΑ, που απαλλάχτηκε από αυτά τα σοβιετικά πρότυπα και τις ιδεοληψίες ενός περίεργου αριστερισμού που έχει καταρρεύσει σε όλο τον κόσμο. Με μια πραγματικά προοδευτική πολιτική θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε. Και πρέπει να το κάνουμε τώρα, ακόμα κι αν είναι αργά. Δεν έχουμε άλλο χρόνο όμως. Η Ευρώπη είναι ο μόνος δρόμος για τη χώρα μου. Εγώ αυτό πιστεύω κι αυτό πιστεύει και το ΠΟΤΑΜΙ. Την Ελλάδα εκτός Ευρώπης μου είναι αδιανόητο να τη σκεφτώ. Όχι μόνο για οικονομικούς λόγους, αλλά και για γεωπολιτικούς και εθνικούς λόγους και δεν θέλω να επεκταθώ πάνω σ’ αυτό. Λοιπόν, η Ευρώπη για μένα είναι ο μόνος δρόμος. Όπως έλεγε ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, καλή του ώρα, θέλουμε περισσότερη Ευρώπη κι όχι λιγότερη. Αυτοί που λένε να φύγουμε από την Ευρώπη, είναι για μένα είτε δεξιοί είτε αριστεροί ανόητοι. Η χώρα μου δεν μπορεί να μην είναι στον πυρήνα της Ευρώπης. Κι εγώ ως αριστερός, ευχαριστώ τον Κωνσταντίνο Καραμανλή που μας έβαλε στην ΕΟΚ, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη που μας έβαλε στο Μάαστριχτ και τον Κώστα Σημίτη που μας έβαλε στην ΟΝΕ. Και, ως μη όφειλε, η Ευρώπη δέχτηκε τη χώρα μου, που δεν είχε τις προϋποθέσεις να είναι μια ισότιμη ευρωπαϊκή χώρα. Έστω και στην Ευρώπη των δύο ταχυτήτων. Αυτό όμως πρέπει να το αλλάξουμε μέσα στην Ευρώπη. Η Ευρώπη θ΄ αλλάξει. Κι όταν θ’ αλλάζει, εμείς πρέπει νάμαστε μέσα. Αν είμαστε έξω, καλή σας νύχτα! Εγώ θέλω η Ελλάδα να διασφαλίσει την ευρωπαϊκή της πορεία, σε μια καλύτερη Ευρώπη που είναι ο ασφαλέστερος οργανισμός παγκοσμίως. Εκτός αν κάποιος έχει να προτείνει κάποιο άλλο. Μας έχουν προτείνει την Αργεντινή, τη Βόρεια Κορέα, τη Βενεζουέλα. Έχουμε ακούσει ένα σωρό ανοησίες. Δεν υπάρχει ασφαλέστερος οργανισμός παγκοσμίως, κοινωνικός, πολιτικός, πολιτιστικός, από την Ευρώπη. Κι αν δεν περάσαμε αναγέννηση και διαφωτισμό, ε, ας περάσουμε, έστω και καθυστερημένα.
• Ο λαός θέλει Ευρώπη στην συντριπτική του πλειοψηφία.
ΓΡ.Ψ.: Το 75% και πάνω.
• Το πολιτικό σύστημα επίσης. Αν λοιπόν κάτι πάει στραβά μετά τις εκλογές γι’ αυτό θα ευθύνεται το πολιτικό σύστημα. Ο λαός το θέλει, έτσι δεν είναι;
ΓΡ.Ψ.: Βεβαίως. Γι’ αυτό πρέπει οι φιλοευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις να συναναλάβουν το κόστος. Να πιστωθούν τα καλά που θα μας έρθουν και να χρεωθούν και την ευθύνη, για να δώσουν λύσεις. Δεν μπορεί να γίνει τίποτα, εάν δεν συμφωνήσουν τα δύο πρώτα κόμματα, αλλά και το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ και όποιοι είναι
• Εσείς βάζετε όρο το 50% όχι του κοινοβουλίου αλλά του λαού, για να υπάρξει συνεργασία.
ΓΡ.Ψ.: Ξαναλέω: κυβέρνηση μπορεί να προκύψει, αλλά λύση δεν θα προκύψει εάν δεν συναποφασιστεί και δεν το θέλει το 51% τουλάχιστον. Το θέλει το 75% του εκλογικού σώματος. Ας πάμε λοιπόν μαζί του. Για μια ευρωπαϊκή Ελλάδα.
• Θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε πολύ κε Ψαριανέ. Καλή δύναμη και καλό αγώνα.
ΓΡ.Ψ.: Νάστε καλά. Καλή δύναμη και καλά αποτελέσματα. Και ελπίζω να προχωρήσουμε.
• Για την Εθνική Ελλάδος, γιατί τη χρειαζόμαστε.
ΓΡ.Ψ.: Πρώτο το ΠΟΤΑΜΙ το είπε. Τώρα το λέει κι ο Μεϊμαράκης και θα το πουν κι άλλοι: θέλουμε μία Εθνική Ελλάδος και στη διακυβέρνηση –για κάποια χρόνια βέβαια, για να φύγουμε από τα αδιέξοδα – και στη διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους.
• Εμείς εδώ στο δελτίο το λέμε πολύ καιρό.
ΓΡ.Ψ.: Και να συνεχίσετε να το λέτε. Είσαστε σε καλό δρόμο!
• Να ‘στε καλά.